Those who wish, by God’s blessing, to have a fruit of their womb need to pray to St.
Simeon the Myrrh-flowing, who was a great ascetic of the Holy Mount Athos.
St. Simeon, who was a king in Serbia, abdicated his throne and became a simple monk.
With his son, St. Sava, he built the Monastery of Hilendar in wh
ich he later reposed.
For all his efforts he received from God a gift of miracle working – namely to be able to help barren parents who,with faith, ask mercy of him. This is the reason why grapes and pieces are cut from
the vine which has grown from the very tomb of the
saint. The way to use the grapes of St. Simeon is as follows: the piece of grapevine is put into 650 mil of holy water and then each spouse drinks of this sanctified water before each meal, during the period of40 days. After this the hus
band takes one grape while the wife takes the other two. During the 40 days the husband and wife are to observe the following rule: to eat only
Lenten food and to make 50prostrations every day, 25 in the morning using the prayer: Lord Jesus Christ Son of God have mercy on us;
and 25 in the evening with the prayer: All holy Theotokos save us.
Spouses need to abstain from the marriage bed while the 40 days come to pass. After 40 days they need to confess their sins, receive Holy Communion and then, according to their faith, and by God’s blessing, they receive the fruit of their womb. After conception, during the time of pregnancy and breast feediing of the child the spouses must live in abstinence and purity. From the life of prophet Samuel we can see that his mother Anna had suckled Samuel
for three years, living in total separation from her husband and than had even more children because “if it’s God’s will natural
laws are broken”. Children are God’s gift, nota human invention. The Lord says: “Iam the One Who creates a man and builds his spirit. The apostle orders parents to be in fasting and prayer and to subdue bodily
pleasures, striving to achieve a higher goal. In other words, having wives but reallynot having them (C
or. 1:57). Than he emphasises the importance of being not the slaves of the body but to walk in the spirit because all Christians are called into holiness -not uncleanness. Observing the animals we conclude that according to the law of nature given by God at the creation of the world, we find them st
rictly abiding it. Theyabstain from bodily
relations not only after birth but also during the breastfeeding period. And man, as you can see, is sometimes worse than an animal surrendering to passionate desires.Forgetting the dignity given
to people by God who created them according to His likeness, they breakthe law of God thus drawing upon th
emselves the wrath of God. The results of this wrath are the following: unfaithful spouse, absent-mindedness and every trouble, incurrable illnesses from wh
ich children suffer, and even untimely death of a person. Who could even describe the anger of God caused by spouses who lose the fear of God and start walking the way of bodily thinking which is an enemy to God, as well as at those who don’t subject themselves to God and His laws. Such
individuals kill themselves and their offspring to the third and fourth generation and lose the heavenly Kingdom forever. The spouses, need to abide by the Church rules even before their release from barrenness, which are as following: the marriage bed needs to be separated night
before Feast days and Sundays, Wednesdays and Fridays,all four fasts regulated by the Church and especially during the Great
Lent. The rest of the year may be used according to their natural inclinations. God has given man a wife as help-mate for their life together; not passionate sins that know neither time nor abstinence. Therefore we entreat you brethren, you who are blessed in Christ Jesus, our spiritual children, and our brothers according to baptism: keep your marriage in thepurityand justice of God and than the Heavenly Healer of the soul and body will visit your barrenness and you will see a blessing bestowed upon your family. As for the works of mercies towards the poor brethren you willreceivethe Kingdom of Heaven promised to those who love God and will be incommunion with all those who pleased Him by works of mercy, in whic
h Our True God Jesus Christ helps us by intercessions of His All-pure and All-blessed Mother the Theotokos and St. Simeon the Myrrh-flowing Wonderworker and all the saints of Mount Athos. May we all inherit a blessed ending of this life, and stepfrom a temporary existence into a life everlasting, where we will celebrate the All Holy Name of the most Holy, Life giving and Inseparable Trinity, Father, Son and Holy Spirit, towhom is due glory
unto all ages. Amen We ask the spouses, whom the Lord, throug
h the use of the grapes of Saint Simeon blesses with offspring, to notify our Office so that wemay occasionaly announce this, and further the faith of other couples.

Loza Svetog Simeona Mirotočivog

Kada se monah Simeon upokojio (13. februara 1200. godine), bio je sahranjen u naosu katolikona, uz južni zid. Po kazivanju Domentijana, pisca Života Svetog Save i Života Svetog Simeona, za vreme službe je poteklo miro iz groba i iz Simeonovog lika na zidu. I odmah je počelo da čini čuda. Godine 1207, u pratnji grupe hilandarskih monaha, Sava je preneo očeve “cele i netaknute” mošti u Srbiju i pohranio ih u manastir Studenicu. Tako je ispunio očevu poslednju želju da počiva u “zemlji otačastva svoga” i radi mirenja zavađene mu braće, onda su hilandarski monasi neutešno plakali. Tada se Sveti Simeon javi u snu igumanu Metodiju i kaže mu kako je potrebno da njegove mošti budu prenete na rodnu grudu, ali da će za utehu hilandarskom bratstvu iz praznog groba njegovog iznići loza i dokle god ona bude rađala, dotle će i blagoslov njegov na Hilandaru da počiva.

Ta loza se održala i do naših dana. Ista svake godine bez izuzetka bogato rađa, iako joj se osim obrezivanja, nikakva druga nega ne ukazuje, niti se kakve mere protiv filoksere ili drugih bolesti i štetočina preduzimaju, što predstavlja veliko čudo Božije, i time veliku moralnu utehu i duhovno obodrenje za naše Hilandarsko bratstvo, a i za sve verujuće Srbe.

Simeonovoj lozi se pripisuje čudotvorna moć. Mnogo je svedočenja da je besplodnim supružnicima, koji su čvrsto verovali, darovala porod. Najpoznatiji takav slučaj zbio se u 16. veku kada je solunski paša, blagodareći ovom grožđu, dobio naslednika. U znak zahvalnosti, on je 1582. godine poklonio Hilandaru veliko imanje van granica Svete Gore, zvano Kakovo, s kojeg manastiru i danas pristižu najveći prinosi. Čak je i svog sina poslao da bude monah u Hilandaru, ali su ga hilandarci odgovoriliod toga videvši da mu nije milo.

Svakome ko zatraži, Hilandarci daju ovo grožđe sa uputstvom za upotrebu. Simeonovu lozu Svetogorci smatraju jednim od svoja tri najveća čuda i veruju da će nastupiti kraj vremena kada ona bude uvenula.

Posted in Почетна | Leave a comment


Sabas was born in Mutalaska, Cappadocia, in 439AD. He was grown in the Coenobium of Cappadocia for 10 years, then at the age of 18 he came to Jerusalem. He moved to the Judean desert and stayed in the Coenobium of Euthymius for 12 years. At the age of 30 he was granted the permission to live in seclusion, and wandered for 5 years in the desert. Sabas lived about 10 years in a cave near the future location of the monastery. He found this remote site in Kidron creek, with its local spring, a perfect place for the seclusion. Sabas established, at the age of 45, a Laura in Mar Saba (483AD) – a cluster of caves or cells of hermits residing around the central monastery.
Sabas directed the Great Laura of Mar Saba for nearly 50 years. During the years the place was expanded in order to accommodate the hundreds of monks who resided here, and walls were constructed in order to provide protection.
Sabas helped to establish more monasteries in the desert: He and his monks established during this time a total of 13 (!) monasteries in the Judean desert – 7 Lauras and 6 Coenobiums. Several older monasteries came under his management – including the famous Monasteries of Euthemius and Theoktistus. In his times the number of hermits grew from hundreds to thousands. The author of the “Life of Sabbas”, Kyrillos of Skythopolis, summarized his lifetime mission as “converted the desert to a city”.
His influence reshaped the customs and living habits of the monks. He was the first among the desert hermit fathers who formulated a set of written rules for the conduct and way of life for the desert monks in the Judean desert.
After his death in 532 at the age of 93, Sabas was buried in the yard of the monastery. By now, the Monastery was a small center for monks. This formed a Laura (Lavra) – a term in Orthodox Christianity meaning a cluster of caves or cells of hermits residing around a central monastery.
During the years the place was expanded in order to accommodate the hundreds of monks who resided here, and walls were constructed in order to provide protection.
Hermit in a cave – drawing by Rina

Sabbas – painting in St. Gerassimos

During the Persian invasion (614AD) the monastery was damaged, and restored in 629. After being robbed in 796 its was further fortified in the 9th C AD.
The Crusaders expanded the fortifications in the 12C. When the Crusaders left the Holy Land they transferred Saba’s bones to Venice, which were returned here only in 1965.
During the Turkish rule the monastery was raided several times by the local Bedouins. It was also damaged in a 19th C earthquake, but was restored in 1840 by the Russians.
View of the monastery, as seen from the north-east. The Kidron creek flows through the Judean desert, from Jerusalem (located upstream in the back of this position) towards the Dead Sea (located downstream to the left of the photo).
A closer view of the center of the monastery is shown below, with its high defense walls and two towers. The Kidron valley passes below the monastery on its way to the Dead Sea (downstream on the left side).
The following photos show details of the monastery complex, as viewed from the eastern side.
A view of the central side of the monastery is below. On the right is the dome of the church. The golden cap in the center was the original grave of Sabas.

A view of the lower northern side of the monastery:
At the bottom of the monastery is the spring, which attracted Sabas to the site before the monastery was established.
The southern tower, also called the Women’s tower, since they were excluded from other sections of the monastery:
The northern tower:
This is a closer view of the Monastery, inside the complex, as seen from the upper balcony. Women are forbidden to enter the complex, and can access only one of the exterior towers, built according to tradition by Saba’s mother (who was also forbidden to enter the holy grounds).
Some of the structure is built into the cliff. This is the west side of the walled complex. The structure seems to hang on the cliffs, and is embedded into it.
Inside the yard is an hexagon shaped dome. It is the original grave of Sabas, but his bones were removed in the 12th C, returned in 1965, and are now on display in the main church hall.
Inside the tomb, a painting of the deceased Sabas, with the monks gathered around and paying respect to the founder and leader.
The interior of the main church is seen below, the most beautiful hall in the monastery. The floor is shining clean, and is polished with kerosene. On the right side, behind a glass closet, are the bones of the founder. Mar Saba, dressed with garments, continues to watch and dominate the daily life of the monastery.The hall is dark, and is lit by the natural light that filters in from above. The entire setting of this hall casts a sense of holiness, and is a special experience, rewarding the long journey to the site.
In the monastery there is a collection of many rare icons, books and paintings. Some of these treasures have been relocated to Jerusalem in order to provide them a better protection. The ancient paintings below are displayed in the holiest room.
A view of the guest room where the visitors are greeted with traditional drink and food.

The cave of Sabas, marked by a cross, is on the facing wall of the creek. It is seen here from the main balcony. According to the tradition, Sabas secluded here for 5 years. Around it are more caves, where his assistants lived while building the monastery.
There are dozens of hermit caves along the Kidron valley, close to the monastery. The photo below is a view towards the north-west side of the monastery.Mar Saba used to host hundreds of hermits during the middle ages. Therefore, the hermits preferred to stay alone in their private corners most of the time, and gather in the monastery only on weekly basis or special occasions.

The following picture shows a closer view of one of the larger structures on the western side of the valley.
Администрација МВПЦ

Posted in Почетна | Leave a comment


Сонот е одредена особина на природата, слика на смртта, неработење на сетилата. Сонот е единствена појава, но има многубројни причини, како што е случајот и со страста. Тоа се: природата, храната, демоните, а можеби и претераниот и долготраен пост, зошто од пост исцрпеното тело сака да се утеши со сон.
Пијанството се создава со навика. Исто така и спиењето многу. Затоа треба да се бориме против таа лоша навика, особено во почетокот на подвигот на послушноста. Долготрајната навика тешко е да се излечи.
Да обрнеме внимание и ќе видиме дека невидливите непријатели се собираат тогаш кога на знакот на духовната труба (1) почнуваат да се собираат браќата. Заради тоа некои демони приоѓаат кон постелата откако сме станале наговарајќи не повторно да легнеме во неа, зборувајќи ни: „Причекај додека не завршат уводните песни, а потоа ќе одиш во црква“. Други демони ги тераат на сон оние кои се на молитва или пак ги поттикнуваат на разговор во црквата или им го одвлекуваат умот на срамни помисли или не навалуваат на ѕид, изморени, или пак ни потикнуваат често зевање. Некои демони за време на молитвата предизвикуваат смеење за преку тоа да го налутат Бога. Други пак не присилуваат да брзаме, а некои не тераат да пееме поспоро, додека стојат покрај нашата уста и ни ја заклучуваат така што одвај можеме да ја отвориме.
Но, кој во длабочината на душата чувствува дека стои пред Бога, на молитвата е како неподвижен столб и ништо од ова што сега го спомнавме нема да потикне на потсмев. Вистинскиот послушник, кога ќе застане на молитва, често целиот станува целиот осветлен и радосен. Искреното служење подвижникот го подготвил и го оспособил за тоа.
Сите можат да се молат во црквата заедно со останатите. Но, на многумина повеќе им одговара да се молат само со еден брат кој има сроден дух. Сосема се малкумина оние кои можат потполно осамено да се молат. Пеејќи заедно со останатите, нема да бидеш во состојба да се помолиш духовно без никакви помисли на земното. Нека умот, за време на богослужењето, ти биде зафате со размислување за зборовите што се слушаат или пак, со одредена молитва во очекување на следниот стих. За време на молитвата, не треба да се работи ништо друго, без разлика дали станува збор за еден од главните или некој од споредните работи. Тоа е јасната поука на ангелот кој му дошол на великиот Антониј (2).
Квалитетот на златото се испитува во оган, а ревноста и љубовта на монахот кон Бога се познава по тоа како стои на молитва.

1.Духовна труба: веројатно трубата со која од почеток, наместо со ѕвоно или клепало, се повикувале браќата на богослужење.
2.Поуката на ангелот кон великиот Антониј: Антониј Велики (250-356), роден во Египет околу Тивиада, од родители коптски христијани. Не завршил училиште. Извршувајќи евангелска заповед (Мт.19, 21) го разделил сето свое наследство и се оддал на најстрог подвиг. Тогаш доживеал безбројни демонски искушенија. Живеел во египетската пустина околу реката Нил. При него доаѓал голем број на луѓе за совет и духовно закрепнување. Поттикнат со љубов и ревност, заминува за Александрија за време на Максиминовото гонење, во 311 година, но не му било дадено да пострада со маченичка смрт за Христа и се враќа во пустината. Оттука за завзема за Свети Атанасиј Велики, таткото на Православието и му пишува дури и на царот Константин. За да ја сузбие лажната пропаганда на аријанците во врска со своите догматски погледи, повторно заминува за Александрија, во 354 година. По враќањето во пустината, набрзо се упокојува, во 356 година. Зад себе оставил списи, воглавно беседи, писма и поуки за монасите. Се смета за корифеј на отшелничкото монаштво. Неговата биографија ја напишал Свети Атанаиј Велики (Житие 17 февруари).
Во една прилика му се јавил ангел на Антониј Велики и на очигледен начин му покажал дека монахот никогаш не треба да се занимава со било каква друга работа за време на молитвата. Зошто преподобниот отец не видел дека ангелот во исто време се молел и се занимавал со рачна работа, туку видел дека ангелот де седел и се занимавал со рачна работа, де ја оставал работата и стоел на молитва. Тој ангел бил испратен од Бога на Свети Антониј за да го научи како и тој треба да прави и на кој начин треба да живее за да се спаси. Затоа и ангелот му рекол: „Прави вака и ќе се спасиш!“
Администрација на МВПЦ

Posted in Почетна | Leave a comment


Bogorodica 1
Канонските основи на Македонска Вистинска Православна Црква се дефинициите и одредбите на Светиот Совет на Ерусалимската Православна Црква од 2002-2005 година во врмето на Патријархот Иринеј 1.
Врз основа на историското искуство од 1937-1999 година. Македонска Вистинска Православна Црква е маченичка црква, измиена од крвта на бескомпромисни борци за чистотата на Православието. Сеќавањето за тоа им наметнува на нејзините свештеници да ја поседуваат посебна морална и морална одговорност.

Македонска Вистинска Православна Црква се смета за неразделен дел од Ерусалимската Православна Црква и за нејзин канонски наследник откако архиереите на Ерусалимската Православна Црква отпаднаа од православната христијанска вера преку соработката со безбожната еврејска власт, влегувајќи во општење со новокалендарските расколници (и новопасхалци) и со органското членсво во Светскиот совет на цркви, што подразбира активно учество во екуменистички активности со еретици и други нехристијански религии, прекршувајќи ги, на таков начин, правилата на Светите Апостоли, Вселенските и Помесните Собори и Светите Отци. Во такви вондредни услови во Ерусалимската Православна Црква е обновен канонскиот епископат со ракоположување на ерусалимски епископ од страна на епископатот и архиепископатот на Палестинската Вистинска Православна Црква ( Архиерејскиот Синод со кого претседава Неговото високопреосвештенство, архиепископ Абдул Витлеемски и Назаретски), кои имаат апостолско преемство и духовно наследство на Ерусалимската Православна Црква и Назаретската Православна Катакомбна Црква, а овие од Ерусалимската Православна Црква пред Палестинската Еврејска револуцијa.

Македонска Истински Православна Црква сматра се неодвојивим делом Јерусалимске Православне Цркве и њеним канонским наследником након што су архијереји Јерусалимске Православне Цркве отпали од православне хришћанске вере, сарадњом са безбожном јеврејском влашћу, уласком у општење са новокалендарским расколницима (и новопасхалцима), и органским чланством у Светском савету цркава, које подразумева активно учешће у екуменистичким активностима са јеретицима и другим нехришћанским религијама, огрешујући се на такав начин о Правила светих Апостола, Васељенских и Помесних Сабора и Светих Отаца. У таквим ванредним условима Јерусалимској Православној Цркви је обновљен канонски епископат рукоположењем јерусалимског епископа од стране епископата и архиепископата Палестинске Истините Православне Цркве (Архијерејски Синод којим председава Његово високопреосвештенство архиепископ Абдул Витлејемски и Назаретски), који имају Апостолско прејемство и Духовно наслеђе Јерусалмске Православне Цркве и Назаретске Православне Катакомбне Цркве, а ове од Јерусалимске Православне Цркве пре Палестинске Јевресјеске револуције.
Μακεδονική Γνήσια Ορθόδοξη Εκκλησία Θεωρείται ως αναπόσπαστο μέρος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ιερουσαλήμ και του κανονικού κληρονόμου της, αφού οι ιεράρχες της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ιερουσαλήμ έπεσαν μακριά από την ορθόδοξη χριστιανική πίστη μέσω συνεργασίας με τις ασεβείς εβραϊκές αρχές, εισερχόμενοι στην κοινωνία με τους νέους ημερολογιακούς σχισματικούς και με τα οργανικά μέλη στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, που συνεπάγεται ενεργό συμμετοχή σε οικουμενικές δραστηριότητες με αιρετικούς και άλλες μη χριστιανικές θρησκείες, παραβιάζοντας έτσι τους κανόνες των Αγίων Αποστόλων, των Οικουμενικών και Τοπικών Συμβουλίων και των Αγίων Πατέρων. Σε τέτοιες έκτακτες συνθήκες, η κανονική επισκοπή αποκαταστάθηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ιερουσαλήμ με την χειροτονία ενός επισκόπου της Ιερουσαλήμ από την επισκοπή και την αρχιεπισκοπή της Παλαιστινιακής Ορθόδοξης Εκκλησίας (η Σύνοδος των Αρχιεπισκόπου με την οποία προεδρεύει ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Αμπντούλ Βηθλεέμ και Ναζαρέτ ), οι οποίοι έχουν αποστολική διαδοχή και πνευματική κληρονομιά της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ιερουσαλήμ και την Εκκλησία της Ορθόδοξης Κατακόμβης της Ναζαρέτ και αυτές της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ιερουσαλήμ πριν από την Παλαιστινιακή Εβραϊκή Επανάσταση.

