ДОБРИОТ САМАРЈАНИН

evangelie-26-nedela-po-pedesetnica-samarjanin2
„Еден човек, додека слегуваше од Ерусалим во Ерихон, западна меѓу разбојници. Тие го соблекоа и го претепаа, и си отидоа, оставајќи го полумртов.
Случајно во тоа време слегуваше по тој пат еден свештеник и, кога го виде, помина на спротивната страна. Исто така и еден левит, кога дојде на тоа место, погледна и премина на другата страна.
Еден, пак, Самарјанин, кој патуваше, кога дојде до него, го виде и се сожали. И кога се приближи, му ги преврза раните, полевајќи ги со масло и со вино. Потоа го качи на добитокот свој, го однесе во гостилница и се погрижи за него. А утредента, на кинисување, извади два денарија, му ги даде на гостилничарот и му рече:
,Погрижи се за него; а ако потрошиш нешто повеќе, кога ќе се вратам, ќе ти платам.‘
Која е суштината на оваа парабола?
Господ не создал според Својот образ и подобие. Ние кои сме крстени во името на Отецот и Синот и Светиот Дух, и кои сме миропомазани, во нас се вселува полнотата на даровите на благодатта Божја.
Се облекуваме со светлината Божја, се облекуваме во новиот човек и стануваме совршени во потенцијал. Тоа се случува во Црквата. Тоа е Царството Небесно. Тоа е Ерусалим.
Слегувањето од Ерусалим во Ерихон е напуштањето на таа благодатна состојба и животот според заповедите Божји, живеење според страстите во отсуство Божјо и грев. Ерихон, во тоа време бил место на грев. Затоа таму попат го нападнале разбојници.
Кога ние ќе почнеме да покажуваме непослушание и неразумност, почнуваме да одиме кон патот на Ерихон и не сретнуваат ѓаволите. Тие сакат да му наштетат на човекот и да му ја погуби душата.
„…Тие го соблекоа… “
Му ја соблекле светлата облека од крштението, односно благодатта што ја примил на крштението.
Потоа го претепаа и му направиле рани, а тоа се страстите што ѓаволот ги вметнува во нас. Рана е нешто што е подолготрајно, кое не се појавува и по некое време, ако се лекуваме, исчезнува.
Така е и со нашите страсти. Ако забележиме добро, со нашето покајание и исповедување, гревовите ни се простени, но трагите од страстите ни остануваат и тие сеуште не влечат кон грев.
„…и си отидоа…“
Демоните во непослушниот и неразумен човек го посејуват своето семе и го остават тоа да зема сила и да го окупира човекот. Како што се вели во Евангелието, дојде човек непријател ноќе и посеаја какол во житото.
„…оставајќи го полумртов…“
Ѓаволот има власт да не искушува, ама нема власт да ни ја земе душата. Кај таквиот човек, душата му е полумртва затоа што отстапил од Бога, иако по тело е жив. Во тој момент е како тревка во пустина која живурка, но кога ќе дојде време, ќе овене.
Доволно жив за преку подвиг да си ја спаси својата душа.
„…Во тоа време слегуваше свештеник…“
Овој свештеник е старозаветното свештенство пред Христос, кое принесувало жртви за очистување на гревовите, но немало власт да ги откупи гревовите целосно. Сите тие пред Христос се немоќни да си дадат одговор и да бидат излекувани.
Исус Христос е првосвештеникот кој се принесе Себе за жртва и го откупи гревот на сиот свет. Пред него сите биле немоќни пред проблемот на гревот и смртта. Сега се прашувам:
Што барал овој свештеник да оди по истиот пат по кој одел овој неразумен човек?
Значи, и тој немал живот усогласен според својот свештенички чин, па затоа и немал сила да го излекува. Господ на свештенството Му го дал и дарот на исцелителен на душата и телот.
Но ако свештеникот не живее според својот свештенички призив тогаш таквиот свештеник нема сила. Неговото слово нема власт, тој свештеник е немоќен. Тој го видел човекот, но не му обрнал вниманите.
„…Исто така и еден левит, кога дојде на тоа место, погледна и премина на другата страна…“
Левити се оние кои им помагале на старозаветните свештеници, нешто како ѓаконите денес. И тој нема моќ да го излекува човекот, но барем погледнал на него.
„…Еден, пак, Самарјанин, кој патуваше, кога дојде до него, го виде и се сожали…“
Кој е тој самарјанин?

Самарјанинот е Самиот Господ Исус Христос. Според светите Отци Христос е самарјанинот препознавајки го во оној дел од Светото Писмо за Кого се зборува дека Тој наликувал на самарјанин кој патувал.
Ако на пример, не го знаеме ова толкување од Светото Предание, не ќе ја знаеме и буквалната смисла на ова парабола. Не ќе знаеме дека Самарјанинот всушност е самиот Христос, а не некој друг.
Затоа треба да го читаме целосно Светото Писмо, а не како протестантите кои се фаќаат за еден цитати како слеп за стап. Исто така треба подеднакво да се чита и почитува Светото Предание на Црквата кое ни помага полесно да го разбереме длабокото значение на Светото Писмо.
Самарјани се луѓе од Стариот Завет кои верувале само во петте книги Мојсееви и во ништо друго, не затоа што немале вера во Бога, туку имале одбивност кон Евреите заради нивното несоодветно живеење според Светото Писмо. Самарјаните се сметале како загубени луѓе, затоа и Христа го споредувале со него за да го унижат.
За самарјанинот се вели дека патувал. Не одел по истиот пат, како овој неразумен човек или свештеникот, од Ерусалим кон Ерихон, туку барал нешто. Христос ја бара загубената овца, бара некого да го спаси. Христос како странец оди и тропа на секоја врата за да му отворат, кој ќе му отвори – ќе влезе. Тој тропа на вратата од нашето срце.
Во денешно време самарјанинот се поврзува со хуманитарната дејност. Не значи дека не е така, затоа што Христос е наш модел во секој случај, а во овој случај самарјанинот правел добро дело, но хуманитаризмот не е суштината на христијанската мисија.
Суштината на Христијанската мисија е во спасението на душите и телата. Затоа и Христос дошол, да го пронајде, да го подигне и врати на правиот пат загубениот човек. Да му ги преврзе и залечи раните и да го излекува духовно и телесно и .
„…кога дојде до него, го виде и се сожали…“
Го виде, го позна, се сожали на човекот, затоа што Тој секогаш се сожалува на нас, без разлика на тоа што сме го напуштиле, Тој сепак не љуби, знае да простува. Му ги преврза раните, значи му ги залечи страстите, му даде лек, поливајќи ги со елеј и со вино.
Елеј значи помилување, за лекување на духовните раните. Виното е причестта. За човекот да биде рехабилитиран, треба да биде залечен, духовно залечен преку св. Тајна покајание и исповед и причестен со спасителните Тело и Крв Христови.
Без причест и покајание, без милост и простување, и причест ние не можеме да се излекуваме.
Оние, обземените од гордоста и суетата на кого им е тешко да си погазат по својата гордост и се наведнат, најчесто имаат за изговар дека човек не мора да си ги исповеда гревовите пред свештеник, туку може и пред икона.
Тој начин е непотполн затоа што во тој случај нема кој да ги залечи раните. Тоа им е дадено само на свештениците. Свештеникот се` што ќе врзе на земјата, ќе биде врзано и на небесата.
Најпрво ова власт име е дадена на апостолите, потоа тие на своите наследници и до ден денешен таа власт се пренесува само на избраните и ракоположени од Епископот духовни лица. Тоа е толку јасно што не можеме да се оправдаме дека не е така.
Овде особено зборувам за протестантите кои знаат да се нарекуваат изворни христијани и вистински последователи на Светото Писмо, а во суштина наполно го извртуваат вистинското значение на Евангелието.
Протестантите ќе ги видите дека се морални, го знаат Светото Писмо, но ако ги чепнеш на раната, тогаш сите страсти ќе им се видат. Тие го знаат законот, но нема кој да ги исцели.
Оној којшто живее православно, има контакт со Духовниот отец, кој му е потпора, ќе се внимава како ќе да излезе пред лицето на духовниот отец. На тој начин да ги сречува демонските налети и со своето слово и власт да ги лекува страстите и раните.
А и да згреши знае дека има на кого да се обрати за простување и залечување на сторениот грев. Затоа е потребен духовниот Отец.
„…Го понесе на својот добиток… “
Добитокот е благодатта Божја и сите добри дела и напредување во духовниот живот, треба да ги препишеме единствено на благодатта Божја односно на Самиот Бога. Ако ги препишуваме делата на себе, Го порекнуваме Бога со неговата помош кон нас и духовно се враќаме назад. Секое добро дело е со Божја помош и милост.
„…Го однесе во гостилницата…“
Гостилницата е Црквата како место, заедница и начин на живеење.
„…И се погрижи за него“ – духовниот отец се грижи за духовното чедо. Тоа е односот на духовникот, Епископот или свештеникот и духовното чедото.
Исус Христос заминува, ама го остава на гостилничарот, кој е Епископот или свештеникот. Христос му дава власт на духовниот отец за тој да го лечи и да се грижи за него во името на Бога. Духовниот отец нема оправдание ако не го прави тоа и на судниот ден затоа и ќе му се суди, колку се грижил или негрижел за духовните овци.
„…А утредента, на кинисување, извади два денарија…“
Некој од св. Отци сметаат дека двата динарија се Стариот и Новиот Завет. Целото Свето Писмо треба да го исполнуваме и живееме. Законот за љубовта е дадена во Стариот Завет и е потврдена во Новиот Завет , „ ви давам нова заповед, којашто е стара, да се љубиме еден со друг“.
Двата денарии значат и душата и срцето, исто и грижата над душата и телото. Сето ова значи дека човекот потполно треба да биде посветен на Бога, а не делумно.
Целиот свој живот на Христа Бога да му го предадеме како што вели една Литургиска молитва.
„…,Погрижи се за него; а ако потрошиш нешто повеќе, кога ќе се вратам, ќе ти платам.‘
Грижата над духовните чеда е задолжение на свештеникот, духовниот отец. За тоа Господ и им дал дар, духовен капитал, благодат на свештениците. Потрошувањето на нешто повеќе е непослушанието на чедото кое може да му го нанесе, а отплатата за тоа е умножувањето на благодатта, во овој век, и спасението и подобро место на душата во идниот век на духовниот Отец.
Господ Исус Христос на духовниот отец, му нагласува дека духовниот отец треба да биде трпелив и да не се откажува, да се бори и да претрпи, што е дел од таа света тајна. За тоа Господ му ветува дека нема да остане ненаграден ако издржи до крај.
И на крајот Господ Исус Христос на законикот кој се правел многу важен му го поставува ова конкретно го прашува: Кој, пак, од тие тројца ти се чини дека му беше ближен на оној, што падна во рацете на разбојниците?”
Зошто му го поставува ова прашање?
Затоа што според неговата логика и начин на размислување тоа се или свештеникот или левиот, кои биле негова вера и род. Но тие не му помогнале. Единствено само самарјанинот му помогнал.
Законикот со ова прашање не можел да излаже и со тоа од неговата уста да го потврди за тој и сите присутни да почнат да размислуваат поинаку.
Затоа Законикот на поставеното прашање одговорил: „Оној што му искажа милосрдие” т.е. непознатиот самарјанин кој направил конктерно добро дело и тоа е вистинскиот одговорот.
Нашиот ближен не се само нашите роднини и пријатели, нашиот соседот или сограганец итн, туку конкретно секој човек.
Исус му рече:
„Оди и ти прави така!”.

Му дава конкретна заповед. Значи, не само да знаеш да го читаш Светото Писмо, туку оди и исполнувај го. Прави добри дела на секого, затоа што ти си тоа што правиш, а не тоа што се мислиш дека си.
Твоите дела те откриваат каков човек си. Нашиот живот треба да биде конкретен, во ова време и со овие луѓе. Не да речеме дека од утре ќе почнеме да живееме христијански или ако видиме некој во немоќ, ќе речеме „утре ќе му помогнам“ или ако не го познаваме да кажеме дека тоа не е мој ближен.
Јас сум должен во секое време и кон секого да одговорам со љубов. Тоа е конкретно извршување на законот Божји, сега и овде….
Администрација на МВПЦ Ветлеем

Posted in Почетна | Leave a comment

УЧЕЊЕТО НА ГОСПОД ДО НАЦИИТЕ ПРЕКУ ДВАНАЕСЕТТЕ АПОСТОЛИ

Apostles_Tree
Поглавје 1.
Двата начини и Првата заповед. Постојат два начина, еден на животот и еден на смртта, но има голема разлика помеѓу двата начини. Начинот на живот е следниов: Прво, ќе го љубиш Бога, Kој те создал; второ, сакај го својот ближен како себе, и не правете на друг она што вие не би сакале да ви се направи. И од овие зборови, учењето е ова: благословувај ги оние што ве проколнуваат и молете се за вашите непријатели, постете за оние што ве прогонуваат. Зошто каква е наградата доколку ги љубите оние што ве љубат? Зарем безбожниците не го прават истото? Но, сакајте ги оние што ве мразат и нема да имате непријател. Воздржете се од телесни и световни похоти. Ако некој ве удри по вашиот десен образ, завртете го и другиот, и ќе бидете совршени. Ако некој те замоли да одиш со него една милја, оди две. Ако некој ја земе вашата наметка, дајте му го и палтото. Ако некој од вас земе што е ваше, не барајте да ви се врати, зашто навистина не ви треба. Дајте на секој оној кој ви побара, и не барајте да ви се врати; зошто Отецот бара на сите да им се даде нашиот благослов (бесплатно дадени). Среќен е оној што дава според заповедта, зашто тој е невин. Тешко на оној кој прима; зашто оној кој добива и има потреба, тој е невин; но оној кој добива, а нема потреба ќе ја плати казната, за тоа што добил и зошто добил. И кога ќе дојде во затвор, ќе се испитува за она што го направил, и нема да избега од таму додека не го врати последниот денар. И во врска со ова, се вели: “Нека вашите дланки се потат се додека не знаете на кого да му дадете.”
Поглавје 2.
Втората заповед: се забранува тежок грев. И втората заповед на учењето; Нема да извршиш убиство, нема да извршиш прељуба, нема да извршиш содомија, нема да извршиш блуд, нема да крадеш, нема да практикуваш магија, нема да го практикуваш вештерство, нема да убиеш дете со абортус, ниту да го убиеш она што е родено. Да не ги посакувате работите на својот ближен, да не се заколнувате, да не давате лажно сведоштво, да не зборувате лошо, да не носите никакво зло. Да не бидете двоумни, ниту двојни, зашто двоумениот е замка на смртта. Вашиот говор нема да биде лажен, ниту празен, туку исполнет со дело. Вие нема да бидете лакомци, ниту грабливци, ниту лицемери, ниту горделиви. Нема да прифаќате лоши совети против својот ближен. Нема да мразите ниту еден човек; но некои ќе укорите, а за некои ќе се молите, а некои ќе љубите повеќе од сопствениот живот.
Поглавје 3.
Други гревови. Мое чедо, бегај од секоја злоба, и од сите нејзини сличности. Не тежнеј кон гнев, зашто гневот води до убиство. Не биди ниту љубоморен, ниту кавгаџија, ниту имај жесток темперамент, бидејќи од сите нив се создаваат убиства. Мое чедо, не биди похотлив; бидејќи страста води кон блуд. Не биди ниту валкан говорник, ниту возвишено гледај, бидејќи од сите нив се создаваат прељубници. Мое чедо, не биди набљудувач на знаци, бидејќи тоа води кон идолопоклонство. Не биди ниту маѓоничар, ниту астролог, ниту прочистувач, ниту биди спремен да ги гледаш овие работи, зашто од сите нив се создаваат идолопоклонства. Мое чедо, не биди лажливец, бидејќи лагата води кон кражба. Не ги сакај ниту парите, ниту биди фалбаџија, бидејќи од сите нив се создаваат кражби. Мое чедо, да зборувај многу, бидејќи тоа води кон богохулење. Не биди ниту самоволен ниту злобен, бидејќи од сите нив се создаваат богохулства.
Наместо тоа, бидете кротки, бидејќи кротките ќе ја наследат земјата. Бидете долготрпеливи и бедни и безгрижни и нежни и добри и секогаш треперете од зборовите што сте ги слушнале. Вие нема да се возвишувате, ниту имајте претерана самодоверба во својата душа. Твојата душа нема да се придружи на оние што се возвишуваат, туку на праведните и понизните. Прифатете што и да ви се случува како нешто добро, знаејќи дека освен Бога, се е минливо.
Поглавје 4.
Различни правила. Мое чедо, сеќавај се ноќе и дење на оној кој ти го зборува Божјото слово и почитувај како што Го почитуваш Господ. Зашто, каде и да е изговорено словото на Господа, постои Господ. И барај ги од ден на ден лицата на светиите, за да можеш да се одмориш врз нивните зборови. Не посакувај поделба, туку доведи ги оние што се распаваат во мир. Суди праведно, и не ги почитувај лицата при изобличување за престапите. Не бидете неодлучни. Ако имаш нешто, преку своите раце ќе дадеш откуп за соите гревови. Не двоуми се да дадеш, ниту да зажалиш кога ќе дадеш; зашто ќе ја добиеш својата плата. Не се одвраќај од оној што е во неволја; Наместо тоа, сподели ги сите работи со својот брат и не кажувај дека тие биле твои. Зашто, ако си учесник во она што е бесмртно, колку повеќе си учесник во работи што се смртни? Не отстранувај ја раката од твојот син или ќерка; наместо тоа, учи ги на стравот од Бога од нивната младост. Не внесувај горчината врз твојот роб или слугинка, кои се надеваат на истиот Бог, за да не престанат да се плашат од Бога, Кој е над сите; зашто не доаѓа да повикува според надворешниот изглед, туку ќе ги повика оние што ги подготвил Духот. А твоите робови ќе бидат подложни на твоето господарство како да си еден вид на Бог, во скромност и страв. Ќе го мразиш лицемерството и сето она што не му е угодно на Господа. Никогаш не ги напуштај заповедите на Господа; но чувај го она што си го примил, ниту додавајќи нешто, ниту одземајќи нешто. Во црквата ќе ги признаеш своите престапи и не се приближувај на твојата молитва со лоша совест. Ова е начинот на живот.
Поглавје 5.
Патот на смртта. И начинот на смртта е ова: Прво, тоа е зло и проклетство: убиства, прељуба, страст, блудство, кражби, идолопоклонства, магии, силување, лажен сведок, лицемерство, измама, горделивост, самоволие, лакомост, гнасни зборови, љубомора, преголема доверба, гордост, фалење; прогонувачи на доброто, мразење на вистината, љубење на лагата, изоставување на награда за праведност, неспособност да се препознаат добрите и праведните судови, негледање на она што е добро, туку она што е лошо; од кого кротоста и издржливоста се далеку, љубовни суети, барање на одмазда, не чувствување жал кон сиромав човек, не помагање на страдалниците, не знаејќи го Оној Кој ги направи, убијци на деца, уништувачи на Божјото дело, оттргнување од оној што е во неволја, измачување на оној кој е вознемирен, залагање за богатите, беззаконни судии на сиромашните, апсолутни грешници. Ослободете се, чеда, од сето ова.
Поглавје 6.
Против лажните учители и храната која им е понудена на идолите. Видете дека никој не те предизвикува да тргнеш по друг пат од оној на Учење, бидејќи тој те учи да бидеш далеку од Бога. Бидејќи, ако можеш да го издржиш целиот јарем на Господа, ќе бидеш совршен; но ако не можеш да го направиш ова, направи го она што можеш. И што се однесува до храната, произведи колку што можеш; но против она што е жртвувано на идоли, биди премногу внимателен; зашто тоа е служба на мртви богови.
Поглавје 7.
Постот и молитвата (Господовата молитва). Но, нека твојот пост не биде со лицемерите, зашто тие постат во вториот и петтиот ден од седмицата. Наместо тоа, пости во четвртиот ден и во Петок. Немојте да се молите како лицемерите, туку како што Господ заповеда во Неговото Евангелие:
Оче наш, кој си на небесата, да се свети името Твое; да дојде царството Твое; да биде волјата Твоја, како на небото, така и на земјата. Лебот наш насушен дај ни го денес и прости ни ги долговите наши како ние што им простуваме на нашите должници. И не воведувај не во искушение, но ослободи не од лукавиот, зошто Твоја е силата и славата во векови.
Моли се вака трипати секој ден.
Поглавје 8.
Евхаристијата. Сега, што се однесува до Евхаристијата, заблагодарете вака. Прво путирот:
Ти благодариме, наш Оче, за светото вино на Давид, Твојот слуга, кого го направи познат преку Исус Твојот Слуга; за Твојата вечна слава…
Потоа прекршениот леб:
Ти благодариме, наш Оче, за животот и науката која ја направи позната за нас преку Исус Твојот Слуга, за Твојата вечна слава. Како што овој раскршен леб беше распрснат по ридовите и беше собран и стана едно, така Твојата Црква да се собере од краиштата на земјата во Твоето царство; зашто Твојата е славата и силата преку Исус Христос засекогаш.
Но, никој нема да јаде и пие од твојата Евхаристија, освен ако не е крстен во името на Господ; бидејќи за ова, исто така, Господ рече: “Не давајте го она што е свето на кучињата”.
Поглавје 9.
Молитва по Причест. Откако ќе се причестиш, заблагодари вака:
Ти благодариме Тебе, Свети Оче, бидејќи Твоето свето име трепери во нашите срца, и за науката, вератс и бесмртноста, кои Ти ни ги обзнани преку Исус Твојот слуга; да Твоја вечна слава. Ти, Господару Семоќен, си создал се во Твоето име; Ти даде храна и пијалок на луѓето за да уживаат, за да се заблагодарат на Тебе; но за нас Ти ни даде духовна храна и пиење и вечен живот преку Твојот Слуга. Пред сите нешта Ти благодарам Тебе зошто си силен; за Твоја вечна слава. Запомни, Господи, Црква Твоја, ја избави од сето зло и ја направи совршена во Твојата љубов и ја собра од четирите ветришта, осветена за Твоето царство, за вас кои сте подготвени за тоа; зашто Твојата моќ и слава е во вечни векови. Нека дојде благодатта, и нека овој свет мине. Осана на Бога (Синот) Давидов! Ако некој е свет, нека дојде; ако некој не е, нека се покае. Амин.
Поглавје 10.
За Учителите, Апостолите и Пророците. Затоа, секој кој доаѓа и ве учи за сите овие работи што се кажани претходно, да го примите. Но, ако учителот самиот ве поучува на друга доктрина за да ја уништи оваа, не го слушајате. Но, ако тој поучува за да ја зголеми правдата и спознанието за Господ, да го примите како Господ. Но, во врска со апостолите и пророците, постапувајате според декретот на Евангелието. Нека секој апостол, кој доаѓа кај вас, да биде примен како Господ. Но, тој нема да остане повеќе од еден ден; или два дена, ако има потреба. Но, ако остане три дена, тој е лажен пророк. И кога апостол ќе замине, нека земе ништо друго освен леб. Ако побара пари, тој е лажен пророк. И секој пророк, кој зборува во Духот, нема да го искушувате, ниту судите; зошто секој грев ќе се прости, но овој грев нема да се прости. Но, не секој кој зборува во Духот е пророк; но само ако оди по патиштата на Господ. Затоа, од нивните патишта ќе биде препознат лажниот од вистинскиот пророк. И секој пророк кој нарачува оброк во Духот не го јаде, тој навистина е лажен пророк. И секој пророк што ве учи за вистината, но не го прави она што го поучува, е лажен пророк. И секој пророк, кој се покажал како вистински, ги извршува тајните на Црквата во светот, но не ги поучува другите да го прават она што тој го прави, нема да се осудува меѓу вас, зашто со Бога го има својот суд; како и, исто така, древните пророци. Но, кој вели во Духот, дај ми пари, или нешто друго, нема да го слушаш. Но, ако ви каже да дадете за другите, кои имаат потреба, никој да не му суди.
Поглавје 11.
Примање на христијани. Но, примајте ги сите што доаѓаат во името на Господа; зашто ќе имате способност да препознаете кои се од десно и од лево. Ако оној, кој ќе дојде, е патник, помогнете му колку што можете; но тој не треба да остане при вас повеќе од два или три дена, ако е потребно. Но, ако сака да остане со вас, и е занаетчија, нека работи и јаде. Но, ако тој нема трговија, според вашето сфаќање, погрижете се, како христијанин, да не живее со вас без работа. Но, ако не сака да го стори тоа, тој не е со Христос. Внимавајте и држете се настрана од такви.
Поглавје 12.
Поддршка на пророците. Но, секој вистински пророк, кој сака да живее меѓу вас, е достоен за поддршка. Исто така, и вистински учител, е самиот достоен, како работник, за поддршка. Затоа, секој ваш прв производ од вински преси и гумно, од воловите и овците, ќе ги земете и ќе им ги дадете на пророците, зашто тие се ваши првосвештеници. Но, ако немаш пророк, дај на сиромашните. Ако направите голема количина на тесто, земете го првиот производ и дајте според заповедта. Така, кога ќе отвориш шише вино или тегла масло, земете го првиот дел и предајте го на пророците; и на пари (сребро), облека и секое поседување, земете го првиот дел, зашто тоа може ви се чини како добро, и давајте според заповедта.
Поглавје 13.
Собирот на христијаните на денот на Господа. Но, секој Господов ден себерете се заедно и раскршете леб и заблагодарете се, откако ќе ги исповедате своите престапи, за вашата жртва да биде чиста. Но никој, кој е во судир со својот ближен, нека дојде заедно со вас, се додека двајцата не се помират, за да не се оскверни жртвата. Зашто ова е она што го рече Господ: “На секое место и време понуди ми чиста жртва; зашто Јас сум голем Цар, вели Господ, и моето име е прекрасно меѓу народите.”
Поглавје 14.
Епископи и ѓакони. Христијански прекор. Затоа, одредете, за себе, епископи и ѓакони достојни за Господа, кротки, не љубители на пари, вистинити и докажани; зашто тие, исто така, ви ја даваат службата на пророците и учителите. Затоа, не ги презирајте, зашто тие се ваши почестени, заедно со пророците и учителите. И укорувајте се еден со друг, не во гнев, туку во мир, како што тоа го има во Евангелието. Но, на оној што постапува погрешно кон другиот, никој нека не зборува, ниту, пак, треба да слушне нешто од вас, се додека не се покае. Но, вашите молитви и милостиња и сите ваши дела извршете ги, како што тоа е напишано во Евангелието на нашиот Господ.
Поглавје 15.
Будност; Доаѓањето на Господ. Внимавајте за доброто на вашиот живот. Нека не се угаснуваат вашите светилки, ниту пак вашите бедра не ги ослободувајте; туку бидете подготвени, зашто не го знаете часот во кој ќе дојде нашиот Господ. Но, често среќавајте се, барајте ги нештата што се од полза на вашите души: зошто целото време на вашата вера нема да ви биде од полза, ако не бидете совршени во последното време. Бидејќи во последните денови лажните пророци и корумпираните ќе се размножуваат, и овците ќе се претворат во волци, а љубовта ќе се претвори во омраза; зашто кога се зголемува беззаконието, ќе се мразат, ќе се прогонуваат и ќе се предаваат еден со друг, а потоа ќе се појави во светот-измамник како Син Божји и ќе прави знаци и чуда, и земјата ќе биде предадена во рацете негови, и тој ќе направи неправедни работи кои никогаш не се случиле уште од самиот почеток. Тогаш човештвото ќе влезе во оган на судење, и мнозина ќе бидат натерани да се сопнат и ќе загинат; но оние што ќе издржат во својата вера ќе бидат спасени од самото проклетство. И тогаш ќе се појават знаците на вистината: прво, знакот на отворање на небото, потоа знакот на звукот на трубата. И трето, воскресението на мртвите – но не на сите, туку како што е речено: “Господ ќе дојде и сите Неговите светии со Него”. Тогаш светот ќе го види Господ како доаѓа на небесните облаци.
Администрација МВПЦ Ветлеем-Палестина