The Macedonian Genuine Orthodox Church is considered as an inseparable part of the Jerusalem Orthodox Church and its canonical heir after the hierarchs of the Jerusalem Orthodox Church fell away from the Orthodox Christian faith through co-operation with the ungodly Jewish authorities, entering into communion with the new calendar schismatics and with the organic members in the World Council of Churches, which implies active participation in ecumenical activities with heretics and other non-Christian religions, thus violating the canons of the Holy Apostles, the Ecumenical and Local Councils and the Holy Fathers. In such extraordinary conditions, the canonical episcopate was restored in the Jerusalem Orthodox Church by the ordination of a Jerusalem bishop by the episcopate and the archbishoprics of the Palestinian Genuine Orthodox Church (the Archbishop Synod with which presides His Eminence, Archbishop Abdul of Bethlehem and Nazareth), who have apostolic succession and spiritual Heritage of the Jerusalem Orthodox Church and the Nazareth Orthodox Catacomb Church, and those of the Jerusalem Orthodox Church before the Palestinian Jewish Revolution.

Иже Херувими тајно образујушче,
и животворјашчеј Тројице трисвјатују пјесн припјевајушче,
всјакое ниње житејское отложим попечение.
Јако да Царја всјех подимем,
ангелскими невидимо дориносима чинми.
Аллилуиа, аллилуиа, аллилуиа.

Ние кои Херувимите таинствено ги изобразуваме
и на Животворната Троица Трисвета песна му пееме,
сега секоја животна грижа да ја оставиме.
Како оние кои ќе Го примиме Царот на сите,
со Ангелски Сили невидливо следениот.
Алилуја, алилуја, алилуја

Покајничка молитва. Надеж во помошта од Господа
1. Господи, не ме карај во јароста Своја и не казнувај ме во гневот Свој.
2. Смилуј се на мене, Господи, оти сум немоќен; исцели ме, Господи, бидејќи коските мои се потресени;
3. и душата моја е возбудена. А Ти, Господи до кога?
4. Обрни се, Господи, избави ја душата моја, спаси ме поради милоста Своја,
5. бидејќи мртвите не Те спомнуваат Тебе; во пеколот кој ќе Те слави Тебе?
6. Се уморив воздивнувајќи; секоја ноќ го навлажнувам леглото мое, со солзи свои ја натопувам постелата моја.
7. Од скрб ми се помрачи окото мое, остарев поради сите мои непријатели.
8. Отстапете од мене вие сите, кои вршите неправда, оти Господ го чу гласот на мојот плач.
9. Господ ја чу молбата моја, Господ ќе ја прими молитвата моја.
10. Нека се посрамат и уплашат сите мои непријатели; да се повратат и веднаш да се засрамат.

Молитва на нашиот † Господ Исус Христос
Оче, дојде часот. Прослави го својот Син за да те прослави Синот твој. Како што си му дал власт над секое тело и преку се што си му дал да им даде живот вечен. А животот вечен е тоа да те познаат тебе, единиот вистински Бог и испратениот од тебе Исуса Христа. Јас те прославив на земјата, го извршив делото што си ми го дал да го извршам, и сега прослави ме ти Татко во тебе самиот со славата што ја имав во тебе уште светот пред да настане. Го јавив името твое на луѓето што си ми ги дал од светот. Тие беа твој и ти ми ги даде и го запазија твоето Слово. Сега разбраа дека се што си ми дал е од тебе, зошто зборовите што си ми ги дал им ги предадов и тие ги примија и разбраа навистина оти од тебе сум излегол и поверуваа дека ти си ме пратил. Јас за нив се молам, не се молам за сиот свет, туку за оние што си ми ги дал зашто се твои. И се мое е твое, и твоето мое, и се прославив во нив. Веќе не сум во светот но тие се во светот а јас идам при тебе. Татко Свети, запазиги во твоето име оние што си ми ги дал за да бидат едно како што сме и ние. Додека бев со нив во светот јас ги пазев во твоето име оние што си ми ги дал, ги зачував и никој од нив не погина освен погибелниот син за да се исполни писмото. А сега одам при тебе и ова му го кажувам на светот за да ја имаат во себе мојата радост полна. Јас им го предадов твоето слово и светот ги замрази зошто тие не се од светот како и јас што не сум од него. Не се молам да ги земеш од светот, туку да ги запазиш од злото. Тие не се од светот како и јас што не сум од него. Освети ги со својата вистина. Твоето слово е вистина. Како ти мене што ме прати во светот и јас ги пратив во светот. И за нив јас се посветувам така и тие да бидат осветени преку вистината. Но не се молам само за нив туку и за оние што по нивните зборови ќе поверуваат во мене, за да бидат сите едно како што си ти Татко во мене и јас во тебе. Па така и тие да бидат во нас едно и да поверува светот дека Ти си ме пратил. И славата што си ми ја дал, ним им ја дадов за да бидат едно како што сме ние. Јас сум во нив и тие се во мене, за да бидат во се едно и да узнае светот дека ти си ме пратил и нив си ги возљубил како мене што ме возљуби. Татко сакам и оние што си ми ги дал да бидат со мене каде што сум јас за да ја гледаат мојата слава што си ми ја дал оти ме возљуби уште пред да се создаде светот. Татко праведен, светот не те позна, јас те познав, и овие познаа дека ти си ме пратил и им го објавив името твое и ќе го известувам и љубовта со која ме возљуби ти, да биде во нив и јас во нив.
Молитвата на Исуса како првосвештеник за Себеси, за Своите ученици и за Својата заедница.
(Евангелие според Јован, глава 17)

Ирмос: Како по суво газеше Израил по дното на морето и гледајќи го фараонот – гонител како се дави, извикуваше: победна песна да Му пееме на Бога!
Помилуј ме, Боже, помилуј ме!
Јас грешниот и преоптоварен излегувам сега пред Тебе, мојот Владика и Бог. Но не смеам да погледнам кон небото, туку само се молам говорејќи: Господи, дај ми расположение горко да плачам за своите гревови!
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
Тешко на мене грешниот, моето срце е потешко од сите луѓе, зошто во мене нема покајание! Господи, дај ми солзи горко да ги оплакувам своите гревови.
Слава на Отецот и Синот и Светиот Дух!
Безумен беден човеку, го губиш своето време во мрзливост! Помисли на својот изминат живот и обрни се кон Господа Бога и горко оплакувај ги своите грешни дела.
И сега и секогаш и во вечни векови, Амин!
Пречиста Мајко Божја, погледни кон мене, грешниот, и од замката на ѓаволот избави ме и на патот на покајанието упати ме, горко да ги опплакувам своите грешни дела.
Ирмос: Нема свет како што си Ти, Господи Боже мој, Кој си ги прославил своите верници, Благи, и ги утврдуваш врз каменот на Твојата вера.
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
Кога ќе бидат поставени престолите на Страшниот суд, тогаш ќе се испитаат делата на сите луѓе: тогаш тешко ќе биде на грешниците кога ќе бидат испратени на вечни маки. И знаејќи го ова, душо моја, покај се за своите зли дела.
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
Праведниците ќе се зарадуваат, а грешниците горко ќе заплакаат. Тогаш никој нема да може да ни помогне, туку нашите дела ќе не осудат. Затоа пред смртта покај се за своите зли дела.
Слава на Отецот и Синот и Светиот Дух!
Тешко на мене, многугрешниот, кој се извалкав со дела и мисли, ни капка солза немам поради душевната скаменетост. Отргни се од земните мисли, о душо моја, и покај се за своите зли дела.
И сега и секогаш и во вечни векови. Амин!
Ете не повикува, Пресвета Богородице, Синот Твој и не поучува на добро. А јас грешниот, секогаш бегам од доброто, но Ти, Милостива, смилувај ми се и помогни ми за злите дела мои да се покајам.
Ирмос: Христос е моја сила, Бог и Господ, чесната Црква свечено пее и ликува; со чист ум, во Господа празнувајќи.
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
По широк пат тука на земјата одат сите зошто е угодно во сласти да се живее, но горко ќе биде во последниот ден кога душата ќе се одвојува од телото. Чувај се од сето тоа, о грешен човеку, заради Царството Божјо.
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
Зошто сиромашниот го презираш, платата на наемникот ја задржуваш, својот ближен не го љубиш, со блуд и гордост себе се валкаш? Престани со сето тоа, о душо моја, и покај се заради Царството Божјо.
Слава на Отецот и Синот и Светиот Дух.
О, безумен човеку, до кога ќе собираш како пчела богатство земно; наскоро сето тоа ќе пропадне како прав и пепел; туку со солзи барај го Царството Небесно.
И сега и секогаш и во вечни векови.Амин!
Пресвета Богородице, смилувај се на мене грешниот и во добри дела укрепи ме и сочувај ме ненадејната смрт да не ме зграби неподготвен, но одведи ме, Дево, во Царството Божјо.
Ирмос: Ти се молам, Благи, со Својата Божја светлина озари ги душите на оние кои со љубов Ти порануваат, за да Те познаат, Слове Божји, Тебе вистинскиот Бог, Кој ги повикува од мракот на гревот.
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
Сети се, беден човеку, како заради гревовите си потчинет на лагите, клеветите и лутиот блуден грев; душо моја грешна, како на сето тоа во ропство си се предала.
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
Треперат моите сетила, зошто со помош на сите согрешив: со очите гледајќи, со ушите слушајќи, со јазикот зло говорејќи, целиот себеси на пеколот се предадов. Душо моја грешна, тоа ли го сакаше?
Слава на Отецот и Синот и Светиот Дух.
Блудникот и рабојникот, кои се покајаа, Спасителе мој, ги прими, а единствено јас натежнав од гревовната мрзливост и постанав роб на злите дела. Душо моја грешна, колку на сето тоа се предаде.
И сега и секогаш и во вечни векови. Амин!
Мајко Божја, прекрасна и брза помошничке на сите луѓе, помогни и на мене недостојниот, зошто мојата грешна душа кон Тебе за милост повикува.
Ирмос: Гледајќи го морето на животот, разбранувано од бурни опасности, доаѓам до Твоето тивко пристаниште и извикувам: Многумилостив Боже, избави ја од напаст мојата душа!
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
Животот на земјата блудно го поминав и душата во темнината ја предадов, а сега Те молам, Милостив Владико, ослободи ме од ова ѓаволско ропство и дај ми разум да ја творам волјата Твоја.
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
Кој прави вакви зла како мене? Како што свињата лежи во кал, така и јас му служам на гревот. Но, Ти, Господи, извлечи ме од оваа кал и дај ми срце да ја творам волјата Твоја.
Слава на Отецот и Синот и Светиот Дух.
Обрни се кон Бога, беден човеку, сеќавајќи се на своите согрешенија, плачејќи и воздивнувајќи кон својот Творец, а Он, како милосрден, ќе ти даде ум за да ја знаеш волјата Негова.
И сега и секогаш и во вечни векови. Амин!
Богородице Дево, сочувај ме од видливото и невидливото зло; и прими ја молитвата моја и принеси ја на Синот Твој да ми дарува вразумување да ја творам волјата Негова.
Душо моја, зошто ја твориш волјата на ѓаволот и се збогатуваш со гревови. Во што ја полагаш надежта кога ќе настапи крајот твој; прекрати со твоите зли дела и обрати се кон Бога со плач: милосрден Господи, смилувај се на мене грешниот.
Помисли душо моја, на горкиот смртен час и на страшниот суд на твојот Творец и Бог: страшните ангели ќе те земат и ќе те фрлат во вечен оган. Затоа, душо моја, покај се пред смртта извикувајќи: Господи, смилувај се на мене грешниот.
Ирмос: Ангелот ја ороси вжештената печка на преподобните момчиња, а мачителите ги натера да запеат: Благословен си Боже, на нашите татковци.
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
Не се надевај душо моја на трулежното богатство и на имотот со неправда собран: сето тоа не знаеш на кого ќе го оставиш, туку со покајание повикај кон Бога: смилувај се, Христе Боже, на мене недостојниот.
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
Не се надевај душо моја на телесното здравје и на брзоминливата убавина гледајќи како ненадејно умираат и млади и здрави, туку во покајание повикај кон Христа Бога: Боже смилувај се на мене недостојниот.
Слава на Отецот и Синот и Светиот Дух.
Сети се , душо моја, на вечниот живот, на Царството Небесно што е подготвено за светите; но помисли и на мрачната темнина на адот и гневот Божји подготвени за грешниците и обрати се на Бога со покајание: смилувај се на мене Христе Боже, недостојниот.
И сега и секогаш и во вечни векови. Амин!
Припадни, душо моја, кон Божјата Мајка и измоли ја како брза помошничка, да Го измоли Синот свој, Христа Бога, да се смилува на мене недостојниот.
Ирмос: Со роса си ги оросил преподобните во пламенот и жртвата на праведникот со вода си ја запалил. Христе, се правиш што сакаш. Тебе Те прославувам во сите векови.
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
Како да не плачам кога ќе помислам на смртта и го гледам во гроб мојот брат каде лежи изобличен; што тогаш да чекам и на што да се надевам? Само дај ми Господи покајание пред смртта (двапати).
Слава на Отецот и Синот и Светиот Дух.
Верувам, Господи, дека ќе дојдеш да им судиш на живите и мртвите, и сите ќе застанат во својот ред пред Тебе: старите и младите, владиците и владетелите, девиците и свештениците; а каде ли ќе биде моето место тогаш? Затоа Господи, Ти извикувам: дај ми, Господи, покајание пред смртта!
И сега и секогаш и во вечни векови. Амин!
Пречиста Богородице, прими ја мојата недостојна молитва и заштити ме од ненадејна смрт и дарувај ми покајание пред крајот на животот мој.
Ирмос: Луѓето не можат да Го видат Бога, а и чиновите ангелски не смеат да Го гледаат. Преку тебе Пречиста, им се јави на луѓето. Него величајќи Го, со небесните војски, Тебе Те славиме како блажена.
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
Сега прибегнувам кон вас ангели, архангели и сите небесни сили кои стоите крај престолот на Божјата слава, молете се на својот Творец и Бог да ја избави душата моја од вечните маки.
Помилуј ме Боже, помилуј ме!
Сега со плач ви се обраќам свети патријарси, цареви и пророци, апостоли и светители и сите Христови избраници, помогнете ми на Страшниот Божји суд да биде спасена мојата душа од демонската сила.
Слава на Отецот и Синот и Светиот Дух.
Ги кревам моите раце кон вас, свети маченици, пустиножители, девственици, праведници и сите светии кои се молите на Господа за целиот свет, молете Го да ме помилува во часот на мојата смрт.
И сега и секогаш и во вечни векови. Амин!
Мајко Божја, помогни ми, на Тебе се надева мојата душа, помоли Го Синот свој, Христос нашиот Бог, да ме постави и мене недостојниот од Својата десна страна кога ќе седне да им суди на живите и на мртвите. Амин!
Владико, Христе Боже, Кој со своите страдања ги исцели страстите на мојата душа и со раните Свои ги исцели моите рани, подари ми, мене многугрешниот, солзи на покајание и умиление и укрепи го телото мое со дејството на животворната сила на Пречистото Тело Твое и наслади ја душата моја со Твојата Света Крв и исцели ме од смртоносниот јад, отровот гревовен со кој ме напои сатаната. Возвиши го мојот помрачен ум кој постојано е во земните мисли, кон Тебе Творецу и Спасителе мој, зошто во мене нема покајание, нема умиление, нема во мене утешителни солзи кои ги приведуваат грешните души преку покајание кон небесното наследство. Ми се помрачи умот и душата од земните грижи и не можам да го возвишам срцето свое кон Тебе, ниту да се загреам со синовска љубов кон Тебе од многуте невидливи врски гревовни. Но Владико, Господи Исусе Христе, извору на секое добро, дарувај ми и мене покајание вистинско и срце трудољубиво, за ревносно да се трудам да ја познам пресветата волја Твоја. Дарувај ми благодат Твоја и со неа обнови го во мене подобието Твое. Многупати Те оставив, Господи, вртејќи го срцето кон ништожноста земна, но Ти не ме оставај, многунилостив Господи. Обрати ме на покајание и придружи ме кон овците на Твоето избрано стадо, воспитај ме со нив и нахрани ме со сладоста на боженствените тајни Твои, по молитвите на Пресветата и Пречиста Мајка Твоја и сите светии Твои. Амин.
На светиот отец Димитриј Ростовски

(мошне полезно и од многуте молитвени правила поважно кое треба да се чита секој петок и во време на подготвување за Светото причестување)
Почеток: Цару небесен, Трисвето, Оче наш, Пријдете да се поклониме (трипати) и Псалм 50. Потоа читај ги стихирите и на крај на секоја стихира се прави земен поклон.
1. О колку се мили и прекрасни патиштата Твои, Сине Божји: слезе од небото и благоизволи да ја земеш врз Себе понижената човекова природа, со Пречистото раѓање Твое од Пресветата Дева Марија, за да го избавиш родот човечки од областите со грев и смрт. За сето тоа благодарност Ти принесувам, Создателу мој, слава Тебе.
2. За престапите на првиот човек – Адам, направени во рајската градина, се предаде Себеси во рацете на своите противници да Те фатат во Гетсиманската градина и силно да те врзат, о нов Адаме, Господи Исусе Христе, Сине Божји, слава Тебе. Завиткај го моето отежнато срце со пресветата љубов Твоја толку силно за јас, немоќниот, повеќе да сакам да умрам отколку на Тебе, со било каков грев, да Ти направам непријатност.
3. Од Гетсиманската градина, кога беше воден, преку Кедронскиот поток, под дрското тегнење на војниците, се сопна и падна на земјата, о милостив Избавителу наш, Господи Исусе Христе , Сине Божји, слава Тебе. И јас отежнат припаѓам пред пречистите стапки Твои и Ти се молам: од секој пад во грев сочувај ја душата моја.
4. Од отежнатиот архиереј Ана, па до Кајафа, кога Те водеа Твоите противници, си трпел од нив многу удари по Пречистата глава Твоја, о многумилостив Спасителе наш, Господи Исусе Христе, Сине Божји, слава Тебе.
5. Стоејќи пред Кајафа, беше удиран со железна рака од неблагодарниот Малах, на кого од Петар отсеченото уво во Гетсиманската градина го исцели. Ударот беше толку силен што сите прсти на неговата проклета рака оставија длабока трага на Пречистото лице Твое. Звукот на тој удар се слушна низ целата просторија на Кајафа и од неговата силина сите Твои заби се разместија и Крвта Твоја Пречиста преизобилно течеше од Пречистата уста Твоја и нос Твој на земјата врз која падна од силината на неговиот свиреп удар. Извору на нашиот живот, Господи Исусе Христе, Сине Божји, слава Тебе.
6. Пред Кајафа, лажниот архиереј, додека стоеше, слушаше многу лажни клевети против Себе, како јагне безгласно, не ја отвори устата Своја, туку молчејќи се трпеше, Господи Исусе Христе, Сине Божји слава Тебе. Дарувај ми и на мене, немоќниот слуга твој, да можам да ги претрпам сите напасти и искушенија од непријателите мои видливи и невидливи и да не се најде во устата моја лаги и фрлање на вината на друг, Те молам добар Спасителу мој.
7. Кога со покриено лице ги трпеше ударите од своите противници, кои иронично Ти говореа: „претскажи кој те удри“, за сите претрпени страдања Твои за нас, Сине Божји, Господи Исусе Христе, слава Тебе. Покриј ги Господи сите гревови мои со конечно простување; да не го покрие срамот вечен лицето мое кога ќе застанам пред Твојот Страшен суд, Те молам благ Спасеителе мој.
8. Од избезумениот собор архиерејски, беше прогласен за хулник и законопрестапник, а како таков и достоен за смртна казна, заради што беше малтретиран во ноќта, а потоа во темница беше затворен до утро: слава Тебе, Сине Божји, Господи Исусе Христе, светлино која не заоѓа, смилувај се на мене слугата Твој, по заминувањето мое од овој свет ослободи ја душата моја од темнината на адот, Те молам благи Спасителе мој.
9. Утрото беше одведен, врзан од Евреите, при судијата Понтиј Пилат кој иако незнабожец, ниедна вина не најде кај Тебе за што можел да Те осуди; о виновнику на нашето спасение, Господи Исусе Христе, Сине Божји, слава Тебе. Сочувај ме во сите денови на мојот земен живот од секаков грев, за во часот на смртта моја да не најде ниту една вина на мене противникот мој, сатаната. Те молам благи, Спасителе мој.
10. Од Пилат беше одведен кај безумниот Ирод кој иако одамна сакал Тебе да Те види, но со гордоста помрачен, Тебе, вечната премудрост не Те позна, туку Те исмеваше и Те облече во бела одежда. Слава Тебе, Сине Божји, Господи Исусе Христе: избави ме, Владетелу мој од власта сатанска и облечи ме во облека на спасенито после мојата смрт, Те молам благи Спасителе мој.
11. И Ирод, после многу понижувања направени на Тебе, Те врати повторно Тебе на малодушниот Пилат; и во тој пат многу удари и понижувања претрпе за избавувањето наше: слава Тебе Господи Исусе Христе, Сине Божји, слава Тебе. Исправи ги стапките на нашите срца на патеката на заповедите Твои; Те молам благи Спасителе мој.
12. Од Пилата судијата, беше предаден на камшикување, о, неискажан во милоста, каде самиот го соблече своето одело и со раширени раце се предаде себе на своите мачители да Те врзат за камен столб, о чист во срцето и невин во рацете; тогаш свирепите војници силно Те удираа со глогови стапови така да отпаѓаше светото тело Твое од коските Твои и Твојата света крв преобилно течеше по земјата, а кога Те одврзаа од столбот, ужасно измачен падна на земјата. Тогаш смртта можела веднаш да настапи, но боженствената Твоја сила го оддржуваше Твоето тело во живот, додека не се заврши сето страдање Твое. Слава Тебе, Сине Божји, Господи Исусе Христе, заради толкуте бесценети рани Твои кои ги претрпе за нас, прости ми ги мене, слугата Твој, сите гревови мои и сочувај ме од сите стрели ѓаволски до смртта моја, Те молам, благи Спасителе мој.
13. После таквото страшно страдање, остана како од мајка роден, покриен само со страшни рани од кои непрестајно течеше Пречистата Твоја Крв. Со срам ги собираше расфрлените облеки свои тресејќи се од болките и студот. О, Себлаги Создателу наш, кој го создаде сонцето и огнот, за во време на зима да се греат човечките синови, си трпел од нив такво мачење. Слава Тебе, Сине Божји, Господи Исусе Христе загреј го моето скаменето срце со топлината на Духот Твој Пресвет и оспособиме за секое добро дело угодно пред Тебе; Те молам благи Спасителе мој.
14. На камениот столб беше силно удиран и по камшикувањето силно тресна врз земјата. Слава Тебе, Сине Божји, Господи Исусе Христе, биди ми столб на крепоста против секој напад ѓаволски, Те молам, благи Спасителе мој.
15. Со нозе удиран, за коса и брада кубан и по земјата влечен си трпел не пуштајќи глас од себе, Господи Исусе Христе, Сине Божји, слава Тебе; сочувај ме мене од челуста на адската змија за да не биде фатена од неа душата моја; Те молам, благи Спасителе мој.
16. Со нечисти раце, од богоубиствениот народ еврејски беше удиран со разни орудија кога Те одведоа од Гетсиманската градина и за косата и ушите на пресветата глава Твоја беше многу влечен; о превозвишен цару на небото и земјата, Господи Исусе Христе, Сине Божји слава Тебе; возвиши го умот мој кон небесната убавина и во тоа направи ме непоколеблив, Те молам, благи Спасителе мој.
17. Од венецот од трња илјадници убоди претрпе кога тој повеќе пати беше ставен на Пречистата глава Твоја. Тогаш многу капки од боженствената и бесценета Крв Твоја паднаа врз земјата. О, прекрасна главо на Црквата Твоја, Господи Исусе Христе, Сине Божји, слава Тебе.
18. Преку трновитиот венец удиран беше со стапови по пресветата глава Твоја по што трњето длабоко се забодуваше по неа, о, неискажан во милоста, Сине Божји, Господи Исусе Христе, исцели ја мојата душа од сите убоди гревовни, Те молам благи Спасителе мој.
19. За потсмев и омаловажување во десницата Ти ставија голем стап за да претставува царско жезло; о, Сине Божји, Кој седиш од десната страна на Бога Отецот, Господи Исусе Христе, слава Тебе; уништи ја книгата на гревовите мои и удостој ме да застанам од десната страна во славата Твоја, Те молам, благи Спасителе мој.
20. Со дланките на мачителите беше удиран по пресветото лице Твое, по устата и очите, о Сине Божји, чии очи се како пламен огнен. Господи Исусе Христе, слава Тебе. Не ме лишувај и мене од славата Твоја, Те молам, благи Спасителе мој.
21. Господи, Кој заради нашето спасение, прими толку удари по пресветата глава Твоја и по целотот тело Твое, прими го и сега од мојата глава поклонувањето пред Тебе, како што некогаш го прими покајанието на цариникот, и дарувај ми укрепување за да можам благодарно да ги поднесувам сите удари од разните искушенија на овој земен живот, верувајќи непоколебливо дека сето тоа доаѓа по Твојата света промисла, за спасението наше. Те молам, благи Спасителе мој, удостој ме со славата Твоја.
22. Под трновиот венец и во црвената облека, Те водеа со потсмев Твоите мачители и по вторпат кај судијата Пилат, а тој се зачуди на толку големата еврејска злоба и им рече: „Овој човек е достоен за помилување, барем сега после толку страдања“, а тие викаа гласно: „Распни Го, распни“. И јас Господи викам кон Тебе: истреби ги трњата од гревовите мои, Те молам благи Спасителе мој.
23. О, неискажан во трпењето, Господи Исусе Христе, Сине Божји, Кој вадиш вода од камен и ветришта од нивните живеалишта, кога беше приведен пред неразумниот судија Пилат, тој седна на суд и те осуди на смрт, Тебе Кој ќе им судиш на живите и мртвите. Дарувај, Господи, на мене малиот слуга Твој постојано сеќавање на смртта и подготвен да се најдам кога ќе застанам пред Тебе на судот Твој Страшен, Те молам, благи Спасителе мој.
24. Кога Пилат ја изрече смртната пресуда, о себлаг дарителу на вечниот живот, тогаш Евреите, обземени со злоба, ги врзаа Твоите раце на Твојот врат и Твојот грб, Ти натоварија тежок крст на кого требаше да Те распнат, да го носиш до Голгота и Те поставија да одиш меѓу двајца разбојници, кои исто така ги водеа на смрт; о недостижен во милоста, Господи Исусе Христе, Сине Божји слава Тебе. Избави ме Господи од невидливиот ѓавол кој непрестајно ја поткопува чистотата на мојата душа со разновидни искушенија, Те молам, благи Спасителе мој.
25. И уште, о Бездо на милоста, немилосрдниот род еврејски, Те тераше брзо да одиш под тешкиот товар на Твојот крст кој го носеше на грбот, а кога се сопнуваше и паѓаше на земја, тогаш немилосрдно Те удираа војниците кои те спроведуваа, о Сине Божји, Господи Исусе Христе, слава Тебе: сочувај ме мене од секој пад во грев Те молам, благи Спасителе мој.
26. Кога беше одведен на Голготската гора, о неискажлив Господаре на горните сили и власти, и кога сакаа да Те заковаат на крст, тогаш самиот ја соблече облеката своја и се подговтуваше за распнување; но кога требаше да се соблече и кошулата Твоја, залепена за телото Твое прекриено со рани, тогаш злобните Твои противници насилно ја тргна од Тебе и сите лути рани повторно беа повредени и Ти причинуваа ужасни болки. Обнови ја, Господи, душата моја од гревови ранета и прими ја мојата молитва: Слава Тебе, Сине Божји, Господи Исусе Христе, долготрпелив Владико мој.
27. Со Својата плунка го исцели слепородениот човек, а пред распетието свое трпеше од Евреите ужасно плукање по пречистото лице Твое. О, превозвишен Сине Божји, Кој си над сите чинови англески, Господи Исусе Христе, слава Тебе; укрепи ме мене немоќниот слуга Твој, Господи, душата моја насекаде да се гнаси од секој грев, Те молам, благи Спасителе мој.
28. Кога Тебе, Господи, луѓето еврејски на Голгота Те изведоа и крстот Твој на земја го положија за на него да Те распнат, самоволно легна на крстот и ги рашири рацете Свои да ги заковаат, но со злоба помрачените луѓе еврејски не го разбраа Твоето доброволно страдање, туку немилосрдно ги растегнаа Твоите свети раце и нозе и со дебело железо за крстот Те заковаа, така да прскаа жилите Твои и зглобовите, од што поголеми беа болките од сите претходни страдања Твои. О, милостив Искупителе на човечкиот род, Сине Божји, слава Тебе. Избави ме и мене од областа на противниците мои видливи и невидливи, Те молам, благи Спасителе мој.
29. О, недостижен во чистотата и неискажан во убавината, над сите синови човечки, Кој лепрозните ги чистеше, Самиот благоизволи да претрпиш пресветото лице Твое да биде осакатено од гнасното плукање човечко, зошто се додека лежеше на крстот положен на земјата, тие не престануваа да плукаат врз пресветото лице Твое, противниците Твои. Слава Тебе Сине Божји, Господи Исусе Христе. Исчисти ја мојата душа осакатена од многуте гревови, Те молам благи Спасителе мој.
30. Воздишки срдечни и топли солзи пролеа пред страдањето свое за човечкиот род; излеј Господи, и врз мене милосрдие свое и дарувај ми секојдневно покајание и непрестајни солзи за со нив да ги исчистам своите гревови. Господи Исусе Христе, Сине Божји, неискажан во милоста Владико мој, слава Тебе.
31. На крстот висеше, а само пречистите Твои бедра беа покриени, меѓу двајца разбојници, напоен со жолчка и оцет. О пресладок Спасителе мој, избави ме и мене, слугата Твој, од секоја горчина гревовна, Те молам, благи Владико мој.
32. О недостижен Творецу на душата и телото мое, Кој претрпе страдање во целокупно битие на душа и тело за спасението наше, уште си морал да ја трпиш на Голгота и смрдеата од распаднатите тела на незакопаните осуденици кои таму лежеа. А покрај тоа уште си ги гледал горките и болни солзи на Пречистата Мајка Твоја, која стоеше покрај Твојот Крст и го гледаше страдањето Твое. Слава Тебе, Сине Божји, Господи Исусе Христе, Создателу мој, прости ги сите мои согрешенија направени во дела, зборови и помисли, Те молам, Спасителе мој.
33. Извору на нашиот живот, Господи Исусе Христе, Кој благоволи да ги претрпиш сите опишани страдања за нашето искупување од областа на гревот и да умреш во деветиот час во денот, дарувај ми Господи, мене немоќниот слуга Твој после смртта моја да ги наследам вечните блага Твои, таму каде Тебе Те прославуваат девет чинови ангелски. Те молам, Владико мој, Кој благоволи да поживееш на земјата 33 години, прими ја оваа мала жртва составена од 33 стиха, на Твојот крстен олтар, на кого самиот Себе се принесе на жртва пред Бога и Отецот Свој за искупување на човечкиот род. Прими ги и молитвите на Пречистата Мајка Твоја, која Ти се моли за нас како и светите Твои Апостоли и Пророци и сите Светии Твои, кои со својот живот тебе Ти угодуваа и најдоа вечна милост пред Тебе и спаси ги сите луѓе Твои кои Ти се молат ден и ноќ. Амин.
Слава на долготрпението Твое, Господи!
Слава на страдањата Твои, Господи!
Свети отец Димитриј Ростовски
Дојдете да се поклониме пред Царицата наша, Богородица.
Дојдете да се поклониме пред Дева Марија, Царицата наша, Богородица.
Дојдете да се поклониме и да припаднеме кон самата Владичица наша, Богородица и Присно-Дева (секогаш Дева) Марија.
1. Се поклонувам, Пресвета Владичице моја, Богородице, пред Твоето Свето зачнување, од Светите Твои родители Јоаким и Ана и Те молам, светлино моја, раководи ме по патеката на Господовите заповеди, за да можам секогаш да водам непорочен живот и така да го наследам царството Божје.
2. Се поклонувам на Твоето Свето раѓање, кое, како што пее Светата Црква, било радосно претскажување за доаѓањето на Спасителот на светот на земјата, нашиот Господ Исус Христос. Надеж на безнадежните, Помошничке на беспомошните и Застапничке на сите грешници, кои Тебе со топла вера и љубов Ти се обраќаат; и те молам, светлино моја, биди мое секогашно радување во овој и идниот – бесконечен – век.
3. Се поклонувам на Твоето свето Воведение, о, Пресвета Мајко Божја, кога на три годишна возраст беше одведена во храмот Божји, каде си растела под раководство на ангелите и Ти се молам, светлино моја, направи ме и мене храм на Светиот Дух со Твоето раководство.
4. Се поклонувам на Твоето свето Благовештение, о Пречиста Дево, кога по архангелскиот глас и осветувањето на Пресветиот Дух Божји, Го зачна Синот и Словото Божје и Ти се молам, светлино моја, благовести го и на мене немоќниот радосното спасение.
5. Се поклонувам пред светото Твое Раѓање, о Пресвета Мајко Божја, кога го овоплоти и роди Спасителот на светот, нашиот Господ Христос и така стана Мајка на Бога и над секоја твар прославена и превознесена, како Владетелка на целиот свет; и Ти се молам светлино моја, биди кон мене милосрдна Мајка во овој и идниот – бесконечниот – век.
6. Се поклонувам пред светата понизност Твоја, заради кое си стоела со другите обични жени, кои од храмот Божји очекувале очистување. О, почесна од херувимите и неизмерно пославна од серафимите, Мајко на мојот Господ, Ти се молам, светлино моја, очисти ме од секоја нечистотија на телото и духот со светите Твои молитви.
7. Се поклонувам со стравопочитување пред Твоите душевни страдања кои ги претрпе во времето на страдањето на Синот Твој и нашиот Господ Исус Христос, кога врз Тебе се исполни пророштвото на праведниот Симеон: „И на Тебе нож ќе ја прободе душата за да се откријат мислите на многу срца“ и Ти се молам, светлино моја, избави ме и мене од сите напасти душевни и телесни кои од сите страни ме опколуваат.
8. Се поклонувам пред Тебе, Пресвета Владичице моја, Богородице, сеќавајќи се на радоста Твоја која ја чувствуваше во времето на Воскресението на Твојот Син и Спасител наш, Исус Христос и Ти се молам светлино моја: не ме лишувај од вечната радост во Царството небесно.
9. Се поклонувам на чесното и славното Твое Успение кога по примерот на Твојот Син и Бог наш, со смртта и тридневното погребување, се пресели во вечното царство на Твојот Син, нашиот Господ Исус Христос и Ти се молам, светлино моја, умртви ги сите страсти на мојата душа и моето тело.
Пресвета Владичице моја Богородице, прими го ова мое мало молење, составено од девет стихови и принеси го пред Твојот Син и Бог наш и моли Му се да ги просветли, заради Тебе, нашите души. Гледајќи во светата икона Твоја како и на Твојот лик, се поклонувам со срдечна вера и љубов пред Тебе и Твојот Боженствен Младенец, Кого Го држиш во рацете свои и Ти се молам со солзи: заштити ме со Твојот свет покров од сите непријатели мои, видливи и невидливи, зошто Ти го воведуваш човечкиот род во Царството небесно. Амин.
После ова: Достојно јест…
За смирување на совеста од внатрешен немир
Владико Господи, Боже на небото и земјата, смилувај се на мене кој Ти се моли со измачена душа, отвори ми ја вратата на покајанието.
Погледни кон мене по Твојата добрина, обрати го увото Твое кон молитвите мои и прости ми ги сите мои вини кои ги направив многупати пред Тебе, победен од злобната волја своја. Барам олеснување на душата своја и не наоѓам, затоа што мојата свест е извалкана; и нема во мене мир заради многубројните безаконија мои.
Услиши го, Господи, срцето мое кое вика кон Тебе со болка. Не гледај на моите дела, но слушај ги моите болни воздишки и побрзај да ме излечиш мене изобличениот од многуте гревови. Дарувај ми да дојдам при Тебе по благодатта на човекољубието Твое.
Повикај ме, Владетелу, мене заробениот во ланци на моите зли дела, зошто Ти единствен знаеш да ги разврзиш врските мои и да ги исцелиш невидливите рани мои зошто сето тоа е познато на Тебе единствен Кој гледаш и тајни.
Подади ја кон мене раката своја, Господи, и извади ме од калта на безаконијата мои, Ти, Кој не се радуваш на погибелта на човекот, не го завртуваш лицето свое од оние кои Те повикуваат со солзи. Услиши го Господи, гласот на слугата свој, кој извикува кон Тебе, осветли ме мене помрачениот со светлината на Твоето лице, просветли ме со доаѓањето на Твојот Свет Дух.
Дарувај ми Господи, ревност за се она што е угодно пред Тебе и обрати ги моите маки во моја радост.
Симни го од мене товарот и препаши ме со веселие. Отвори ја и за мене вратата на царството Твое и влегувајќи во него да го прославам пресветото име Твое – на Отецот и Синот и Светиот Дух. Амин.
Благ човекољубец, примајќи две лепти и фалејќи ја ревноста на онаа вдовица, прими ја молбата на слугата Твој, зголеми ја молитвата моја и дарувај ми она за што те молам: да се направам храм на благодатта Твоја, таа да се всели во мене и самата да ме научи како да Ти угодувам. Како со узда да го врзе мојот ум за да не погрешам пред Тебе заскитувајќи за да не бидат истиснат од Твојата светлина.
Слушни Господи, слушни ја молбата моја и дарувај ми јас нечистиот, безумниот, да станам мудар, непотребниот да станам потребен во избраното стадо. Твоите подвижници и сите светии кои Ти угодија и беа примени во царството Твое, веселејќи се во рајот, сами ме застапуваат мене, се молат на Тебе, единствениот човекољубец и Ти слушни ја молитвата нивна. А јас преку нив ќе Те славам затоа што си ја услишил нивната молитва и си се смилувал на мене – не ја презре молбата моја.
Господи, Ти си кажал преку Твојот пророк: „Отвори ја устата твоја и јас ќе ја исполнам“. Еве, отворени се и срцето и устата на слугата Твој, исполни ги со благодатта Твоја за непрестајно да Те благословувам, Христе Боже, Спасителе мој.
Мојата молитва не е силна, а моите безаконија се големи. Гревовите ме притискаат и совеста моја ме осудува; а Ти си богат и благ, милосрден и добар.
Ти Кој на морињата им постави меѓа со зборот на Твојата заповед, постави меѓа во срцето мое со благодатта Твоја, за тоа да не се заврти ни лево ни десно од убавината Твоја. Ти, кој им даде вода во пустината на народот непокорен и нетрпелив, дарувај ми каење, а во очите мои солзи за да плачам ден и ноќ, низ целиот мој живот во понизност со љубов и чисто срце. Слушни ја Господи молитвата на слугата Твој по застапништвото на сите Твои светии.
Господи Боже мој! Ја фалам и славословам неискажливата слава Твоја и Твоето неизмерно величество, Ти благодарам што по Твојата благост ми даде битие и ме удостои да бидам учесник на спасоносните добра на воплотениот Твој домострој. Повеќе пати ме избавуваше, дури и мене самиот од непознати беди кои ми се закануваа и од рацете на невидливи непријатели мои. Признавам пред Тебе дека безброј пати ја газев својата совест и без страв ги престапував светите Твои заповеди, покажувајќи се неблагодарен кон толкуте добродетелства Твои. Но Боже мој, многумилостив, нека оваа моја неблагодарност не ја победи благоста Твоја. Презри ги моите гревови, погледни на солзите на жалостите мои и по Твојата голема милост сега помогни ми, дај ми што е потребно за спасението мое и целиот живот мој исправи го на угодување кон Тебе за и јас недостојниот да Го славам светото име Твое.
Ти Господи Исусе Христе, Боже мој, Кој погледнуваш на тварта Твоја, Ти на Кого се познати страстите мои и немоќта на природата наша и моќта на непријателот наш, Ти самиот заштити ме од неговата злоба зошто неговата сила е моќна, а нашата природа е бедна; затоа Ти благи, Кој ја знаеш немоќта наша и Кој го зема товарот наш, сочувај ме од лоши помисли и од страсти, направи ме достоен за оваа света служба, за со своите страсти да не ја уништам нејзината сладост и пред Тебе да не се покажам без срам и дрзок.
Против ѓаволските лукавства и тајните мрежи на гревот
Повторно одам по стапките на Владиката мој, просејќи, молејќи, поклонувајќи се и со страв повикувајќи: послушај ги Владико, воздивнувањата мои и прими ги зборовите од молитвата моја која ја принесувам пред Тебе јас засрамениот грешник. Излиј врз мене, клетникот, по Твојата милост, барем мала капка од благодатта на вразумувањето и покајанието за во мене да се роди малку ревност за исправување на самиот себе.
Зошто ако благодатта Твоја не ја просвети душата моја, нема да бидам во состојба да ги увидам во својата душа повредите и пустошот произведени од страстите заради мојата небрежност и духовна мрзеливост.
Тешко мене, гревот господари над мене, наоѓајќи во мене плодна нива и од ден во ден ме влече во мрачната длабочина на злото. А јас отежнатиот во срцето, не престанувам да Го гневам својот Бог, не чувствувајќи страв од вечниот оган, ниту тресејќи се од вечните маки. Гревот, претворајќи се во навика, ме влече во потполна погибел. Иако себе често се избобличувам и не престанувам да принесувам каење и признавање на својата грешност, сепак постојано паѓам во грев. Се обидувам да стражарам над себе, но сепак не забележувам како паѓам во грев зошто и во самото покајание грешам, не внесувајќи се доволно во разликувањето на се она што се случува околу мојата душа. Како слуга на гревот и против својата волја правам она што не треба, како војник војувам под власта на гревот, му се потчинувам иако би сакал да бегам и плаќам данок царувајќи во мене со гревовната навика. Секогаш наклонет кон страстите го исплаќам долгот на телото, јасно знам од што се разбранува смрдеата гревовна во мене, но сепак слепо му помагам, влечен со некоја тајна сила, би сакал некаде да побегнам, но како куче на ланец, повторно таму се враќам. Некогаш чувствувам омраза кон гревот и одвратност кон безаконието, но и понатаму останувам роб на страстите. Владеејќи над мене несреќниот тие со сласта гревовна ме влечат во јамата на гревот. Страста ја потчинила мојата слободна волја и постојано ме тера на грев, во мене вријат страстите, спротивно на мојот ум: тие сраснале со телото мое и не сакаат да се одвојат, ја напрегнувам својата слободна волја за да се спротивставам на гревовната сласт, но таа цврсто се вкоренила во мене, а јас чувствувам дека немам сила да ја искоренам. Се трудам да ја ослободам својата душа од гревовниот долг, но лошиот заемодавец одеднаш ме вовлекува во уште подлабок долг. Ако преземам напори себеси некако да се присилам на спротивставување на страстите, непријателот одеднаш во мене сее нови страсти убедувајчи ме со тоа да се помирам и дека не можам да бидам подобар и брзо во мене сее нови и нови гревовни мисли и сласти, а од нив да не можам со исповест да се избавам, прави да заборавам и ги крие од мене моите гревовни рани.
Сите страсти повторно се појавуваат во мене и обземен од нив брзо ги заборавам претходните, брзо се здружувам со новите и потпаѓам под нивна власт – јас кој пред малку се трудев да се ослободам од нечистите страсти и во еден миг, во ужасна самоизмама, повторно сам трчам по нив.
О, каква власт имаат над човекот гревовните страсти, о како е сокриена власта на лукавиот. Убедливо ми шепнува дека треба да му угодувам на телото, под изговор дека тоа ќе биде поспособно за служба на душата и јас, послушувајќи го сластољубив совет, во тој момент се предавам на сонот, оддалечувајќи се од службата на душата; кога се молам со мислите, ми спомнува за било каква ништожност, задоволство и со него, како некој оков, го држи мојот слаб ум и не ја попушта таа врска иако мојот ум настојува да се отргне. Амин.
Господи Седржителе, Создателу на се, Оче на милоста и непресушен Извору на секое добро. Од земја го создаде човекот и го удостои со својот образ и подобие за и со него да се прославува величенственото Име Твое на земјата и паднатиот во престапувањата на заповедите Твои повторно во уште поголема слава го обновуваш и го подигаш на небото со Твојот Христос.
Ти благодарам Господи, што врз мене го зголеми милосрдието Твое и не ме предаде на волјата на непријателите мои кои се бореа да ме одвлечат во адската пропаст, ниту дозволи да загинам со безаконијата мои. И сега многумилостив Господи, Кој не ја сакаш смртта на грешникот, туку очекуваш обраќање и примаш покајување, паднатите ги подигнуваш и скрушените ги исцелуваш, обрати ме и мене на покајание и од падот мој подигни ме. Сети се, Господи, на Твојата секогашна добрина и откако е светот, на Твојата неискажана благост, и заборави ги моите безмерни безаконија кои ги направив во знаење и незнаење, во дела, зборови и помисли; прекрати ја ослепеноста на срцето мое и дарувај ми солзи на умиление за очистување од нечитите мои помисли.
Услиши ме, Господи Човекољупче, и избави ја душата моја од страстите кои царуваат во мене; да не владее повеќе над мене гревот, ниту над мене да има власт демонот противник и да ме влече кон својата волја; но Ти, Семоќен со Својата десница, избави ме од неговата област и царувај Ти во мене, благ и човекољубив Госпиди; направи со сето свое битие кон Тебе да припаѓам и во иднина да живеам според волјата Твоја. Дарувај ми, Господи, по Твојата неискажлива милост и благост, очистување на срцето, стражарење во зборовите, правда во делата, смирено размислување, мир во помислите, душевна тишина, духовна радост, вистинска љубов, долготрпение, благост, кроткост, нелицемерна вера, истрајна воздржливост. Исполниме со сите благи плодови на даровите на Твојот Свет Дух и не ја земај мојата душа неподготвена, туку усовршиме со Твоето совршенство и тогаш земи ме од овој свет, за да можам без пречки да ги поминам кнежевствата и властите на темнината и да достигнам во Твоето неискажливо царство и со сите Светии да Го славам пресветото име Твое: Отецот и Синот и Светиот Дух. Амин.
Владико, Христе Боже, Ти Кој со своето страдање ги исцели страстите на душата моја и со раните свои ги исцели раните мои: дарувај ми на мене, многугрешниот, солзи на покајание и умиление и закрепи го телото мое со дејството на животворната сила на Пречистото тело Твое и наслади ја душата моја со светата Крв Твоја и исцели ме од смртоносниот јад, гревовниот отров со кој ме напои сатаната. Возвиши го помрачениот ум мој кон Тебе, Создателу и Спасителе мој, зошто умот мој е секогаш во земните помисли и нема во мене покајание, нема умиление, нема во мене ниту утешителни солзи кои ги приведуваат грешните души преку покајание кон небесното насладување и всиновување. Помрачени ми се и душата и умот со земните грижи и не можам да го возвишам срцето свое кон Тебе, ниту да се загреам со синовска љубов кон Тебе од многуте невидливи гревовни врски. Но, Владико Господи, Исусе Христе, извору на секое добро, дарувај ми и мене вистинско покајание и срце трудољубиво, за усрдно да се трудам за да ја познам Пресветата волја Твоја. Јас многупати Те оставив Тебе, Господи, вртејќи се со срцето кон земната ништожност, но Ти не ме оставај, многумилостив Господи: обрати ме на покајание и приклучи ме кон овците на избраното стадо Твое, воспитај ме за средба со нив и нахрани ме со сладоста на боженствените тајни Твои, по молитвите на Пресветата и Пречиста Мајка Твоја и на сите светии Твои. Амин.
МОЛИТВА 3. час
Владико Боже, Оче Седржителу, Господи, Сине Единороден, Исусе Христе и Свети Духу; едниствено божество, единствена сила, помилуј ме грешниот и со начинот кој Ти го знаеш, спаси ме, недостојниот слуга Твој, зошто Ти си благословен во сите векови. Амин.
МОЛИТВА 6. час
Боже и Господи на силите и на сите твари Создателу, Ти, заради милосрдието на неискажливата милост Твоја, Го испрати Единородниот Твој Син, нашиот Господ Исус Христос за спасение на нашиот род и со Неговиот чесен Крст го поништи списокот на гревовите наши и со него ги поведе кнежевствата и властите на темнината; сам Владико, Човекољупче, прими ги и од нас грешните овие благодарни и прозбени молитви, и избави не од сите видливи и невидливи неоријатели наши кои се борат да ни наштетат. Прибери ги кон стравот кон Тебе телата наши и не му дозволувај на нашето срце да се приклучи на лукавиот со зборовите и помислите, туку со Твојата љубов заплени ги нашите души секогаш за Тебе да бидеме приврзани и од Тебе со светлина осветлени. Тебе Те гледаме како непристапна и секаде присутна светлина, непрестајно Ти испраќаме благодарења и исповедувања Тебе – Беспочетниот Отец, со Единородниот Твој Син и Пресветиот и благиот и животворниот Твој Дух – сега и секогаш и во сите векови. Амин.
МОЛИТВА 9. час
Владико Господи, Исусе Христе, Боже наш, долготрпелив кон нашите согрешенија, Ти Кој не доведе до овој час во кој висеше на Животворниот Крст и на благоразумниот разбојник во рај му го отвори патот и со Својата смрт нашата смрт ја разурна; очисти не нас, грешните и недостојните слуги Твои. Согрешивме, Господи, во безакони дела и не сме достојни да ги подигнеме очите наши и да погледнеме кон небесната висина зошто го занемаривме патот на правдата Твоја и одевме по волјата на срцата наши; но ја молам Твојата неизмерна благост, поштеди не и нас Господи, по големата милост Твоја и спаси не заради Твоето име зошто во суета поминаа нашите денови. Избави не, Господи, од рацете на нашиот противник и прости ни ги сите наши гревови, умртви го нашето телесно мудрување, да го соблечеме од себе стариот човек и во новиот да се облечеме, целиот наш живот да го посветиме на Тебе, нашиот Владика и давател на секое добро; и така, живеејќи по Твоите заповеди, да стасаме во вечниот спокој каде живеат во вечна радост сите праведници; зошто Ти си навистина веселие и радост на сите кои Тебе Те љубат, Христе, Боже наш и Тебе слава Ти вознесуваме со Беспочетниот Твој Отец и Пресветиот и Животворен Твој Дух, сега и во сите векови. Амин.
Бранови на страста ме збунуваат, и голема тага и тешкотија ја исполнуваат мојата душа; о Пречиста, смири ја душата моја со мирот на Синот Твој и душевната збунетост отргни ја со Неговата благодат; бурата на моите гревови, кои како огнен црв ме печат, смири ја и нивниот пламен угаси го, исполни го со радост, Пречиста, срцето мое и отргни ја маглата на грешките мои од мене, зошто тие ме збунуваат. Просветли ме со светлината на Синот Твој; изнемошти душата моја, се ми е тешко, па дури и молитвата, еве студена сум како карпа, усните ми шепотат молитва, но срцето мое се здрвило, го притиснала тешкотија; растопи го мразот околу душата моја и загреј го срцето мое со љубовта Твоја. Ненадевајќи се на човечката заштита, Ти приоѓам Тебе, Пресвета Владичице, не ја отфрлај, туку прими ја молитвата на слугинката Твоја; ме обзема тага и не можам веќе да го трпам нападот демонски, немам никаде заштита, ниту имам каде да се сокријам, а секогаш во таа борба сум победена, а утеха никаде немам освен Тебе, Владетелко света; о надеж и заштито на сите кои веруваат, не ја отфрлај молитвата моја. Амин.
Преблажена Царице, надеж моја и заштитничке, Која ги штитиш немоќните и ги тешиш тажните; смилувај се и на мене грешната и извалканата со безбројни гревови; излиј ја врз мојата помрачена душа милоста и благодатта на Синот Твој и Бог наш и со неа отргни ги сите мрачни страсти од душата моја: малодушноста, заборавеноста и мрачната неразумност, закрепни ја мојата вера и направи срцето мое да се плаши од Пресветото Име Божје и со вистинска љубов и бодро срце да принесувам секогаш благодарност кон Господа и кон Тебе, Пресвета мајко Божја; Богородице Дево, радувај се, Благодатна Марие Господ е со Тебе, благословена си Ти меѓу жените и благословен е плодот на утробата Твоја, Господ наш Исус Христос, кого Го роди за спасение на нашите души. Амин.
МВПЦ ++јован-хаџи