Apostles_Tree

THE LORD’S TEACHING THROUGH THE TWELVE APOSTLES TO THE NATIONS
Chapter 1.
The Two Ways and the First Commandment. There are two ways, one of life and one of death, but a great difference between the two ways. The way of life, then, is this: First, you shall love God who made you; second, love your neighbor as yourself, and do not do to another what you would not want done to you. And of these sayings the teaching is this: Bless those who curse you, and pray for your enemies, and fast for those who persecute you. For what reward is there for loving those who love you? Do not the Gentiles do the same? But love those who hate you, and you shall not have an enemy. Abstain from fleshly and worldly lusts. If someone strikes your right cheek, turn to him the other also, and you shall be perfect. If someone impresses you for one mile, go with him two. If someone takes your cloak, give him also your coat. If someone takes from you what is yours, ask it not back, for indeed you are not able. Give to every one who asks you, and ask it not back; for the Father wills that to all should be given of our own blessings (free gifts). Happy is he who gives according to the commandment, for he is guiltless. Woe to him who receives; for if one receives who has need, he is guiltless; but he who receives not having need shall pay the penalty, why he received and for what. And coming into confinement, he shall be examined concerning the things which he has done, and he shall not escape from there until he pays back the last penny. And also concerning this, it has been said, let your alms sweat in your hands, until you know to whom you should give.
Chapter 2.
The Second Commandment: Grave Sin Forbidden. And the second commandment of the Teaching; You shall not commit murder, you shall not commit adultery, you shall not commit pederasty, you shall not commit fornication, you shall not steal, you shall not practice magic, you shall not practice witchcraft, you shall not murder a child by abortion nor kill that which is born. You shall not covet the things of your neighbor, you shall not swear, you shall not bear false witness, you shall not speak evil, you shall bear no grudge. You shall not be double-minded nor double-tongued, for to be double-tongued is a snare of death. Your speech shall not be false, nor empty, but fulfilled by deed. You shall not be covetous, nor rapacious, nor a hypocrite, nor evil disposed, nor haughty. You shall not take evil counsel against your neighbor. You shall not hate any man; but some you shall reprove, and concerning some you shall pray, and some you shall love more than your own life.
Chapter 3.
Other Sins Forbidden. My child, flee from every evil thing, and from every likeness of it. Be not prone to anger, for anger leads to murder. Be neither jealous, nor quarrelsome, nor of hot temper, for out of all these murders are engendered. My child, be not a lustful one; for lust leads to fornication. Be neither a filthy talker, nor of lofty eye, for out of all these adulteries are engendered. My child, be not an observer of omens, since it leads to idolatry. Be neither an enchanter, nor an astrologer, nor a purifier, nor be willing to look at these things, for out of all these idolatry is engendered. My child, be not a liar, since a lie leads to theft. Be neither money-loving, nor vainglorious, for out of all these thefts are engendered. My child, be not a murmurer, since it leads the way to blasphemy. Be neither self-willed nor evil-minded, for out of all these blasphemies are engendered.
Rather, be meek, since the meek shall inherit the earth. Be long-suffering and pitiful and guileless and gentle and good and always trembling at the words which you have heard. You shall not exalt yourself, nor give over-confidence to your soul. Your soul shall not be joined with lofty ones, but with just and lowly ones shall it have its intercourse. Accept whatever happens to you as good, knowing that apart from God nothing comes to pass.
Chapter 4.
Various Precepts. My child, remember night and day him who speaks the word of God to you, and honor him as you do the Lord. For wherever the lordly rule is uttered, there is the Lord. And seek out day by day the faces of the saints, in order that you may rest upon their words. Do not long for division, but rather bring those who contend to peace. Judge righteously, and do not respect persons in reproving for transgressions. You shall not be undecided whether or not it shall be. Be not a stretcher forth of the hands to receive and a drawer of them back to give. If you have anything, through your hands you shall give ransom for your sins. Do not hesitate to give, nor complain when you give; for you shall know who is the good repayer of the hire. Do not turn away from him who is in want; rather, share all things with your brother, and do not say that they are your own. For if you are partakers in that which is immortal, how much more in things which are mortal? Do not remove your hand from your son or daughter; rather, teach them the fear of God from their youth. Do not enjoin anything in your bitterness upon your bondman or maidservant, who hope in the same God, lest ever they shall fear not God who is over both; for he comes not to call according to the outward appearance, but to them whom the Spirit has prepared. And you bondmen shall be subject to your masters as to a type of God, in modesty and fear. You shall hate all hypocrisy and everything which is not pleasing to the Lord. Do not in any way forsake the commandments of the Lord; but keep what you have received, neither adding thereto nor taking away therefrom. In the church you shall acknowledge your transgressions, and you shall not come near for your prayer with an evil conscience. This is the way of life.
Chapter 5.
The Way of Death. And the way of death is this: First of all it is evil and accursed: murders, adultery, lust, fornication, thefts, idolatries, magic arts, witchcrafts, rape, false witness, hypocrisy, double-heartedness, deceit, haughtiness, depravity, self-will, greediness, filthy talking, jealousy, over-confidence, loftiness, boastfulness; persecutors of the good, hating truth, loving a lie, not knowing a reward for righteousness, not cleaving to good nor to righteous judgment, watching not for that which is good, but for that which is evil; from whom meekness and endurance are far, loving vanities, pursuing revenge, not pitying a poor man, not laboring for the afflicted, not knowing Him Who made them, murderers of children, destroyers of the handiwork of God, turning away from him who is in want, afflicting him who is distressed, advocates of the rich, lawless judges of the poor, utter sinners. Be delivered, children, from all these.
Chapter 6.
Against False Teachers, and Food Offered to Idols. See that no one causes you to err from this way of the Teaching, since apart from God it teaches you. For if you are able to bear the entire yoke of the Lord, you will be perfect; but if you are not able to do this, do what you are able. And concerning food, bear what you are able; but against that which is sacrificed to idols be exceedingly careful; for it is the service of dead gods.
Chapter 7.
Fasting and Prayer (the Lord’s Prayer). But let not your fasts be with the hypocrites, for they fast on the second and fifth day of the week. Rather, fast on the fourth day and the Preparation (Friday). Do not pray like the hypocrites, but rather as the Lord commanded in His Gospel, like this:
Our Father who art in heaven, hallowed be Thy name. Thy kingdom come. Thy will be done on earth, as it is in heaven. Give us today our daily (needful) bread, and forgive us our debt as we also forgive our debtors. And bring us not into temptation, but deliver us from the evil one (or, evil); for Thine is the power and the glory forever.
Pray this three times each day.
Chapter 8.
The Eucharist. Now concerning the Eucharist, give thanks this way. First, concerning the cup:
We thank thee, our Father, for the holy vine of David Thy servant, which You madest known to us through Jesus Thy Servant; to Thee be the glory forever.
And concerning the broken bread:
We thank Thee, our Father, for the life and knowledge which You madest known to us through Jesus Thy Servant; to Thee be the glory forever. Even as this broken bread was scattered over the hills, and was gathered together and became one, so let Thy Church be gathered together from the ends of the earth into Thy kingdom; for Thine is the glory and the power through Jesus Christ forever.
But let no one eat or drink of your Eucharist, unless they have been baptized into the name of the Lord; for concerning this also the Lord has said, “Give not that which is holy to the dogs.”
Chapter 9.
Prayer after Communion. But after you are filled, give thanks this way:
We thank Thee, holy Father, for Thy holy name which You didst cause to tabernacle in our hearts, and for the knowledge and faith and immortality, which You madest known to us through Jesus Thy Servant; to Thee be the glory forever. Thou, Master almighty, didst create all things for Thy name’s sake; You gavest food and drink to men for enjoyment, that they might give thanks to Thee; but to us You didst freely give spiritual food and drink and life eternal through Thy Servant. Before all things we thank Thee that You are mighty; to Thee be the glory forever. Remember, Lord, Thy Church, to deliver it from all evil and to make it perfect in Thy love, and gather it from the four winds, sanctified for Thy kingdom which Thou have prepared for it; for Thine is the power and the glory forever. Let grace come, and let this world pass away. Hosanna to the God (Son) of David! If anyone is holy, let him come; if anyone is not so, let him repent. Maranatha. Amen.
Chapter 10.
Concerning Teachers, Apostles, and Prophets. Whosoever, therefore, comes and teaches you all these things that have been said before, receive him. But if the teacher himself turns and teaches another doctrine to the destruction of this, hear him not. But if he teaches so as to increase righteousness and the knowledge of the Lord, receive him as the Lord. But concerning the apostles and prophets, act according to the decree of the Gospel. Let every apostle who comes to you be received as the Lord. But he shall not remain more than one day; or two days, if there’s a need. But if he remains three days, he is a false prophet. And when the apostle goes away, let him take nothing but bread until he lodges. If he asks for money, he is a false prophet. And every prophet who speaks in the Spirit you shall neither try nor judge; for every sin shall be forgiven, but this sin shall not be forgiven. But not everyone who speaks in the Spirit is a prophet; but only if he holds the ways of the Lord. Therefore, from their ways shall the false prophet and the prophet be known. And every prophet who orders a meal in the Spirit does not eat it, unless he is indeed a false prophet. And every prophet who teaches the truth, but does not do what he teaches, is a false prophet. And every prophet, proved true, working unto the mystery of the Church in the world, yet not teaching others to do what he himself does, shall not be judged among you, for with God he has his judgment; for so did also the ancient prophets. But whoever says in the Spirit, Give me money, or something else, you shall not listen to him. But if he tells you to give for others’ sake who are in need, let no one judge him.
Chapter 11.
Reception of Christians. But receive everyone who comes in the name of the Lord, and prove and know him afterward; for you shall have understanding right and left. If he who comes is a wayfarer, assist him as far as you are able; but he shall not remain with you more than two or three days, if need be. But if he wants to stay with you, and is an artisan, let him work and eat. But if he has no trade, according to your understanding, see to it that, as a Christian, he shall not live with you idle. But if he wills not to do, he is a Christ-monger. Watch that you keep away from such.
Chapter 12.
Support of Prophets. But every true prophet who wants to live among you is worthy of his support. So also a true teacher is himself worthy, as the workman, of his support. Every first-fruit, therefore, of the products of wine-press and threshing-floor, of oxen and of sheep, you shall take and give to the prophets, for they are your high priests. But if you have no prophet, give it to the poor. If you make a batch of dough, take the first-fruit and give according to the commandment. So also when you open a jar of wine or of oil, take the first-fruit and give it to the prophets; and of money (silver) and clothing and every possession, take the first-fruit, as it may seem good to you, and give according to the commandment.
Chapter 13.
Christian Assembly on the Lord’s Day. But every Lord’s day gather yourselves together, and break bread, and give thanksgiving after having confessed your transgressions, that your sacrifice may be pure. But let no one who is at odds with his fellow come together with you, until they be reconciled, that your sacrifice may not be profaned. For this is that which was spoken by the Lord: “In every place and time offer to me a pure sacrifice; for I am a great King, says the Lord, and my name is wonderful among the nations.”
Chapter 14.
Bishops and Deacons; Christian Reproof. Appoint, therefore, for yourselves, bishops and deacons worthy of the Lord, men meek, and not lovers of money, and truthful and proved; for they also render to you the service of prophets and teachers. Therefore do not despise them, for they are your honored ones, together with the prophets and teachers. And reprove one another, not in anger, but in peace, as you have it in the Gospel. But to anyone that acts amiss against another, let no one speak, nor let him hear anything from you until he repents. But your prayers and alms and all your deeds so do, as you have it in the Gospel of our Lord.
Chapter 15.
Watchfulness; the Coming of the Lord. Watch for your life’s sake. Let not your lamps be quenched, nor your loins unloosed; but be ready, for you know not the hour in which our Lord will come. But come together often, seeking the things which are befitting to your souls: for the whole time of your faith will not profit you, if you are not made perfect in the last time. For in the last days false prophets and corrupters shall be multiplied, and the sheep shall be turned into wolves, and love shall be turned into hate; for when lawlessness increases, they shall hate and persecute and betray one another, and then shall appear the world-deceiver as Son of God, and shall do signs and wonders, and the earth shall be delivered into his hands, and he shall do iniquitous things which have never yet come to pass since the beginning. Then shall the creation of men come into the fire of trial, and many shall be made to stumble and shall perish; but those who endure in their faith shall be saved from under the curse itself. And then shall appear the signs of the truth: first, the sign of an outspreading in heaven, then the sign of the sound of the trumpet. And third, the resurrection of the dead — yet not of all, but as it is said: “The Lord shall come and all His saints with Him.” Then shall the world see the Lord coming upon the clouds of heaven.
Administration MVPC Bethlehem

Posted in Почетна | Leave a comment

THE DESERT OF OUR PRESENT LIFE

desert-by-sam

After passing through the Red Sea, the Hebrews were within a couple hundred miles, or a two week journey on foot, from their destined Promised Land. Yet it took them forty long years of circling in the wilderness before arriving at the place promised to their forefather Abraham. The desert met these former slaves with all of its harshness, trials, temptations, scourges, and the occasional oasis.

Why did God lead them in circles in the wilderness when they were so close to the Promised Land? In short, they were not ready to receive such a great inheritance. At the first sign of difficulty, war, hunger, thirst, or any other trial, they would throw up their hands and say, “If only we had stayed in Egypt! There things were safe and familiar; in Egypt our bellies would be filled.” In other words, their hearts were still in Egypt and they lacked faith in God.
OUR INTERNAL DESERT

Our own lives are not so different as we journey through the desert of life. By entering into the church, we have passed through the Sea and been baptized into Christ (Gal. 3:27, Rom. 6:3), yet instead of the Promised Land residing on the other side of our baptism, sometimes we are shocked to find that we dwell in a desert.

Here in the desert, our hearts are tempted to return to Egypt, especially when life becomes difficult. What is Egypt? That varies a bit for each person, but it is whatever worldly attachments we have or worldly ways in which we seek comfort and security.
THE PURPOSE OF IT ALL

Our Lord did not become a man, die on the cross, and then resurrect to save people from going to hell. Rather, He united the divine nature to our human nature in order to elevate it to divinity. He does not simply want to “get us saved,” but to turn us into little Christs who are formed in His own image.

The purpose of life and salvation is complete union with God. But in order for that union to occur, we must be made like Him. We know that when He appears, we will be like Him, because we will see Him just as He is. (1 Jn 3:2) It is the pure in heart who see God (Matt. 5:8) just as He is; therefore, God is doing what is necessary to purify us of Egypt and transform us from little self-absorbed monsters into divine creatures.

That transformation is painful and it takes time.
THE HARSHNESS OF CHRISTIAN LIFE

When we arrive in the Orthodox Church, we find rigorous fasting rules, long services, hours of standing, and teachings that challenge us to the core of our being. Why all of this harshness?

It is part of our spiritual conditioning and formation. A professional athlete hires a coach who will beat his body through extreme exercise and discipline. The athlete knows the coach does not hate him, but is doing this to help him succeed. So, he devotes everything to the rigor: his thoughts, his diet, his schedule. Everything revolves around conditioning himself for the big event.

As we enter into the ascetical life of the church, it begins to feel a bit like a crucifixion, and our flesh does not relent quietly. It hollers, cries, and screams at every strike of the hammer in the nails. But these difficulties are meant to prepare us and transform us into the likeness of God. (cf. 1 Cor. 9:25)
THE BITTER WATERS OF MARAH

Three days after passing through the Red Sea, the Hebrews were thirsty and came upon some water in Marah. But the water there was bitter and not at all potable. They cried out to Moses whom God then directed to cast a tree into the waters. Suddenly, the water was made sweet and the people could drink it with delight.

According to St. Gregory of Nyssa, the tree being cast into the water is an image of the cross. The bitter waters represent this difficult life of tribulation that we Christians must endure for our salvation. But through the cross, joy has come into all the world (Divine Liturgy).

When we do not fight against the difficulties that we face in life, when we accept them with humility allowing our will to be crucified, when we continually admit our weaknesses and failings in confession, when we fast and practice an asceticism that is appropriate for us, and when we rely completely upon God’s grace, we begin to find joy in our sufferings.

Such joy has no rational explanation, but it brings to us a peace that surpasses all understanding (Phil 4:7). The cross has the power to transform the bitterness of this ascetical life into joy; it makes something that would otherwise be intolerable into a place of refreshment.

I am reminded of the saints who would count it all joy (Js 1:2) when they suffered for our Lord. One recent saint, Porphyrios, even prayed that God would give him cancer so that he could suffer in that manner. These are not the thoughts of creatures clinging to mortality, but of men and women who have transcended Egypt and found their death and life in Christ upon the cross.

May we do the same, my brothers and sisters. And until we reach that point, let us at least strive not to complain about the trials God has allowed for our salvation.
Administration MVPC Bethlehem

Posted in Почетна | Leave a comment

ЖИВЕЕМЕ ДАЛЕКУ ОД ВЕРАТА, ЖИВЕЕМЕ ВО И МЕЃУ ИЗОПАЧЕН СВЕТ

20160429_102850(1)
Во време Господ го создаде светот, го создаде Рајот и го намени за својот народ кој ќе се продолжува од Адама зошто Тој гледајќи го Адама како е тажен и немоќен меѓу сите останати созданија, одлучи да ја создаде жената од неговото ребро за со неа да го дели својот живот и среќа и со која ќе го размножува овој свет создаден во убавина. Иако Адам заедно со својата жена Ева беа истерани од Рајот по нивниот пад неслушајќи ја заповедта Божја, Бог сепак им дозволи да се множат, се создаде народ, поминаа години, а народот се изроди, и добри и лоши, а со тоа Господ сакаше да не научи како да го делиме доброто од лошото и како на еден едноставен и убав начин да го поминеме нашиот живот. Гледајќи го својот народ како оди во бездна, Тој реши да го испрати Својот Син на земјата и да го спаси Својот народ учејќи го преку својот Син, Кој, познавајќи ја целата замисла на Својот Татко, се овоплоти преку Светиот Дух и Дева Марија и ја исполни целата замисла. Оставајќи ни ги сите Благодати, Господ не учи тука на земјава што е од Господ, а што од ѓаволот, кој на почетокот од Господ беше создаден како ангел и многу близок до Него. Покажувајќи ни го патот со своите раскажувања, а подоцна преку Своите Апостоли, Господ ни ја покажува убавината на животот меѓу мажот и жената со вера во Бога. Во тој дел ја спознаваме и самата желба и замисла на Господ дека светот Негов ќе се создава и размножува помеѓу мажот и жената, спротивни два пола создадени од Господа. Тука никаде не ја гледаме опакоста на животот помеѓу два исти пола, за кој и сам Бог рече дека е одвратно, кој, за жал, се повеќе и повеќе јавно се прикажува меѓу народите и ја искажува својата изопаченост која некои ја третираат како болест, а всушност нема никакви симптоми на болест, туку тие немајќи ја својата личност во секојдневниот живот, на таков начин ја покажуваат и докажуваат својата безвредност во живеењето со Бога. Ние како народ на овие појави не треба да обрнуваме особено внимание на тие безвредници, туку како прво за нив сите да се молиме на Господа и да ги молиме Светите Оци прво ним да им помогнат за нивно умствено здравје и враќање во еден нормален живот во Бога. Затоа треба да се започне еден нормален почеток на создавање на семејство и деца, а потоа децата да ги воспитуваме во Господа и да ги учиме од рани години да осознаваат за Господа и за Неговата вредност и значење во нашиот дом. Така нашето домаќинство ќе ја доживее Болагодатта Божја, ќе го доживее сето она што Бог ни го вети, она што нашите духовници ни кажаа и она што свештениците ни проповедаат при нашето присуство во Црквата. На таков начин ќе можеме нашите деца да ги отстраниме и заштитиме од сите злоби во светот, од сите настраности кои се појавуваат кај нивните врсници кои тргнале по лош пат. Не треба од самиот почеток децата да ги одвојуваме, туку треба децата да се обидат да ги усмерат кон правиот пат, но ако тие не ја прифатат нивната добра намера и рака на пријателство, тогаш нашите деца треба да се одвојат од нив, но да се молат за нив на Господа за нивно спасение.
Главна причина за овие појави е екуменизмот во Православието, црковната ерес, во која има појава на хомосексуализам. Одвојте се од нив и цврсто застанете на своите нозе пред сето тоа, но не со насилство, туку со Крстот Кој секогаш не чува од сите зла.
Најчест изговор на поддршката на појавата на хомосексуализам од страна на екуменистите е дека треба да живееме во демократско општество и дека секој човек има свои права. Но треба да сфатиме дека демократија не е одобрување на зло за човекот, демократија не е пат на кој се предаваме на ѓаволот за вечна погибел, демократија не е да го признаеме ѓаволот, ДЕМОКРАТИЈА Е ГОСПОД.
Господ нека ве благослови,
Господ нека е секогаш меѓу нас
+++ Хаџи Јован

Posted in Почетна | Leave a comment

МАКЕДОНСКА ВИСТИНСКА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА

the-holy-sepulchre-church-which-is-built-over-the-site-of-jesus_-execution-burial-and-resurrection
Ерусалим,влез во гробот на Исус Христос

БЕЗТАРИФНА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА
GRBOTNAMVPC
Македонска Вистинска Православна Црква, следејќи ја заповеста на нашиот Господ и Спасител, Исус Христос, Кој на Своите Апостоли им рече: „бесплатно добивте, бесплатно и давајте“ (Мт. 10, 8) кога ги испрати да ја проповедаат добрата вест, не објавуваа „Тарифи“ за исполнување на Светите Тајни на Црквата Христова како и други услуги.
Затоа ви објавуваме дека Погребното опело е бесплатно; Крштевањето е бесплатно; Венчавањето е бесплатно, осветувањето на домот е бесплатно, светењето на вода е бесплатно, сечењето на славскиот колач е бесплатно. Во Македонска Вистинска Православна Црква дури и свеќите се бесплатни и се забранува оставање пари покрај икони.
Господ нека ве благослови
Архиепископ Јован-Хаџи †††
MVPCZNAME6
135. Благодарност на Бога за Неговата непрестајна милост.
1. Славете Го Господа, зашто е добар, зашто е вечна милоста Негова.
2. Славете Го Бога на боговите, зашто е вечна милоста Негова.
3. Славете Го Господа над господарите, зашто е вечна милоста Негова,
4. Единиот Кој прави големи чудеса, зашто е вечна милоста Негова;
5. Кој премудро го создаде небото, зашто е вечна милоста Негова;
6. Кој ја утврди земјата врз водите, зашто е вечна милоста Негова;
7. Единиот Кој ги создаде големите светила, зашто е вечна милоста негова;
8. сонцето – да управува со денот, зашто е вечна милоста Негова;
9. месечината и ѕвездите – да управуваат со ноќта, зашто е вечна милоста Негова.
10. Кој го порази Египет и провородените негови, зашто е вечна милоста Негова;
11. Кој го изведе Израилот од средината нивна, зашто е вечна милоста Негова;
12. со цврста рака и подигната мишка, зашто е вечна милоста Негова;
13. Кој го раздвои Црвеното Море, зашто е вечна милоста Негова;
14. и го преведе Израилот среде него, зашто е вечна милоста Негова;
15. а Фараонот и војската негова ги фрли во Црвеното Море, зашто е вечна милоста Негова.
16. Кој го преведе својот народ преку пустињата, зашто е вечна милоста Негова; Кој пушти вода од шилчеста крапа, зашто е вечна милоста Негова;
17. Кој ги порази големите цареви, зашто е вечна милоста Негова;
18. и ги погуби силните цаерви, зашто е вечна милоста Негова;
19. Сион, царот аморејски, зашто е вечна милоста Негова;
20. и Ог, царот васански, зашто е вечна милоста Негова;
21. и му ја даде земјата во наследство, зашто е вечна милоста Негова.
22. во наследство на Својот слуга, Израилот, зашто е вечна милоста Негова;
23. Кој се сеќава на нас во нашата смиреност, зашто е вечна милоста Негова;
24. и нè избавува од непријателите наши, зашто е вечна милоста Негова;
25. и Кој дава храна на секое тело, зашто е вечна милоста Негова.
26. Славете Го небесниот Бог, зашто е вечна милоста Негова. Хвалете Го Господарот на господарите, зашто е вечна милоста Негова.