Posted in Почетна | Leave a comment


Во време Господ го создаде светот, го создаде Рајот и го намени за својот народ кој ќе се продолжува од Адама зошто Тој гледајќи го Адама како е тажен и немоќен меѓу сите останати созданија, одлучи да ја создаде жената од неговото ребро за со неа да го дели својот живот и среќа и со која ќе го размножува овој свет создаден во убавина. Иако Адам заедно со својата жена Ева беа истерани од Рајот по нивниот пад неслушајќи ја заповедта Божја, Бог сепак им дозволи да се множат, се создаде народ, поминаа години, а народот се изроди, и добри и лоши, а со тоа Господ сакаше да не научи како да го делиме доброто од лошото и како на еден едноставен и убав начин да го поминеме нашиот живот. Гледајќи го својот народ како оди во бездна, Тој реши да го испрати Својот Син на земјата и да го спаси Својот народ учејќи го преку својот Син, Кој, познавајќи ја целата замисла на Својот Татко, се овоплоти преку Светиот Дух и Дева Марија и ја исполни целата замисла. Оставајќи ни ги сите Благодати, Господ не учи тука на земјава што е од Господ, а што од ѓаволот, кој на почетокот од Господ беше создаден како ангел и многу близок до Него. Покажувајќи ни го патот со своите раскажувања, а подоцна преку Своите Апостоли, Господ ни ја покажува убавината на животот меѓу мажот и жената со вера во Бога. Во тој дел ја спознаваме и самата желба и замисла на Господ дека светот Негов ќе се создава и размножува помеѓу мажот и жената, спротивни два пола создадени од Господа. Тука никаде не ја гледаме опакоста на животот помеѓу два исти пола, за кој и сам Бог рече дека е одвратно, кој, за жал, се повеќе и повеќе јавно се прикажува меѓу народите и ја искажува својата изопаченост која некои ја третираат како болест, а всушност нема никакви симптоми на болест, туку тие немајќи ја својата личност во секојдневниот живот, на таков начин ја покажуваат и докажуваат својата безвредност во живеењето со Бога. Ние како народ на овие појави не треба да обрнуваме особено внимание на тие безвредници, туку како прво за нив сите да се молиме на Господа и да ги молиме Светите Оци прво ним да им помогнат за нивно умствено здравје и враќање во еден нормален живот во Бога. Затоа треба да се започне еден нормален почеток на создавање на семејство и деца, а потоа децата да ги воспитуваме во Господа и да ги учиме од рани години да осознаваат за Господа и за Неговата вредност и значење во нашиот дом. Така нашето домаќинство ќе ја доживее Болагодатта Божја, ќе го доживее сето она што Бог ни го вети, она што нашите духовници ни кажаа и она што свештениците ни проповедаат при нашето присуство во Црквата. На таков начин ќе можеме нашите деца да ги отстраниме и заштитиме од сите злоби во светот, од сите настраности кои се појавуваат кај нивните врсници кои тргнале по лош пат. Не треба од самиот почеток децата да ги одвојуваме, туку треба децата да се обидат да ги усмерат кон правиот пат, но ако тие не ја прифатат нивната добра намера и рака на пријателство, тогаш нашите деца треба да се одвојат од нив, но да се молат за нив на Господа за нивно спасение.
Главна причина за овие појави е екуменизмот во Православието, црковната ерес, во која има појава на хомосексуализам. Одвојте се од нив и цврсто застанете на своите нозе пред сето тоа, но не со насилство, туку со Крстот Кој секогаш не чува од сите зла.
Најчест изговор на поддршката на појавата на хомосексуализам од страна на екуменистите е дека треба да живееме во демократско општество и дека секој човек има свои права. Но треба да сфатиме дека демократија не е одобрување на зло за човекот, демократија не е пат на кој се предаваме на ѓаволот за вечна погибел, демократија не е да го признаеме ѓаволот, ДЕМОКРАТИЈА Е ГОСПОД.
Господ нека ве благослови,
Господ нека е секогаш меѓу нас
+++ Хаџи Јован

Posted in Почетна | Leave a comment


Ерусалим,влез во гробот на Исус Христос

Македонска Вистинска Православна Црква, следејќи ја заповеста на нашиот Господ и Спасител, Исус Христос, Кој на Своите Апостоли им рече: „бесплатно добивте, бесплатно и давајте“ (Мт. 10, 8) кога ги испрати да ја проповедаат добрата вест, не објавуваа „Тарифи“ за исполнување на Светите Тајни на Црквата Христова како и други услуги.
Затоа ви објавуваме дека Погребното опело е бесплатно; Крштевањето е бесплатно; Венчавањето е бесплатно, осветувањето на домот е бесплатно, светењето на вода е бесплатно, сечењето на славскиот колач е бесплатно. Во Македонска Вистинска Православна Црква дури и свеќите се бесплатни и се забранува оставање пари покрај икони.
Господ нека ве благослови
Архиепископ Јован-Хаџи †††
135. Благодарност на Бога за Неговата непрестајна милост.
1. Славете Го Господа, зашто е добар, зашто е вечна милоста Негова.
2. Славете Го Бога на боговите, зашто е вечна милоста Негова.
3. Славете Го Господа над господарите, зашто е вечна милоста Негова,
4. Единиот Кој прави големи чудеса, зашто е вечна милоста Негова;
5. Кој премудро го создаде небото, зашто е вечна милоста Негова;
6. Кој ја утврди земјата врз водите, зашто е вечна милоста Негова;
7. Единиот Кој ги создаде големите светила, зашто е вечна милоста негова;
8. сонцето – да управува со денот, зашто е вечна милоста Негова;
9. месечината и ѕвездите – да управуваат со ноќта, зашто е вечна милоста Негова.
10. Кој го порази Египет и провородените негови, зашто е вечна милоста Негова;
11. Кој го изведе Израилот од средината нивна, зашто е вечна милоста Негова;
12. со цврста рака и подигната мишка, зашто е вечна милоста Негова;
13. Кој го раздвои Црвеното Море, зашто е вечна милоста Негова;
14. и го преведе Израилот среде него, зашто е вечна милоста Негова;
15. а Фараонот и војската негова ги фрли во Црвеното Море, зашто е вечна милоста Негова.
16. Кој го преведе својот народ преку пустињата, зашто е вечна милоста Негова; Кој пушти вода од шилчеста крапа, зашто е вечна милоста Негова;
17. Кој ги порази големите цареви, зашто е вечна милоста Негова;
18. и ги погуби силните цаерви, зашто е вечна милоста Негова;
19. Сион, царот аморејски, зашто е вечна милоста Негова;
20. и Ог, царот васански, зашто е вечна милоста Негова;
21. и му ја даде земјата во наследство, зашто е вечна милоста Негова.
22. во наследство на Својот слуга, Израилот, зашто е вечна милоста Негова;
23. Кој се сеќава на нас во нашата смиреност, зашто е вечна милоста Негова;
24. и нè избавува од непријателите наши, зашто е вечна милоста Негова;
25. и Кој дава храна на секое тело, зашто е вечна милоста Негова.
26. Славете Го небесниот Бог, зашто е вечна милоста Негова. Хвалете Го Господарот на господарите, зашто е вечна милоста Негова.

1.Постојат два пата: едниот пат води кон животот, а другиот пат води кон смртта и разликата меѓу нив е голема. (Јерем. 21, 8); (5.Мојс. 30, 15-20); (Мат. 7, 13-14).
2.Патот кон животот е овој: прво „сакај Го Бога Кој те создал“, а второ „сакај го ближниот свој како самиот себе“.И „сè она што сакате да ви прават луѓето, правете им го и вие“ (Мат. 22, 37-39; 7, 12).
3. Но, учењето на овие зборови лежи во ова: „Благословувајте ги оние што ве колнат и молете се за своите непријатели“, а постете за оние што ве гонат. Зошто „каква е ползата ако ги љубите оние кои вас ве љубат? Зарем така не прават незнабошците ? Туку вие треба да ги сакате оние што ве мразат“, и нема да имате непријатели (Мат. 5, 44-46).
4. Воздржувај се од телесни и световни желби. Ако некој „те удри по десниот образ, сврти му го другиот“ и ќе бидеш совршен. „Ако некој те потера една милја, оди со него две“. Ако некој „сака да ти ја земе горната облека, дај му ја и кошулата“. Ако некој земе од твоето, не барај го назад, бидејќи не ќе можеш да го вратиш (1. Петр. 2, 11); (Мат. 5, 39-41).
5. „на секој што ќе побара нешто од тебе, дај му и не барај назад. Зошто Отецот сака на сите да им дадеш од своите дарови. Блажен е оној кој дава, според заповедите, зошто тој е невин. Тешко на оној кој ќе земе. Ако некој зема затоа што има потреба, таквиот ќе биде невин; а ако зема оној што нема потреба, ќе биде суден зошто земал. Кога ќе биде притиснат, ќе биде испитуван за тоа што направил и „нема да излезе од таму додека не го врати и последната пара“ (Лук. 6, 20); (Дела 20, 35); (Мат. 5, 26).
6. Но и за ова давање е речено: „Нека се испоти милостината во твоите раце, додека не познаеш кому ќе ја дадеш“ (Мудр. Сир. 12, 1).
1. Втората запвед од оваа наука е:
2. „Не убивај, не прави прељуба“, децата не ги расипувај, не прави блуд, не кради, не гатај, не употребувај магии, не убивај дете кога ќе зачне, ниту,пак, не го погубувај кога ќе се роди (2. Мој. 20, 13-16).
3. „Не посакувај ништо што е на твојот ближен„, „не се заколнувај, не сведочи лажно“, не клевети, не биди злопамтив (3.Мој. 19, 12); (Мат. 5, 33).
4. Не биди двосмислен, ниту, пак, двојазичен, затоа што двојазичноста е стапиза на смртта (јак. 1, 8); (Изрек. 21, 6).
5.Твојот збор да не биде лажен, ниту празен, туку исполнет со дела.
6. Не биди лаком, ниту пак граблив, ниту лицемер, ниту злобен, ниту пак горд. Не смислувај лош совет на твојот ближен.
7. Не мрази ниеден човек, туку едни укорувај, за други моли се, а некои сакај ги повеќе од душата своја.
1. Сине мој, бегај од секое зло и од се слично.
2. Не биди гневлив, зошто гневот наведува на убиство; ниту завидлив, ниту избувлив, зошто од сето тоа се раѓаат убиства.
3. Сине мој, не биди похотлив, зошто похотата води кон блуд; ниту пак бесрамен во зборувањето и со очите, зошто од сето тоа се раѓаатпрељуби.
4. Сине мој, не претскажувај според летот на птиците, зошто тоа води кон идолопоклонство , ниту гаталец, ниту астролог, ниту лажен очистувач и немој тоа да го гледаш, зошто од сето тоа се раѓа идолопоклонство (5.Мојс. 18, 10); (Иса. 8, 7).
5. Сине мој, не биди лажливец, зошто лагата води кон кражба, ниту среброљубец, ниту славољубив, зошто од тоа се раѓаат кражби (2.Петр. 2, 10).
6. Сине мој, не биди незадоволник зошто тоа води кон хулење; ниту самонаметлив, ниту злоумен зошто од сето тоа се раѓаат хулења.
7. Туку биди кроток, зошто „кротките ќе ја наследат земјата“ (Мат. 5, 4).
8. Биди долготрпелив и милостив и незлобив и мирен и добар и секогаш имај страв зборовите Божји што си ги чул (Иса. 66, 2).
9. Не се превознесувај, ниту и давај на својата душа да биде дрска. Нека твојата душа не се дружи со високите на положба, туку нека се дружи со праведните и смирените.
10. Се што ќе ти се случи примај го како добро, знаејќи дека без Бога ништо не бива (Мат. 10, 29).
1.Сине мој, спомнувај си и дење и ноќе за оној „што ти го говори Словото Божјо“ и почитувај го како Господ, зошто таму каде што се проповеда за Господа, таму е и Господ (Евр. 13, 7); (2. Петр. 2, 10).
2.Секојдневно барај ги лицата на светите за да најдеш спокојство во нивните зборови.
3. Не создавај раздор, туку скараните смири ги. Суди праведно и не гледај кој е кој кога некого треба да искараш поради престапи (5. Мојс. 1, 17).
4. Не двоуми се дали нешто ќе биде или не.
5. Немој да ги подаваш своите рацекога се прима, а за давање да ги стискаш (Мудр. Сир. 4, 31).
6. Ако имаш нешто да дадеш што со твои раце е заработено, дај за откуп на своите гревови (Изрек. 3, 27).
7. не се колебај да ддадеш, ниту кога ќе дадеш да жалиш, зошто ќе познаеш Кој е Добиот Наградувач.
8. Не го избегнувај оној кој е во немаштија; се што имаш подели со својот брат и немој да кажеш дека нешто е твоја сопственост. Зошто ако сте заедничари во бесмртното, колку ли повеќе сте во смртното (Мудр. Сир. 4, 5).
9. Не ја кревај раката своја од синот свој или од ќерќата своја, туку од младоста учи ги на страв Божји (Мудр. Сир. 18, 6).
10. Во лутина не заповедај им на својот слуга или слугинка, кои се надеваат на истиот Бог, за да не престанат да се плашат од вашиот заеднички Бог, зошто Он не доаѓа да повика гледајќи во лицата, туку во оние кои Светиот Дух ги подготвил (Ефес. 6, 9).
11. А вие, пак, слугите, потчинете се на своите господари како на слика Божја, со почитување и со страв (Ефес. 6, 5).
12. мрази го секое лицемерство и се што не Му годи на Господа (5. Мојс. 4, 2; 13, 1).
13. Не ги напуштај заповедите Господови, туку држи се до тоа што си го примил, де додавај, ниту пак одземај.
14. Во Црквата исповедај ги своите гревови и не пристапувај кон молитвата своја со нечиста совест (Јак. 5, 16).
Тоа е патот на животот.
V. 1. А патот кон смртта е овој:
Пред сe тој пат е зол и исполнет со проклетство. Зошто на него се: убиства, прељуби, похоти, блуд, кражби, идолопоклонства, магии, гатање, лажни сведоштва, лицемерија, дводушност, лукавства, гордост, злоба, самоволие, дрскост, срамотни зборови, завист, пркос, надменост, фалбаџиство, небогобојазливост (Мат. 15, 19).
2. По тој пат одат: гонителите на добрите, кои ја мразат вистината, љубители на лагата, оние кои не ја знаат платата за праведноста, неприврзаници на добриот, ниту, пак, на праведниот суд, кои не бдеат над доброто, туку над злото, од кои кротоста и трпеливоста се далеку, кои не ги сакаат сиромашните, кои не сочувствуваат со паталецот, кои не го познаваат својот Создател; убијци на деца свои, уништувачи на Божјото создание; кои го вртат лицето од сиромавиот, кои го навредуваат веќе навредениот; застапници на богатите, неправедни судии на сиромашните; преполни со секаков грев.
Деца, спасете се од сите такви.
1. Пази се некој да не те заведе од овој вистински пат на науката Господова, затоа што таквиот те учи без Бога.
2. Ако пак можеш да го носиш целиот јарем Господов, тогаш ќе бидеш совршен; а ако не можеш, колку можеш, толку и прави (Мат. 11, 19-30).
3. Што се однесува до употреба храната, поднеси што можеш, но посебно внимавај да не јадеш од жртвата идолска, зашто тоа е служење на мртвите богови (Дела 15, 29).
1. Што се однесува до Крштението, вака крштевајте:
Откако претходно сето ова го кажете поучите, „крштевајте во името на Отецот и Синот и Светиот Дух“ во протечна вода (Мат. 28, 19).
2. Ако немаш протечна вода, крштевај во друга вода. Ако не можеш во ладна, тогаш во топла.
3. А ако пак, немаш доволно ни една ниту, пак, друга, тогаш излиј вода врз главата на крстениот три пати: во името на Отецот, и Синот, и Светиот Дух. 4. А пред Крштевањето да постат оној што крштева и оној што се крштева, и ако можат и некои други. На оној што се крштева ќе му наредиш да пости однапред еден или два дена.
1. А вашите пости да не бидат со лицемери (Мат. 6, 16).
2. Зашто тие постат во понеделник и четврток во седмицата, а вие постете во среда и петок.
3. И не молете се како лицемери (Мат. 6, 5), туку како што Господ заповедал во Евангелието, вака молете се (Мат. 6, 9-13); (Лука 11, 2-4): „Отец наш Кој си на небото, да се свети името Твое, да дојде царството Твое, да биде волјата Твоја, како на небото, така и на земјата. Лебот наш насушен дај ни го денес, и прости ни ги нашите долгови, како што и ние им ги простуваме на нашите должници, и не воведи не во искушение, но избави не од лукавиот. Зашто е Твоја силата и славата за вечни векови!
4. Три пати на ден вака молете се. (Дан. 6, 10)
1. Што се однесува до Евхаристијата (Литургијата), благодарете вака:
2. Прво за чашата говорете: Ти благодариме, Оче наш, за светата лоза Давидова, слугата Твој, што си ни ја објавил преку Исуса Синот Твој. Слава Ти во вечни векови! (Псал. 80, 1-20); (Лука 1, 69).
3. А за лебот што се прекршува (говорете):
Ти благодариме Оче наш, за животот и спознанието, што ни го објави преку Исуса Синот Твој. Слава Ти во вечни векови!
4. Како што овој леб што го прекршуваме, кој бил растурен по горите и собран (Јован 11, 52), станал едно, така нека се собере Црквата Твоја од сите краишта на земјата во Царството Твое. Зашто Твоја е славата и силата преку Исуса Христа во вечни векови!
5.А од вашата Евхаристија никој да не јаде и да не пие, освен крстените во името Господово; зашто и за тоа Господ рекол: „Не давајте ја светињата на кучињата“. (Мат. 7, 6)
1. По причестувањето, пак, вака благодарете:
2. Ти благодариме Отче Свети, за Твоето свето Име (Јован 17, 11, 26), кое си го вселил во нашите срца, и за спознанието и верата и бесмртноста, што ни ги објави преку Исуса Синот Твој. Слава Ти во вечни векови!
3. Владико Седржителу, Ти, се си создал заради Твоето Име, и си дал храна и пијалак на луѓето за уживање, за да Ти благодарат; нам, пак, си ни подарил духовна храна и пијалак и вечен живот преку Твојот Син.
4. Пред се, Ти благодариме што си Моќен (Откр. 11, 17). Слава Ти во вечни векови!
5. Господи, спомни си за Црквата Твоја, та да ја избавиш од секое зло и да ја усовршиш во љубовта Твоја (1. Јов. 2,5); и собери ја од четирите ветрови, неа – осветена, во Твоето Царство, што си го подготвил (Мат. 24, 13). Зашто Твоја е силата и славата во вечни векови!
6. Нека дојде Благодатта Твоја, и нека помине овој свет. Осана на Бога Давидов (Мат. 21, 9, 15)! Ако некој е свет, нека пристапи, а кој не е, нека се покае. Маран ата! (Дојди Господи!) Амин! (1. Кор. 16, 22)
7. А на пророците дозволете им да благодарат, колку што сакаат.
1. Ако некој ви дојде и ве учи на сè ова што напред е речено, примете го.
2. А ако тој кој учи, застрани, и почне да ве учи друга наука за да ја расипе оваа наука, тогаш не слушајте го (2. Јов. 10); а ако за да ја умножи правдата и спознанието на Господа, примете го како Господа.
3. Што се однесува до апостолите и пророците, работете како што е запишано во заповедите во Евангелието (Мат. 10, 5-12).
4. Секој апостол кој доаѓа кај вас, да биде примен како Господ.
5. Но нека не останува повеќе од еден ден; ако, пак, има потреба, тогаш и вториот ден. А ако остане три дена, тогаш е лажен пророк.
6. А апостолот кога заминува од кај вас ништо да не зема освен леб, колку до идното преноќиште (Мат. 10, 9-10); ако, пак, бара и пари, тогаш е лажен пророк.
7. И секој пророк кој говори во Духот не искушувајте го и не судете го, „Зашто секој грев ќе биде простен“, а овој грев нема „да се прости“ (Мат. 12, 31).
8. Но секој кој говори во Духот, не е пророк, освен ако се однесува како Господ. Значи, според начинот на однесување се препознава лажниот пророк од вистинскиот пророк (Мат. 7, 16).
9. И секој пророк кој во Духот одредува трпеза ја поставува за сиромашни, нема да јаде од неа, инаку е лажен пророк.
10. А секој пророк кој поучува во вистината, ако не го исполнува тоа што го зборува, лажен пророк е.
11. Секој, пак, пророк испробан, вистински, кој ја изградува тајната на Црквата во светот кој работи за светската тајна на Црквата, а не поучува да се прави сè она што тој го прави, нека не биде осудуван од вас, зашто тој кај Бога има суд; зашто исто така правеле и старите пророци.
12. А ако некој во Духот рече: дај ми пари или нешто друго, таков да не слушате. Ако, пак, за да се даде за други кои немаат, никој да не го осудува за тоа.
1. Секој „што доаѓа во името Господово“ (Мат. 21, 9), нека биде примен; а потоа откако ќе го испробате, ќе дознаете каков е, зошто ќе имате толку расудување да разликувате десно и лево.
2. Ако оној што доаѓа е минувач, помогнете му колку што можете, но тој да не останува кај вас повеќе од два или три дена, ако е тоа потребно.
3. Ако пак сака да се насели кај вас, а знае некаков занает, нека работи, па нека јаде (2. Сол. 3, 10).
4. А ако не знае занает, вие погрижете се според потребата, меѓу вас да не живее христијанин во безработица (1. Тим. 6, 5).
5. Ако тој не сака да работи, таквиот тргува со Христа. Чувајте се од таквите.
1. Секој вистински пророк што сака да се насели кај вас, „достоен е за својата храна“ (Мат. 10, 10).
2. Исто така и вистинскиот учител како работник е достоен за својата храна. 3. Секоја првина од плодовите од пивницата и од гумното, од стоката и овците (2. Мој. 22, 29); (5. Мој. 18, 3-4), земи ја и дај ја на пророците, затоа што тие се ваши прво свештеници, епископи.
4. А ако немате пророк, дајте на бедните.
5. Ако подготвуваш лебови, земи и дај ја првината од нив, според заповедта.
6. Исто така, кога ќе отвориш сад со вино или масло, земи ја првината и дај на пророците.
7. И од парите, и од облеката, и од сè што имаш, земи првина според својата волја и дај според заповедта (4. Мој. 15, 20-21).
1. А во Господовата недела, откако ќе се соберете заедно, кршете леб и извршувајте Евхаристија (Литургија), претходно исповедувајќи ги своите гревови, за да биде чиста вашата жртва (Дела 20, 7); ( 1. Кор. 16, 2).
2. Секој, пак, оној, што има спор со другарот свој нека не доаѓа на собрание со вас, додека не се измират, та со тоа да не се извалка вашата жртва (Мат. 5, 23-24).
3. Бидејќи тоа е онаа жртва за која Господ рекол: „На секое место и во секое време ќе Ми принесувате чиста жртва, зашто Јас Сум Цар голем, зборува Господ, и Името Мое е чудесно меѓу народите“(Малах. 1, 11).
1. Изберете си епископи и ѓакони достојни на Господа, (1. Тим. 3, 3, 8) луѓе кротки и несреброљубиви и вистински и проверени, зашто тие ви служат служба на пророк и учител (Филип. 1, 1).
2. Значи, немојте да ги презирате, зашто тие се ваши достоинственици и учителите.
3. Исправувајте се еден со друг, не во гнев, туку во мир, како што стои во Евангелието (Мат. 5, 22-26); (Мат. 18, 15); а со секој оној што ќе му згреши на друг, никој да не зборува, ниту да го слушате, додека не се покае.
4. А вашите молитви и милостини и сите ваши дела правете ги како што имате во Евангелието на нашиот Господ.
1.Стражарете на вашиот живот; „вашите светилници да не изгаснат, и бедрата ваши да не ослабнат, туку бидете подготвени; зашто не го знаете часот во кој вашиот Господ ќе дојде“(Мат. 24, 42. 44); (Лука 12, 35).
2. А собирајте се заедно почесто, барајќи го она што им одговара приличи на вашите души. Зашто залудна ви е досегашната ваша вера, ако во последно време не бидете совршени.
3. Зашто во последните денови ќе се намножат лажните пророци и расипници, и овците ќе се претворат во волци, (Мат. 7, 15); (Мат. 24, 12) и љубовта ќе се претвори во омраза.
4. Зашто кога беззаконието ќе порасне (Мат. 24, 8-9), луѓето ќе се мразат и прогонуваат и клеветат меѓу себе. И тогаш ќе се појави измамникот на светот како син Божји, и ќе прави знаци и чудеса, и земјата ќе се предаде во рацете негови, и ќе прави беззаконија какви што никогаш на векот немало (Откр. 12, 9); (2. Сол. 2, 4); (Мат. 24, 24).
5. Тогаш родот човечки ќе падне во огнот на искушенијата, и „мнозина ќе се соблазнат и ќе пропаднат, а оние кои ќе претрпат во верата своја, ќе се спасат“(Мат. 24, 10-13) од проклетството (υπο του καταθεματος – на Оној (Христос) Кој (другите) го проколнуваат).
6. И тогаш ќе се појават знаците на Вистината: најнапред знакот на отворање знак на појавата (Господова – Крстот) на небото (Мат. 24, 31), потоа знакот на трубниот глас (1. Сол. 4, 14-17), и третиот знак воскресението на мртвите.
7. Но не сите (заедно), туку како што е речено: „Ќе дојде Господ и сите свети со Него“(Зах. 14, 5).
8. Тогаш светот ќе „Го види Господа како доаѓа на облаците небески“(Мат. 24, 30).
Ако правилно го устројуваме нашиот духовен живот, односно ако ја познаваме нашата вера, и ако водиме правилен духовен живот – редовно постиме (секоја среда и петок, и четирите големи пости), редовно, т.е. секојдневно се молиме, се исповедаме кај својот духовник – тогаш нема никаков проблем околу причестувањето. Согласно нашиот духовен раст и зрелост, духовникот ни одредува кога и колку да се причестуваме. И во тој случај, не е задолжителна исповед пред Причест. Но, во црква доаѓаат и многу традиционални христијани, кои се крстени, но кои немаат правилен духовен живот, односно, немаат редовност во постот, молитвата, исповедта, и затоа кон нив треба поинаков пастирски пристап, отколку кон оние кои живеат правилен духовен живот. За таквите традиционалисти, задолжително е да се исповедаат пред секоја причест, но што поскоро да се научат и тие да живеат правилен духовен живот, без недостаток.
Исто така помеѓу овие традиционалисти постои и една голема заблуда, дека доволно е да постиме 7 дена без масло, и со тоа „заслужуваме“ света Причест. Поради оваа заблуда се отфрлаат постот во среда и петок, и четирите големи пости, се отфрла молитвениот подвиг и покајничката исповед, и светата Причест се сведува на нешто магиско, издвоено од севкупниот христијански живот. Причестувањето станува ритуал „за здравје“ (но не и за спасение), и кај тие луѓе нема желба за промена, за подобрување, за преобразување и христијанизирање на личноста, за добивање спасение и светост. Светата Причест не смее да се прима од адет, несвесно, без да знаеме што примаме, туку треба да биде круна на нашиот севкупен духовен живот и познавање на нашата вера, и да нè води кон богопознание и спасение.
Потребно е воздржување од секој грев, од лоши помисли, од кавги, расправии, непријателство, како и воздржување од брачни телесни односи во денот пред и во денот кога ќе се причестиме. Вечерта пред причест најдобро е и да не јадеме обилно и да не пиеме многу течности, ниту алкохол, и на Литургија да отидеме „на гладно срце“, без да јадеме или да пиеме било што, ниту да џвакаме мастики за џвакање, ниту кафе да пиеме, ниту вода, ниту цигари. Исто така жените треба да внимаваат да не одат на Причест украсени со козметички препарати, шминки, кармини, ѓердани, туку украсени со добродетели.
Секако, како дел од подготовката за света Причест не смееме да ги заборавиме и молитвите пред Причест кои ги има во секој молитвеник.
Господ нека Благослови
Славете го Господа зашто е добар,
Зашто е вечна милоста Негова,
Славете го Богот на боговите,
Зашто е вечна милоста Негова,
Славете го Господарот над господарите,
Зашто е вечна милоста Негова,
Единиот кој прави големи чудеса,
Зашто е вечна милоста Негова,
Тој премудро го создаде небото,
Зашто е вечна милоста Негова,
Тој ја утврди земјата врз водите,
Зашто е вечна милоста Негова,
Единиот кој ги создаде големите светила,
Зашто е вечна милоста Негова,