ГОСПОДОВАТА НАУКА ДО НАРОДИТЕ ПРЕКУ ДВАНАЕСЕТТЕ АПОСТОЛИ
I
1.Постојат два пата: едниот пат води кон животот, а другиот пат води кон смртта и разликата меѓу нив е голема. (Јерем. 21, 8); (5.Мојс. 30, 15-20); (Мат. 7, 13-14).
2.Патот кон животот е овој: прво „сакај Го Бога Кој те создал“, а второ „сакај го ближниот свој како самиот себе“.И „сè она што сакате да ви прават луѓето, правете им го и вие“ (Мат. 22, 37-39; 7, 12).
3. Но, учењето на овие зборови лежи во ова: „Благословувајте ги оние што ве колнат и молете се за своите непријатели“, а постете за оние што ве гонат. Зошто „каква е ползата ако ги љубите оние кои вас ве љубат? Зарем така не прават незнабошците ? Туку вие треба да ги сакате оние што ве мразат“, и нема да имате непријатели (Мат. 5, 44-46).
4. Воздржувај се од телесни и световни желби. Ако некој „те удри по десниот образ, сврти му го другиот“ и ќе бидеш совршен. „Ако некој те потера една милја, оди со него две“. Ако некој „сака да ти ја земе горната облека, дај му ја и кошулата“. Ако некој земе од твоето, не барај го назад, бидејќи не ќе можеш да го вратиш (1. Петр. 2, 11); (Мат. 5, 39-41).
5. „на секој што ќе побара нешто од тебе, дај му и не барај назад. Зошто Отецот сака на сите да им дадеш од своите дарови. Блажен е оној кој дава, според заповедите, зошто тој е невин. Тешко на оној кој ќе земе. Ако некој зема затоа што има потреба, таквиот ќе биде невин; а ако зема оној што нема потреба, ќе биде суден зошто земал. Кога ќе биде притиснат, ќе биде испитуван за тоа што направил и „нема да излезе од таму додека не го врати и последната пара“ (Лук. 6, 20); (Дела 20, 35); (Мат. 5, 26).
6. Но и за ова давање е речено: „Нека се испоти милостината во твоите раце, додека не познаеш кому ќе ја дадеш“ (Мудр. Сир. 12, 1).
II
1. Втората запвед од оваа наука е:
2. „Не убивај, не прави прељуба“, децата не ги расипувај, не прави блуд, не кради, не гатај, не употребувај магии, не убивај дете кога ќе зачне, ниту,пак, не го погубувај кога ќе се роди (2. Мој. 20, 13-16).
3. „Не посакувај ништо што е на твојот ближен„, „не се заколнувај, не сведочи лажно“, не клевети, не биди злопамтив (3.Мој. 19, 12); (Мат. 5, 33).
4. Не биди двосмислен, ниту, пак, двојазичен, затоа што двојазичноста е стапиза на смртта (јак. 1, 8); (Изрек. 21, 6).
5.Твојот збор да не биде лажен, ниту празен, туку исполнет со дела.
6. Не биди лаком, ниту пак граблив, ниту лицемер, ниту злобен, ниту пак горд. Не смислувај лош совет на твојот ближен.
7. Не мрази ниеден човек, туку едни укорувај, за други моли се, а некои сакај ги повеќе од душата своја.
III
1. Сине мој, бегај од секое зло и од се слично.
2. Не биди гневлив, зошто гневот наведува на убиство; ниту завидлив, ниту избувлив, зошто од сето тоа се раѓаат убиства.
3. Сине мој, не биди похотлив, зошто похотата води кон блуд; ниту пак бесрамен во зборувањето и со очите, зошто од сето тоа се раѓаатпрељуби.
4. Сине мој, не претскажувај според летот на птиците, зошто тоа води кон идолопоклонство , ниту гаталец, ниту астролог, ниту лажен очистувач и немој тоа да го гледаш, зошто од сето тоа се раѓа идолопоклонство (5.Мојс. 18, 10); (Иса. 8, 7).
5. Сине мој, не биди лажливец, зошто лагата води кон кражба, ниту среброљубец, ниту славољубив, зошто од тоа се раѓаат кражби (2.Петр. 2, 10).
6. Сине мој, не биди незадоволник зошто тоа води кон хулење; ниту самонаметлив, ниту злоумен зошто од сето тоа се раѓаат хулења.
7. Туку биди кроток, зошто „кротките ќе ја наследат земјата“ (Мат. 5, 4).
8. Биди долготрпелив и милостив и незлобив и мирен и добар и секогаш имај страв зборовите Божји што си ги чул (Иса. 66, 2).
9. Не се превознесувај, ниту и давај на својата душа да биде дрска. Нека твојата душа не се дружи со високите на положба, туку нека се дружи со праведните и смирените.
10. Се што ќе ти се случи примај го како добро, знаејќи дека без Бога ништо не бива (Мат. 10, 29).
IV
1.Сине мој, спомнувај си и дење и ноќе за оној „што ти го говори Словото Божјо“ и почитувај го како Господ, зошто таму каде што се проповеда за Господа, таму е и Господ (Евр. 13, 7); (2. Петр. 2, 10).
2.Секојдневно барај ги лицата на светите за да најдеш спокојство во нивните зборови.
3. Не создавај раздор, туку скараните смири ги. Суди праведно и не гледај кој е кој кога некого треба да искараш поради престапи (5. Мојс. 1, 17).
4. Не двоуми се дали нешто ќе биде или не.
5. Немој да ги подаваш своите рацекога се прима, а за давање да ги стискаш (Мудр. Сир. 4, 31).
6. Ако имаш нешто да дадеш што со твои раце е заработено, дај за откуп на своите гревови (Изрек. 3, 27).
7. не се колебај да ддадеш, ниту кога ќе дадеш да жалиш, зошто ќе познаеш Кој е Добиот Наградувач.
8. Не го избегнувај оној кој е во немаштија; се што имаш подели со својот брат и немој да кажеш дека нешто е твоја сопственост. Зошто ако сте заедничари во бесмртното, колку ли повеќе сте во смртното (Мудр. Сир. 4, 5).
9. Не ја кревај раката своја од синот свој или од ќерќата своја, туку од младоста учи ги на страв Божји (Мудр. Сир. 18, 6).
10. Во лутина не заповедај им на својот слуга или слугинка, кои се надеваат на истиот Бог, за да не престанат да се плашат од вашиот заеднички Бог, зошто Он не доаѓа да повика гледајќи во лицата, туку во оние кои Светиот Дух ги подготвил (Ефес. 6, 9).
11. А вие, пак, слугите, потчинете се на своите господари како на слика Божја, со почитување и со страв (Ефес. 6, 5).
12. мрази го секое лицемерство и се што не Му годи на Господа (5. Мојс. 4, 2; 13, 1).
13. Не ги напуштај заповедите Господови, туку држи се до тоа што си го примил, де додавај, ниту пак одземај.
14. Во Црквата исповедај ги своите гревови и не пристапувај кон молитвата своја со нечиста совест (Јак. 5, 16).
Тоа е патот на животот.
V
V. 1. А патот кон смртта е овој:
Пред сe тој пат е зол и исполнет со проклетство. Зошто на него се: убиства, прељуби, похоти, блуд, кражби, идолопоклонства, магии, гатање, лажни сведоштва, лицемерија, дводушност, лукавства, гордост, злоба, самоволие, дрскост, срамотни зборови, завист, пркос, надменост, фалбаџиство, небогобојазливост (Мат. 15, 19).
2. По тој пат одат: гонителите на добрите, кои ја мразат вистината, љубители на лагата, оние кои не ја знаат платата за праведноста, неприврзаници на добриот, ниту, пак, на праведниот суд, кои не бдеат над доброто, туку над злото, од кои кротоста и трпеливоста се далеку, кои не ги сакаат сиромашните, кои не сочувствуваат со паталецот, кои не го познаваат својот Создател; убијци на деца свои, уништувачи на Божјото создание; кои го вртат лицето од сиромавиот, кои го навредуваат веќе навредениот; застапници на богатите, неправедни судии на сиромашните; преполни со секаков грев.
Деца, спасете се од сите такви.
VI.
1. Пази се некој да не те заведе од овој вистински пат на науката Господова, затоа што таквиот те учи без Бога.
2. Ако пак можеш да го носиш целиот јарем Господов, тогаш ќе бидеш совршен; а ако не можеш, колку можеш, толку и прави (Мат. 11, 19-30).
3. Што се однесува до употреба храната, поднеси што можеш, но посебно внимавај да не јадеш од жртвата идолска, зашто тоа е служење на мртвите богови (Дела 15, 29).
VII.
1. Што се однесува до Крштението, вака крштевајте:
Откако претходно сето ова го кажете поучите, „крштевајте во името на Отецот и Синот и Светиот Дух“ во протечна вода (Мат. 28, 19).
2. Ако немаш протечна вода, крштевај во друга вода. Ако не можеш во ладна, тогаш во топла.
3. А ако пак, немаш доволно ни една ниту, пак, друга, тогаш излиј вода врз главата на крстениот три пати: во името на Отецот, и Синот, и Светиот Дух. 4. А пред Крштевањето да постат оној што крштева и оној што се крштева, и ако можат и некои други. На оној што се крштева ќе му наредиш да пости однапред еден или два дена.
VIII.
1. А вашите пости да не бидат со лицемери (Мат. 6, 16).
2. Зашто тие постат во понеделник и четврток во седмицата, а вие постете во среда и петок.
3. И не молете се како лицемери (Мат. 6, 5), туку како што Господ заповедал во Евангелието, вака молете се (Мат. 6, 9-13); (Лука 11, 2-4): „Отец наш Кој си на небото, да се свети името Твое, да дојде царството Твое, да биде волјата Твоја, како на небото, така и на земјата. Лебот наш насушен дај ни го денес, и прости ни ги нашите долгови, како што и ние им ги простуваме на нашите должници, и не воведи не во искушение, но избави не од лукавиот. Зашто е Твоја силата и славата за вечни векови!
4. Три пати на ден вака молете се. (Дан. 6, 10)
IX.
1. Што се однесува до Евхаристијата (Литургијата), благодарете вака:
2. Прво за чашата говорете: Ти благодариме, Оче наш, за светата лоза Давидова, слугата Твој, што си ни ја објавил преку Исуса Синот Твој. Слава Ти во вечни векови! (Псал. 80, 1-20); (Лука 1, 69).
3. А за лебот што се прекршува (говорете):
Ти благодариме Оче наш, за животот и спознанието, што ни го објави преку Исуса Синот Твој. Слава Ти во вечни векови!
4. Како што овој леб што го прекршуваме, кој бил растурен по горите и собран (Јован 11, 52), станал едно, така нека се собере Црквата Твоја од сите краишта на земјата во Царството Твое. Зашто Твоја е славата и силата преку Исуса Христа во вечни векови!
5.А од вашата Евхаристија никој да не јаде и да не пие, освен крстените во името Господово; зашто и за тоа Господ рекол: „Не давајте ја светињата на кучињата“. (Мат. 7, 6)
x
1. По причестувањето, пак, вака благодарете:
2. Ти благодариме Отче Свети, за Твоето свето Име (Јован 17, 11, 26), кое си го вселил во нашите срца, и за спознанието и верата и бесмртноста, што ни ги објави преку Исуса Синот Твој. Слава Ти во вечни векови!
3. Владико Седржителу, Ти, се си создал заради Твоето Име, и си дал храна и пијалак на луѓето за уживање, за да Ти благодарат; нам, пак, си ни подарил духовна храна и пијалак и вечен живот преку Твојот Син.
4. Пред се, Ти благодариме што си Моќен (Откр. 11, 17). Слава Ти во вечни векови!
5. Господи, спомни си за Црквата Твоја, та да ја избавиш од секое зло и да ја усовршиш во љубовта Твоја (1. Јов. 2,5); и собери ја од четирите ветрови, неа – осветена, во Твоето Царство, што си го подготвил (Мат. 24, 13). Зашто Твоја е силата и славата во вечни векови!
6. Нека дојде Благодатта Твоја, и нека помине овој свет. Осана на Бога Давидов (Мат. 21, 9, 15)! Ако некој е свет, нека пристапи, а кој не е, нека се покае. Маран ата! (Дојди Господи!) Амин! (1. Кор. 16, 22)
7. А на пророците дозволете им да благодарат, колку што сакаат.
XI
1. Ако некој ви дојде и ве учи на сè ова што напред е речено, примете го.
2. А ако тој кој учи, застрани, и почне да ве учи друга наука за да ја расипе оваа наука, тогаш не слушајте го (2. Јов. 10); а ако за да ја умножи правдата и спознанието на Господа, примете го како Господа.
3. Што се однесува до апостолите и пророците, работете како што е запишано во заповедите во Евангелието (Мат. 10, 5-12).
4. Секој апостол кој доаѓа кај вас, да биде примен како Господ.
5. Но нека не останува повеќе од еден ден; ако, пак, има потреба, тогаш и вториот ден. А ако остане три дена, тогаш е лажен пророк.
6. А апостолот кога заминува од кај вас ништо да не зема освен леб, колку до идното преноќиште (Мат. 10, 9-10); ако, пак, бара и пари, тогаш е лажен пророк.
7. И секој пророк кој говори во Духот не искушувајте го и не судете го, „Зашто секој грев ќе биде простен“, а овој грев нема „да се прости“ (Мат. 12, 31).
8. Но секој кој говори во Духот, не е пророк, освен ако се однесува како Господ. Значи, според начинот на однесување се препознава лажниот пророк од вистинскиот пророк (Мат. 7, 16).
9. И секој пророк кој во Духот одредува трпеза ја поставува за сиромашни, нема да јаде од неа, инаку е лажен пророк.
10. А секој пророк кој поучува во вистината, ако не го исполнува тоа што го зборува, лажен пророк е.
11. Секој, пак, пророк испробан, вистински, кој ја изградува тајната на Црквата во светот кој работи за светската тајна на Црквата, а не поучува да се прави сè она што тој го прави, нека не биде осудуван од вас, зашто тој кај Бога има суд; зашто исто така правеле и старите пророци.
12. А ако некој во Духот рече: дај ми пари или нешто друго, таков да не слушате. Ако, пак, за да се даде за други кои немаат, никој да не го осудува за тоа.
XII
1. Секој „што доаѓа во името Господово“ (Мат. 21, 9), нека биде примен; а потоа откако ќе го испробате, ќе дознаете каков е, зошто ќе имате толку расудување да разликувате десно и лево.
2. Ако оној што доаѓа е минувач, помогнете му колку што можете, но тој да не останува кај вас повеќе од два или три дена, ако е тоа потребно.
3. Ако пак сака да се насели кај вас, а знае некаков занает, нека работи, па нека јаде (2. Сол. 3, 10).
4. А ако не знае занает, вие погрижете се според потребата, меѓу вас да не живее христијанин во безработица (1. Тим. 6, 5).
5. Ако тој не сака да работи, таквиот тргува со Христа. Чувајте се од таквите.
ΧΙΙΙ
1. Секој вистински пророк што сака да се насели кај вас, „достоен е за својата храна“ (Мат. 10, 10).
2. Исто така и вистинскиот учител како работник е достоен за својата храна. 3. Секоја првина од плодовите од пивницата и од гумното, од стоката и овците (2. Мој. 22, 29); (5. Мој. 18, 3-4), земи ја и дај ја на пророците, затоа што тие се ваши прво свештеници, епископи.
4. А ако немате пророк, дајте на бедните.
5. Ако подготвуваш лебови, земи и дај ја првината од нив, според заповедта.
6. Исто така, кога ќе отвориш сад со вино или масло, земи ја првината и дај на пророците.
7. И од парите, и од облеката, и од сè што имаш, земи првина според својата волја и дај според заповедта (4. Мој. 15, 20-21).
XIV
1. А во Господовата недела, откако ќе се соберете заедно, кршете леб и извршувајте Евхаристија (Литургија), претходно исповедувајќи ги своите гревови, за да биде чиста вашата жртва (Дела 20, 7); ( 1. Кор. 16, 2).
2. Секој, пак, оној, што има спор со другарот свој нека не доаѓа на собрание со вас, додека не се измират, та со тоа да не се извалка вашата жртва (Мат. 5, 23-24).
3. Бидејќи тоа е онаа жртва за која Господ рекол: „На секое место и во секое време ќе Ми принесувате чиста жртва, зашто Јас Сум Цар голем, зборува Господ, и Името Мое е чудесно меѓу народите“(Малах. 1, 11).
XV
1. Изберете си епископи и ѓакони достојни на Господа, (1. Тим. 3, 3, 8) луѓе кротки и несреброљубиви и вистински и проверени, зашто тие ви служат служба на пророк и учител (Филип. 1, 1).
2. Значи, немојте да ги презирате, зашто тие се ваши достоинственици и учителите.
3. Исправувајте се еден со друг, не во гнев, туку во мир, како што стои во Евангелието (Мат. 5, 22-26); (Мат. 18, 15); а со секој оној што ќе му згреши на друг, никој да не зборува, ниту да го слушате, додека не се покае.
4. А вашите молитви и милостини и сите ваши дела правете ги како што имате во Евангелието на нашиот Господ.
XVI
1.Стражарете на вашиот живот; „вашите светилници да не изгаснат, и бедрата ваши да не ослабнат, туку бидете подготвени; зашто не го знаете часот во кој вашиот Господ ќе дојде“(Мат. 24, 42. 44); (Лука 12, 35).
2. А собирајте се заедно почесто, барајќи го она што им одговара приличи на вашите души. Зашто залудна ви е досегашната ваша вера, ако во последно време не бидете совршени.
3. Зашто во последните денови ќе се намножат лажните пророци и расипници, и овците ќе се претворат во волци, (Мат. 7, 15); (Мат. 24, 12) и љубовта ќе се претвори во омраза.
4. Зашто кога беззаконието ќе порасне (Мат. 24, 8-9), луѓето ќе се мразат и прогонуваат и клеветат меѓу себе. И тогаш ќе се појави измамникот на светот како син Божји, и ќе прави знаци и чудеса, и земјата ќе се предаде во рацете негови, и ќе прави беззаконија какви што никогаш на векот немало (Откр. 12, 9); (2. Сол. 2, 4); (Мат. 24, 24).
5. Тогаш родот човечки ќе падне во огнот на искушенијата, и „мнозина ќе се соблазнат и ќе пропаднат, а оние кои ќе претрпат во верата своја, ќе се спасат“(Мат. 24, 10-13) од проклетството (υπο του καταθεματος – на Оној (Христос) Кој (другите) го проколнуваат).
6. И тогаш ќе се појават знаците на Вистината: најнапред знакот на отворање знак на појавата (Господова – Крстот) на небото (Мат. 24, 31), потоа знакот на трубниот глас (1. Сол. 4, 14-17), и третиот знак воскресението на мртвите.
7. Но не сите (заедно), туку како што е речено: „Ќе дојде Господ и сите свети со Него“(Зах. 14, 5).
8. Тогаш светот ќе „Го види Господа како доаѓа на облаците небески“(Мат. 24, 30).
СВЕТА ПРИЧЕСТ
Ако правилно го устројуваме нашиот духовен живот, односно ако ја познаваме нашата вера, и ако водиме правилен духовен живот – редовно постиме (секоја среда и петок, и четирите големи пости), редовно, т.е. секојдневно се молиме, се исповедаме кај својот духовник – тогаш нема никаков проблем околу причестувањето. Согласно нашиот духовен раст и зрелост, духовникот ни одредува кога и колку да се причестуваме. И во тој случај, не е задолжителна исповед пред Причест. Но, во црква доаѓаат и многу традиционални христијани, кои се крстени, но кои немаат правилен духовен живот, односно, немаат редовност во постот, молитвата, исповедта, и затоа кон нив треба поинаков пастирски пристап, отколку кон оние кои живеат правилен духовен живот. За таквите традиционалисти, задолжително е да се исповедаат пред секоја причест, но што поскоро да се научат и тие да живеат правилен духовен живот, без недостаток.
Исто така помеѓу овие традиционалисти постои и една голема заблуда, дека доволно е да постиме 7 дена без масло, и со тоа „заслужуваме“ света Причест. Поради оваа заблуда се отфрлаат постот во среда и петок, и четирите големи пости, се отфрла молитвениот подвиг и покајничката исповед, и светата Причест се сведува на нешто магиско, издвоено од севкупниот христијански живот. Причестувањето станува ритуал „за здравје“ (но не и за спасение), и кај тие луѓе нема желба за промена, за подобрување, за преобразување и христијанизирање на личноста, за добивање спасение и светост. Светата Причест не смее да се прима од адет, несвесно, без да знаеме што примаме, туку треба да биде круна на нашиот севкупен духовен живот и познавање на нашата вера, и да нè води кон богопознание и спасение.
Потребно е воздржување од секој грев, од лоши помисли, од кавги, расправии, непријателство, како и воздржување од брачни телесни односи во денот пред и во денот кога ќе се причестиме. Вечерта пред причест најдобро е и да не јадеме обилно и да не пиеме многу течности, ниту алкохол, и на Литургија да отидеме „на гладно срце“, без да јадеме или да пиеме било што, ниту да џвакаме мастики за џвакање, ниту кафе да пиеме, ниту вода, ниту цигари. Исто така жените треба да внимаваат да не одат на Причест украсени со козметички препарати, шминки, кармини, ѓердани, туку украсени со добродетели.
Секако, како дел од подготовката за света Причест не смееме да ги заборавиме и молитвите пред Причест кои ги има во секој молитвеник.
Господ нека Благослови
СООПШТЕНИЕ ДО ПРАВОСЛАВНИТЕ
a7ad9ea70976080b-0
a7ad9ea70976080b-1
Славете го Господа зашто е добар,
Зашто е вечна милоста Негова,
Славете го Богот на боговите,
Зашто е вечна милоста Негова,
Славете го Господарот над господарите,
Зашто е вечна милоста Негова,
Единиот кој прави големи чудеса,
Зашто е вечна милоста Негова,
Тој премудро го создаде небото,
Зашто е вечна милоста Негова,
Тој ја утврди земјата врз водите,
Зашто е вечна милоста Негова,
Единиот кој ги создаде големите светила,
Зашто е вечна милоста Негова,


На 7 јануари 2010 година беше формирана Македонска Вистинска Православна Црква на состанокот што се одржа на истата дата. Сите принципи на Македонска Вистинска Православна Црква се древното христијанско учење на нашиот Господ Исус Христос и Неговите Апостоли, Светите Православни Епископи од Исток кои го пренесуваа учењето на Господ и Неговите ученици, и седумте Вселенски Собори и Свети Синоди, според Јулијанскиот календар. Нека Господ Благослови, спаси и помогне на сите нас во остварување и градба на оваа Црква во Република Македонија.
Ако си православен или љубопитен, ти си добредојден во Македонска Вистинска Православна Црква и нашите Светонеделни и празнични Литургии. Нашата слава е на 7 јануари, според стариот Јулијански календар, на празникот Собор на Свети Јован Крстител.Ќе се изгради манастир кој ќе биде посветен на најголемиот пророк и Предвесник на доаѓањето на нашиот Господ Исус Христос. Црковните служби, Светата Литургија е за сите кои веруваат во Господ, но само православните, крстени во Господа, можат да примат и бидат дел од Тајната на Причестувањето. Манастирот е посветен на Свети Јован Крстител и со неговиот глас, преку неговите монаси и монахињи, сакаме да ги информираме сите мирјани во нашата околина и нашата земја Македонија, кои сакаат да ја користат манастирската обврска, дека нашите манастирски обврски и услуги кон вас верниците се бесплатни како на пример:венчавки, крштевки, миропомазување, погреби и останто . Секој кој самиот ќе добие желба од своето срце и посака да дарува на манастирот е добредојден со дар на вино црвено за Причестување, маслиново масло за кандилата во храмот и Манастирот, бело брашно за насушен леб и просфора, сите вакви дарови за нас се од големо значење, а на овој начин сметаме дека е и од Господ ако е дојдено од вашите срца. Затоа дојдете, повелете во манастирот и манастирската црква со љубов кон Господа затоа што тука се лекува, излекува и се благословува, тука не е судница и тука не се суди никому. Ние сме во изградба, но секако дека сме тука секогаш за вас, да бидеме секогаш со вас и Господ да е секојпат помеѓу нас.
ЗОШТО ДА БИДЕТЕ ДЕЛ ОД МАКЕДОНСКА ВИСТИНСКА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА
Бидејки линијата која не разделува од расколната црква на мпц е молитвеното општење. Покрај тоа не го прифаќаме модернизирањето во црквата, преземање и преаѓање на новиот календар, исфрлање на постот, изменување и нарушување на црковните канони и заедничка молитва со неправославните, неприфаќање на екуменизмот и антихристите, атеистите и не прифаќање на ересите кои се појавуваат во самата Православна црква. Затоа бидете дел од Македоската Вистинска Православна Црква, каде што ќе пoстите, исповедувате и Причестувате. Од самиот почеток Господ Исус Христос ни кажува како да живееме, како да се молиме и во кого да веруваме! Јасна е сликата дека сите тие кои поверуваа во Него и ден денес веруваат.
Затова и ние, МАКЕДОНСКА ВИСТИНСКА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА, веруваме во Него како Господ Бог наш во Неговата вистина, во Неговата Црква и дека ние како народ Македонски, верници Негови, веруваме дека сме еден дел од Неговата Црква. Кога Господ Исус Христос почнал во своето време да оди и да го учи својот народ Тој никаде не ги споменува Црквите,туку вели да веруваме во еден Господ во Една Црква ,а не во Неговите Цркви и Патријаршии кој денес ги има по целиот свет. Еден Господ Исус Христос и Една Света Апостолска Православна Вселенска Вистинска Црква, таму за сите има место.Во таа Црква сите сме Православни и сите веруваме сега и во век и векови само еден Господ Исус Христос, кој Воскресе, ја победи смртта и спас ни донесе денес сите сложно да живееме православно. Нека на сите Православни цркви се вее само едно знаме, знаме на Едната Света Апостолска Православна Вистинска Црква на Господа Исуса Христа. Верувајте во Господ Исус Христос, молете се само на Него, na Светите Отци, Мајка Света Дева Марија, Богородица наша, нека Господ Благослови и нека не спаси.Амин.
МИЛИ БРАЌА И СЕСТРИ ВО ХРИСТА САКАМЕ ДА ОБЈАСНИМЕ,А НЕ ДА СЕ ДОКАЖУВАМЕ
Би сакале да ви обрнеме внимание со тоа што ќе ви кажеме неколку зборови повеќе за нас, иако веќе претходно сме кажале, но како едно надополнување за тоа кои сме ние како Црква. Од самиот почеток наидовме на бурни реакции од одредени луѓе кои не нарекоа со секакви имиња и не класифицираа во секакви секти, но тоа го направиле затоа што се постојано погрешно упатувани од големата пропаганда која ја врши мпц. (мпц е напишано со мали букви зошто е непризната црква).Остануваме тука на нашата веб страна. Како што веќе рековме, ние не сме под јурисдикција на СПЦ, ниту пак сме ПОА, туку припаѓаме на Вистинската Единствена Апостолска Православна Црква. Но пред сето тоа, ние сметаме дека треба да ви ја кажеме вистинската состојба во мпц, едноставно не можеме да ве држиме во лага. Треба да се каже вистината, иако тоа повлекува ваши прашања, но за се можете да прашате во линкот за Прашања и Одгвори каде ќе ви се дадат адекватни и реални одгвори. Да ви напоменеме дека оваа Црква е строго одредена ВО СВОИТЕ СТАВОВИ ДА БИДЕ И Е ПРОТИВ ЕКУМЕНИЗМОТ, ЕРЕСОТ И СИТЕ ОНИЕ КОИ СЕ НА ПАТОТ ДА СЕ СОЕДИНАТ СО РИМОКАТОЛИЧКАТА ЦРКВА КОЈА САМАТА СЕ ОДВОИ И ЈА ОГРАБИ ЦРКВАТА НА ГОСПОДА, ПРОТИВ ОНИЕ КОИ ВОВЕДУВААТ НОВИ ЦРКОВНИ ОДРЕДБИ КОИ ВЕЌЕ ОД САМИОТ ПОЧЕТОК СЕ ВО ЦРКВАТА ОД 33-та ГОДИНА..Каква е ползата, браќа и сестри мои, ако некој рече дека има вера, а нема дела? Може ли таквата вера да го спаси? Ако некој брат или сестра се без облека и имаат потреба од секојдневна храна, па некој од вас им рече: “Одете си во мир, стоплете се и наситете се!”, а не им го даде она што им е потребно за телото, каква е ползата од тоа? Така е и со верата, ако нема дела, мртва е сама по себе.