На 7 јануари 2010 година беше формирана Македонска Вистинска Православна Црква на состанокот што се одржа на истата дата. Сите принципи на Македонска Вистинска Православна Црква се древното христијанско учење на нашиот Господ Исус Христос и Неговите Апостоли, Светите Православни Епископи од Исток кои го пренесуваа учењето на Господ и Неговите ученици, и седумте Вселенски Собори и Свети Синоди, според Јулијанскиот календар. Нека Господ Благослови, спаси и помогне на сите нас во остварување и градба на оваа Црква во Република Македонија.
Ако си православен или љубопитен, ти си добредојден во Македонска Вистинска Православна Црква и нашите Светонеделни и празнични Литургии. Нашата слава е на 7 јануари, според стариот Јулијански календар, на празникот Собор на Свети Јован Крстител.Ќе се изгради манастир кој ќе биде посветен на најголемиот пророк и Предвесник на доаѓањето на нашиот Господ Исус Христос. Црковните служби, Светата Литургија е за сите кои веруваат во Господ, но само православните, крстени во Господа, можат да примат и бидат дел од Тајната на Причестувањето. Манастирот е посветен на Свети Јован Крстител и со неговиот глас, преку неговите монаси и монахињи, сакаме да ги информираме сите мирјани во нашата околина и нашата земја Македонија, кои сакаат да ја користат манастирската обврска, дека нашите манастирски обврски и услуги кон вас верниците се бесплатни како на пример:венчавки, крштевки, миропомазување, погреби и останто . Секој кој самиот ќе добие желба од своето срце и посака да дарува на манастирот е добредојден со дар на вино црвено за Причестување, маслиново масло за кандилата во храмот и Манастирот, бело брашно за насушен леб и просфора, сите вакви дарови за нас се од големо значење, а на овој начин сметаме дека е и од Господ ако е дојдено од вашите срца. Затоа дојдете, повелете во манастирот и манастирската црква со љубов кон Господа затоа што тука се лекува, излекува и се благословува, тука не е судница и тука не се суди никому. Ние сме во изградба, но секако дека сме тука секогаш за вас, да бидеме секогаш со вас и Господ да е секојпат помеѓу нас.
Бидејки линијата која не разделува од расколната црква на мпц е молитвеното општење. Покрај тоа не го прифаќаме модернизирањето во црквата, преземање и преаѓање на новиот календар, исфрлање на постот, изменување и нарушување на црковните канони и заедничка молитва со неправославните, неприфаќање на екуменизмот и антихристите, атеистите и не прифаќање на ересите кои се појавуваат во самата Православна црква. Затоа бидете дел од Македоската Вистинска Православна Црква, каде што ќе пoстите, исповедувате и Причестувате. Од самиот почеток Господ Исус Христос ни кажува како да живееме, како да се молиме и во кого да веруваме! Јасна е сликата дека сите тие кои поверуваа во Него и ден денес веруваат.
Затова и ние, МАКЕДОНСКА ВИСТИНСКА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА, веруваме во Него како Господ Бог наш во Неговата вистина, во Неговата Црква и дека ние како народ Македонски, верници Негови, веруваме дека сме еден дел од Неговата Црква. Кога Господ Исус Христос почнал во своето време да оди и да го учи својот народ Тој никаде не ги споменува Црквите,туку вели да веруваме во еден Господ во Една Црква ,а не во Неговите Цркви и Патријаршии кој денес ги има по целиот свет. Еден Господ Исус Христос и Една Света Апостолска Православна Вселенска Вистинска Црква, таму за сите има место.Во таа Црква сите сме Православни и сите веруваме сега и во век и векови само еден Господ Исус Христос, кој Воскресе, ја победи смртта и спас ни донесе денес сите сложно да живееме православно. Нека на сите Православни цркви се вее само едно знаме, знаме на Едната Света Апостолска Православна Вистинска Црква на Господа Исуса Христа. Верувајте во Господ Исус Христос, молете се само на Него, na Светите Отци, Мајка Света Дева Марија, Богородица наша, нека Господ Благослови и нека не спаси.Амин.
Би сакале да ви обрнеме внимание со тоа што ќе ви кажеме неколку зборови повеќе за нас, иако веќе претходно сме кажале, но како едно надополнување за тоа кои сме ние како Црква. Од самиот почеток наидовме на бурни реакции од одредени луѓе кои не нарекоа со секакви имиња и не класифицираа во секакви секти, но тоа го направиле затоа што се постојано погрешно упатувани од големата пропаганда која ја врши мпц. (мпц е напишано со мали букви зошто е непризната црква).Остануваме тука на нашата веб страна. Како што веќе рековме, ние не сме под јурисдикција на СПЦ, ниту пак сме ПОА, туку припаѓаме на Вистинската Единствена Апостолска Православна Црква. Но пред сето тоа, ние сметаме дека треба да ви ја кажеме вистинската состојба во мпц, едноставно не можеме да ве држиме во лага. Треба да се каже вистината, иако тоа повлекува ваши прашања, но за се можете да прашате во линкот за Прашања и Одгвори каде ќе ви се дадат адекватни и реални одгвори. Да ви напоменеме дека оваа Црква е строго одредена ВО СВОИТЕ СТАВОВИ ДА БИДЕ И Е ПРОТИВ ЕКУМЕНИЗМОТ, ЕРЕСОТ И СИТЕ ОНИЕ КОИ СЕ НА ПАТОТ ДА СЕ СОЕДИНАТ СО РИМОКАТОЛИЧКАТА ЦРКВА КОЈА САМАТА СЕ ОДВОИ И ЈА ОГРАБИ ЦРКВАТА НА ГОСПОДА, ПРОТИВ ОНИЕ КОИ ВОВЕДУВААТ НОВИ ЦРКОВНИ ОДРЕДБИ КОИ ВЕЌЕ ОД САМИОТ ПОЧЕТОК СЕ ВО ЦРКВАТА ОД 33-та ГОДИНА..Каква е ползата, браќа и сестри мои, ако некој рече дека има вера, а нема дела? Може ли таквата вера да го спаси? Ако некој брат или сестра се без облека и имаат потреба од секојдневна храна, па некој од вас им рече: “Одете си во мир, стоплете се и наситете се!”, а не им го даде она што им е потребно за телото, каква е ползата од тоа? Така е и со верата, ако нема дела, мртва е сама по себе.

Вие кои сте крстени и верници во Господ Исус Христос кои ја применувате Неговата молитва сакаме уште повеќе да ја отвориме вратата кон патот кој води кон Господ и сите ние заедно во манастирот да ја почуствуваме големата љубов од Господ, Неговата милост и човекољубивост. Само така е можно да живееме во една Црква, во една заедничка душа и заедно дa ја славиме Неговата Слава, да бидеме се поблиску до Него и на секое наше Неделно среќавање дa Гo величаеме сето она кој Tој ни го сoздаде и даде на сите нас. Да веруваш не е да се срамиш, но и не да се гордееш, да веруваш е дар од Господа и затоа и ние тука во манастирот „СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ„сакаме да ви подариме и да ви даруваме се што е и што води кон Господ. Затоа мили браќа и сестри во Господа да нe дозволиме да си сoздаваме искушенија туку да си имаме убави зборови и бесрамно да се гледаме сите на Неделната Света Литургија. Многу пати ќе имате многу нешта да прашате но многумина се срамат, многумина ете можеби и незнаат како да прашаат за нешто што им треба. Не срамете се , туку прашајте го секој од нас кој е близу до вас, а тој кој не знае ќе ве испрати кај оној кој ќе може убаво да ви објасни. Да,за палење на свеќи?Тоа е посебно прашање,а еве од некое си манастирско и црковно познавање сме гледале дека мирјаните кога палат свеќи палат многу повеќе oтколку што има потреба или значње. Палењето на свеќи е од големо значење во Православието,но ако палиме свеќа за една наша роднина, а тие се неколку членови, палиме една свеќа но на свеќата ги именуваме сите членови од неговата куќа по име, значи за секоја куќа по една свеќа е доволно, за секој еден поединец една свеќа, но за едно семејство по една свеќа е доволно. Кога доаѓате да не посетите и сакате нешто ете да донесете ,тоа е за нас од Господа, и сите тие дарови нека се во вино, кое ќе се служи за во Службата на Причестување и слично, брашно за просфора и насушниот леб, маслинов зејтин за кандилата но многумина им е најлесно да остават пари кое не носи добро. Зошто тоа го велам? Се сеќавате во Евангелието кога Господ ги истера сите оние кои во храмот продаваа и парите ги броеја, заради тоа што тоа не е од Господа, парите секојпат се само кавга во куќата, а ние тоа не го сакаме да биде помеѓу нас туку секојпат Господ да е со нас и помегу нас сите. Затоа мили наши браќа и сестри во Господа, запалете свеќа, помолете се на Господа, постете, исповедувајте се и причестете се што повеќе зошто тоа е подобро за вашето тело и душа, а парите нека бидат за вашето домаќинство.Пари на иконите не ставајте затоа што со тоа вие Господа не го купувате или помагате, туку тешкотии создавате. Дојдете, помогнете ни кога е берба на житото, пченката, компирите да ги извадимe од земја, зелката да jа собереме, токму тогаш на Господ сте му помогнале и благости добиле.Така сте ни сите добродојдени и за добро и за лошо со Господ се заедно ќe решиме.
Македонска Вистинска Православна Црква, неeкуменистичка, неeреска, не е во состав на расколната самонаречена македонска патријаршија на т.н. мпц-оа од многу причини од кои најголема и најсериозната е сеересот на екуменизмот кој во расколната мпц активно се спроведува со децении сосема јавно и во зборови и во дела.Црквата јавно ги осудува срамните постапки на гробиштата во Кавадрци,каде самонаречената мпц си зема за право да го стопира погребот на еден наш сограѓанин кој се упокои во Господа и требаше да биде испратен со сета почит и сите Православни обреди како му припаѓаат на секој еден Православен жител.Оваа МАКЕДОНСКА ВИСТИНСКА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА не е во состав во ниту една ЕКУМЕНИСТИЧКА НОВОПОЧНАТА ПАТРИЈАРШИЈА И ПАТРИЈАРСИ КОИ СЕ ВО СОСТАВ СО ПАПАТА И ВАТИКАН. Светската историја воопшто е непрестана борба – битка меѓу два непомирливи религиозно-политички принципи: теократија и сатанократија. Таа немилосрдна борба на двата табори кулминира во 1917 година со доаѓањето на власт на сатанократијата која се встоличи на урнатините на руската теократија. Отстранет е оној кој ја спречуваше експанзијата на Тајната на безаконијата – последниот богољубив помазаник Божји, православниот цар. Тајната на безаконијата, за која уште зборуваше апостол Павле дека уште во тоа апостолско време таа почнала да дејствува и незапирливо да се шири. Додека пред 1917г правилата само делумно се прекршувале во животот на православните цркви, во наредните 10 години тајната на безаконијата се вовлекла во самото срце на нејзината надворешна организација отстранувајќи ги последните побожни владици и водејќи ги помесните автокефални Цркви кон отпаѓање од вистината. Тоа довело до појава на движење на отпор против официјалните паднати Цркви, кое станало познато како „Вистинска Православна“, односно „Старокалендарска“ или „Катакомбна“ Православна Црква, спротивно на нивните псевдо-православни или новокалендарски или „надземни“ официјални пандами. Најважните меѓу нив биле Вистинската Православна или катакомбна Црква на Русија, Вистинска Православна или Старокалендарска Црква на Грција и Романија и Руската Загранична Црква. Така за разлика од надворешното единство, богатство и бројност на Црква на православното христијанство од 1914 година, денес пред нас, имаме слика на нивните мали и однадвор прогонети остатоци. Во почетокот на XX век се појави поделба за која веќе сега може да се каже дека до крај е остварена: од Православната Црква се одвоило т.н. „светско“ или „екуменистичко праволавие“ – изгубена е врската со Црквата на Светите Отци, Светите Собори и Светото Предание, а во псевдо-црковната структура се протегаат ереси на екуменизам, модернизам и сергијанство кои водат во пропаст. Основата на „светското православие“ во суштина е хиерархија која отпаднала од Христа и која по себе повлекува луѓе кои се сметаат за православни, но не знаат што е всушност Православието. За тие луѓе, кои светоотечкото учење за Црквата го замениле со римски папизам или протестантизам, значењето на епископот се сведува пред се на функција на црковен администратор или на улога на некаков авторитет кој е недопирлив за било каков човечки суд и во кој – само во него!- е содржана Црквата. По светоотечкото, пак, учење, изразено кај Свети Максим Исповедник, Црквата се состои „во правото и спасоносното исповедување на верата“ и согласно на тоа, во секој човек – носител на таа вера. Сепак, без епископ нема Црква и затоа додека постои Црква на земјата, ќе постојат и православни епископи. Како да се постапи ако Црквата, заради некои причини (смрт или отпаѓање од Црквата) останала без свој епископ, а православни епископи нема во близина, или не е воспоставено општење со нив? Во тој случај Црквата може привремено, до присоединување на конкретен православен епископ, да го спомнува „целото епископство на православните“. Така на пример, во XIII век, при смената на Константинаполскиот патријарх, се до изборот на новиот, монасите и клирот на патријаршијата го спомнувале „целото епископство на православните“, а во грчката Италија од X до XVI век Црквата исто така го спомнувала епископството во целост. Вистинската Православна Црква која се одвоила од отстапниците, цврсто го чува православното учење за Епископот и Црквата која е дел од Светото Предание. Ние сакаме да бидеме верни чеда на нашите Свети Отци, учителите на Православието и да живееме токму во онаа Црква во која живеат светите Апостоли, светите Пророци и Маченици и сите Светители и затоа не сакаме да одиме со отстапниците на православието од овој свет кои дрско го газат црковното учење и им се исмеваат на светите. Не сакаме да одиме со т.н. „патријарси“, со нивната хиерархија и „духовни старци“ кои ги поддржуваат, со заблудени пастири и народ, зошто сме научени од светите дека постојат две патеки – патеката на животот и патеката на смртта, патот на светлината и патот на темнината, патот на Светите Отци и патот на отстапниците и еретиците, „прогонителите на добрите, мразителите на вистината и љубителите на лагите“. Нека Светите Отци ни бидат патеводци на царскиот пат на Вистинското Православие! Меѓу современите православни христијани колку има такви кои имаат храброст да побегнат од екуменистите и да се одвојат од општењето со нив? Многу малку. Навистина, стадото Христово секогаш било мало! Мало стадо. Сите кои останале верни сведоци на Вистината во светот се непросветена толпа, непознавачи на Законот, со своите страсти и разногласини, со својата умствена ограниченост. Дали некој од првенците или од фарисеите поверувал во Него? Туку, проклет е овој народ што не го знае Законот (Јн. 7, 48-49). Кој богослов, кажете ми, станал вистински православен? Кој професор на факултет станал вистински православен? Кој од денешните современи беспрекорни епископи станал вистински православен? Ниту еден мудрец, ни некој силен од овој свет не ја следел толапата непросветени вистински православци, тој „мал број“ на Галилејци, кои удираат во клепалото, како што тоа некогаш го правел Ное, за да ги повика животните во арката. Оваа мала толпа извикува: Македонската патријаршија се наоѓа во целосна согласност со екуменистичките еретици, во раскол и создавање на омраза меѓу својот народ со најодвратни синкретисти. Погледнете наоколу како луѓето мирно пребиваат на своите места, како „благоразумно“ се причестуваат , венчаваат и крштеваат во големи и прекрасни храмови. И погледнете колку многу се – познати лица, интелектуалци, свештеници, учени епископи, старешини, книжевници, фарисеи, законици. Што да се каже, зарем сите тие луѓе се наоѓаат во незнаење и зарем само вистинските православни знаат се? Вистинските правослвни може и да не знаат се, но едно знаат-дека тие се наоѓаат во согласност со Исповедниците, Отците, Пустиниците, древните Маченици, Новомачениците и Апостолите. Што се однесува до нив, тие се малку, но ете, вистинските христијани секогаш биле во мал број. Тие не се моќни, но и Апостолите биле немоќни. Нив не ги загрижува тоа што се неуки, зошто ете и самиот Христос бил неук. Тие водат борба само за едно-како да ја сочуваат верноста на Православието, како да останат во Црквата и како да влезат во арката. А што се однесува до екуменистичките и новотарските учења, кои произведуваат толку длабок впечаток на своите ученици и на целата таа маса на парохјани и монаштво кои се наоѓаат во официјалната „црква“ која е распространета по целиот свет и призната од светот, на тоа вистинските православни одговараат заедно со Свети Теодор Студит: „Оној кој се потруди да му угоди на Бога има предност над илјадниците кои се фалат со својата саможивост. Кој пак, од оние кои здраво мислат, не сака попрво да биде во бројот на неколкумината кои тежнеат да стекнат спасение одејќи по тесниот пат, отколку да биде во бројот на многумината кои по широкиот пат одат кон пропаста? Ти, пак, ако ти е по волја, дај му предност на големиот број на давеници наспроти Ное кој се спасува, а мене дозволи ми со малобројните да влезам во арката“.

Светиот Синод, Mитрополитот на Црквата со Советот на Македонска Вистинска Православна Црква на состанокот што се оджа на 3, 4 и 5 јануар 2011 го донесе следново:

1.Строго е забрането за свештството (епископи, свештеници, ѓакони) како и за мирјани, читатели, монаси, кои се стремат кон свештенството и монашкиот живот: да пушат, прекумерно да пијат, да посетуваат клубови, кина и други места каде што може да се навреди моралноста и религијата воопшто.
2.Свештените лица и монаси, надвор од граѓанските работа (освен на настава кога треба да носат расо) мора да носат свештеничка облека која се состои од туника и појас за епархиски свештеници, појас за јеромонаси и јероѓакони монаси, горна мантија старо словенски стил, риза кога е можно, задолжително со официјалните акти.
Од 1 мај до 30 септември, поради топлина може да се земе само качулка (или појас), од 1 Октомври-30 април се бара: расо, појас, капа, риза. Во случај на настинка може да се користат под јакна риза или друга облека соодветна на црковна одежда.
3.Секуларното свештенството и монасите мора да носат бради, а косата долга и може да се третира умерено.
4.Животот на монахот, како и на јеромонахот и јероѓаконот е составен од молитвата, учење и рачна работа. Во нашата црква не е дозволено монахот да живее во надворешниот свет, оти во надворешниот свет се случуваат големни тешкотии ,опасности и стапици и тешкотиите тешко може еден монах сам да ги совлада.
5.Во однос на интелектуалната подготовка на идните свештеници задолжително е четиригодишно теолошко, литургиско и духовно школување.
6.За оние кои веќе ги имаат завршено студиите во Римокатоличката теологија или за оние кои доаѓаат како свештеници од Римокатоличката Црква, потребен е соодветен подготовителен период (1-2 години) пред да биде ракоположени.
7.Свештениците и монасите, додека работат во светот, имаат моменти на молитва и размислување најмалку три пати на ден.
8.Секој свештеник или монах, што ќе го изберете како духовен водач и исповедник, и се придржувате на неговите насоки во внатрешниот и надворешен духовен живот, е секогаш послушен на директивите и предлозите на Митрополитот.
9.Секој член на Црквата,свештенсвото или мирјаните,треба да почека за канцеларија која му припаѓа нему и на сите што им е доверена од страна на поглаварот или некој во негово име.
10.Се препорачува за секого (свештенството и народот) смиреност, својствата на говорот и однесување како што имал Господ и неговите ученици.
11.Свештеник или монах кој ја остава нашата јурисдикција (или е отпуштен), не може да биде повратен, освен во некои исклучоци доколку се чини дека тоа е соодветно на Поглаварот.
12.Документите на оние кои заминуваат или се истерани, остануваат во базата на податоци и не може да бидат вратени.
13.Оној кој се стреми кон ѓаконство или свештенството, и е во брак, станува ракоположен. Добро е неговата сопруга да е со православна вероисповест. Ако сопругата на ѓаконот или свештеникот се упокои, тие не смеат да се преженат.
14.Датумот на годишниот Синод се одредува во првата недела од септември за три последователни дена: петок, сабота и недела.
15.Нашата еклисиологија не ги признава тајните на Римокатоличката црква.
16.Светиот Синод одлучи дека поглаварот на Македонска Вистинска Православна Црква секогаш мора да биде Македонец,роден во македонија.
17.Црковните служби се отворени за сите, но само православни верници учествуваат во Евхаристијата. Ако сакате да земете учество во Евхаристијата, мора да бидете на време на црквата.
Православен христијанин може да земе учество во Евхаристијата само во православна црква. Треба да пости во среда и петок,да ги чита неговите молитви наутро и навечер од молитвеник,да има запалено кандило или свеќа и темјан (во неделите и на празници) пред икона, читање на дневниот текст од Библијата и да учествува во црковни служби толку често колку што е можно повеќе.
Овие правила треба да се исполнат за да помогнат на патот на нашиот духовен живот.
Неговaта Светост Архиепископ и Патријарх Јован-Хаџи
07.01.2011 Година Господова

Неговата Светост Архиепископ и Патријарх на Македонска Вистинска Православна Црква на Македонија и македонскиот народ во дијаспора,Палестина и цела Скандинавија, +++Јован-Хаџи
со Светиот Архиерејски Синод на Македонска Вистинска Православна Црква претседава Неговатан Светост, Архиепископот и Патријарх Јован-Хадји.

◦Епископ Скандинавски Димитрие (хиротонија: 21. 06. 2009)
◦Епископ Европски Митракис
Архимандрит Aдминистратор Палестински – Мелитиус
◦Епископ Полошко-кумановски Јеремие
◦Епископ Преспанско-пелагониски- Серафим
◦Епископ Струмички Јосиф- (хиротонија: 6.08.2010)
◦Епископ Повардарски – Јован II
◦Епископ Хераклејски Симеон (хиротонија: 12. 07. 20010)
◦Епископ Велички г.Јаков (хиротонија: 7. 10. 2012)
◦Епископ Лешочки г. Јосиф (хиротонија: 21. 10. 2012)

Ѓакон –Тодор
Ѓакон – Доротеј
Јеромонах – Серафим
Игуманиа на манастир СВЈК- Емилија
Манастирот СВЈК има 18 монаси и 12 монахинњи
Искушеничка Кристина,Елена,Вера,Бисера,Борка,Дафина,Елена,Зора,

Добредојдени се сите оние кои сакаат да ја спасат Христовата Црква и Македонското Вистинско Православие.
Вие кој што сте во состојба и сакате да дарувате на Црквата користете ги овие податоци:
Makedonska Vistinska Pravoslavna Crkva
Тел: +47/94053739
Зачленување во Македонска Вистинска Православна Црква испратете на:


Brønnøysundregistrene:Директорат за Регистрација
Број на Регистрацијата: 998401747
Адреса: PostBoks 6678,Rodeløkka,0502 Oslo Norway
Форма на Организацијата: Религија,Црква
Општина: Осло
Држава: Норвешка

Пости и молитвословја и секогаш сите заедно да јадеме од едниот Леб и да пиеме од едната Чаша, и да ни бидат Трпезата Господова и словото Божје сета утеха од сега и до века, од Господа молиме. Подај, Господи!
Нашиот благоверен народ и учителите да се сочуваат и избават од нецрковното и неблагодатното и неподвижното богословје, од Господа молиме. Подај, Господи!
Нашата биднина да поминува во состојба на присуството Божје, и во неуморната борба по Бога со срце смирено да го запленуваме Спасителот наш – Исуса Христа, од Господа молиме! Подај, Господи!
Уште се молиме секадеприсутниот Дух на Вистината и Ризница на добрата да ги запре нечистите мисли во нашите умови и да нѐ просветли со богоугодна мисла, да ја отклони оградата на нашата себичност и себељубје и да ја всели во нас Својата благодат, та жедта наша за знаење во жед за славословје да се претвори, од Утешителот просиме! Подај, Господи!
За непоколебливост на богоспасителните свети Божји Цркви, за достојно претставување и пројава на Католичната Црква во нашите епархии, парохии и манастири, за свест на нашите лаици за нивното царско и свештеничко достоинство и служење, и за победа на Народот Божји над духот сектин, на Господа да се помолиме. Господи помилуј.
Уште се молиме Господарот на изоблините жетви да изнесе на својата нива доволно работници на Духот Свет, и на Својот посветен народ Тој да ги праќа посакуваните пастири претстојатели. Подај, Господи!
Господ да нѐ избави од духот себедопадлив, себељублив и себеобожлив, кој и на надворешно украсување и бојадисување и маскирање нѐ нагонува, па да ни подари ревност за соборно живеење и себеукрасување со добродетели, од Господа молиме.Подај, Господи!
Господ да не заштити, спаси, помилува и сочува од духот на сите страсти што владеат во светот, од секаквовидно обессветување на телото и душата, и од кремации на телата кои се храмови на Духот Негов Свет, на Господа да се помолиме. Господи помилуј.
За покаен дух и за одрекнување од телеснопохотниот дух, измами и пустошења на децата Божји, и за утврденост во дарот и во призивот со кои сме призвани, на Господа да се помолиме. Господи, помилуј.
Уште се молиме праведниот гнев Божји да ги скроти сите оние кои загушени од демонот измислуваат богохулни игри и сладосртастја, па и тие да се покајат. Подај, Господи!
За заштита на сите деца во светот од телесни злоупотреби, и од смртоносниот бел прав, од секаквовидни безвредни и лоши ствари и разорна музика, од суета и распустна забава и спиритизам, виртуелна магија и разорна фантазија, од помодарска и ревијална суета и расипништво во време на глад и беда и болести на нашите ближни, и од секакво нечесно работништво и добивање, на Господа да се помолиме. Господи помилуј.
Човекољубивиот дух на вистина, правда и покајание да проникне низ сите неправедно обогатени поединци и во нивните работништва, та и тие да им помагаат на сите сиромашни и невработени ближни свои во слава на Бога, од Господа молиме. Подај, Господи!
Просветени со Духот Свет, Духот Вистинит, да не оддаваме слава на суетни и страстни луѓе и на лажни пророци и „ѕвезди“ – паѓачки, туку да се уподобуваме во Христа како сите Свети Негови, од Господа молиме. Подај, Господи!
Добриот Утешител и секадепрустутниот Вдахновител да нѐ заштити од разорната моќ на индустријата на сните, и Тој да ни биде ризница на добрините, од Господа молиме. Подај, Господи!
Да се вразумат и покајат сите заслепени продавачи на тела и души кои ги продават на прозлобни луѓе и демони, и да се покајат сите истополни блудници – мажи, жени, деца, магови и магиси, на Господа да се помолиме. Господи помилуј.
Својата животворна сила за творење и раѓање сите сопружници да ја свртуваат од белата чума кон детската радост, а многубројните меѓу нив, своите страсти кон домашните миленичиња да ги насочат во љубов кон сопствените деца, од Господа молиме. Подај, Господи!
Уште се молиме сосема да престане уништувањето и злоупотребата на зачнатите деца Божји во македонскиот народ, и во сите христијански народи, и во целиот свет, а да се врши заповедта Божја за раѓање и множење и населување на целата Земја. Подај, Господи!
Заштита од секаков спиритизам и магија и вештерство и коцка на јуноста наша од Господа молиме. Подај, Господи.
Заштита и избавување од сите бели и црни магови, вештици и вештери, гуруа, погодувачи и хазардери, и за нивно покајание, повторно и пак од Господа молиме. Подај, Господи!
Да ги распнуваме своите страсти и желби и да не ја чиниме волјата на телото и помислите, туку сѐ да правиме во љубовта Христова, од Господа молиме. Подај, Господи!
Уште се молиме што поскоро да се скрши дланката на козмократоторот и козмотиранинот што во потајност го крои и прекројува Божјиот свет, и веќе да не онесреќува и уништува неизбројно мноштво луѓе, и за нивното покајание, да се помолиме на Господа. Подај, Господи!
Да се истреби лихварството и нечесната заработка, и веќе да престане трговијата со белото робје и новороденчињата и фетусите и телесните органи на живите и упокоените луѓе, повторно и пак на Господа да се помолиме. Подај, Господи!
Да се спасиме од прекумерието на мамонските емисари што со валкани пари ги потиснуваат малите народи, и за нивно покајание, од Господа молиме. Подај, Господи!
Од самиот почеток Господ Исус Христос ни кажува како да живееме,како да се молиме и во кого да веруваме! Јасна е сликата дека сите тие кои поверуваа во него и ден денес веруваат.

Да биде благословен Бог и Таткото на нашиот Господ Исус Христос, Кој не благослови, во Христа, со секаков духовен благослов во небесните места,зашто не избра во Него, пред создавањето на светот, за да бидеме свети и непорочни пред Него во љубов. Како што не и определи однапред за да не посини преку Исуса Христа, по благоволение на Својата волја, за да биде фалена славата на Неговата благодат, со која не дарува во Возљубениот, во Кого имаме откуп преку Неговата крв, прошка на гревовите, според богатството на Неговата благодат, која ја излеа изобилно на нас во секоја мудрост и разумност, соопштувајќи ни ја тајната на Својата волја, според Своето благоволение, што го одреди во Него, за да ја спроведе кога ќе се исполнат времињата, за да соедини повторно во Христа, се што е на небесата и што е на земјата во Него,во Кого и ние бевме избрани за наследници, зашто бевме определени однапред со одлуката на Оној, Кој прави се по советот на Својата волја, за да бидеме за пофалба на Неговата слава, ние, кои веќе од порано се надевавме во Христа. Во Него и вие, откако го чувте словото на вистината, Евангелието на вашето спасение и откако и вие поверувавте, станавте запечатени со Светиот Дух на ветувањето. Кој е залог за нашето наследство, за откупување на оние кои станаа Божја сопственост за пофалба на Неговата слава. Затоа и јас, откако чув за вашата вера во Господа Исуса и за вашата љубов кон сите свети,не прекратувам да заблагодарувам за вас, спомнувајќи ве во своите молитви, та Бог на нашиот Господ Исус Христос, Таткото на славата, да ви даде дух на мудрост и откровение во вистинското познавање на Него,и да ги избистри очите на вашето срце, за да знаете каква е надежта на Неговото повикување, колкаво е богатството на Неговото славно наследство во светите, и колку е преголема Неговата сила кон нас, кои веруваме според дејствувањето на Неговата моќна сила,чие дејство го покажа во Христа, кога Го воскресна од мртвите и Го постави оддесно на Себеси во небесните места, далеку над секое началство, и власт, и сила, и господство и над секое име, кое се спомнува не само во овој свет, туку и во идниот. И се Му покори под Неговите нозе, а Него Го постави за Глава над се на Црквата, која е Негово Тело полнота на Оној, Кој исполнува се во се. Никoгаш нe нарушувај гo пoстoт вo срeда и вo пeтoк. Тoј пoст e запoвeдан oд Црквата и e дoбрo oбразлoжeн. Акo нeкoгаш вo живoтoт си гo нарушил oвoј пoст, мoли сe на Бoга да ти прoсти и пoвeќe нe грeши. Благoчeстивитe луѓe нe сe смeтаат сeбe си за разрeшeни oд тoј пoст,ни на пат, па дури ни вo бoлeст. Свeти Пахoмиј eднаш срeтнал луѓe кадe штo нoсат мртoвeц и видeл двајца ангeли вo пoвoрката. Тoј пoчнал да сe мoли на Бoга да му ја oткриe тајната за присуствoтo на ангeлитe при закoпoт на тoј чoвeк. Каквo дoбрo направил тoј чoвeк за да гo придружуваат свeти ангeли Бoжји вo спрoвoдoт дo грoбoт? Тoгаш, пo Бoжја прoмисла, сe приближилe свeтитe ангeли дo Пахoмиј и вака му oбјаснилe: “Eдeн oд нас e ангeл на срeдата, а втoриoт e ангeл на пeтoкoт. Па какo штo oвoј чoвeк сeкoгаш, дури и дo самата смрт, пoстeл вo срeда и вo пeтoк, затoа и ниe сo чeст гo спрoвeдувамe нeгoвoтo тeлo. Какo штo тoј дo смртта гo сoчувал пoстoт, затoа и ниe гo прoславувамe”.
Нека Господ Бог не Спаси и Благослви!


Во манастирот на МАКЕДОНСКА ВИСТИНСКА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА живееме според Атонскиот Типикон.
Карактеристично е тоа што во среда и петок имаме предходно освештени литургии кои се поврзани со вечерната служба.
Најважната работа во животот на монахот е дневната програма (распоред). Таа се заснова на молитви, но од друга страна и на дневни обврски, учење и одморање. Нашиот манастир го следи Типиконот на Света Гора со некои потребни промени. Поконкретно, ние стануваме во 03:00 часот и имаме лични молитви (канона) во секоја монашка ќелија. Заедничката служба почнува во 04:00 часот (часови, Божествена Литургија) се до 08:00 часот. Потоа појадуваме (освен кога постиме) и малку се одмораме. Потоа секој монах ја извршува својата работа: готвење, хранење животни, работење во градината, столарија, чистење, сликање икони и т.н. Овие работи се чинат како да немаат ништо духовно, но во манастирот сите овие работи имаат посебно значење. Монасите не работат за да заработат, туку на ваков начин тие ја нудат својата работа за да му служат на Бога. Во 13:30 часот тие имаат параклис пред иконата на Богородица и во 14:00 часот ручаат. Вечерната молитва е во 17:00 часот преку лето, и во 16:30 часот преку зима. По вечерната, во 18:00 часот монасите се слободни да се сконцентрираат на себе, на било каква работа или учење или молитва. Околу 21:00 часот монасите се собираат и имаат лесна вечера (освен во пост) пред последната служба, вечерната богослужба. На крајот од оваа служба монасите си простуваат еден на друг за се што тие си сториле во текот на денот „и прости ни ги нашите гревови, зошто ние им простуваме на сите наши должници“. Многу често има бдеење од 22:00 до 05:00 часот. Овој типикон почнува од почетокот на манастирскиот живот. Монасите ги жртвуваат часовите за одмор поради нивната љубов кон Бога. Ние обично имаме ноќни служби за празници кои се посветени на нашиот Господ и Мајка Богородица, како и во чест на некои големи светители.
За време на Велигденските пости типикот е изменет.Во тоа време ништо не јадеме и ништо не пиеме додека не заврши вечерната служба.
Кога после тоа ке ја примиме Светата Причест, таа благодат не се опишува, таа мора само да се доживее.
Во овој период многу малку спиеме,затоа што во тоа време е благодатта најголема.

Секој еден православен верник може да се Исповеда и Причести само во една Православна Вистинска Црква,.
Секој еден може да присуствува на една Света Неделна Литургија но не може да биде
Исповедан и Причестен.
Свештениците на Македонска Вистинска Православна Црква не наплатуваат за ниедна црковна услуга која ја извршуваат во името на МВПЦ.