ДРАГИ БРАЌА И СЕСТРИ ВО ГОСПОДA
Вие кои сте крстени и верници во Господ Исус Христос кои ја применувате Неговата молитва сакаме уште повеќе да ја отвориме вратата кон патот кој води кон Господ и сите ние заедно во манастирот да ја почуствуваме големата љубов од Господ, Неговата милост и човекољубивост. Само така е можно да живееме во една Црква, во една заедничка душа и заедно дa ја славиме Неговата Слава, да бидеме се поблиску до Него и на секое наше Неделно среќавање дa Гo величаеме сето она кој Tој ни го сoздаде и даде на сите нас. Да веруваш не е да се срамиш, но и не да се гордееш, да веруваш е дар од Господа и затоа и ние тука во манастирот „СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ„сакаме да ви подариме и да ви даруваме се што е и што води кон Господ. Затоа мили браќа и сестри во Господа да нe дозволиме да си сoздаваме искушенија туку да си имаме убави зборови и бесрамно да се гледаме сите на Неделната Света Литургија. Многу пати ќе имате многу нешта да прашате но многумина се срамат, многумина ете можеби и незнаат како да прашаат за нешто што им треба. Не срамете се , туку прашајте го секој од нас кој е близу до вас, а тој кој не знае ќе ве испрати кај оној кој ќе може убаво да ви објасни. Да,за палење на свеќи?Тоа е посебно прашање,а еве од некое си манастирско и црковно познавање сме гледале дека мирјаните кога палат свеќи палат многу повеќе oтколку што има потреба или значње. Палењето на свеќи е од големо значење во Православието,но ако палиме свеќа за една наша роднина, а тие се неколку членови, палиме една свеќа но на свеќата ги именуваме сите членови од неговата куќа по име, значи за секоја куќа по една свеќа е доволно, за секој еден поединец една свеќа, но за едно семејство по една свеќа е доволно. Кога доаѓате да не посетите и сакате нешто ете да донесете ,тоа е за нас од Господа, и сите тие дарови нека се во вино, кое ќе се служи за во Службата на Причестување и слично, брашно за просфора и насушниот леб, маслинов зејтин за кандилата но многумина им е најлесно да остават пари кое не носи добро. Зошто тоа го велам? Се сеќавате во Евангелието кога Господ ги истера сите оние кои во храмот продаваа и парите ги броеја, заради тоа што тоа не е од Господа, парите секојпат се само кавга во куќата, а ние тоа не го сакаме да биде помеѓу нас туку секојпат Господ да е со нас и помегу нас сите. Затоа мили наши браќа и сестри во Господа, запалете свеќа, помолете се на Господа, постете, исповедувајте се и причестете се што повеќе зошто тоа е подобро за вашето тело и душа, а парите нека бидат за вашето домаќинство.Пари на иконите не ставајте затоа што со тоа вие Господа не го купувате или помагате, туку тешкотии создавате. Дојдете, помогнете ни кога е берба на житото, пченката, компирите да ги извадимe од земја, зелката да jа собереме, токму тогаш на Господ сте му помогнале и благости добиле.Така сте ни сите добродојдени и за добро и за лошо со Господ се заедно ќe решиме.
Македонска Вистинска Православна Црква, неeкуменистичка, неeреска, не е во состав на расколната самонаречена македонска патријаршија на т.н. мпц-оа од многу причини од кои најголема и најсериозната е сеересот на екуменизмот кој во расколната мпц активно се спроведува со децении сосема јавно и во зборови и во дела.Црквата јавно ги осудува срамните постапки на гробиштата во Кавадрци,каде самонаречената мпц си зема за право да го стопира погребот на еден наш сограѓанин кој се упокои во Господа и требаше да биде испратен со сета почит и сите Православни обреди како му припаѓаат на секој еден Православен жител.Оваа МАКЕДОНСКА ВИСТИНСКА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА не е во состав во ниту една ЕКУМЕНИСТИЧКА НОВОПОЧНАТА ПАТРИЈАРШИЈА И ПАТРИЈАРСИ КОИ СЕ ВО СОСТАВ СО ПАПАТА И ВАТИКАН. Светската историја воопшто е непрестана борба – битка меѓу два непомирливи религиозно-политички принципи: теократија и сатанократија. Таа немилосрдна борба на двата табори кулминира во 1917 година со доаѓањето на власт на сатанократијата која се встоличи на урнатините на руската теократија. Отстранет е оној кој ја спречуваше експанзијата на Тајната на безаконијата – последниот богољубив помазаник Божји, православниот цар. Тајната на безаконијата, за која уште зборуваше апостол Павле дека уште во тоа апостолско време таа почнала да дејствува и незапирливо да се шири. Додека пред 1917г правилата само делумно се прекршувале во животот на православните цркви, во наредните 10 години тајната на безаконијата се вовлекла во самото срце на нејзината надворешна организација отстранувајќи ги последните побожни владици и водејќи ги помесните автокефални Цркви кон отпаѓање од вистината. Тоа довело до појава на движење на отпор против официјалните паднати Цркви, кое станало познато како „Вистинска Православна“, односно „Старокалендарска“ или „Катакомбна“ Православна Црква, спротивно на нивните псевдо-православни или новокалендарски или „надземни“ официјални пандами. Најважните меѓу нив биле Вистинската Православна или катакомбна Црква на Русија, Вистинска Православна или Старокалендарска Црква на Грција и Романија и Руската Загранична Црква. Така за разлика од надворешното единство, богатство и бројност на Црква на православното христијанство од 1914 година, денес пред нас, имаме слика на нивните мали и однадвор прогонети остатоци. Во почетокот на XX век се појави поделба за која веќе сега може да се каже дека до крај е остварена: од Православната Црква се одвоило т.н. „светско“ или „екуменистичко праволавие“ – изгубена е врската со Црквата на Светите Отци, Светите Собори и Светото Предание, а во псевдо-црковната структура се протегаат ереси на екуменизам, модернизам и сергијанство кои водат во пропаст. Основата на „светското православие“ во суштина е хиерархија која отпаднала од Христа и која по себе повлекува луѓе кои се сметаат за православни, но не знаат што е всушност Православието. За тие луѓе, кои светоотечкото учење за Црквата го замениле со римски папизам или протестантизам, значењето на епископот се сведува пред се на функција на црковен администратор или на улога на некаков авторитет кој е недопирлив за било каков човечки суд и во кој – само во него!- е содржана Црквата. По светоотечкото, пак, учење, изразено кај Свети Максим Исповедник, Црквата се состои „во правото и спасоносното исповедување на верата“ и согласно на тоа, во секој човек – носител на таа вера. Сепак, без епископ нема Црква и затоа додека постои Црква на земјата, ќе постојат и православни епископи. Како да се постапи ако Црквата, заради некои причини (смрт или отпаѓање од Црквата) останала без свој епископ, а православни епископи нема во близина, или не е воспоставено општење со нив? Во тој случај Црквата може привремено, до присоединување на конкретен православен епископ, да го спомнува „целото епископство на православните“. Така на пример, во XIII век, при смената на Константинаполскиот патријарх, се до изборот на новиот, монасите и клирот на патријаршијата го спомнувале „целото епископство на православните“, а во грчката Италија од X до XVI век Црквата исто така го спомнувала епископството во целост. Вистинската Православна Црква која се одвоила од отстапниците, цврсто го чува православното учење за Епископот и Црквата која е дел од Светото Предание. Ние сакаме да бидеме верни чеда на нашите Свети Отци, учителите на Православието и да живееме токму во онаа Црква во која живеат светите Апостоли, светите Пророци и Маченици и сите Светители и затоа не сакаме да одиме со отстапниците на православието од овој свет кои дрско го газат црковното учење и им се исмеваат на светите. Не сакаме да одиме со т.н. „патријарси“, со нивната хиерархија и „духовни старци“ кои ги поддржуваат, со заблудени пастири и народ, зошто сме научени од светите дека постојат две патеки – патеката на животот и патеката на смртта, патот на светлината и патот на темнината, патот на Светите Отци и патот на отстапниците и еретиците, „прогонителите на добрите, мразителите на вистината и љубителите на лагите“. Нека Светите Отци ни бидат патеводци на царскиот пат на Вистинското Православие! Меѓу современите православни христијани колку има такви кои имаат храброст да побегнат од екуменистите и да се одвојат од општењето со нив? Многу малку. Навистина, стадото Христово секогаш било мало! Мало стадо. Сите кои останале верни сведоци на Вистината во светот се непросветена толпа, непознавачи на Законот, со своите страсти и разногласини, со својата умствена ограниченост. Дали некој од првенците или од фарисеите поверувал во Него? Туку, проклет е овој народ што не го знае Законот (Јн. 7, 48-49). Кој богослов, кажете ми, станал вистински православен? Кој професор на факултет станал вистински православен? Кој од денешните современи беспрекорни епископи станал вистински православен? Ниту еден мудрец, ни некој силен од овој свет не ја следел толапата непросветени вистински православци, тој „мал број“ на Галилејци, кои удираат во клепалото, како што тоа некогаш го правел Ное, за да ги повика животните во арката. Оваа мала толпа извикува: Македонската патријаршија се наоѓа во целосна согласност со екуменистичките еретици, во раскол и создавање на омраза меѓу својот народ со најодвратни синкретисти. Погледнете наоколу како луѓето мирно пребиваат на своите места, како „благоразумно“ се причестуваат , венчаваат и крштеваат во големи и прекрасни храмови. И погледнете колку многу се – познати лица, интелектуалци, свештеници, учени епископи, старешини, книжевници, фарисеи, законици. Што да се каже, зарем сите тие луѓе се наоѓаат во незнаење и зарем само вистинските православни знаат се? Вистинските правослвни може и да не знаат се, но едно знаат-дека тие се наоѓаат во согласност со Исповедниците, Отците, Пустиниците, древните Маченици, Новомачениците и Апостолите. Што се однесува до нив, тие се малку, но ете, вистинските христијани секогаш биле во мал број. Тие не се моќни, но и Апостолите биле немоќни. Нив не ги загрижува тоа што се неуки, зошто ете и самиот Христос бил неук. Тие водат борба само за едно-како да ја сочуваат верноста на Православието, како да останат во Црквата и како да влезат во арката. А што се однесува до екуменистичките и новотарските учења, кои произведуваат толку длабок впечаток на своите ученици и на целата таа маса на парохјани и монаштво кои се наоѓаат во официјалната „црква“ која е распространета по целиот свет и призната од светот, на тоа вистинските православни одговараат заедно со Свети Теодор Студит: „Оној кој се потруди да му угоди на Бога има предност над илјадниците кои се фалат со својата саможивост. Кој пак, од оние кои здраво мислат, не сака попрво да биде во бројот на неколкумината кои тежнеат да стекнат спасение одејќи по тесниот пат, отколку да биде во бројот на многумината кои по широкиот пат одат кон пропаста? Ти, пак, ако ти е по волја, дај му предност на големиот број на давеници наспроти Ное кој се спасува, а мене дозволи ми со малобројните да влезам во арката“.

Светиот Синод, Mитрополитот на Црквата со Советот на Македонска Вистинска Православна Црква на состанокот што се оджа на 3, 4 и 5 јануар 2011 го донесе следново:

ПРАВИЛА КОИ ТРЕБА ДА СЕ ПОЧИТУВААТ ВО НАШАТА СВЕТА ЦРКВА
1.Строго е забрането за свештството (епископи, свештеници, ѓакони) како и за мирјани, читатели, монаси, кои се стремат кон свештенството и монашкиот живот: да пушат, прекумерно да пијат, да посетуваат клубови, кина и други места каде што може да се навреди моралноста и религијата воопшто.
2.Свештените лица и монаси, надвор од граѓанските работа (освен на настава кога треба да носат расо) мора да носат свештеничка облека која се состои од туника и појас за епархиски свештеници, појас за јеромонаси и јероѓакони монаси, горна мантија старо словенски стил, риза кога е можно, задолжително со официјалните акти.
Од 1 мај до 30 септември, поради топлина може да се земе само качулка (или појас), од 1 Октомври-30 април се бара: расо, појас, капа, риза. Во случај на настинка може да се користат под јакна риза или друга облека соодветна на црковна одежда.
3.Секуларното свештенството и монасите мора да носат бради, а косата долга и може да се третира умерено.
4.Животот на монахот, како и на јеромонахот и јероѓаконот е составен од молитвата, учење и рачна работа. Во нашата црква не е дозволено монахот да живее во надворешниот свет, оти во надворешниот свет се случуваат големни тешкотии ,опасности и стапици и тешкотиите тешко може еден монах сам да ги совлада.
5.Во однос на интелектуалната подготовка на идните свештеници задолжително е четиригодишно теолошко, литургиско и духовно школување.
6.За оние кои веќе ги имаат завршено студиите во Римокатоличката теологија или за оние кои доаѓаат како свештеници од Римокатоличката Црква, потребен е соодветен подготовителен период (1-2 години) пред да биде ракоположени.
7.Свештениците и монасите, додека работат во светот, имаат моменти на молитва и размислување најмалку три пати на ден.
8.Секој свештеник или монах, што ќе го изберете како духовен водач и исповедник, и се придржувате на неговите насоки во внатрешниот и надворешен духовен живот, е секогаш послушен на директивите и предлозите на Митрополитот.
9.Секој член на Црквата,свештенсвото или мирјаните,треба да почека за канцеларија која му припаѓа нему и на сите што им е доверена од страна на поглаварот или некој во негово име.
10.Се препорачува за секого (свештенството и народот) смиреност, својствата на говорот и однесување како што имал Господ и неговите ученици.
11.Свештеник или монах кој ја остава нашата јурисдикција (или е отпуштен), не може да биде повратен, освен во некои исклучоци доколку се чини дека тоа е соодветно на Поглаварот.
12.Документите на оние кои заминуваат или се истерани, остануваат во базата на податоци и не може да бидат вратени.
13.Оној кој се стреми кон ѓаконство или свештенството, и е во брак, станува ракоположен. Добро е неговата сопруга да е со православна вероисповест. Ако сопругата на ѓаконот или свештеникот се упокои, тие не смеат да се преженат.
14.Датумот на годишниот Синод се одредува во првата недела од септември за три последователни дена: петок, сабота и недела.
15.Нашата еклисиологија не ги признава тајните на Римокатоличката црква.
16.Светиот Синод одлучи дека поглаварот на Македонска Вистинска Православна Црква секогаш мора да биде Македонец,роден во македонија.
17.Црковните служби се отворени за сите, но само православни верници учествуваат во Евхаристијата. Ако сакате да земете учество во Евхаристијата, мора да бидете на време на црквата.
Православен христијанин може да земе учество во Евхаристијата само во православна црква. Треба да пости во среда и петок,да ги чита неговите молитви наутро и навечер од молитвеник,да има запалено кандило или свеќа и темјан (во неделите и на празници) пред икона, читање на дневниот текст од Библијата и да учествува во црковни служби толку често колку што е можно повеќе.
Овие правила треба да се исполнат за да помогнат на патот на нашиот духовен живот.
Неговaта Светост Архиепископ и Патријарх Јован-Хаџи
07.01.2011 Година Господова


Неговата Светост Архиепископ и Патријарх на Македонска Вистинска Православна Црква на Македонија и македонскиот народ во дијаспора,Палестина и цела Скандинавија, +++Јован-Хаџи
со Светиот Архиерејски Синод на Македонска Вистинска Православна Црква претседава Неговатан Светост, Архиепископот и Патријарх Јован-Хадји.

СИНОД НА МВПЦ
◦Епископ Скандинавски Димитрие (хиротонија: 21. 06. 2009)
episkopdimitrie@mvpcsvjk.org
◦Епископ Европски Митракис
episkopmitrakis@mvpcsvjk.org
Архимандрит Aдминистратор Палестински – Мелитиус
arhimandritmiletius@mvpcsvjk.org
◦Епископ Полошко-кумановски Јеремие
episkopjeremie@mvpcsvjk.org
◦Епископ Преспанско-пелагониски- Серафим
episkopserafim@mvpcsvjk.org
◦Епископ Струмички Јосиф- (хиротонија: 6.08.2010)
episkopjosif@mvpcsvjk.org
◦Епископ Повардарски – Јован II
episkoppovjovan@mvpcsvjk.org
◦Епископ Хераклејски Симеон (хиротонија: 12. 07. 20010)
episkopsimeon@mvpcsvjk.org
◦Епископ Велички г.Јаков (хиротонија: 7. 10. 2012)
episkopjakov@mvpcsvjk.org
◦Епископ Лешочки г. Јосиф (хиротонија: 21. 10. 2012)
episkopljosif@mvpcsvjk.org

images
СВЕШТЕНСТВО И МОНАШТВО
Ѓакон –Тодор
gakontodor@mvpcsvjk.org
Ѓакон – Доротеј
gakondorotej@mvpcsvjk.org
Јеромонах – Серафим
jeromonahserafim@mvpcsvjk.org
Игуманиа на манастир СВЈК- Емилија
majkaemilija@mvpcsvjk.org
Манастирот СВЈК има 18 монаси и 12 монахинњи
Искушеничка Кристина,Елена,Вера,Бисера,Борка,Дафина,Елена,Зора,
Василка,Дамјанка,Верица,Бојана,Македонка,Милка,Нада,Павлина,
Костадинка,Софија,Горица
Искушеници
Атанас,Серафим,Андон,Спасе,Герасим,Гоце,Лазар,Кирил,Наум,Ристе,
Стојче,Ристо,Љупчо,Методиј,Митре,Никола,Стефан,Трајан,Тихомир,Јане,

Добредојдени се сите оние кои сакаат да ја спасат Христовата Црква и Македонското Вистинско Православие.
Вие кој што сте во состојба и сакате да дарувате на Црквата користете ги овие податоци:
Makedonska Vistinska Pravoslavna Crkva
BIC: DNBANOKKXXX
IBAN:NO9115032839085
KONTO-SMETKA:15032839085
КОНТАКТ:
Емаил:tvojotglas@mvpcsvjk.org
Тел: +47/94053739
Зачленување во Македонска Вистинска Православна Црква испратете на:

Емаил:administracija@mvpcsvjk.org

РЕГИСТРАЦИЈА НА ЦРКВАТА
Brønnøysundregistrene:Директорат за Регистрација
Број на Регистрацијата: 998401747
Црквена Организација: МАКЕДОНСКА ВИСТИНСКА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА
Адреса: PostBoks 6678,Rodeløkka,0502 Oslo Norway
Форма на Организацијата: Религија,Црква
Општина: Осло
Држава: Норвешка
Eмаил:tvojotglas@mvpcsvjk.org
Internettadresse: www.mvpcsvjk.org

МОЛИТВА КОН ГОСПОДА
Пости и молитвословја и секогаш сите заедно да јадеме од едниот Леб и да пиеме од едната Чаша, и да ни бидат Трпезата Господова и словото Божје сета утеха од сега и до века, од Господа молиме. Подај, Господи!
Нашиот благоверен народ и учителите да се сочуваат и избават од нецрковното и неблагодатното и неподвижното богословје, од Господа молиме. Подај, Господи!
Нашата биднина да поминува во состојба на присуството Божје, и во неуморната борба по Бога со срце смирено да го запленуваме Спасителот наш – Исуса Христа, од Господа молиме! Подај, Господи!
Уште се молиме секадеприсутниот Дух на Вистината и Ризница на добрата да ги запре нечистите мисли во нашите умови и да нѐ просветли со богоугодна мисла, да ја отклони оградата на нашата себичност и себељубје и да ја всели во нас Својата благодат, та жедта наша за знаење во жед за славословје да се претвори, од Утешителот просиме! Подај, Господи!
За непоколебливост на богоспасителните свети Божји Цркви, за достојно претставување и пројава на Католичната Црква во нашите епархии, парохии и манастири, за свест на нашите лаици за нивното царско и свештеничко достоинство и служење, и за победа на Народот Божји над духот сектин, на Господа да се помолиме. Господи помилуј.
Уште се молиме Господарот на изоблините жетви да изнесе на својата нива доволно работници на Духот Свет, и на Својот посветен народ Тој да ги праќа посакуваните пастири претстојатели. Подај, Господи!
Господ да нѐ избави од духот себедопадлив, себељублив и себеобожлив, кој и на надворешно украсување и бојадисување и маскирање нѐ нагонува, па да ни подари ревност за соборно живеење и себеукрасување со добродетели, од Господа молиме.Подај, Господи!
Господ да не заштити, спаси, помилува и сочува од духот на сите страсти што владеат во светот, од секаквовидно обессветување на телото и душата, и од кремации на телата кои се храмови на Духот Негов Свет, на Господа да се помолиме. Господи помилуј.
За покаен дух и за одрекнување од телеснопохотниот дух, измами и пустошења на децата Божји, и за утврденост во дарот и во призивот со кои сме призвани, на Господа да се помолиме. Господи, помилуј.
Уште се молиме праведниот гнев Божји да ги скроти сите оние кои загушени од демонот измислуваат богохулни игри и сладосртастја, па и тие да се покајат. Подај, Господи!
За заштита на сите деца во светот од телесни злоупотреби, и од смртоносниот бел прав, од секаквовидни безвредни и лоши ствари и разорна музика, од суета и распустна забава и спиритизам, виртуелна магија и разорна фантазија, од помодарска и ревијална суета и расипништво во време на глад и беда и болести на нашите ближни, и од секакво нечесно работништво и добивање, на Господа да се помолиме. Господи помилуј.
Човекољубивиот дух на вистина, правда и покајание да проникне низ сите неправедно обогатени поединци и во нивните работништва, та и тие да им помагаат на сите сиромашни и невработени ближни свои во слава на Бога, од Господа молиме. Подај, Господи!
Просветени со Духот Свет, Духот Вистинит, да не оддаваме слава на суетни и страстни луѓе и на лажни пророци и „ѕвезди“ – паѓачки, туку да се уподобуваме во Христа како сите Свети Негови, од Господа молиме. Подај, Господи!
Добриот Утешител и секадепрустутниот Вдахновител да нѐ заштити од разорната моќ на индустријата на сните, и Тој да ни биде ризница на добрините, од Господа молиме. Подај, Господи!
Да се вразумат и покајат сите заслепени продавачи на тела и души кои ги продават на прозлобни луѓе и демони, и да се покајат сите истополни блудници – мажи, жени, деца, магови и магиси, на Господа да се помолиме. Господи помилуј.
Својата животворна сила за творење и раѓање сите сопружници да ја свртуваат од белата чума кон детската радост, а многубројните меѓу нив, своите страсти кон домашните миленичиња да ги насочат во љубов кон сопствените деца, од Господа молиме. Подај, Господи!
Уште се молиме сосема да престане уништувањето и злоупотребата на зачнатите деца Божји во македонскиот народ, и во сите христијански народи, и во целиот свет, а да се врши заповедта Божја за раѓање и множење и населување на целата Земја. Подај, Господи!
Заштита од секаков спиритизам и магија и вештерство и коцка на јуноста наша од Господа молиме. Подај, Господи.
Заштита и избавување од сите бели и црни магови, вештици и вештери, гуруа, погодувачи и хазардери, и за нивно покајание, повторно и пак од Господа молиме. Подај, Господи!
Да ги распнуваме своите страсти и желби и да не ја чиниме волјата на телото и помислите, туку сѐ да правиме во љубовта Христова, од Господа молиме. Подај, Господи!
Уште се молиме што поскоро да се скрши дланката на козмократоторот и козмотиранинот што во потајност го крои и прекројува Божјиот свет, и веќе да не онесреќува и уништува неизбројно мноштво луѓе, и за нивното покајание, да се помолиме на Господа. Подај, Господи!
Да се истреби лихварството и нечесната заработка, и веќе да престане трговијата со белото робје и новороденчињата и фетусите и телесните органи на живите и упокоените луѓе, повторно и пак на Господа да се помолиме. Подај, Господи!
Да се спасиме од прекумерието на мамонските емисари што со валкани пари ги потиснуваат малите народи, и за нивно покајание, од Господа молиме. Подај, Господи!
Од самиот почеток Господ Исус Христос ни кажува како да живееме,како да се молиме и во кого да веруваме! Јасна е сликата дека сите тие кои поверуваа во него и ден денес веруваат.

ТОЈ НЕ ОПРЕДЕЛИ
Да биде благословен Бог и Таткото на нашиот Господ Исус Христос, Кој не благослови, во Христа, со секаков духовен благослов во небесните места,зашто не избра во Него, пред создавањето на светот, за да бидеме свети и непорочни пред Него во љубов. Како што не и определи однапред за да не посини преку Исуса Христа, по благоволение на Својата волја, за да биде фалена славата на Неговата благодат, со која не дарува во Возљубениот, во Кого имаме откуп преку Неговата крв, прошка на гревовите, според богатството на Неговата благодат, која ја излеа изобилно на нас во секоја мудрост и разумност, соопштувајќи ни ја тајната на Својата волја, според Своето благоволение, што го одреди во Него, за да ја спроведе кога ќе се исполнат времињата, за да соедини повторно во Христа, се што е на небесата и што е на земјата во Него,во Кого и ние бевме избрани за наследници, зашто бевме определени однапред со одлуката на Оној, Кој прави се по советот на Својата волја, за да бидеме за пофалба на Неговата слава, ние, кои веќе од порано се надевавме во Христа. Во Него и вие, откако го чувте словото на вистината, Евангелието на вашето спасение и откако и вие поверувавте, станавте запечатени со Светиот Дух на ветувањето. Кој е залог за нашето наследство, за откупување на оние кои станаа Божја сопственост за пофалба на Неговата слава. Затоа и јас, откако чув за вашата вера во Господа Исуса и за вашата љубов кон сите свети,не прекратувам да заблагодарувам за вас, спомнувајќи ве во своите молитви, та Бог на нашиот Господ Исус Христос, Таткото на славата, да ви даде дух на мудрост и откровение во вистинското познавање на Него,и да ги избистри очите на вашето срце, за да знаете каква е надежта на Неговото повикување, колкаво е богатството на Неговото славно наследство во светите, и колку е преголема Неговата сила кон нас, кои веруваме според дејствувањето на Неговата моќна сила,чие дејство го покажа во Христа, кога Го воскресна од мртвите и Го постави оддесно на Себеси во небесните места, далеку над секое началство, и власт, и сила, и господство и над секое име, кое се спомнува не само во овој свет, туку и во идниот. И се Му покори под Неговите нозе, а Него Го постави за Глава над се на Црквата, која е Негово Тело полнота на Оној, Кој исполнува се во се. Никoгаш нe нарушувај гo пoстoт вo срeда и вo пeтoк. Тoј пoст e запoвeдан oд Црквата и e дoбрo oбразлoжeн. Акo нeкoгаш вo живoтoт си гo нарушил oвoј пoст, мoли сe на Бoга да ти прoсти и пoвeќe нe грeши. Благoчeстивитe луѓe нe сe смeтаат сeбe си за разрeшeни oд тoј пoст,ни на пат, па дури ни вo бoлeст. Свeти Пахoмиј eднаш срeтнал луѓe кадe штo нoсат мртoвeц и видeл двајца ангeли вo пoвoрката. Тoј пoчнал да сe мoли на Бoга да му ја oткриe тајната за присуствoтo на ангeлитe при закoпoт на тoј чoвeк. Каквo дoбрo направил тoј чoвeк за да гo придружуваат свeти ангeли Бoжји вo спрoвoдoт дo грoбoт? Тoгаш, пo Бoжја прoмисла, сe приближилe свeтитe ангeли дo Пахoмиј и вака му oбјаснилe: “Eдeн oд нас e ангeл на срeдата, а втoриoт e ангeл на пeтoкoт. Па какo штo oвoј чoвeк сeкoгаш, дури и дo самата смрт, пoстeл вo срeда и вo пeтoк, затoа и ниe сo чeст гo спрoвeдувамe нeгoвoтo тeлo. Какo штo тoј дo смртта гo сoчувал пoстoт, затoа и ниe гo прoславувамe”.
Нека Господ Бог не Спаси и Благослви!

ВО МАНАСТРИОТ НА МАКЕДОНСКА ВИСТИНСКА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА

ЖИВОТОТ ВО МАНАСТИР БЕЗ ВОДА И ХРАНА ДО 13 ЧАСОТ
Во манастирот на МАКЕДОНСКА ВИСТИНСКА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА живееме според Атонскиот Типикон.
Карактеристично е тоа што во среда и петок имаме предходно освештени литургии кои се поврзани со вечерната служба.
Најважната работа во животот на монахот е дневната програма (распоред). Таа се заснова на молитви, но од друга страна и на дневни обврски, учење и одморање. Нашиот манастир го следи Типиконот на Света Гора со некои потребни промени. Поконкретно, ние стануваме во 03:00 часот и имаме лични молитви (канона) во секоја монашка ќелија. Заедничката служба почнува во 04:00 часот (часови, Божествена Литургија) се до 08:00 часот. Потоа појадуваме (освен кога постиме) и малку се одмораме. Потоа секој монах ја извршува својата работа: готвење, хранење животни, работење во градината, столарија, чистење, сликање икони и т.н. Овие работи се чинат како да немаат ништо духовно, но во манастирот сите овие работи имаат посебно значење. Монасите не работат за да заработат, туку на ваков начин тие ја нудат својата работа за да му служат на Бога. Во 13:30 часот тие имаат параклис пред иконата на Богородица и во 14:00 часот ручаат. Вечерната молитва е во 17:00 часот преку лето, и во 16:30 часот преку зима. По вечерната, во 18:00 часот монасите се слободни да се сконцентрираат на себе, на било каква работа или учење или молитва. Околу 21:00 часот монасите се собираат и имаат лесна вечера (освен во пост) пред последната служба, вечерната богослужба. На крајот од оваа служба монасите си простуваат еден на друг за се што тие си сториле во текот на денот „и прости ни ги нашите гревови, зошто ние им простуваме на сите наши должници“. Многу често има бдеење од 22:00 до 05:00 часот. Овој типикон почнува од почетокот на манастирскиот живот. Монасите ги жртвуваат часовите за одмор поради нивната љубов кон Бога. Ние обично имаме ноќни служби за празници кои се посветени на нашиот Господ и Мајка Богородица, како и во чест на некои големи светители.
За време на Велигденските пости типикот е изменет.Во тоа време ништо не јадеме и ништо не пиеме додека не заврши вечерната служба.
Кога после тоа ке ја примиме Светата Причест, таа благодат не се опишува, таа мора само да се доживее.
Во овој период многу малку спиеме,затоа што во тоа време е благодатта најголема.

СООПШТЕНИЕ ДО ВЕРНИОТ НАРОД:
Секој еден православен верник може да се Исповеда и Причести само во една Православна Вистинска Црква,.
Секој еден може да присуствува на една Света Неделна Литургија но не може да биде
Исповедан и Причестен.
Свештениците на Македонска Вистинска Православна Црква не наплатуваат за ниедна црковна услуга која ја извршуваат во името на МВПЦ.


ДО СИТЕ ВЕРНИЦИ И ПОСЕТИТЕЛИ НА НАШАТА ВЕБ СТРАНА
Иако до сега објавивме голем број текстови на објаснување и прикажување на постоењето на Вистинската Православна Црква, сепак не е јасно за голем број од луѓето и потикнати од денешното објавување на написот во дневниот весник „Вечер“, би сакале повторно да додадеме уште едно објаснување за состојбата воопшто во Православието.
Постои Всленеска Православна Црква, со седиште во Константинопол (Цариград)- Истанбул, под која припаѓаат канонските Православни Цркви и тоа: Руската Правослвна Црква, Романската Православна Црква, Бугарската Православна Црква, Српската Православна Црква, Грчката Православна Црква и други кои имаат Патријарси како примати и се автокефални и под нив припаѓаат автономни Православни Цркви кои се под раководство на Архиепископи, Митрополити. Сите оние кои не се во единство со овие какнонски цркви се расколни и не се признати од никого, ниту пак може да сослужуваат со свештени лица од други православни цркви. Таков е случајот со МПЦ.
Од друга страна пак, Вселенската Црква, значи сите сегашни канонски цркви, незапирливо и многу отворено итаат кон екуменизмот-прифаќање и сослужување со клирици на сите отпадници на догматите и каноните на Православната Црква: Римокатолиците, Протестантите, и сите оние секти кои произлегоа од Протестантизмот, и други вери. Тие многу отворено го покажуваат ова движење на чело со Вселенскиот Патријарх Вартоломеј. Има веќе високи клирици кои не се согласувале со ваквото водење на црковната политика и се затворени, како што е примерот со Ерусалимскиот Патријарх Иринеј II, кој е веќе неколку години во куќен притвор, а на негово место е поставен ТеофилI.
Заради оваа состојба во канонската Православна Црква, која трае со децении и се повеќе се влошува, се појавува Вистинско Православие, кое со големо право, дадено од црковните канони, не сакаат да бидат во заедница со овие екуменисти и еретици и затоа се основаат Вистински Православни Цркви. Тие сите го исполнуваат догматот на една света соборна и апостолска црква, клириците заедно сожлужуваат и сите оние манастири кои сакаат да бидат во заедница со Вистинските цркви, стануваат егзархати. Со цел да се одржи Христовата вера во својот оригинал, онака како е предадено од страна на Неговите ученици, Светите Апостоли, без примеси на современиот живот, туку древна како што ја исповедале ранохристијаните, затоа е основана Вистинската Православна Црква.
Доколку клириците на МПЦ сакаат да се соединат со МВПЦ и да си го задржиме нашето древно наследтсво, но под правите изворни канони, секогаш ќе бидат добродојдени. Ние сме за Христова Црква во која ќе владее скромноста како доблест зошто Господ на себе имал само две облеки и не се кител со ништо, како што и самиот покажа во Евангелието во беседата на гората за тоа колку треба да се грижиме што ќе облечеме или јадеме или пиеме, зошто за тоа се грижи нашиот Небесен Татко, а исто така кога ги преврте масите на трговците полни со пари во храмот во Ерусалим.
Мислам дека успеавме да ви ја приближиме сликата на нашата вера во се што е до правата Вистина. Повторно ви предложуваме и советуваме прво да убаво да ги разгледате и прочитате нашите текстови пред да донесете било каков избрзан заклучок. Православната вера во својата вистинска смисла е пред се, а потоа се останато, зошто правиот пат не води кон небесата и вечниот живот. Господ рече: „Јас го победив светот“. Значи земните работи се споредни во однос на Христовата вера и Неговите закони. Најмудрите се оние кои се плашат од Судот Божји, а сите тие кои земските мудрости и премудрувања му се пред верата, тој не оди по вистинскиот пат. Но, Господ никој никого на сила не го тера, Тој ни остави слобода да избираме како ќе го живееме овој живот. Слава на Господа.
Господ нека ве Благослови
+++Јован-Хаџи
19.09.2012 света година
Осло Норвешка


11856264_472872219558018_5806300067408962274_o

11173359_414238535421387_5240663890716145512_n

11168181_414238452088062_4473470714754115083_n

11125251_414238835421357_5892457959387795244_n

11114067_414238488754725_8728636132359584720_n

11059203_414238698754704_7216584715734953835_n

10985926_414238625421378_5318865013492724496_n

19620_414238595421381_2512747958882500079_n
ЕДИНСТВЕНА КНИГА
christ-bible
Светото Писмо или Библијата (Библија, од грч. βιβλια, „книга“) е збир на свештени списи, книги кои се вдахновени од Светиот Дух, чувани во Црквата и толкувани низ вековите во периодот од 13 век пред Христа, до последните новозаветни списи од крајот на 1 век после Христа. Во Библијата е собрана Божјата објава запишана во збирка на книги пишувани преку вековите од избрани, праведни луѓе, свети пророци и апостоли, вдахновени од Светиот Дух. Таа е дар од Севишниот со цел да ни го открие Својот вечен план за спасението на човечкиот род преку верата во Неговиот Син, Исуса Христа. Токму затоа Библијата е најважната книга што ја поседува човештвото. Во Стариот Завет книгите со божествено потекло, дадени на човекот преку Мојсеј и другите пророци се сметаат за толку скапоцени, што луѓето ги нарекуваат само Книга на Заветот (1 Мак 1,57; Сир 24,25; Дан 9,2).
Светото Писмо претставува историја на нашето спасение или постапен развој на Божјиот план за искупувањето и спасението на човекот преку два завета. Ни кажува сѐ што треба да знаеме за Бога, за човекот и за неговото обожување. Писмото е збор Божји упатен до секој човек.
СТАР ЗАВЕТ
Канонот на Стариот Завет претставува корпус на канонски книги што го сочинуваат првиот и поголем дел од Светото Писмо, а во кои е пренесена подготовката за доаѓањето на втората Ипостас на Света Троица, Господ Исус Христос во светот. Изразот „Стар Завет“ е христијански термин што потекнува од Посланието на светиот апостол Павле до Коринтјаните: „Но умовите нивни заслепеа, бидејќи и до ден денес, кога се чита Стариот Завет, покривалото стои несимнато, зашто Христос го симнува“ (2 Кор. 3,14). Еврејскиот израз за завет е „b’rith“, што во Септуагинтата е преведен на διαθήκη, со значење: сојуз, завет, и го означува сојузот склопен меѓу Бога и човекот, Израилот, чијашто врвна цел била да го подготви човештвото за доаѓањето Христово.
НОВ ЗАВЕТ
Канонот на Новиот Завет претставува збирка на 27 боговдахновени книги напишани од светите апостоли, во која се открива и исполнува Божјата икономија и домострој на спасението на човекот. Новиот Завет е уште и основна содржина и критериум на апостолската Црковна традиција, со што се потврдува дека изворот на нејзиното богословско учење и литургиска пракса е ист; тој е исполнување на Стариот Завет, како договор меѓу Бога и избраниот Божји народ, кој бил со временски ограничен карактер (Мт 5,17). Новиот Завет, како нов сојуз, ги открива Божјите заповеди на потполно ново ниво (суштината е дадена преку проповедта за блаженствата), но со иста цел како и оние од Стариот Завет – а тоа е водење на човекот кон спасението и неговото обожување.
МВПЦ мироносница сестра Ана

ПАЗЕТЕ СЕ ОД ЛАЖНИ ПРОРОЦИ НА МОДЕРНОТО ВРЕМЕ
ЛАЖНИ ПРОРОЦИ, ЈАСНОВИДЦИ И БИОЕНЕРГЕТИЧАРИ
Лажните пророци денес се масовна појава меѓу нашиот народ. Токму поради нивната масовност, нивното влијание е многу негативно. Нивните „откритија“ ги објавуваат телевизиите, радиото и печатот. Дека таа појава може да има пошироки размери покажува случајот на „главата на кнезот Лазар“. Заради тврдењата дека Србите се под проклетство затоа што главата на св. Кнез Лазар е одвоена од неговото тло, морал да делува и српскиот патријарх. Лажните пророци влијаат на формирањето на јавното мнение на просечните верски необразовани лица, а со своето толкување на „вистината на верата“ ги мамат дури и делумно оцрковените верници.
КЛЕО ПАТРА, ВАВА, БУБА…
Сите тие се медиумски „ѕвезди“. Се појавуваат на телевизија и други јавни гласила. Се занимаваат со „прорекување“ на судбината на поединци, но тие исто „предвидуваат“ и политички настани. Заради постојаните реклами во средставата за јавно информирање нивното влијание е забележливо. Немаат врска со православието, но се трудат, според приликите, така да се прикажат.
АСТРОЛОЗИ
Астрологијата, денес е многу популарна на Запад, како и на овие простори. Верувањето во хороскоп е најмасовна појава меѓу луѓето, особено младите, а разните хороскопи (кинески, индијански, индиски) се омилена литература. Астролошката пракса потекнува од асиро-вавилонската магија и кај оние кои веруваат во астролошките прорекувања може да развие нездрав фатализам. Пропратните појави се други гатачки вештини: геомантија, хиромантија, гатање по „ји џинг“. Една од најактивната писателка на хороскоп е Оља Бакиќ која се претставува како православна. На своето име ја додала титулата „хаџи“ за да го зајакне тој впечаток. Тука е и Миља Вујановиќ, наречена Регулус, некогашна актерка и ТВ водителка, а денес учител на астрологија и една од клучните личности во центарот на Саи Баба во Белград. Има емисија на ТВ Политика, рубрика во ТВ Ревија, а повремено се појавува во популарни женски и семејни списанија.
БИОЕНЕРГЕТИЧАРИ
Учењето за биоенергијата се заснова на неколку теории: живот и магнетизам, учење за аурата, постоење на парапсихолошки феномени, телекинеза и телепатија. Иако навидум „научно втемелена“, учењето за биоенергијата е една од многубројните трансформации на источните окултни ментални техники. За пошироко запознавање на се што е негативно во оваа област може да послужи книгата на презвитерот Родион од Санкт – Петерсбург: „Луѓе и демони – начин на кој лошите духови го искусуваат модерниот човек“. Биоенергетичарите ветуваат „чудотворни“ исцелувања од најтешки болести и имаат широка популарност. Карактеристичен е случајот на рускиот „исцелител“ Алан Чумака, чија пластифицирана фотографија со „чудотворн“ моќи повеќе пати била објавена на телевизија и во најтиражните списанија. Се тврдело дека таа сликичка може да „осветува„ вода и да отстранува болки.
Како и секогаш кога е во прашање неправославната духовност мора да се обрне внимание на горе опишаните појави затоа што оние кои, иако не се насочени против црквата и нејзините верници, сепак го ослабнуваат и онака обезбожениот организам.
ОПШТИ НАПОМЕНИ
Нашиот извештај, како што веќе напоменавме, е нецелосен заради тоа што сектите и групациите за кои зборувавме, се во голем број, а нивното влијание заради медиумските пропаганди е огромно.
Верското воспитување на народот го презема сомнителниот печат кој не само што го израмнува Православието со останатите религии, туку и погрешно го толкува. За жал многу православни верници лесноверно се поведуваат за привлечната надворешност на она што е далечно на светоотечките преданија. За тоа придонесуваат некои поединци, но и некои институции блиски на Црквата (имаше случаи во некои продавници на свештенски задруги да се продаваат „Пророштвата на Нострадамус“ и Вечни календари.
Очигледно е дека нашите православни простори се на директен удар на секти и движења кои се во директна спротивност со нашиот Символ на верата. Земајќи се во предвид, покрај фактот дека сите тие се добро снабдени и финансирани од странство, како нивен прилог е целокупната општествена ситуација на овие простори. Длабокото навлегување на окултизмот е погубен за младите души. Едно мало истражување во едно основно училиште покажало дека ученици од седмо одделение на големо се занимаваат со спиритизам не сфаќајќи го неговото вистинско значење. Во многу книжарници може да се најдат и сатански книги.
Магиските култови и источните религии кои доаѓаат меѓу нас, припаѓаат на примитивна религиска свест и по својата „длабочина“ далеку се од полнотијата на православното исповедување на Богочовечката вистина. Но, бидејќи се прилагодени на начинот на мислењето на денешниот човек (обезбожен и нецрковен) и можат да се пропагираат, тие имаат успех и во нашата средина. Затоа оваа појава воопшто не е безопасна како што изгледа на прв поглед. Потребна е голема внатрешна и надворешна мисија за нашите верници да се заштитат од влијанието на овие секти.
ЗА МАЈКИТЕ
Си легна многу уморна, но никако не можеш да заспиеш. Те загрижува необичниот изглед и однесување на твоето дете веќе подолго време. Се сеќаваш дека редовно му купуваш многу работи кое тоа ги бара. Секогаш кога поминуваш покрај пазар купуваш овошје и зеленчук; често застануваш покрај продавници и купуваш некоја убава играчка и ја носиш дома за да го израдуваш своето дете. Но, тоа и понатаму е необично. Не изгледа онака како што би сакала.
Си заборавила, мајко, дека неговата душа е порасната за практикување на духовен живот. Дали си се прашала дали твоето дете го забележува сиромаштвото на твојот духовен живот. Дали те гледа дека во молитви разговараш со Бога?
Немој да доцниш, почни да го воведуваш во вистината на верата; твојата должност е да му ја вратиш веселоста – заради твојата и неговата иднина; врати му ја радоста зошто Бог така сака. Ти, мајко, си златната нишка меѓу небото и твоето дете.
ЗА ТАТКОВЦИТЕ
„Синко мој, не ги отфрлај Господовите науки“ (Пр. 3, 11)
Татковци, знаеме дека сте горди на улогата која ви ја дал Бог, но ги разбираме и вашите грижи кои светот ви ги наменува. Вие сте хранители, старатели, бранители, домаќини…Оние кои милуваат и оние кои караат; оние кои во сигурните и несигурните времиња разумно проценуваат за светот и живото и бдеат над телесното и духовното растење на своите деца.
Вие сте внимателни. Не ги пуштате децата во животните проблеми без да им дадете совет и поуки. Се трудите да ги изберете најмудрите и најпостојаните.
Не заборавете: сите мудрости и целата наука на човекот е привремена. Само Господовата наука е вечна.
Вие не треба на своите деца да го замените Бога, туку со својот живот да го откриете и посведочите. Ако сте пропуштиле на своите деца да им го оставите во наследство дарот на верата, со ништо не ќе може да ја надокнадат. Ќе бидете одговорен за новното духовно сиромаштво.
Нека вашите деца, за време на вашиот живот, на време ја препознат и засакаат Господовата наука.
Дали се плашите од сиромаштво на душата без Бога? Дали ве плаши иднината на безгрижните деца? Ги гледате ли патиштата на безбожниците?
Заради вас и вашите деца, советувајте ги со мудроста Соломонова: „Синко мој, не ги отфрлај науките Господови!“
МВПЦ +++јован-хаџи

СВЕТИ НИКОЛАЈ ЖИЧКИ
Detail_of_the_fresco,_the_Monastery_of_Saint_Jovan_Bigorski,_Macedonia
АЗБУКА НА ПОБЕДАТА
А
Ако победиш, се ќе ти се даде според Божјето ветување: „Кој победи, ќе добие се“. Ева беше измамена и победена од таткото на секоја лага, поради што лагата царуваше над нејзиното потомство се до Христа. А преку Христа се понуди победа на сите синови човечки кои повеќе ја сакаат победата од поразот.
Б
Бог е извор и гаранција за твојата победа на секое зло. „Со Бога сме силни“. На секого му е познат оној духовит збор кој го изрекол некој Црногорец како одговор на потбивното прашање на еден Австриец: Колку Црногорци ве има? Нас и Русите – сто милиони! Слично на тоа можеш и ти победоносно да му викнеш на секое зло кое те напаѓа: Бог и јас сме посилни од тебе!
В
Врати се при Бога секогаш кога ќе ослабнеш во борбата со злото. Он е твојата неисцрпна резерва. „На непријателот ќе му недостасува оружје на крај“. А тебе нема да ти недостасува бидејќи твојот Творец е пребогат во оружје, сила и војска. „Јас сум Господ над војските“. Неговите војски не се од месо и крв, туку од огнени духови на серафими и херувими. Каде е Бог – тука е и мнозинството. Ако бидеш и само со Бога, ќе бидеш во мнозинство не само над човечките војски, туку и над вселената.
Г
Гедеон беше прост, тежок и вршеше пченицата на своето гумно кога ангелот му јави дека Господ го избрал да го поведе народот против злите Мадијанци. Во страв Гедеон рече: „О Господи, со што јас ќе го избавам народот? Ете, јас сум најмал во народот и во домот на мојот татко!“ На тоа Господ му одговори: „Јас ќе бидам со тебе и ќе ги победиш Мадијанците.“ Така и се случило, како што рече Господ. Мадијанците биле носители на злото и сатански слуги. Така и ти ќе ги победиш сите сатански слуги. Ако твоето срце некогаш се уплаши од мноштвото на безбожните сатански слуги, слушни и ќе го слушнеш гласот на Господа: „Јас ќе бидам со тебе“.
Д
Диши со Бога и Бог ќе владее со целото твое битие. Како што со белите дробови го вдишуваш и издишуваш воздухот, така со мислите и срцето издиши се себе од себе и вдиши го живиот Бог. Така Он ќе се всели во тебе, Победоносен, Непобедлив и ќе те употреби за орудие на својата победа над злото во тебе и надвор од тебе. „Бидете во Мене и Јас ќе бидам во вас.“ Како? Слично како што ние сме во воздухот и воздухот е во нас. Бог е дух, а духот може да влезе во човекот кога човекот ќе се отвори кон Бога.
Ѓ
Ѓон за чевлите, а разум за човекот. Ако го очистиш својот разум од предрасудите на светските и лоши навики и страсти, ќе видиш јасно како Божјата рака управува со сите работи и настани и ти радосно ќе застанеш покрај својот Бог. И ќе гледаш чуда со своите очи, како семето на Божјата победа расте и по сите полиња на порази, болести и немоќи. „Зошто лудоста Божја е помудра од луѓето и слабоста Божја е посилна од луѓето“ (Кор. 1, 25).
Е
Еве јас сум со вас во сите денови до свршетокот на векот, им рече Господ на апостолите, а ни рече и нам. Он вели: до свршетокот на векот, што значи дека ни рече и нам и на оние по нас и на сите до крајот на времето, на оние кои веруваат во Него. А во Него веруваат оние кои Го знаат како убиен и воскреснат, т.е. како Победник на злобата, природата и смртта. Кога Он се нуди да биде со тебе, зарем ти ќе бегаш од големиот Победник и најсигурниот сојузник и најверниот пријател? А каде би побегнал од Него ако не во вечна пропаст и смрт?
Ж
(Жури) Побрзај да победиш, зошто денот на излегувањето од овој свет е близу. Побрзај да ги победиш сите струи на смртта во тебе и околу тебе. Созреваш како слива. Здравата слива ја прифаќа домаќинот во раката, а расипаната ја пушта да падне кај свињите. Победата значи здравје. „Кој ќе победи, ќе му дадам да седи со мене на мојот престол“, вети Вистинскиот и Семоќниот.
З
Здрав дух е Божјиот дух. Тој е како здрав разум од кого гинат сите микроби. Од здрав дух се создава здрава душа, од здрава душа и здраво тело. Да се здобиеш со здрав дух, дух Божји, значи да се здобиеш со најголема победа. „Духот е она што оживува, телото не може ништо“. Многу свети мажи и жени живееле спротивно на сите правила на хигиена, но сепак телото им било здраво и силно до најдлабоката старост.
И
Исусе Сине Божји, помилуј ме! Нека оваа молитва не ти излегува од срцето. Изговарај Го името на Победникот на смррта и животот ќе се одомаќини во тебе. Ова искуство е на сите свети подвижници. Со Исусовото име тие ја победиле смртта и го наследиле вечниот живот. „Зошто нема друго име под сонцето кое спасува“.
Ј
(Још) „Уште малку, многу малку и ќе дојде Оној кој треба да дојде и нема да задоцни“ (Евр. 10, 37). А кога Он ќе дојде како Страшен Судија, ќе ги раздели венците на победниците. Ќе примиш и ти венец, ако во овој кус век се определиш за Него, а не против Него. „Еве ќе дојдам брзо, држи што имаш, за никој да не го земе твојот венец“. Тоа ти го порачува Он.
К
„Кој ќе победи, ќе го направам столб во црквата на својот Бог и повеќе нема да изелезе надвор“. Тоа го ветува Оној кој победи и кој ги повикува сите луѓе во Својата победа. Надвор се наоѓа секој човек кој е верен на светот, а кој е завртен кон Бога и е верен на Бога, тој не е веќе надвор туку внатре во Црквата Божја, со умот и срцето. И после смртта таквиот човек ќе се водо во небесната Црква како прекрасен столб во Црквата. И нема повеќе да излезе надвор како Адам, кој заради гревот излезе надвор од Рајот и се заврте од Бога кон светот и природата.
Л
Ласкањето и лакомството мора да го победат оние кои сакаат да се наречат синови Божји. А таа победа е лесно да ја здобие секој кој повеќе ја цени пофалбата од вечниот Бог отколку од смртните луѓе и кој повеќе ги сака неминливите сласти на Рајот од минливите и штетни земни сласти. Апостолот Павле им вели на Солунјаните: „Никогаш не сме ви зборувале со ласкање, ниту од лакомство, Бог ни е сведок“. Така зборува победникот.
Љ
Љубовта е посилна од се, иако секогаш не изгледа дека е така. Љубовта е посилна од злобата и од се и од смртта. Љубовта Божја е послатка од медот. Кој неа ја вкуси се опива од неа засекогаш и победува се. Со љубовта кон Бога апостолите ја победиле секоја еврејска злоба и римски меч и оган и ѕверови и моќта на природата и смртта. Победувај и ти со таа непобедливо оружје.
М
Мислената победа и претходи на секоја друга победа. Ако ги победиш сите твои зли помисли, нема ниту да дојдеш до зли дела. Мисли добро и Бог ќе ти даде добро, вели народната поговорка. Тоа е сосема според Евангелието. „Од срцето излегуваат злите помисли и тие го гнасат човекот“, рече Спасителот. Ако и никакво зло дело не правиш со своето тело, а имаш зли помисли, ќе бидеш нечист и гнасен пред Бога. За бобата против злите помисли, кои сатаната ги сее според разумот човечки, говори целата православна аскетска наука. Очисти ја душата од злите помисли и ќе бидеш голем победник и ќе примиш венец на слава од Христос Победникот.
Н
„Со надевање веселете се“ (Рим. 12, 12) вели апостолот. Кој се надева, тој и се бори. Кој има надеж, тој и победува. Надежта е одобрение во страдање, искра во темнината на маките. Надевај се на добро и само на добро и доброто нема да изостане. Надежта е скалило која ја врзува душата со небесата; низ тоа скалило ќе ти дојде победата и спасението.
Њ
Нивата донесува плод, ако се изора, посее, наводни и сочува. И твојата душа мора да се изора, посее, наводни и сочува за да донесе плод. Со орањето се искоренува секој несакан плевел. И душата мора целосно да се испразни од секој светски плевел, за да може Божјото семе да биде примено од неа. Нивата со одгаен посев на жетвата личи на победоносна војска. Така и твојата душа, закитена со многу плодови на добра, ќе претставува венец од многу победи.
О
(Опомените се)„Спомнете си за Лотовата жена“, рече Господ. Излегувајќи од градот Содом таа се заврте за да се врати во Содом и се скаменила. И ти не се завртувај и не се враќај кон своите слабости кои веќе еднаш си ги победил. Спомни си за сите Божји чуда кои Бог ги направи во твојот живот од раѓање па до сега, затоа не се сомневај во моќта и милоста на твојот Бог. Доближи се до Него и со мислите за победа чекори смело напред. Бог во тебе ќе победува наместо тебе. Нему припишувај ги сите победи, а за себе задржи ја радоста.
П
Прости великодушно на човекот кој ти досадува на патот на доброто. Најдобрите коњи се земаат за трка со пречки. Што поголеми пречки, толку повеќе се разгорува духот на ревноста и желбата за победа кај тркачите. Кога цар Давид бегал пред својот бунтовен син, некој Симеј го карал царот и го нарекувал крвопиец и злобник. А кога Давидовите слуги сакале да го убијат Симеј, Давид рече: „Нека навредува, зошто Господ му рекол: карај го Давида! Кој смее да каже: зошто правиш така?“ Со простување и трпение Давид победил и се прославил.
Р
„Радувајте се и веселете се, зошто е голема платата ваша на небесата“, рече Господ. Тоа е како кога еден домаќин доаѓа во нивата и на своите работници им вели: обработете ја нивата се до крај со радост и веселба зошто дома ве чека голема плата. Спој ја радоста со верата и надежта и слободно оди кон крајот. На крајот платата е голема. Не тагувај како роб на туѓа нива, туку радувај се како син на татковата нива. Павле и Сила пееја во занданата. Победи ја тагата и замени ја со радост и ќе го примиш венецот на славата.
С
„Сето сребро ќе се расфрли по улиците и златото нивно ќе биде нечистота во денот на Господовиот гнев“, говори Господ (Езекил 7, 19). Што може да победи среброто и златото кога душата ќе излезе од телото? Среброто и каменот ќе имаат еднаква вредност, а златото и калта ќе бидат подеднакво здодевни и одвратни. Затоа победувај го среброљубието и златољубието во себе додека ти е дадено времето. На кого Бог му е Бог, тој не употребува идоли во вид на сребро и злато.
Т
„Те молам Господи, суетата и лагата оддалечи ги од мене!“ Тоа е молитвата на премудриот цар (Изреки, 30, 8). Суетата е се што не служи на Бога и лагата е се што се противи на заповедите Божји. Победи ја суетата со служба на Бога и победи ја лагата зборувајќи секогаш вистина. Господ вети: „Кој победи и ги оддржи моите дела до крај, ќе му дадам власт над незнабошците“. Незнабоштвото е всушност суета и лага. Држи се до Бога и Божјата вистина и ќе ти се даде власт над незнабошците.
Ќ
Ќелијата на твојата душа е единствен стан во кој никој не може да влезе без твоја волја. Но, многу луѓе ги чуваат своите штали подобро отколку тајната одаја на душата своја. „Влези во ќелијата и затвори ја својата врата“, вели Спасителот. Не дозволи своите мисли да прават блуд по светот. Собери ги во своето срце. Тука е средбата со твојот Бог. Победи ја расеаноста и ќе бидеш вистински победник и ќе примиш венец на слава.
У
„Упразнитесја и прославјат Господа“, вели Псалмопевецот. Испразни ја својата душа од застоените мисли и застоените желби и чувства на злоба, омраза и пакост и принеси ја таквата своја душа на Господа – Он ќе ја исполни со Светиот Дух. Тоа значи да се одречеш од себе. Тоа значи да се предадеш на Бога. Пушти Го Бог да прави она што Он сака и Он ќе го постави Својот престол во твојата душа. И ќе војува за тебе на сите полиња на борбата, ќе ги добие сите победи и ќе ги предаде на тебе. „Со Бога сме силни“.
Ф
(Финоћа) Суптилноста на мислите е непозната за материјалистите. Суптилноста на чуваствата е непозната за грубиот човек. Суптилноста на Божјите дејства во светот е сокриена од безбожниците. Најсуптилните сили во светот се најсилните сили. Затоа контролирај ги своите мисли и претвори ги во молитва. Така целата твоја душа ќе стане како божествен оган што свети и грее. Победи ја грубата сетилност. Сетилата ти доставуваат само сиров материјал од природата. Преработи го во себе во божествен оган на духот, на животот и на спасението. Зошто кој не го преработи тој сиров материјал, истиот му се претвора во распадливост и смрт.
Х
„Хвала Богу Кој ни дарува победа преку нашиот Господ Исус Христос“, говори великиот апостол Павле (1Кор. 15, 57). Христос ги извојува сите победи над злобата, над светот, над смртта. И без Него никој не може да извојува ниту една победа. Ние само може да бидеме учесници на Неговата победа или Неговите победи. И Он се радува на тоа. Он на тоа не повикува и нуди. Колку тоа е прекрасно и чудесно! Со тоа нашата животна задача е бескрајно олесната зошто да се победи значи само да се измоли од милосрдниот Христос онаа победа која во одредениот момент ни е потребна.
Ц
„Цареви и свештеници не направи пред Бога и Својот Отец“, вели за Христос светиот апостол Јован (Откр. 1, 6). Да бидеме слични на Него. Да бидеме во вечност таму каде е и Он. Да излеземе од природната состојба и да влеземе во божествена состојба; да се издвоиме од семејството на животните во кое сме вмешани со гревот на прататкото Адам и да се најдеме во Божјето семејство – тоа била мисијата на Синот Божји на земјата. Таа мисија Он ја извршил совршено. Кога тоа ќе го признаеме и примиме, ние влегуваме во Неговите победи, во Неговите триумфи, во небесното царство и свештеничкото семејство.
Ч
Чистота на срцето е она што Бог бара од нас. „Фарисеу слеп, најнапред очисти ја чашата и садот одвнатре за да бидат и однадвор чисти“, говореше Исус на еврејските старешини кои се грижеле само за надворешниот изглед, а внатре биле полни со грабеж и неправди. Он ги пофали чистите во срцето говорејќи: „Блажени се чистите во срцето зошто ќе Го видат Бога“. А да се види Бог во овој век и да се гледа во вечноста со ангелите и праведниците претставува среќа над секоја друга среќа. Тоа е најслаткиот плод на победата.
Џ
Џиновско големи изгледаат непријателите на доброто во овој свет, но лесно се разбиваат од ветерот како празни облаци. „Со Бога сме силни“. Со Божја помош Мојсеј го победи џинот Амалик, а Давид Голијат. Нека не се уплаши твоето срце од величината на злото пред твоите очи. Величината на твојот Бог стои над секоја друга величина. Ќе победиш сигурно, само верувај во Бога и љуби Го Бога.
Ш
Шумата не ја гледа од дрвјата! – вели една народна изрека. Тоа може да се каже за сите оние кои од многуте нешта во природата не Го гледаат Бога, својот Спасител. И Адам се изгуби „меѓу дрвјата во градината“ кога од гревот му се затемни душата од Бога. Нека не се затемни и твојата душа. Ти веќе не си Адамов, туку Христов. Адам се потопи себе и своето потомство во сенката на создадената природа, а Христос се вознесе на небото и ги вознесе своите следбеници над природата. Ги изведе од природата како Мојсеј Израелците од Египет. Оди по Победникот Христос и ќе бидеш учесник на Неговите победи и ќе примиш венци и ќе се радуваш. „Кој ќе победи ќе добие се“.
МВПЦ администрација

ВИЕ СТЕ ИЗБРАНИОТ НАРОД
bannerThracian_ch-3
„Гледајте каква љубов ни дал Таткото: да се наречуваме Божји деца“(1. Јован 3:1) и сме. О блаженства! О, колку голема Божја љубов кон човекот! О, колку постигнала љубовта Божја! О, колку Божјата љубов се излеала! Сиротите и отфрлените грешници се направени Божји деца! Христовиот Апостол се чуди на ова и говори: „ Гледајте каква љубов ни дал Таткото: да се наречуваме Божји деца“ и сме. Што е повеќе чудесно од тоа грешник да стане Божје дете? Божјата љубов кон човекот го направила ова. Што е пославно од тоа да се наречеш и навистина да бидеш Божје дете? Божјата благодат го подарила ова на човекот. Славно е да се биде дете на земски цар; многу е пославно да се биде дете на Небесниот Цар, на Бога. Оваа слава, чест, заслуга и благородништво и име е поскапоцено од сите титули на светот. Заради ова – слава на Бога Кој го љуби човештвото!
Ако христијаните се Божји деца, тие исто така се и наследници, значи „Божји, а наследници се Христови“ (Рим, 8:17). Ако тие се Божји деца, тогаш од кого треба да се плашат?
Зошто да се плаши човек од предавник, непријател, ѓавол, демон, пекол и смрт? Бог ќе стои за нив. „Ако е Бог за нас, кој ќе биде против нас?“ (Рим. 8:31). Го примивме овој највозвишен дар од Бога при Крштевањето зошто тогаш ние луѓето се раѓаме од Бога и ја примаме оваа најславна титула.
Мили христијани! Да се сетиме на нашето Свето Крштевање и оваа највозвишена милост која Бог ја покажал: ние тогаш станавме Божји деца. Слава на Бога за ова! Но, се бара од децата да бидат како родителите: „Што е родено од тело, тело е, што е родено од Дух, дух е“ (Јован, 3:6).
Според тоа, христијаните мора да бидат слични на Бога, бидејќи се родени од Него. Според тоа да покажеме на дело дека сме Божји деца. Бог е Свет, да бидеме и ние свети. Бог е праведен, да бидеме и ние праведни. Бог е добар: „Зошто Тој прави Неговото сонце да изгрева над злите и над добрите, и дава дожд на праведните и на неправедните“ (Матеј 5:45), да бидеме и ние добри и да правиме добро и на пријателите и на непријателите наши, на оние кои не сакаат и на оние кои не мразат. Бог е сожалив, да бидеме и ние сожаливи и да покажеме милост кон нашите несреќни браќа.
Бог го мрази гревот, да го мразиме и ние секој грев и да му завртиме грб. Бог не љуби, да се љубиме и ние еден со друг. Бог ни ги простува нашите престапи, кога ќе се покаеме, да ги простиме и ние на луѓето престапите.
Христовиот Апостол не потсетува да го правиме ова: „ И така, угледајте се на Бога, како возљубени деца“ (Еф. 5:1). Кога ќе покажеме таков карактер во нас, тогаш ќе бидеме вистински деца Божји и ќе го примиме и наследството за сите добри работи ветени на Божјите деца во Исус Христос, нашиот Господ.
ПОЧИТУВАЊЕ НА НАШИТЕ БРАЌА ХРИСТИЈАНИ
Мили христијани, не можам доволно да се изначудам на добрината Божја и Неговата сожалива љубов кон нас луѓето; а размислувајќи за ова не можам, а да не воскликнам со пророкот: „ О Господи, што е човекот, за да обрнеш внимание кон него?“ (Пс.144:3), кога согледувам каква почест Господ му дарувал на човекот!
Почеста и благородништвото кои Бог ги дарува на луѓето, кои се вистински христијани, се толку големи и толку високи што не е можно не само да се опишат со зборови, туку и да се сфатат со умот. „ А вие сте избран род, царско свештенство, свет народ, народ придобиен…“(1.Петар, 2:9), говори вистински Христовиот Апостол.
Од што можеме да ја видиме неопишливата и несфатлива добрина и сочувствителната Божја љубов кон човекот? Да ги погледнеме и поставиме почеста и благородништвото на христијаните пред нашите внатрешни очи, за да можеме да ревнуваме за нив и да ги бараме со желба. Отворете ги сетилата на вашата душа и ќе го слушнете зборот кажан за вистинските христијани.
1.Тие се наречени и навистина се Божји деца. Што е пославно за човекот од ова име? Христовиот Апостол со право се чуди и со чудење им говори на христијаните: „Гледајте каква љубов ни дал Таткото: да се наречуваме Божји деца.“ (1. Јован, 3:1) и сме. Христијаните исто се молат на Бога, како кон свој Отец и во еден глас говорат: „Отче наш, Кој си на небесата…“(Матеј, 6:9).
О, чуда! Грешниците му се обраќаат на Сесветиот Бог: „Отче наш“! О, наше големо благородништво и почест и утеха. О, мили христијани!Отецот на Единородниот Син Божји е наш Отец, Неговиот Бог е наш Бог, како што Тој сам говори за наша голема утеха: „Се враќам при Мојот Татко и вашиот Татко, при Мојот Бог и вашиот Бог“(Јован, 20:17).
2.Вистинските христијани имаат блиска заедница и пријателство со Таткото и Синот Негов, Исус Христос. Христовиот Апостол не уверува со оваа изрека: „А нашето заедништво е со Таткото и со Неговиот Син Исус Христос“ (1.Јован, 1:3). Колку е тоа големо можете и сами да видите.
За луѓето е од големо значење кога имаат пријателство и заедница со земски цар; колку е неопишлива поголема привилегијата да се има заедница и пријателство со Бога, Кој е Цар на царевите и Господар на господарите и Кој живее во непристапна светлина! О, колку донела добрината и љубовта Божја кон човекот! Погледи христијанину и ќе видиш благородништво и заслуги на христијаните. Тие имаат заедница со великиот и несфатливиот Бог.
Боже, Твојата добрина е голема и Твојата љубов кон паднатиот и бедниот човек е над секој збор и сфаќање!
3.Кај вистинските христијани, како во духовни храмови, Бог Отецот и Синот и Светиот Дух, пребива во љубов. Господ за ова говори: „„Ако некој Ме љуби, ќе го држи Моето Слово, и Мојот Татко ќе го љуби: при него ќе дојдеме и при него ќе се настаниме“ (Јован, 14:23). Што може да биде почесно и поблагородно од душа во која живее Три-Ипостасниот Бог во благодат и љубов? Од голема слава за луѓето е да примат земски цар во својот дом; колку е уште пославно да се прими Небесниот Цар во домот на својата душа и Тој да живее во неа.
Што, исто така, може да биде поблажено од таа душа во која Бог живее како во храм? Рај на сладост и радост, Царството Небесно е во неа. О, блаженство! О, достоинство! О, благородништво на христијанска душа!
Бог, Битие без почеток и без крај, врховно добро и несоздадено, сака да живее во Света христијанска душа повеќе отколку на Небесата или во било кој друг храм.
О, најдобар и сакан Боже, Создателу наш, дојди и посети ги нашите уморни души, души создадени од Тебе според Твојата слика и подобие!
4.Висинските христијани се духовни членови на најсветата Главам Христос, Царот над царевите и Господар над господарите. Апостолот во врска со ова вели: „Зашто, ние сме членови на Неговото Тело – од Неговото месо и Неговите коски“ (Ефес. 5:30).
Свети христијански души! Кренете ги вашите очи и погледнете како вашата Глава е поставена на десната страна на Бога, во слава на Отецот. Од кого е почитувана и обожавана? Од Ангелите и Архангелите и од сите војски небесни и секое создание.
„Затоа и Бог Го превозвиши и Му подари име, што е над секое име, и во Исусовото име да се поклони секое колено на оние: кои се на небото, и на земјата, и под земјата“ (Фил. 2; 9-10).
Вие сте членови на Неговата највозвишена Глава. Како што Главата е прославена, така исто и Неговите членови учествуваат во Неговата слава. Ова е слава на вистинските христијани, ова е нивното благородништво и вредност! Тие се духовни членови на највозвишената Глава, Исус Христос.
5. Душите на вистинските христијани се верени со бесмртниот Женик Исус Христос. Апостолот сведочи за ова: „Бидејќи ве свршив со еден маж, за да ве приведам како чиста девица пред Христа“ (2. Кор. 11:2). „Оваа тајна е голема“ (Еф. 5:32). Како што Женикот е славен, исто така и Неговата невеста учествува во Неговата слава. Што е почесно и пославно од Исус, Синот Божји? Што е почесно и поблагородно од душите на верените за Него?
6.Вистинските христијани се „наследници Божји“ и „Сонаследници Христови“ (Рим, 8:17). Нивно е вечното и небесно Царство и сите добри работи. „Што окото не виде, што увото не чу, што во човечкото срце не дојде, тоа Бог го приготви за оние, кои Го љубат.”(1.Кор. 2:9)
Овие и други имиња и титули Светиот Дух ги припишува на вистинските христијани. Тогаш гледајте ја славата и благородништвото на христијаните. Сета слава на светот не е ништо во споредба со нив. Исповедајте дека нема ништо пославно и поблагородно од вистинскиот христијанин.
Исус Христос, Синот Божји, го заработи ова благородништво и слава за нас со Своето страдање и смрт и тоа ни го подари Небесниот Татко. Светиот Дух ги усовршува, а вистинското покајување заедно со верата ги прима. Ова благородништво и слава или се заработува или се губи тука, на овој свет. Тие се стекнуваат преку вистинско покајување и вера; се губат со неверие и некаење.
О, вие, кои трагате по суетата на овој свет и коисте фалени и возвишувани во вашето достоинство со имиња и титули! Завртете ги вашите внатрешни очи кон славата и честа на христијаните и трагајте по нив за навистина да станете благородни и славни. Славата на вистинските христијани не се покажува сега, но може само да се здобие и познае со вера. Ќе биде откриена во откровението на децата Божји.
Мили, Апостолот говори: „Возљубени, сега сме Божји деца, и уште не се откри што ќе бидеме; но знаеме: кога ќе се открие ќе Му бидеме слични, зашто ќе Го гледаме Онаков Каков што е“ (1.Јован. 3:2). „Тогаш праведниците ќе светнат како сонце во Царството на својот Татко. Кој има уши да слуша, нека слуша!” (Матеј 13:43).
ЕВАНГЕЛИЕ НА СПАСЕНИЕТО
Мили христијани! Ништо не е попријатно, посакано и послатко за нас грешниците од Евангелието.Подраго за гладниот од лебот, за жедниот од водата, за заробениците и тие во затвор од слободата- тоа е Евангелието за грешните кои ја сфаќаат својата несреќа.
„Зашто Човечкиот Син дојде да го бара и да го спаси изгубеното“ (Лука 19:10). Ова е многу сладок глас на Евангелието. Кој е овој Син Човечки? Тој е Син Божји, Цар на Небесата испратен од Својот Татко Небесен, Оној Кој сакал заради нас да се нарече Син Човечки. Зошто дошол? Да не побара и да не спаси нас кои сме изгубени и да не приведе во Своето вечно Царство. Што моѓе да биде подраго и попосакувано за нас кои сме се изгубиле? Но, да погледнеме што е Евангелието, што тоа бара од нас и кое правилно се проповеда.
1. Евангелието означува најрадосни вести. Тоа го проповеда Христос, Спасителот на светот, Кој дошол да ги бара и спасува изгубените. Слушнете сите вие изгубени грешници, слушајте го тој најсладок глас на Евангелието! Тоа извикува кон нас сите: „Синот Човечки дојде да го најде и спаси она што е изгубено“.
Страшно е да се најдеме во грев пред Бога. Евангелието говори дека наѓите гревови простени заради Христовото Име и дека Христос е нашето оправдување пред Бога. Во Тебе, Спасителу мој, Исусе Христе, Сине Божји, јас сум оправдан. Ти си мојата вистина и моето просветлување.
Страшно е за нас да се најдеме во непријателство пред Бога. Евангелието проповеда дека Христос не помирил со Бога и откако дојде проповедаше мир и на блиските и далечните. Страшна е за нас клетвата на Законот зошто сите ние сме грешници. Евангелието проповеда дека Христос не откупил од клетвата на Законот, станувајќи Самиот клетва за нас. За нас страшна е смртта. Евангелието проповеда дека Христос е нашето воскресение и живот.
Страшни работи за нас се пеколот и геената. Евангелието проповеда дека Христос не избавил од пеколот и неговите беди. Страшно е за нас да бидеме одвоени од Бога. Евангелието проповеда дека со Господ ќе бидеме секогаш во Царството Небесно.
Ова е, благословени христијани, најслаткиот глас на Евангелието: „Испитајте, тогаш, вкусете и видете колку е добар Господ: блажен е човекот, кој се надева на Него!“(Пс. 34:8). „Зашто Бог толку го возљуби светот, што Го даде Својот Единороден Син, та секој, кој верува во Него, да не загине, туку да има вечен живот. Зашто Бог не Го испрати Својот Син во светот за да му суди на светот, туку светот да се спаси преку Него. Кој верува во Него, нему не му се суди; а кој не верува веќе е осуден, зашто не поверувал во името на Единородниот Божји Син“ (Јован, 3: 16-18). „Благословен е Господ, Израелевиот Бог, зашто го посети и го искупи Својот народ; и ни издигна рог за спасение во домот на Својот служител Давид“ (Лука, 1; 68-69).
2. Тоа бара од нас христијаните да ги примиме овие немесни и најслатки вести со благодарност како да се испратени од Небесата и од чисто срце секогаш да му благодариме на Бога, нашиот Добротвор, Кој така изобилно ја изли милоста врз нас кои сме недостојни. Да го љубиме и ние Него, Кој е достоен за сета љубов. Љубовта бара од нас никогаш да не го навредуваме љубениот. Бог е навреден со секој грев. Да се чуваме од секој грев и да ја исполнуваме Неговата света волја за да не Го навредиме нашиот сочувствителен Отец и Добротвор. „Отче наш Кој си на небесата, да се свети Името Твое, да дојде Царството Твое, дабиде волјата Твоја, како на небото така и на земјата…“ (Матеј 6; 9-10).
На кого се проповеда Евангелието? Христос ни говори: ”Господовиот Дух е на Мене, зашто Ме помаза и Ме испрати да им проповедам на бедните; да ги исцелам скрушените по срце“ (Лука, 4:18). Со други зборови, на оние луѓе кои признавајќи ги своите гревови го согледуваат своето сиромаштво, несреќа и јад и имаат скрушено срце со страв од Божјиот Суд и страдањата; ним Евангелието праведно им се проповеда како исцелувачки мелем кој се става на рането тело.
Ова е изрека на верниците, достојна на секое прифаќање дека: „Верно е словото и достојно – за полно примање: Исус Христос дојде во светот да ги спаси грешниците, од кои сум прв јас“ (1. Тим. 1:15). Светиот Дух ти зборува преку Својот слуга : „Жртва на Бога е дух скрушен, срце скрушено и смирено Бог нема да презре“ (Пс. 50:17). Оваа жртва се нуди на Бога од покајничко и смирено срце и Бог ја прифаќа повеќе од било која друга жртва. Бог гледа милостиво на таквата жртва и ја испраќа Својата благодат врз неа.
И така гледате, О, христијани, дека Евангелието не е наменето за оние христијани кои живеат немарно и во грев, кои не ги гледаат своите гревови, несреќа и сиромаштво и немаат смирено срце. Зошто од каква корист е маслото за карпата? Мелемот е ставен на раната и исцелувањето се дава на оној кој ја препознава и признава својата немоќ – на таквите луѓе им е речено: „Бидете нажалени, тагувајте, и заплачете: вашата смеа нека се претвори во тага, а радоста во жалост! Бидете понизни пред Господа, и Тој ќе ве возвиши!“(Јаков, 4; 9-10). И повторно: „Секирата веќе лежи при коренот на дрвјата; затоа секое дрво, што не дава добар плод, се сече и се фрла во оган“ (Матеј, 3:10).
Грешници! Да се плашиме од Судот Божји и да се трудиме да имаме скрушено и смирено срце, за да можеме и ние да се приближиме на Евангелието како на спасувачки суд на жива вода на освежување и утеха и да можеме да ги наводениме нашите души и така да го примиме вечниот живот во Исуса Христа, нашиот Господ на Кого нека е слава со Отецот и Светиот Дух и сега и секогаш и во вековите на вековите.
МВПЦ администрација

КРСТОТ,РАСПЕТИЕ,ВОСКРЕСЕНИЕ
ВО ВОСКРЕСЕНИЕ ВЕРУВАМ,СМРТА Е ПОБЕДЕНА НА КРСТ ИМА САМО ЕДНО ИМЕ
Во тоа време римјаните сите казнети ги разапнувале на крст каде така оставени се упокојувале.
Така и го сториле тоа кога и Господ Бог Исус Христос го осудува Попнтиус Пилатус да биде разапнат на крст кој денес го ословуваме со Чесниот Крст.
Господ Бог и Син на Господа Исус Христос во тоа време кога им раскажувал на апостолите им рекол дека на третиот ден ќе воскресне од мртвите и тоа се случило.
Тогај во тоа време кога душата на Гопод Исус Христос издивнала под Светиот Крст биле и Дева Марија,Никодимус,и го симнале телото од Светиот Крст за да го полоќат во гробницата од којуа Исус и Воскреснува.
Ова го објаснувам и во исто време веќе со години се обидувам да се осемлам да го потврдам самиот на себеси дека Господ Бог не е на Светиот Крст повеќе и дека тој на третиот ден навистина воскреснал и дека сето тоа го објансува дека денес исто така Телото на Господа кое во вид на симболика и го носиме на црквените крсчиња не е веродостојно.
Телото Христово е на Светиот Крст на денот на Распетието и се симнува од Светиот Крст за кое Македонска Вистинска Православна Црква од денес во својот манастир,параклис и црква ке има Крст на кој нема да го има телото на Исус Христа.
Телото на Христа ке биде прикажуван секој Велигден во деновите на Распетието и ке изгеда вака како го има тука на сликите прикажан.
za vreme na veligden
ЗА ВРЕМЕ НА ВЕЛИГДЕН
posle veligden
ПОСЛЕ ВЕЛИГДЕН

КАКО СЕ ОСЛОВУВААТ ПРАВОСЛАВНИТЕ БОГОСЛУЖИТЕЛИ
Sveto-Jevandjelje-i-život-po-Bibliji-Osnovi-socijalne-koncepcije-Ruske-pravoslavne-crkve

Свештените лица се од Бога избрани луѓе и на посебен начин се посветени да служат свети богослужења, свети тајни и обреди. Најчести контакти со луѓето ги имаат епархиските свештеници кои служат во црквите и ги извршуваат неопходните верски обреди на своите верници. Овој свештеник е парох, а луѓето кои одат во црквата се неговите парохијани, бидејќи одреденото црковно подрачје во кое служи свештеникот се вика парохија.

При средба со свештеникот, него го поздравуваме со: Господ (Бог) на помош, оче, благослови! “. На свештеникот му се бакнува десната рака, без оглед на годините на свештеникот и на оној кој ја бакнува. Свештеникот при разговор се ословува: Оче, на пример: оче Марко. или ако свештеникот е прота, тогаш со оче прото.

Епископот се ословува со зборовите „Твое Преосвештенство“ или „Преосвештен Владико“ или ако тоа е неформален разговор само со „Преосвештен”. На Патријархот му се обраќаме со “Твоја Светост” или “Свјатејши Владико” или само “Свјатејши“”.

Монахињите се ословуваа само со “сестра”, а игуманијата со “Мајка”. Од женското монаштвото не се бара благослов и не се бакнува рака.

Монашките лица, исто така, се ословуваат со “оче”. На младите луѓе може да се каже “Оче” и неговото име, а на игуменот на манастирот може да се каже, “Оче Игумене,” или “Оче Архимандрите”. На искушениците им се обраќаме со “брат”.
МВПЦСВЈК администрација

ВО ЦРКВАТА СМЕ СИТЕ ЕДНО И ХРИСТОС Е ГЛАВАТА НА ЦРКВАТА
bannerThracian_ch-3
Главата на Црквата е Христос и ние луѓето, христијаните, сме телото. Апостол Павле рече: „Тој е главата на телото, на Црквата (Кол. 1, 18).
Христос и Црквата се едно. Телото не може да постои без главата. Телото на Црквата хрането, осветено и живее со Христа. Тој е Господ, семоќен, сезнаен, секадеприсутен, кој се исполнува, предметите, нашите пријатели, нашите браќа: столбот и основата на Црквата. Он е Алфа и Омега, почеток и крај, основата на се. Без Христа Црквата не може да постои. Христос е Младоженецот; секоја поединечна душа е Невестата.
Христос го обединува телото на Црквата со небесата и со земјата: со ангели, луѓе и сета твар, со сето создание на Господ заедно со животните и птиците, со секој мал цвет и секој микроскопски инсект. Црквата станува Негова полнота Кој исполнува се во се (Еф. 1, 23), што е од Христа. Се е во Христа и со Христа. Ова е тајната на Црквата.
Христос е откриен во тоа единство меѓу Неговата љубов и нас: во Црквата. Самиот не ја претставувам Црквата, туку заедно со тебе. Сите заедно претставуваме Црква. Сите сме вклучени во Црквата. Сите сме едно и Христос е главата. Едно тело на Христос: Вие сте телото на Христос и поединечно членови на него (1Кор. 12, 27). Сите сме едно бидејќи Бог е нашиот Отец и е насекаде. Кога го искусуваме ова, ние сме во Црквата. Тоа е желбата на нашиот Господ за сите членови на Црквата како што е изразено во молитвата: дека тие може да се едно (Јн. 17, 11). Но, тоа е нешто што може да се разбере само со благодатта. Ја разбираме радоста на единството и стануваме едно со секого. Нема ништо повеличествено!
Важната работа за нас е да влеземе во Црквата – да се обединиме со ближните, со нивните радости и таги како тие да се наши, да направиме се за нив исто онака како што Христос направи за нас. Во Црквата ние стануваме една несреќна, страдална и грешна душа.
Никој не треба да посака да биде спасен сам, без да се спасат останатите. Тоа е грешка ако некој се моли за себе, дека само тој да биде спасен. Ние треба да ги сакаме другите и да се молиме ниту една душа да не биде исгубена, сите да може да влезат во Црквата. Тоа е она што се смета. И со оваа желба човек треба да го напушти светот и да се повлече во манастир или во пустина.
Кога се издвојуваме од другите, ние не сме христијани. Ние сме вистински христијани кога имаме длабоко чувство дека сме членови на таинственото тело Христово, на Црквата, во една непрекината врска на љубов – кога живееме обединети во Христа, тоа е кога го чувствуваме единството во Неговата Црква со чувство на единство. Затоа Христос се моли на Својот Отец велејќи дека тие може да се едно. Он ја повторува молитвата повеќепати и апостолите го нагласуваат тоа насекаде. Ова е најдлабокиот аспект, највозвишеното значење на Црквата. Таму може да се најде тајната за сите ние да бидеме обединети како едно лице во Бога. Нема ниту една религија како оваа; ниту една друга религија не вели нешто слично. Тие имаат нешто да кажат, но не ваква тајна, ваква исклучителна точка на тајна за која Христос ни вели дека тоа е она што ние треба да постанеме, дека Он сака ние да бидеме Негови.
Ние сме едно дури и со оние кои не се толку блиски на Црквата. Тие се оддалечени поради нивното незнаење. Мора да се молиме на Бога да ги просветли и да ги промени за и тие да се приближат на Христа. Ние гледаме нешта во човечка светлина, се движиме во различни авиони и замислуваме дека го сакаме Христос. Но Христос, кој испраќа дожд и за праведните и на неправедните (Мат. 5, 45) ни вели: Сакајте ги своите непријатели (Мат.5, 44). Треба да се молиме сите да бидеме обединети, обединети во Бога. Потоа, ако бидеме истрајни во оваа молитва, ќе постигнеме соодветни резултати; сите ќе бидеме соединети во љубов.
Зошто за божјите луѓе не постои оддалечување дури и кога тие може да се оддалечени еден од друг повеќе илјади километри. Колку и да се оддалечени нашите ближни, ние мора да бидеме покрај нив. Некои луѓе во Јужна Африка од место кое се наоѓа на два саати оддалеченост со автомобил од Јоханесбург носеле болен човек за Англија, но претходно отишле кај својот свештеник за тој да се помоли за болниот.
Кога Хрисотс не обединува, оддалеченоста не постои. Кога некој од нас би го оставиле овој живот, тогаш животот би бил горчлив.
ХРИСТИЈАНТВОТО ГИ МЕНУВА ЛУЃЕТО И ГИ ИСЦЕЛУВА
Нашата вера е вера над сите вери. Таа е од откривението, таа е автентична и вистинска. Другите религии се човечки и плитки. Тие не ја знаат вечинината на Троичниот Бог. Тие не знаат дека нашата цел, дека сем создадени да станеме богови со благодатта, да станеме подобие на троичниот Бог, да станеме едно со Него и меѓу нас. Ова се нешта кои другите религии не ги знаат. Крајната цел на нашата вера е дека можеме да бидеме едно (Јн. 17, 11). Тука работата на Христос се исполнува. Нашата вера е љубов, таа е ентузијазам, таа е копнеење по боѓественото. Сите овие нешта се во нас. Нашата душа бара од нас да ги постигнеме.
За многумина верата е борба, извор на агонија и загриженост. Затоа многу од „верниците“ се сметаат за несреќни затоа што другите можат да ја видат очајната состојба во која тие се наоѓаат. И навистина е така. Зошто лице кое не го разбира подлабокото значење на верата и не може да го искуси, тогаш верата заршува како болест и тоа навистина тешка болест. Толку тешка што лицето ја губи контролата на своите дејствувања и има слаба волја, исполнет е со агонија и грижи и е под контрола на лошиот дух. Тој се поклонува, плаче, извикува, верува дека е понизен и сето тоа е само дело на сатаната. Таквите луѓе ја искусуваат верата како да се во пеколна состојба. Тие се поклонуваат и крстат во црква и велат дека се недостојни грешници, но што ќе излезат од црква тие почнуваат да богохулат се свето секогаш кога некој малку ги вознемири. Тоа е многу јасен показател дека има нешто демонско во сето тоа.
Всушност, христијанската вера ги менува луѓето и ги исцелува. Најважен предуслов за некој да ја препознае и спознае вистината е смирението. Егоизмот го помрачува човечкиот ум, го збунува, го заталкува кон ерес. Важно е за човекот да ја разбере вистината.
Многу одамна, кога луѓето се уште биле примитивни, тие немале куѓи или било што друго. Тие живееле во пештери без прозорци. Тие го затворале влезот со камења и гранки за ветерот да не дува внатре. Тие не сфаќале дека надвор има живот, кислород. Кога бил затворен во пештерата, човекот станувал истоштен, се разболувал, но кога излегувал надвор, неговата сила повторно се враќала. Можете ли да ја разберете вистината? Тогаш вие сте надвор под сонцето, во светлината, можете да ги видите сите прекрасни суштества, сета творевина; ако не, тогаш вие сте во темна пештера. Светлина и темнина. Кое е подобро? Да се биде кроток, понизен, смирен и да се биде исполнет со љубов, или пак да се биде надразлив, депресивен и да се расправаш со тите.
Без сомнение повисоката состојба на умот е љубовта. Нашата вера ги има сите овие добри нешта и е вистината. Но, многу луѓе одат во друга насока.
Сите оние кои ја демантираат вистината се умствено болни. Тие се како деца кои стануваат деликвенти или несоцијални бидејќи ги загубиле своите родители или пак бидејќи нивните родители се развеле или се расправале. И сите овие збунети луѓе ги наоѓаат своите патишта во разни ереси. Збунети деца на збунети родители.
Но, сите овие збунети и несоцијални лица имаат сила и истрајност и успеваат да постигнат многу работи. Тие успеваат да доведат нормални и мирољубиви луѓе во подјармување. Тие влијаат врз други слични луѓе и преовладуваат во светот бидејќи се во мнозинство и лесно наоѓаат свои следбеници. Потоа има други кои, иако не ја демантираат вистината, сепак се збунети и умствено болни.
Гревот го прави човекот да биде прекумерно умствено збунет и ништо не ја изтерува збунетоста освен светлината Христова. Христос го прави првиот чекор: „Дојдете при Мене сите вие кои се трудите и сте обременети…(Мт. 11, 28). Тогаш ние ја прифаќаме оваа светлина со наша добра волја која ја изразуваме преку нашата љубов кон Него, преку молитви, преку нашето учество во животот на Црквата и преку причестувањето.
Често ниту трудот, ниту потиштеноста, ниту пак крстењето ја привлекуваат Божјата благодат. Постојат тајни. Најважната работа е да се надминат формалните аспекти и да се продре до срцето на суштината. Се што правиме мора да биде направено со љубов. Љубовта секогаш ја разбира потребата да се жртвуваш. Се што е направено со принуда секогаш ја предизвикува душата да реагира со одбивање. Љубовта ја привлекува Божјата благодат. Кога ќе дојде благодатта, тогаш доаѓа и дарот од Светиот Дух. Плодот на Духот е љубовта, радоста, мирот, долготрпението, љубезноста, добрината, верата, понизноста, самоконтролата (Гал. 5, 22-23). Ова се нештата кои една здрава душа во Христа треба да ги поседува.
Со Христос човекот е исполнет со благодат и така живее над злото. Злото не постои за него. Постои само доброто кое е Бог. Злото не може да постои. Се додека има светлина, неможе да има темнина, ниту пак темнината не може да го опколува бидејќи човекот ја има светлината.
МВПЦ
+++јован-хаџи

КАКО ДА ЖИВЕЕМЕ ВО ОТШЕЛНИЧКИОТ ЖИВОТ
zabesda
1. Ги предавам овие правила, кои низ мојата уста ги изрекол Господ, за оние кои сакаат да го земат тешкото иго на отшелништвото. Тие треба да се потчинат на овие заповеди. Оној, пак, кој ќе наруши барем една од нив, ќе се нарече намал во Царството небеско (Мт. 5, 19).
И. Надворешно однесување и надворешен поредок на животот
а) Оддалечување од светот и од соживотот со луѓето

2. Кој сака да се спаси (во образот на животот надвор од овој свет) нека не останува во својот до ми нека не живее во градот во кој грешел. Исто така тој не треба да ги посетува своите родители и роднини по тело, бидејќи тоа е штетно за душата и ги нарушува плодовите на животот.
3. Не се враќај во градот во кој некогаш си грешел на Бога.
4. Не оди да видиш како живеат твоите роднини, ниту им дозволувај да видат како ти живееш. Воопшто не се гледај со нив.
б) Избор на пустиножителство
5. Духовните отци наши тврдат дека пустината е најправилното место за размислување за смртта и најпогодно скривалиште од светските работи кои пружаат покој на телото.
6. Оној кој живее во пустина и безмолствува, избавен е од три борби: од борбата (која доаѓа) преку чувството за слух, од борбата (која доаѓа) преку јазикот и од борбата (која доаѓа) преку гледање на она што може да го рани срцето.
7. Чувај се да не те измами помислата дека пустината е место на ладовина (т.е. на немарност).
в) Осаменост во ќелија
8. Оддалечувајќи се од светскиот метеж, осами се и ќе станеш странец. За тебе селењето во ќелија ќе биде еднакво на патување во туѓа земја.
9. Каде ид а излезеш, погрижи се што побрзо да се вратиш во својата осаменост за да се предадеш ма своите молитви.
10. Кога ќе појдеш на жетва (т.е. на некоја работа), не се задржувај долго, туку што побрзо врати се во својата самотија.
11. При посета на својот брат, немој долго да се задржиш во неговата ќелија.

г) Работа и поредок во ќелија
12. Престојувајќи во својата ќелија, бави се со овие три работи: ракотворби, читање на Псалмите и молитвите.
13. Кога пребиваш во ќелијата, бави се со читање на Писмото, молитви кон Бога и со работа.
14. Секој ден пости до деветиот час (1), освен сабота и недела. Кога ќе дојде деветиот час, влези во својата одаја и пред јадењето кази своја молитва. По јадењето, наизменично малку читај, малку моли се.
д) Молитви и коленопреклонување
15. Врши ги молитвите во одредени часови и не пропуштај ниту една, за да не даваш одговор за тоа.
16. Врши ја својата ноќна молитва пред да тргнеш во црква.
17. Секогаш моли се во својата ќелија пред да тргнеш во црква.
18. Воопшто, пред и по молитвите со братството, секогаШ моли се во својата ќелија. Никогаш немој да бидеш мрзлив за да го направиш тоа.
19. Почесто паѓај на колена и не биди мрзлив тоад а го направиш, за да не умреш со зла смрт.
20. Кога се молиш, не биди мрзлив, зошто молитвата на мрзливиот е празнословие.
21. На молитва и на сеќавање на Бога, согласно со заветот на монаштвото и значењето на своето одело, биди како птица која лесно и високо полетува.
ѓ) Читање и богоразмислување
22. Секогаш имај желба да го читаш Писмото. Тоа ќе те истргне од нечистотијата (т.е. растер нечистите мисли).
23. Божјото милосрдие ќе биде со тебе доколку со усрдност се бавиш со читање на Писмото и исполнување на заповедите.
24. Размислувај за делата Божј ии не биди мрзлив за молитва.
25. Монахот кој седи во својата ќелија со затворена уста, а не се сеЌава на Бога, личи на разурната куќа надвор од град која е секогаш исполнета со нечистотија. Секој кој ќе помисли да го изнесе ѓубрето од својата куќа (без размислување) таму го носи. (т.е. тој молчи со устата, а со умот фантазира. Тој попуштан а лошите помисли и се занесува со срцето – што претставува гревовно ѓубре кои демоните го фрлаат во душата).

е) Рачната работа и трудот воопшто
26. Телото треба да се совладува и заморува со друг труд.
27. Одреди си себеси некој умерен труд во ќелијата и срцето Ќе ти биде смирено.
28. Принудувај се себеси на рачна работа, за да во тебе се всели стравот од Бога.
29. Сакај го трудот на рачната работа, па на тебе ќе се симне стравот Божји.
30. Седејќи во ќелија, фати се за работа, а името Господово не пуштај го од себе, туку постојано држи го во умот свој. Поучувај се во тоа име во своето срце и фали го со јазикот свој, велејќи: Господи Исусе Христе, помилувај ме, или Господе мој, Исусе Христе, помилувај ме, испрати ми ја Својата помош, или Те фала, Господи мој, Исусе Христе.
ж) Храна
31. Едно (и исто време) одреди за храна заради поткрепа на своето тело, а не заради наслада.
32. Употребувај најпроста и најефтина храна.
33. Својот леб јади го во безмолвие и со воздржување, внимавајќи твоето седење (покрај масата) да биде скромно.
34. Не јади до ситост.
35. Немој да бидеш алчен и лаком на јадењето за во тебе да не се обноват поранешните гревови.
36. Во среда и петок не го разрешувај постот
37. Месо воопшто немој да јадеш.
38. Не приоѓај на место каде се точи вино.
39. На собори и гозби (т.е. општи трпези) не се брзај.
40. Ако дојдеш на место каде е подготвена општа трпеза, јади умерено и принеси благодарност на Бога.
41. Вино немој да пиеш повеќе од три чаши, освен при тешки болести.
42. Немој веднаш да пружиш рака кон она што се ставе пред тебе.
43. Ако си млад, немој да пружаш рака пред другите, зошто тоа не е скромно.
з) Сон
44. Спиј малку и умерено и ангелите ќе те посетат.
45. Кога си здрав, не го вади појасот (за време на спињето).
46. Кога ќе легнеш, не ги ставај рацете меѓу нозете за да не грешиш и незнаејќи.
и) Облека
47. Ден и ноќ биди во својата мантија и во својата одежда како окован и затворен.
48. не облекувај облека со која би можел да се гордееш ид а се фалиш.
49. Чувај ја својата облека за на денот на судот не се најдеш гол меѓу другите.(3)
ј) Главната карактеристика на имотот треба да е – сиромаштво
50. Не стекнувај ништо преку она што ти е потребно.
51. Сиромаштвото на монахот е умереноста во се или во таква состојба во која си задоволен со малку.
52. Повеќе сакај го укорувањето отколку почитувањето, уморот на телото отколку одморот и недостатокот на (потребните) работи отколку изобилието.
к) Црковна богослужба
53. Црковните должности (т.е. грижата за црквата и богослужењето) треба да се довери на верен човек кој се плаши од Бога.
54. Не биди мрзлив да Штом го слушнеш ѕвоното, веднаш да одиш во црква.
55. Не го оставај богослужењето за да не се сопнуваш и паднеш во замка.
56. Во црква немој да зборуваш.
57. Немој во црква да бидеш како за на место каде се собира голем народ (за да во душата не ти биде помрачено и голем број на помисли).
58. Во црквата погребај го својот мртовец (т.е. не се грижи за тоа како Ќе ги уредиш своите земни работи)…
л) Меѓусебни односи
аа) Прво и главно – однос кон ава, духовниот отец, кон старците и воопшто кон искусните
59. Не почнувај никаква работа, без разлика каква е, додека не се посоветуваш со авата на манастирот.
60. Прев авата и пред поголемите од тебе не зборувај многу.
61. Постојано држив о себе дека треба да го слушаш својот отец, па во тебе ќе се всели стравот Божји.
62. Совршенството на твојот подвиг се состои во послушноста. Блазе му на човекот кој од младоста своја го носи бремето Господово, служи и се повинува.
63. Немој да бидеш непослушен, инаку ќе станеш орудије и сад на сите зла и неправди.
64. Со смирение и плач моли го отецот свој да те научи на она што се уште не знаеш, па нема да се засрамиш.
65. Секогаш сеќавај се на она копј те напојува со добро учење. Погрижи се од него да ги дознаеш
животворните заповеди, па благоуспешно ќе го поминеш животот свој по волјата Господова, како што е запишано кај блажениот апостол Павле: “Ова проучувај го, во ова стој, за твојот напредок да се покаже во се (1. Тим. 4, 15).
66. Ако искрено си го навалил вратот под бремето на послушноста, тогаш внимателно слушај што ти се зборува, а потоа свесно извршувај го она што ти е заповедано.
67. Немој да го криеш гревот што си го направил од својот духовен отец.
68. Секојдневно учи се на добра наравственост од постарите.
69. Своите духовни отци сакај ги повеќе од своите родители по тело затоа што тие се грижат за тебе заради Бога.
70. Живеј така за отците на манастирот, кои духовно те родиле, ги израдуваш заради9 својата слава во соборот на светите.
71. Погрижи се благословот на манастирските страци да е на тебе.
72. Не ги откривај на сите своите помисли, туку само на оние кои можат да ја излечат твојата душа.
73. Не ги откривај своите мисли, за да не го соблазниш својот брат.
74. Кон секого биде расположен пријателски, но секој нека не ти биде советник.
бб) Взаемен однос
75. Погрижи се да дојдеш до тоа сите луѓе да те благословуваат.
76. Биди тажен со својот брат и укажи му сочувство (во болката).
77. Ако братот те замоли да му помогнеш, работи со него целиот тој ден.
78. Оние, со кои се дружиш, прво испробај и испитај какви се. Немој на сите д аим се доверуваш зошто светот е полн со итрина. Избери си себе си еден брат кој се плаши од Господа и со него дружи се како со брат. А најдобро ќе биде ако се прилепиш покрај Господ, како син покрај таткото, бидејќи сите луѓе, со мал исклучок, се предале на итрината. Земјата е иполнета со суета, неволји и конфликти.
вв) Однос на постарите кон останатите
79. Ако си престанал да му служиш на гревот, тогаш зборувај во името Господово, поучувајќи ги оние заради кои се хули името Негово. Бидејќи тие се мртви и отсечени од живиот Бог, погрижи се да ги остават своите мртви дела ид а се удостојат да стекнат (вечна) слава.
80. несебично изобличувај и поправај ги своите духовни чеда, зошто од тебе ќе се бара одговор за нивната осуда (т.е. ако се покажат достојни за осуда пред Страшниот Суд).
81. Искарај не штедејќи, но со страв Божји. Не гледај на лицето и одлучувај со зборови на вистина.
82. Ако некој брат дојде и ти ги открие своите мисли, внимавај никому да не му ги кажуваш истите, туку моли се за себе и за него, за Господ да ве спаси и двајцата.
83. Не го отфрлај оној кој бара вера во Христа.
84. Не кажувај поуки на оној кој не ги раскажува.
85. Не поставувај на друг правило кое ти самиот на дело не си го исполнил.
86. Премногу е лошо на друг да му препорачуваш нешто што самиот не го исполнуваш. Од туѓите дела немаме никаква полза.
гг) Однос кон болните
88. Посетувај ги болните и нивните садови наполни ги со вода.
89. Се што можеш, се што ти е одвишок, дај им на болните во манастир.
90. Ако авата те одреди да им служиш на болните, потруди се од сето срце и од Бога ќе добиеш двојна награда, т.е. за послушноста која е извршена со љубов.
дд) Одност кон странците
91. Ако некој брат ти дојде во посета, дури ив о невреме, прими го радосно за тој да Му заблагодари на Бога и за да не се навреди.
92. Ако било кој брат ти дојде на посета, во се смири се пред него, покажи расположение кон него заради Господ и плаши се да не се вознесеш со гордост.
93. Изгледот на твоето лице треба да биде тажно, освен кога ќе ти дојдат браќата – патници. Тогаш на себе земи радосен изглед.
љ) Взаемно општење
94. Биди скромен во сите свои активности.
95. Во твоето однесување меѓу други луѓе однесувај се како сиромашен: не се вознесувај кога со некого разговараш, нити кога пееш химна или пофална песна на Бога. Кога Ќе се најдеш во друштво, твоите зборови нека се прости.
96. Со младо момче не разговарај, ниту пак се дружи. Таквите не ги примај во заедничкиот живот за на ѓаволот не му дадеш место.
97. Со младо момче не воопшто немој да разговараш, зошто ќе ти биде на сопнување.
98. Немој да го земаш за рака братот кој стои до тебе, ниту пак се допирај до неговите образи, без разлика дали е постар или помлад од тебе.
99. Со сите сили оддалечувај се од луѓе кои немаат разум и во совет.
100. Ако сакаш спокен живот, не влегувај во круг на луѓе кои само се грижат за суетни работи. Ако случајно се најдеш во нивно друштво, држи се себеси како д ате нема меѓу нив.
м) Разговорот и воопшто употребата на јазикот
101. Не го повисувај гласот (т.е. молчи во ќелијата), освен при молитвите кои со уставот се назначени.
102. Чувај се од расправии со јазик (воздржи го јазикот).
103. Не зборувај многу за од тебе да не се оддалечи Духот Божји.
104. Големо дело е да се биде молчалив, угледувајќи се на Господ Кој молчеше пред Ирод без разлика на неговиот повик.
105. Кога ќе се сретнеш со верници кои се слични на тебе, повеќе слушај и внимавај што зборуваат со подготвеност да го исполниш она што е спасоносно. Тоа ќе биде многу подобро, отколку и самиот да се сплеткаш во разговор.
106. Кога одиш во посета на некого, нека стравот Божји биде во твоето срце и чувај ја устата своја за да се вратиш во својата ќелија спокен.
107. Мудриот човек добро знае како со себе ќе владее. Тој не брза да зборува, туку добро мери кога треба да зборува, а кога да слуша. Неукиот човек не чува тајна, не управува со јазикот и не го зауздува.
108. Кога си меѓу браќата, не зборувај премногу. Твоите прашања нека бидат кратки и изговорени со смирение.
109. Твоите зборови нека бидат благи и поучни. Постојано сеќавај се дека од говорот доаѓа или слава или срам.
110. Не зборувај раздразливо, туку твоите зборови нека бидат облечени во мусрост и разум, како и твоето молчење. Угледај се на нашите мудри отци чии зборови беа исполнети со мудрост и разум, исто како и нивното молчење.
111. Јазик твој нека е потчинет на разумот, зошто зборовите се спротивни на разумот, исто како бодливите шилци и иглите.
112. Избегнувај ја лагата, инаку таа од тебе ќе го истера стравот Божји.
113. Устата твоја нека секогаш зборува само вистина.
114. Нека тема на твоите разговори бидат добродетелите на Севишниот Бог. Со тоа ќе станеш достоен од Него да добиеш поголеми добра.
115. Не се распрашувај за лоши дела, туку своите внимание држи го подалеку од нив.
116. Не започнувај празни разговори и оние кои ги водат избегнувај ги за душата да не ти прими зло.
117. Презри ги залудните разговори за се што е светско.
118. Воздржувај се што можеш повеќе од шеги и забавни зборови.
119. Не викај и не зборувај многу гласно и брзо, зошто е напишано:”Кој многу зборува, нема да избегне грев” (Кн. Проп. 10, 14).
120. Не биди упорен и не ги наметнувај своите зборови во тебе да не влезе зло (злоба и расправии).
121. не се колни во не сомнителна, а камоли во сомнителна работа.
н) Во случај на патување
122. Кога некоја потреба те натера да одиш во град, немој да одиш сам.
123. Кога одиш по вода или паруваш, читај (Псалмите на памет) и размислувај.
124. Одејќин со браќата, понекогаш одвојувај се од нив за да го одржиш молчењето.
125. Одејќи по патот, не се врти лево или десно, туку со внимание пребирај по своите Псалми и со ум моли се на Бога. Немој да се побратуваш со жители на места каде се наоѓаш.
126. Не оди меѓу голем број на светски луѓе, но не имитирај ни фарисеи зошто тие се правеа за да се истакнат.
127. На жена не и дозволувај да ти се приближи. Не и дозволувај да влезе во твоја соба зошто по неа оди бура на помисли.
128. Со жена немој никогаш да јадеш и со младич не се дружи.
129. Кога ќе се појави потреба некаде да ноќеваш, внимавај да не се покриеш со некој друг под еден покривач.
130. Не легнувај на една рогозина со помлад од себе.
131. Не легнувајте по двајца на една рогозина, освен во случај на крајна потреба, иако се работи за твој татко или брат и тогаш со голем страв.
132. Не седи долго во манастирските гостилници.
ИИ Устројство на внатрешниот живот
а) Почетен принцип на животот – ревност

133. Биди ревносен во стекнување на доблести.
134. Чувај се да не се оладиш во љубовта кон Бога.
135. Не отстапувај од добри дела кои си ги започнал.
136. Не излегувај од патот на својата осаменост.
137. Не ги оставај напорите заради доблестите за да не станес мрзлив и немарен и за да не згрешиш во последниот час, туку љуби го Господа до самиот крај и ќе стекнеш милост.
138. Како Што урнатините надвор од градот им служат на сите за фрлање на смрдлива нечистотија, Така и душата на оној кој мрзеливо и млитаво го поминува својот самотен живот е депонија на сите страсти и гревовна нечистотија.
б) Правило на животот – волјата Божја во заповеди
139. Ако навистина си се предал на Бога, извршувај ги сите Негови заповеди и се што ти се наредува врши го работливо, не изоставувај ништо. ЗоШто ако нешто пропуштиш, нема да ти се простат претходните гревови. Ако цврсто решиш се да извршуваш (до положувањето на животот), биди уверен дека сите твои претходни гревови веќе простени.
140. Твоите мисли треба постојано да се бават со заповедите Господови ид а се погрижиш со сите сили за да ги извршиш. Не треба да оставаш ниту една за твојата душа да не се претвори во депонија на сите нечистотии.
141. Ако си започнал некоја работа и видиш дека не е по волјата Божја, веднаш напушти ја.
в) Цел – слава Божја
142. Постојано грижи се (преку тебе) да се прославува Отецот твој кој е на небото (Мт. 5, 16).
г) Потсетници – поттикнувачи на ревноста
аа) За заветот и првобитниот жар

143. Не отстапувај од Бога заради распадливи работи, туку сеќавај се што си ветил кога во тебе гореше жарот на стремежот за богоугодување.
144. Погрижи се да не го заборавиш значењето на својата облека која ја облече на почетокот. Сети се на солзите на своето покајание кои тогаш си ги пролеал и брзо отскокни од лошите помисли кои тајно те поткрадуваат за да не бидеш вовлечен со нив во самите дела.
145. Постојани и искрено покај се и ниту на минута не се предавај на немарност и мрзливост.
дд) За примерните ревнители
146. Не се огледувај на оние кои се послаби од тебе туку на оние кои се подобри од тебе.
147. Нека ти бидат образец и пример оние кои го љубат Бога со сето срце свое и постојано прават добри дела. Немој да се срамиш да ги прашаШ за животен совет бидејќи се совршени во доблестите.
148. Стои настрана од светски луѓе кои мислат светски и зборуваат само за земски работи.
вв) За ветените добра
149. Доколку исполнуваш се (заповедено), ќе добиеш наследство кое не го видело око, за кое не слушнало уво и на кое срце човечко не помислило (1. Кор. 2, 9).
150. Употреби ја светлината на познанието за да се удостоиш со родот на праведните, додека уште има време.
гг) За смртта и Судот
151. Сети се дека твојата младост поминала (дека снагата се потрошила) и дека немоќта пораснала и дека веќе е време на твојот исход, кога ќе даваш одговор за сите свои дела. Знај дека таму ни брат нема да може да го откупи својот брат, ниту таткото да го избави синот.
152. Секогаш сеќавај се на излегувањето од телото и не ја испуштај мислата за вечната осуда. Доколку така постапиш, нема никогаш да згрешиш.
153. Мисли во себе и зборувај: Можеби овој ден ќе ми биде последен во овој свет” и никогаш нема дап огрешиш пред Бога.
154. За секој ден претпоставувај дека ти е последен во овој свет и ќе се зачуваш од гревови.
155. Својата ќелија претворија во темница, помислувајќи дека за тебе веќе се е завршено и дека веќе Ќе удри часот на твоето одрешување од овој свет.
156. Внимавај на себе за да не бидеш отфрлен во идниот век. Тешко на оние кои не се грижат, тие немаат надеж на спасение, ниту има кој д аим помогне.
д) Причинители за успех – благодатна Божја помош и лично усрдие и подвиг
аа) Помош од горе привлечена со молитва

157. Нека нашиот Господ Исус Христос ни помогне да правиме се што му е угодно.
158. Пред се излевај постојана молитва и секогаш заблагодари на Бога за се што се случува со тебе.
159. Труди се да излеваш непрестани молитви со солзи за Бог да се сожали над тебе и од тебе да го соблече стариот човек.
160. Немој да престанеш да пролеваш (молитвени) солзи и Бог Ќе се сожали на тебе, олеснувајќи ти ги неволјите (заради кои твојата душа е тажна).
161. Дали сакаш да Му угодиш на Бога, тогаш предај се на Господ Исус Христос и Тој ќе те избави и заштити.
бб) Лични подвизи и усрдност воопшто
162. Потруди се да ги исполниш подвизите кои ти ги предложувам: труд, сиромаштија, странствување, лишеност (нестекнување) и молчење. Тие ќе те направат смирен, а тоа ќе ти донесе простување на гревовите. Смирението се состои во тоа човекот себеси да се смета за голем грешник и да мисли дека ништо добро не прави пред Бога, дека сака молчење и да не смета на ништо, дека не е упорен пред никого и дека не настојува на своите зборови, дека ја одложува својата волја, дека лицето го спушта долу, дека смртта ја има пред очи, да се чува од лаги да не изговара празни зборови, да не приговара на старешината, трпеливо да ги трпи навредите и себе да се принудува на благодушно поднесување на сите тешкотии и непријатности во животот. Погрижи се брату, да ги исполниш овие правила за твојот живот да не биде неплоден.
163. Да отфрлиме се што дава одмор на телото. Овој живот не го преценуваме за да живееме во Бога кој во денот на Судот ќе не праша дали сме гладувале заради Него, дали сме биле жедни и сме трпеле соголеност, дали сме се смирувале, плачеле од длабочината на своето срце и дали самите сме се испрашувале за тоа дали сме достојни за Бога. И така да се смириме и тагуваме заради гревовите за да го најдеме Бога. Да го презреме телото за да ги спасиме своите души.
164. Избери труд и тој заедно со постот, молитвата и бдеењето ќе те избави од секое сквернување. Телесниот труд донесува чистота на срцето, а таа прави душата да принесува плод.
165. Засакај го милосрдието, облечи се во вера, не му допуштај на срцето да мисли зло, туку терај го за зло да враќа со добро, барај благост и ревнувај за сите прекрасни дела.
ѓ) Настројување на душата кое донесува успех
аа) Пребивање во Бога со страв, бодро внимание и оддалечување од гревот и светот

166. Нека твојата душа биде со Господ во секое време, а телото твое на земјата нека биде како статуа (безживотно).
167. Застани пред лицето на Господ со исправност.
168. Нека стравот Божји е секогаш пред нашите очи како и сеќавањето на смртта и одвраќањето од светот и се што е светско.
169. Умири го секој ден за да живееш, зошто кој се плаши од Бога ќе живее во векови.
170. Биди постојано работлив за да не паднеш во мрзливост и небрежност.
171. Се што е светско замрази и одвои го од себе. Во спротивно тоа тебе ќе те оддалечи од Бога.
172. Замрази се што е штетно за твојата душа.
бб) Трпење
173. Без разлика што преземаш, биди трпелив и Бог ќе ти помогне во сите твои дела, во се што се случува со тебе.
174. Внимавај да не бидеш малодушен.
175. Биди благодушен во се што правиш по волјата Божја.
176. Не тагувај поради лошите помисли кои те напаѓаат во ќелијата, зошто Господ нема да заборави никаков труд (преземан заради Него). Тоа ќе ти послужи за напредок и благодатта Божја ќе ти помогне.
177. Храброста не е ништо друго освен непоколебливост во вистината и спротивставување на непријателите. Ако не попуштиш, тие ќе се повлечат и повеќе нема да се покажат.
вв) Смиреност и плач
178. И дење и ноќе тагувај заради гревовите свои.
179. Запали го својот светилник со маслото на солзите.
180. Непрестано плчи заради своите гревови, како да имаш мртов човек во својата ќелија.
181. Нека лицето секогаш ти биде тажно за да во тебе се всели стравот Божји.
182. Не се сметај себеси за многу важен, туку предај се на плачот заради своите гревови.
гг) Смирение
183. Засакај го смирението и тоа ќе ги покрие сите твои гревови.
184. Биди смирен во сите денови од животот свој и стреми се кон се што е прекрасно.
185. Оној кој е послаб од тебе во добрите дела, сметај го рамен на себе, а оној кој е рамен на тебе, сметај го посовршен.
186. Не завидувај на оној кој напредува, туку сите луѓе сметај ги за подобри од тебе, за со тебе да биде самиот Бог.
187. Не се дружи со горди, туку со смирени.
188. Биди смирен во се: во однесување, во облекување, во седење, во стоење, во одење, во постела, во ќелија ив о целата нејзина опременост.
189. Не се радувај и не се насладувај ако почнат д ате фалат за твоите добри дела. Криј ги своите добри дела што можеш повеќе. Не си дозволувај воопшто да ги изнесуваш пред некои луѓе, потруди се луѓето да не те фалат.
190. Гледај да не се разгласи некое твое добро дело.
191. Ако некој невин те укори за некој грев, смири се и ќе добиеш венец.
192. Навикни го својот јазик да зборува: “Прости ми”. Ако постојано кажуваш: “Прости ми”, набрзо ќе достигнеш смирение.
194. Биди спремен при секој збор на навреда што Ќе го слушнеш да кажеш: “Прости ми”, затоа што таквото смирение ги урива сите замки на ѓаволот.
195. Знај дека смирението не е ништо друго туку сите луѓе да ги сметаш за подобри од себе. Цврсто во умот свој држи ја мислата дека си виновен за многу гревови. Главата нека ти е спуштена, а јазикот нека ти биде спремен на увредувачот да каже: “Прости ми, господару мој”. Нека постојаниот предмет на твоето размислување биде смртта.
196. Засакај го трудот, на сите биди покорен, устата нека ти биде заклучена – и ќе постигнеш смирение. Смирението пак ќе привлечат простување на сите твои гревови.
197. Пред се себе не се сметај за нешто важно. Тоа во тебе ќе го роди смирението. Смирението ќе ја роди науката (искуството и здравото мислење), а науката – верата. Верата ќе ја роди надежта, а надежта – љубовта, а љубовта ќе го роди согласувањето. Согласувањето ќе ја роди непроменливата постојаност (цврстината во доброто).
е) Подвигот на борбата со гревот
аа) Пред се со помислите

198. Истерај ги далеку од себе лошите помисли, предавајќи се на Бога, и Тој ќе те покрие со Својата десница.
199. Не оди по секоја своја помисла.
200. Не ги исполнувај своите помисли и желби.
201. Внимавај твојот ум да не се занимава со сеќавање на поранешните гревови, зошто може да се случи тие во тебе да се обноват.
202. Не обновувај ги во својот ум претходните гревови свои за да не се вратат во тебе. Биди уверен дека тие ти се простени во времето на твоето предавање на Бога и покајувањето и воопшто не се сомневај во тоа.
203. Престани да се сеќаваш ид а зборуваш за задоволствата и уживањата на кои си се предавал во времето на својата немарност. Дури немој да зборуваш: “Јас тоа сум правел” или : “Тоа сум нарушил”, зошто тоа може да те сплетка.
204. Немој да се сеќаваш на страстите на кои си се предавал во светот за похотата (која тие ја предизвикуваат) не се појави повторно и те соблазнува.
бб) Со разни порочни желби
205. Апостол Јован сите похотливости човечки ги сумира во три работи: се што е во светот – похотата на телото, похотата на очите и гордоста на животот (1. Јн. 2, 16). Телесната похота е полнење на стомакот со мноштво на разни јадења по што се јавува блудна нечистотија. Похотата на очите се однесува на вештачки добра. Окото човечко станува гордо и во неговото срце се вовлекуваат нечисти ликови. Гордоста на животот е љубовта кон светската слава (високо мислење за себе, самофалење и њед за пофалби од другите) која во нашиот ум се встоличнува поради суетните и минливи надворешни достоинства.
206. Чувај се од алчност и непослушност, а особено од прејадување, за да не се врзиш во замките на своите похоти. Тие, имено, од срцето го истеруваат стравот Божј ии го отстрануваат срамот од лицето, а својот љубител го предаваат на ниски и срамни дела кои оутѓуваат од Бога.
207. Соблечи го од себе гневот и облечи се во кроткост. Отфрли го од себе развратното око и земи едноставно (детско, чисто) око.
208. Биди далеку од гневот и чувај се од похоти, како всушност и од сите гревовни желби.
ВВ) Посебно – со сластољубие
209. Сластољубивиот човек (кој бара само пријатности) не е погоден за ниакво дело.
210. Немој да бидш сластољубив, затоа што Бог не слуша сластољубие.
211. Замрази го телото И неговите утехи затоа што се полни со зло.
212. Телото свое исцрпи го така да стане слично на тело кое лежИ на болничка постела.
гг) Со гневот И неговиот пород
213. Ако те нападне гнев, веднаш истерај го подалеку од себе, И ќе се радуваш низ целиот свој живот.
214. На никого не се лути И на сите простувај им.
215. Ако некој неправедно те прекори, немој да се распалуваш.
216. Биди мудар И устата на оние кои лошо зборуваат за тебе затворај ги со молчење.
217. Немој да се чудиш ако некој лошо зборува за тебе затоа што тоа е едно од лукавствата на нашите најголеми непријатели со кои тие се обидуваат да му попречат на човек да ја дознаат вистината.
218. Немој да бидеш брз на гнев и непамти го злото на оној кој те поттикнал на гнев.
219. Кога ќе доживееш увреда, немој да создадеш непријателство кон оној кој ти ја нанел, туку речи: Достоен сум целото братство да ме презре.
220. Не се жали и никого не навредувај.
221. Не враќај зло за зло, ниту увреда за увреда зошто Господ те смирува откако ќе види дека ти самиот не се смируваш.
222. Нека се молат и помладии постари да не биде попуштено и да паднат под тиранијата на гневот.
223. Оној кој го завртува другиот образ кон оној кој го удрил по едниот, веќе се израдувал на увредата. Господ Исус Христос никогаш нема да го напушти зошто е благ и им помага на душите кои трпат заради Него и кои го бараат. Тој им дава сила и крепост се додека не се утврдат во спокој (од страсти). И така, радувај се кога на тебе наидуваат неволји зошто после нив доаѓаат слатки плодови.
224. Немој да се плашиш од увреди од луѓе.
дд) Со останатите порочни движења на срцето кои го поткопуваат успехот – со осудување
225. Немој да го презираш братот кој згрешил, немој да се грозиш од него или да го осудуваш зошто самиот ќе паднеш во рацете на непријателите свои.
226. На никого не прави лошо ниту некого осудувај.
227. Не го завртувај своето уво за да слушнеш лошо за некој друг, туку биди снисходливо жалостив кон луѓето и ќе бидеш жив.
228. Никого не го осудувај зошто во тоа се состои падот.
229. Не го прекорувај својот брат дури и кога гледаш дека ги нарушува сите заповеди зошто инаку и самиот ќе паднеш во рацете на своите непријатели.
230. Никого од смртните не го осудувај за Господ да не се згрози од твоите молитви.
231. Никому не му ги изнесувај недостатоците пред очи.
232. Никого не го прекорувај заради неговата немоќ.
ѓѓ) Со суетата и воображеноста
233. Не разгласувај кога подаруваш.
234. Не се фали ако се предаваш на духовни подвизи.
235. Никому однапред не зборувај за доброто дело што намераваш да го направиш туку направи го молчејќи.
236. Кога ќе направиш некое доблесно дело, немој да се вообразуваш и не си зборувај во себе: јас тоа и тоа направив. Зошто ако вака правиш , нема да бидеш мудар.
237. Не ја сакај славата и во своето срце не задржувај самопофалување кое зборува: јас направив тоа и тоа. Во тоа и тоа напредував. Таквите помисли дишат со суета. Кој со нив е исполнет, станал престојувалиштен а нечисти духови.
ее) Со човекоугодувањето и лицемерието
238. Не ја оставај волјата Божја заради исполнување на човечка волја.
239. Не ги нарушувај заповедите од уважување на пријателството кон човек.
240. Не биди лицемер, дволичен, а уште помалку лажливец.
241. Погрижи се да бидеш праведен не само пред луѓето, туку и сам во себе биди мудар, кроток, благодушен, трпелив, ревносен и човекоњубив.
жж) Со гордост
242. Не се вознесувај со своите дела, без разлика какви се тие.
243. Немој да се вознесуваш во гордост и не се фали.
244. Гордоста далеку одгонува од себе. Сметај дека твоите ближни и сите луѓе се подобри од себе.
245. Нема поголемо безбожништво од другиот да го жалиш и да се воздигнуваш над другите.
246. Не се сметај за мудар, инаку твојата душа ќе стане горделива и ќе паднеш во рацете на своите непријатели.
247. Не се сметај себеси сезнајко и мудар (т.е. не вели: знам и сам, умеам сам да работам), инаку ќе пропадне твојот труд и твојот брод залудно ќе плови.
Заклучок
248. Кој не се држи за се што е пропишано, ќе го побуди Бога на гнев. Затоа сослушај ги овие зборови, сокри ги во срцето и знај дека со тие заповеди те предавам на Создателот. Ако ги сочуваш, ќе ликуваш со ангелите, а сите лоши духови ќе ги раниш со тага. Извршувај ги овие заповеди и Бог ќе биде со тебе, а ангелите ќе те следат. Душата ќе ти се исполни со мирисите на светите и со светлината наб лажените ќе засвети лицето твое. Ќе станеш светилиште на Бога, како и сите свети и конечно ќе го сретнеш Господа со веселба и радост. Ќе слушнеш глас кој зборува: Слуго добар и верен, во малку беше верен, над многумина ќе те поставам; влези во радоста на господарот свој (мт. 25, 21).
249. Не отстапувај ниту оде ден од овие упатства и Господ наш Исус Христот ќе те упокои и во мир ќе го доврши делото на кое си пристапил. Нашите совршени отци и оние кои ги подржуваат, станаа совршени исполнувајќи ги.
250. Доколку на кажаното сакаш да додадеш некое од добрите дела – додади, а на нашиот Господ Исус Христос постојано Му вознесувај благодарност.
251. Секоја ноќ облевај го својот кревет со солзи и натопувај ја својата постела, смирувајќи се пред Господ Исус Христос за Тој ги прости гревовите твои и те обнови, за да ти даде помош за правење на добри дела и наслетство на Своето вечно Царство. Нему нека е пофалба, чест, слава и поклонение со Себлагиот Отец и Сесветиот Дух, сега, секогаш и во вечни векови. Амин.
МВПЦ-Ветлеем

МАКЕДОНСКА ВИСТИНСКА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА ВО БРАТСТВО СО МАНАСТИРОТ ЕСФИГМЕНИ
Мили сестри и браќа во Господа,
Кога Господ го создал човекот од својата милост тој ги создал и неговите задачи,тие се без граници,без националности,без омрази,без лаги,без осуди,но се чесни и достојни на неговото творештво.
Од тогаш до денес православната вера е достојна кај оние кој го продолжија својот живот во Господа,оние кој секое утро му се поклонуваат во молитва на Господа и кој ги почитуваат неговите заповеди,тие се само десет.
Македонска Вистинска Православна Црква е дел од сето тоа и со години уназад е дел од ова кое можете да го видете во ова кратко вистинско видео сторено од еден исто така приврзеник лекар од Солун кој се осмели да ги лекува истоштените и болни монаси во овој таканаречен бунтовнички манастир оти тој манастир стави крај на почитот кон сите цркви и патријаршии кој почнаа да се дружат поклонуваат и служат литургија со изманиниците,расколниците,јересите кој го немилосрдно осудија Господа на смрт но која тој ја победи и ја покажа вистината која денес ние ја прикажуваме дека е тој Исус Господ Бог се сторител на сите нас на сите универзуми и земјата во која денес владеат само измамници,расколници,криминалци кои владеат над православниот народ.
Зато Македонска Вистинска Православна Црква во своите монашки редови е составена од сите кои се осмелија да се одвојат и спротивстават на васеленскиот патријарх бартоломео и сите останати кој се во неговите редови,тие сите го издадоа и предадоа православниот народ со нивните лаги и лажни проповеди во денешниот век.
Ова видео е само еден дел кој монасите го преживеале и го ден денес преживуваат

Господ нека Благослови
+++јован-хаџи

ШТО Е ЕПИТИМИЈА
Во Светото Писмо наоѓаме дека Господ Исус Христос, кога ја воспоставил Светата Тајна на покајанието и исповедувањето, им го предал на своите ученици-апостоли правото да простуваат или задржуваат гревови на луѓе кои се каат.
„Тогаш Исус пак им рече: „Мир вам! Како што Ме прати Таткото и Јас ве праќам!” Кога им го кажа ова, дувна во нив и им рече: „Примете Свети Дух! На кои ќе им ги простите гревовите – простени им се; на кои ќе им ги задржите – задржани им се!” (Јн. 20, 21-23).
Ова право од нив е пренесено на нивните наследници – епископи и свештеници.
Секој грев што го исповедуваме пред духовникот-исповедникот не е подложен на разрешување. Духовникот по благодатта на Светиот Дух го пресудува и проценува секој грев кој пред него го исповедуваме и степенот на покајувањето кое во таа прилика го покажуваме. Така тој за одредени потешки гревови не дава разрешување, одредувајќи духовен лек кој ќе ни помогне да дојдеме до покајание и се причестиме обновени и очистени. Епитимијата најчесто се однесува на додатен пост или молитви, како и забрана на Причест на одредено време, што е оддалечување од суштинската заедница со Христа. Таа не е класична казна, иако нејзиното дејство е болно, туку еден вид на благодатен лек за оној кој направил поголем морален или духовен престап (или престапи) на Божјите заповеди. Бидејќи дејството на тие престапи на човекот делуваат дури и разорно, заради чувство на осветена или неосветена вина, епитимијата на човекот му дава можност навистина да се покае, исповеда, моли, повика на милост и љубов Божја и со враќањето во спасоносната заедница со Него, како да прави добри дела со кои ќе го искупи тој престап и ќе ги зацели своите рани. Со епитимијата покајаниот се штити од духовното зло и повторување на гревот.
Духовникот-исповедникот ја дава епитимијата кога ќе процени дека духовната рана од некој грев е во толкава мерка длабока и тешка што е потребно, за нејзино исцелување, да помине одредено време со посебен духовен лек. Временското траење на епитимијата ја одредува духовникот индивидуално, според животната доба и околностите во кои покајникот се наоѓа, тежината на престапот и настојувањето на покајникот да се врати во заедницата со Господа. Од епитимија не треба човек да се плаши. Ако човекот, на кого му е изречена епитимија, предано настојува да се ослободи од гревот, да го отфрли злото, да се моли и да прави добри дела (по свое внатрешно чувство и по договор со духовникот), Господ повеќе му помага, и тогаш се достигнува до самата суштина на епитимијата, а тоа е нејзиното исцелително и очистувачко дејство за душата. Важно е да се каже дека свештеникот е само посредник меѓу нас и Бога и исповедувајќи ги гревовите и каејќи се пред свештеникот ние всушност се исповедуваме и каеме пред Бога. Секогаш кога човекот искрено се покае и непоколебливо настојува да се врати на Бога, Тој го дочекува со раширени раце, токму како што е прикажано во евангелието во приказната за покајанието на блудниот син.
„Така, ви велам, се радуваат Божјите ангели, заради еден грешник, кој се кае.” И рече: „Некој човек имаше два сина. И помладиот од нив му рече на татка си: ‘Татко, дај ми го делот од имотот, што ми припаѓа!’ И тој им го раздели имотот. А по неколку дена помладиот син собра сè свое и отиде во далечна земја и таму го потроши својот имот, живеејќи развратно. Кога потроши сè, настана голема глад во онаа земја, и тој се најде во скудност. И отиде и се прилепи при еден човек на онаа земја, тој го испрати на своите полиња, за да ги пасе свињите. И сакаше да го наполни својот желудник со лушпи, што ги јадеа свињите, но никој не му ги даваше. А кога дојде на себеси, рече: ‘Колку наемници при татка ми имаат леб во изобилство, а јас умирам од глад тука! Ќе станам и ќе отидам при татка си, и ќе му речам: ‘Татко, згрешив против небото и пред тебе; не сум веќе достоен да се наречувам твој син. Прими ме како еден од своите наемници!’ И стана и тргна кон татка си. И кога беше уште далеку, неговиот татко го виде и му се сожали, па се растрча, и му се фрли на вратот и го целиваше. А синот му рече: ‘Татко, зрешив против небото и пред тебе; не сум веќе достоен да се наречувам твој син!’ Но таткото им рече на своите слуги: ‘Бргу, донесете ја најубавата облека, и облечете го и ставете му прстен на раката, и обувки на нозете. Дотерајте го згоеното теле и заколете го, да јадеме и да се веселиме, зашто овој мој син беше мртов и оживе, беше изгубен – и се најде.’ И почнаа да се веселат. А неговиот постар син беше во полето. Кога пак доаѓаше и и се приближи на куќата, чу песна и играње; па повика еден од слугите и го праша што е тоа. А тој му рече: ‘Брат ти си дојде и твојот татко го закла згоеното теле, зашто го прими здрав.’ Тој се налути и не сакаше да влезе; а неговиот татко излезе и почна да го моли. А тој му одговори на татка си: ‘Еве, ти служам толку години и никогаш не прекршив ниедна твоја заповед, а ти никогаш не ми даде ни јаре, за да се повеселам со своите пријатели. А кога дојде овој твој син, кој го растури твојот имот со блудници, му закла згоено теле!’ Тој пак му рече: ‘Чедо, ти си секогаш со мене, и сè што е мое – е твое; но требаше да се веселиме и да се радуваме, зашто овој твој брат беше мртов и оживе; беше изгубен и се најде.“(Лука, 15, 10-32)
+++јован хаџи

Posted in Почетна | Leave a comment