Иако до сега објавивме голем број текстови на објаснување и прикажување на постоењето на Вистинската Православна Црква, сепак не е јасно за голем број од луѓето и потикнати од денешното објавување на написот во дневниот весник „Вечер“, би сакале повторно да додадеме уште едно објаснување за состојбата воопшто во Православието.
Постои Всленеска Православна Црква, со седиште во Константинопол (Цариград)- Истанбул, под која припаѓаат канонските Православни Цркви и тоа: Руската Правослвна Црква, Романската Православна Црква, Бугарската Православна Црква, Српската Православна Црква, Грчката Православна Црква и други кои имаат Патријарси како примати и се автокефални и под нив припаѓаат автономни Православни Цркви кои се под раководство на Архиепископи, Митрополити. Сите оние кои не се во единство со овие какнонски цркви се расколни и не се признати од никого, ниту пак може да сослужуваат со свештени лица од други православни цркви. Таков е случајот со МПЦ.
Од друга страна пак, Вселенската Црква, значи сите сегашни канонски цркви, незапирливо и многу отворено итаат кон екуменизмот-прифаќање и сослужување со клирици на сите отпадници на догматите и каноните на Православната Црква: Римокатолиците, Протестантите, и сите оние секти кои произлегоа од Протестантизмот, и други вери. Тие многу отворено го покажуваат ова движење на чело со Вселенскиот Патријарх Вартоломеј. Има веќе високи клирици кои не се согласувале со ваквото водење на црковната политика и се затворени, како што е примерот со Ерусалимскиот Патријарх Иринеј II, кој е веќе неколку години во куќен притвор, а на негово место е поставен ТеофилI.
Заради оваа состојба во канонската Православна Црква, која трае со децении и се повеќе се влошува, се појавува Вистинско Православие, кое со големо право, дадено од црковните канони, не сакаат да бидат во заедница со овие екуменисти и еретици и затоа се основаат Вистински Православни Цркви. Тие сите го исполнуваат догматот на една света соборна и апостолска црква, клириците заедно сожлужуваат и сите оние манастири кои сакаат да бидат во заедница со Вистинските цркви, стануваат егзархати. Со цел да се одржи Христовата вера во својот оригинал, онака како е предадено од страна на Неговите ученици, Светите Апостоли, без примеси на современиот живот, туку древна како што ја исповедале ранохристијаните, затоа е основана Вистинската Православна Црква.
Доколку клириците на МПЦ сакаат да се соединат со МВПЦ и да си го задржиме нашето древно наследтсво, но под правите изворни канони, секогаш ќе бидат добродојдени. Ние сме за Христова Црква во која ќе владее скромноста како доблест зошто Господ на себе имал само две облеки и не се кител со ништо, како што и самиот покажа во Евангелието во беседата на гората за тоа колку треба да се грижиме што ќе облечеме или јадеме или пиеме, зошто за тоа се грижи нашиот Небесен Татко, а исто така кога ги преврте масите на трговците полни со пари во храмот во Ерусалим.
Мислам дека успеавме да ви ја приближиме сликата на нашата вера во се што е до правата Вистина. Повторно ви предложуваме и советуваме прво да убаво да ги разгледате и прочитате нашите текстови пред да донесете било каков избрзан заклучок. Православната вера во својата вистинска смисла е пред се, а потоа се останато, зошто правиот пат не води кон небесата и вечниот живот. Господ рече: „Јас го победив светот“. Значи земните работи се споредни во однос на Христовата вера и Неговите закони. Најмудрите се оние кои се плашат од Судот Божји, а сите тие кои земските мудрости и премудрувања му се пред верата, тој не оди по вистинскиот пат. Но, Господ никој никого на сила не го тера, Тој ни остави слобода да избираме како ќе го живееме овој живот. Слава на Господа.
Господ нека ве Благослови
19.09.2012 света година
Осло Норвешка








Светото Писмо или Библијата (Библија, од грч. βιβλια, „книга“) е збир на свештени списи, книги кои се вдахновени од Светиот Дух, чувани во Црквата и толкувани низ вековите во периодот од 13 век пред Христа, до последните новозаветни списи од крајот на 1 век после Христа. Во Библијата е собрана Божјата објава запишана во збирка на книги пишувани преку вековите од избрани, праведни луѓе, свети пророци и апостоли, вдахновени од Светиот Дух. Таа е дар од Севишниот со цел да ни го открие Својот вечен план за спасението на човечкиот род преку верата во Неговиот Син, Исуса Христа. Токму затоа Библијата е најважната книга што ја поседува човештвото. Во Стариот Завет книгите со божествено потекло, дадени на човекот преку Мојсеј и другите пророци се сметаат за толку скапоцени, што луѓето ги нарекуваат само Книга на Заветот (1 Мак 1,57; Сир 24,25; Дан 9,2).
Светото Писмо претставува историја на нашето спасение или постапен развој на Божјиот план за искупувањето и спасението на човекот преку два завета. Ни кажува сѐ што треба да знаеме за Бога, за човекот и за неговото обожување. Писмото е збор Божји упатен до секој човек.
Канонот на Стариот Завет претставува корпус на канонски книги што го сочинуваат првиот и поголем дел од Светото Писмо, а во кои е пренесена подготовката за доаѓањето на втората Ипостас на Света Троица, Господ Исус Христос во светот. Изразот „Стар Завет“ е христијански термин што потекнува од Посланието на светиот апостол Павле до Коринтјаните: „Но умовите нивни заслепеа, бидејќи и до ден денес, кога се чита Стариот Завет, покривалото стои несимнато, зашто Христос го симнува“ (2 Кор. 3,14). Еврејскиот израз за завет е „b’rith“, што во Септуагинтата е преведен на διαθήκη, со значење: сојуз, завет, и го означува сојузот склопен меѓу Бога и човекот, Израилот, чијашто врвна цел била да го подготви човештвото за доаѓањето Христово.
Канонот на Новиот Завет претставува збирка на 27 боговдахновени книги напишани од светите апостоли, во која се открива и исполнува Божјата икономија и домострој на спасението на човекот. Новиот Завет е уште и основна содржина и критериум на апостолската Црковна традиција, со што се потврдува дека изворот на нејзиното богословско учење и литургиска пракса е ист; тој е исполнување на Стариот Завет, како договор меѓу Бога и избраниот Божји народ, кој бил со временски ограничен карактер (Мт 5,17). Новиот Завет, како нов сојуз, ги открива Божјите заповеди на потполно ново ниво (суштината е дадена преку проповедта за блаженствата), но со иста цел како и оние од Стариот Завет – а тоа е водење на човекот кон спасението и неговото обожување.
МВПЦ мироносница сестра Ана

Лажните пророци денес се масовна појава меѓу нашиот народ. Токму поради нивната масовност, нивното влијание е многу негативно. Нивните „откритија“ ги објавуваат телевизиите, радиото и печатот. Дека таа појава може да има пошироки размери покажува случајот на „главата на кнезот Лазар“. Заради тврдењата дека Србите се под проклетство затоа што главата на св. Кнез Лазар е одвоена од неговото тло, морал да делува и српскиот патријарх. Лажните пророци влијаат на формирањето на јавното мнение на просечните верски необразовани лица, а со своето толкување на „вистината на верата“ ги мамат дури и делумно оцрковените верници.
Сите тие се медиумски „ѕвезди“. Се појавуваат на телевизија и други јавни гласила. Се занимаваат со „прорекување“ на судбината на поединци, но тие исто „предвидуваат“ и политички настани. Заради постојаните реклами во средставата за јавно информирање нивното влијание е забележливо. Немаат врска со православието, но се трудат, според приликите, така да се прикажат.
Астрологијата, денес е многу популарна на Запад, како и на овие простори. Верувањето во хороскоп е најмасовна појава меѓу луѓето, особено младите, а разните хороскопи (кинески, индијански, индиски) се омилена литература. Астролошката пракса потекнува од асиро-вавилонската магија и кај оние кои веруваат во астролошките прорекувања може да развие нездрав фатализам. Пропратните појави се други гатачки вештини: геомантија, хиромантија, гатање по „ји џинг“. Една од најактивната писателка на хороскоп е Оља Бакиќ која се претставува како православна. На своето име ја додала титулата „хаџи“ за да го зајакне тој впечаток. Тука е и Миља Вујановиќ, наречена Регулус, некогашна актерка и ТВ водителка, а денес учител на астрологија и една од клучните личности во центарот на Саи Баба во Белград. Има емисија на ТВ Политика, рубрика во ТВ Ревија, а повремено се појавува во популарни женски и семејни списанија.
Учењето за биоенергијата се заснова на неколку теории: живот и магнетизам, учење за аурата, постоење на парапсихолошки феномени, телекинеза и телепатија. Иако навидум „научно втемелена“, учењето за биоенергијата е една од многубројните трансформации на источните окултни ментални техники. За пошироко запознавање на се што е негативно во оваа област може да послужи книгата на презвитерот Родион од Санкт – Петерсбург: „Луѓе и демони – начин на кој лошите духови го искусуваат модерниот човек“. Биоенергетичарите ветуваат „чудотворни“ исцелувања од најтешки болести и имаат широка популарност. Карактеристичен е случајот на рускиот „исцелител“ Алан Чумака, чија пластифицирана фотографија со „чудотворн“ моќи повеќе пати била објавена на телевизија и во најтиражните списанија. Се тврдело дека таа сликичка може да „осветува„ вода и да отстранува болки.
Како и секогаш кога е во прашање неправославната духовност мора да се обрне внимание на горе опишаните појави затоа што оние кои, иако не се насочени против црквата и нејзините верници, сепак го ослабнуваат и онака обезбожениот организам.
Нашиот извештај, како што веќе напоменавме, е нецелосен заради тоа што сектите и групациите за кои зборувавме, се во голем број, а нивното влијание заради медиумските пропаганди е огромно.
Верското воспитување на народот го презема сомнителниот печат кој не само што го израмнува Православието со останатите религии, туку и погрешно го толкува. За жал многу православни верници лесноверно се поведуваат за привлечната надворешност на она што е далечно на светоотечките преданија. За тоа придонесуваат некои поединци, но и некои институции блиски на Црквата (имаше случаи во некои продавници на свештенски задруги да се продаваат „Пророштвата на Нострадамус“ и Вечни календари.
Очигледно е дека нашите православни простори се на директен удар на секти и движења кои се во директна спротивност со нашиот Символ на верата. Земајќи се во предвид, покрај фактот дека сите тие се добро снабдени и финансирани од странство, како нивен прилог е целокупната општествена ситуација на овие простори. Длабокото навлегување на окултизмот е погубен за младите души. Едно мало истражување во едно основно училиште покажало дека ученици од седмо одделение на големо се занимаваат со спиритизам не сфаќајќи го неговото вистинско значење. Во многу книжарници може да се најдат и сатански книги.
Магиските култови и источните религии кои доаѓаат меѓу нас, припаѓаат на примитивна религиска свест и по својата „длабочина“ далеку се од полнотијата на православното исповедување на Богочовечката вистина. Но, бидејќи се прилагодени на начинот на мислењето на денешниот човек (обезбожен и нецрковен) и можат да се пропагираат, тие имаат успех и во нашата средина. Затоа оваа појава воопшто не е безопасна како што изгледа на прв поглед. Потребна е голема внатрешна и надворешна мисија за нашите верници да се заштитат од влијанието на овие секти.
Си легна многу уморна, но никако не можеш да заспиеш. Те загрижува необичниот изглед и однесување на твоето дете веќе подолго време. Се сеќаваш дека редовно му купуваш многу работи кое тоа ги бара. Секогаш кога поминуваш покрај пазар купуваш овошје и зеленчук; често застануваш покрај продавници и купуваш некоја убава играчка и ја носиш дома за да го израдуваш своето дете. Но, тоа и понатаму е необично. Не изгледа онака како што би сакала.
Си заборавила, мајко, дека неговата душа е порасната за практикување на духовен живот. Дали си се прашала дали твоето дете го забележува сиромаштвото на твојот духовен живот. Дали те гледа дека во молитви разговараш со Бога?
Немој да доцниш, почни да го воведуваш во вистината на верата; твојата должност е да му ја вратиш веселоста – заради твојата и неговата иднина; врати му ја радоста зошто Бог така сака. Ти, мајко, си златната нишка меѓу небото и твоето дете.
„Синко мој, не ги отфрлај Господовите науки“ (Пр. 3, 11)
Татковци, знаеме дека сте горди на улогата која ви ја дал Бог, но ги разбираме и вашите грижи кои светот ви ги наменува. Вие сте хранители, старатели, бранители, домаќини…Оние кои милуваат и оние кои караат; оние кои во сигурните и несигурните времиња разумно проценуваат за светот и живото и бдеат над телесното и духовното растење на своите деца.
Вие сте внимателни. Не ги пуштате децата во животните проблеми без да им дадете совет и поуки. Се трудите да ги изберете најмудрите и најпостојаните.
Не заборавете: сите мудрости и целата наука на човекот е привремена. Само Господовата наука е вечна.
Вие не треба на своите деца да го замените Бога, туку со својот живот да го откриете и посведочите. Ако сте пропуштиле на своите деца да им го оставите во наследство дарот на верата, со ништо не ќе може да ја надокнадат. Ќе бидете одговорен за новното духовно сиромаштво.
Нека вашите деца, за време на вашиот живот, на време ја препознат и засакаат Господовата наука.
Дали се плашите од сиромаштво на душата без Бога? Дали ве плаши иднината на безгрижните деца? Ги гледате ли патиштата на безбожниците?
Заради вас и вашите деца, советувајте ги со мудроста Соломонова: „Синко мој, не ги отфрлај науките Господови!“
МВПЦ +++јован-хаџи

Ако победиш, се ќе ти се даде според Божјето ветување: „Кој победи, ќе добие се“. Ева беше измамена и победена од таткото на секоја лага, поради што лагата царуваше над нејзиното потомство се до Христа. А преку Христа се понуди победа на сите синови човечки кои повеќе ја сакаат победата од поразот.
Бог е извор и гаранција за твојата победа на секое зло. „Со Бога сме силни“. На секого му е познат оној духовит збор кој го изрекол некој Црногорец како одговор на потбивното прашање на еден Австриец: Колку Црногорци ве има? Нас и Русите – сто милиони! Слично на тоа можеш и ти победоносно да му викнеш на секое зло кое те напаѓа: Бог и јас сме посилни од тебе!
Врати се при Бога секогаш кога ќе ослабнеш во борбата со злото. Он е твојата неисцрпна резерва. „На непријателот ќе му недостасува оружје на крај“. А тебе нема да ти недостасува бидејќи твојот Творец е пребогат во оружје, сила и војска. „Јас сум Господ над војските“. Неговите војски не се од месо и крв, туку од огнени духови на серафими и херувими. Каде е Бог – тука е и мнозинството. Ако бидеш и само со Бога, ќе бидеш во мнозинство не само над човечките војски, туку и над вселената.
Гедеон беше прост, тежок и вршеше пченицата на своето гумно кога ангелот му јави дека Господ го избрал да го поведе народот против злите Мадијанци. Во страв Гедеон рече: „О Господи, со што јас ќе го избавам народот? Ете, јас сум најмал во народот и во домот на мојот татко!“ На тоа Господ му одговори: „Јас ќе бидам со тебе и ќе ги победиш Мадијанците.“ Така и се случило, како што рече Господ. Мадијанците биле носители на злото и сатански слуги. Така и ти ќе ги победиш сите сатански слуги. Ако твоето срце некогаш се уплаши од мноштвото на безбожните сатански слуги, слушни и ќе го слушнеш гласот на Господа: „Јас ќе бидам со тебе“.
Диши со Бога и Бог ќе владее со целото твое битие. Како што со белите дробови го вдишуваш и издишуваш воздухот, така со мислите и срцето издиши се себе од себе и вдиши го живиот Бог. Така Он ќе се всели во тебе, Победоносен, Непобедлив и ќе те употреби за орудие на својата победа над злото во тебе и надвор од тебе. „Бидете во Мене и Јас ќе бидам во вас.“ Како? Слично како што ние сме во воздухот и воздухот е во нас. Бог е дух, а духот може да влезе во човекот кога човекот ќе се отвори кон Бога.
Ѓон за чевлите, а разум за човекот. Ако го очистиш својот разум од предрасудите на светските и лоши навики и страсти, ќе видиш јасно како Божјата рака управува со сите работи и настани и ти радосно ќе застанеш покрај својот Бог. И ќе гледаш чуда со своите очи, како семето на Божјата победа расте и по сите полиња на порази, болести и немоќи. „Зошто лудоста Божја е помудра од луѓето и слабоста Божја е посилна од луѓето“ (Кор. 1, 25).
Еве јас сум со вас во сите денови до свршетокот на векот, им рече Господ на апостолите, а ни рече и нам. Он вели: до свршетокот на векот, што значи дека ни рече и нам и на оние по нас и на сите до крајот на времето, на оние кои веруваат во Него. А во Него веруваат оние кои Го знаат како убиен и воскреснат, т.е. како Победник на злобата, природата и смртта. Кога Он се нуди да биде со тебе, зарем ти ќе бегаш од големиот Победник и најсигурниот сојузник и најверниот пријател? А каде би побегнал од Него ако не во вечна пропаст и смрт?
(Жури) Побрзај да победиш, зошто денот на излегувањето од овој свет е близу. Побрзај да ги победиш сите струи на смртта во тебе и околу тебе. Созреваш како слива. Здравата слива ја прифаќа домаќинот во раката, а расипаната ја пушта да падне кај свињите. Победата значи здравје. „Кој ќе победи, ќе му дадам да седи со мене на мојот престол“, вети Вистинскиот и Семоќниот.
Здрав дух е Божјиот дух. Тој е како здрав разум од кого гинат сите микроби. Од здрав дух се создава здрава душа, од здрава душа и здраво тело. Да се здобиеш со здрав дух, дух Божји, значи да се здобиеш со најголема победа. „Духот е она што оживува, телото не може ништо“. Многу свети мажи и жени живееле спротивно на сите правила на хигиена, но сепак телото им било здраво и силно до најдлабоката старост.
Исусе Сине Божји, помилуј ме! Нека оваа молитва не ти излегува од срцето. Изговарај Го името на Победникот на смррта и животот ќе се одомаќини во тебе. Ова искуство е на сите свети подвижници. Со Исусовото име тие ја победиле смртта и го наследиле вечниот живот. „Зошто нема друго име под сонцето кое спасува“.
(Још) „Уште малку, многу малку и ќе дојде Оној кој треба да дојде и нема да задоцни“ (Евр. 10, 37). А кога Он ќе дојде како Страшен Судија, ќе ги раздели венците на победниците. Ќе примиш и ти венец, ако во овој кус век се определиш за Него, а не против Него. „Еве ќе дојдам брзо, држи што имаш, за никој да не го земе твојот венец“. Тоа ти го порачува Он.
„Кој ќе победи, ќе го направам столб во црквата на својот Бог и повеќе нема да изелезе надвор“. Тоа го ветува Оној кој победи и кој ги повикува сите луѓе во Својата победа. Надвор се наоѓа секој човек кој е верен на светот, а кој е завртен кон Бога и е верен на Бога, тој не е веќе надвор туку внатре во Црквата Божја, со умот и срцето. И после смртта таквиот човек ќе се водо во небесната Црква како прекрасен столб во Црквата. И нема повеќе да излезе надвор како Адам, кој заради гревот излезе надвор од Рајот и се заврте од Бога кон светот и природата.
Ласкањето и лакомството мора да го победат оние кои сакаат да се наречат синови Божји. А таа победа е лесно да ја здобие секој кој повеќе ја цени пофалбата од вечниот Бог отколку од смртните луѓе и кој повеќе ги сака неминливите сласти на Рајот од минливите и штетни земни сласти. Апостолот Павле им вели на Солунјаните: „Никогаш не сме ви зборувале со ласкање, ниту од лакомство, Бог ни е сведок“. Така зборува победникот.
Љубовта е посилна од се, иако секогаш не изгледа дека е така. Љубовта е посилна од злобата и од се и од смртта. Љубовта Божја е послатка од медот. Кој неа ја вкуси се опива од неа засекогаш и победува се. Со љубовта кон Бога апостолите ја победиле секоја еврејска злоба и римски меч и оган и ѕверови и моќта на природата и смртта. Победувај и ти со таа непобедливо оружје.
Мислената победа и претходи на секоја друга победа. Ако ги победиш сите твои зли помисли, нема ниту да дојдеш до зли дела. Мисли добро и Бог ќе ти даде добро, вели народната поговорка. Тоа е сосема според Евангелието. „Од срцето излегуваат злите помисли и тие го гнасат човекот“, рече Спасителот. Ако и никакво зло дело не правиш со своето тело, а имаш зли помисли, ќе бидеш нечист и гнасен пред Бога. За бобата против злите помисли, кои сатаната ги сее според разумот човечки, говори целата православна аскетска наука. Очисти ја душата од злите помисли и ќе бидеш голем победник и ќе примиш венец на слава од Христос Победникот.
„Со надевање веселете се“ (Рим. 12, 12) вели апостолот. Кој се надева, тој и се бори. Кој има надеж, тој и победува. Надежта е одобрение во страдање, искра во темнината на маките. Надевај се на добро и само на добро и доброто нема да изостане. Надежта е скалило која ја врзува душата со небесата; низ тоа скалило ќе ти дојде победата и спасението.
Нивата донесува плод, ако се изора, посее, наводни и сочува. И твојата душа мора да се изора, посее, наводни и сочува за да донесе плод. Со орањето се искоренува секој несакан плевел. И душата мора целосно да се испразни од секој светски плевел, за да може Божјото семе да биде примено од неа. Нивата со одгаен посев на жетвата личи на победоносна војска. Така и твојата душа, закитена со многу плодови на добра, ќе претставува венец од многу победи.
(Опомените се)„Спомнете си за Лотовата жена“, рече Господ. Излегувајќи од градот Содом таа се заврте за да се врати во Содом и се скаменила. И ти не се завртувај и не се враќај кон своите слабости кои веќе еднаш си ги победил. Спомни си за сите Божји чуда кои Бог ги направи во твојот живот од раѓање па до сега, затоа не се сомневај во моќта и милоста на твојот Бог. Доближи се до Него и со мислите за победа чекори смело напред. Бог во тебе ќе победува наместо тебе. Нему припишувај ги сите победи, а за себе задржи ја радоста.
Прости великодушно на човекот кој ти досадува на патот на доброто. Најдобрите коњи се земаат за трка со пречки. Што поголеми пречки, толку повеќе се разгорува духот на ревноста и желбата за победа кај тркачите. Кога цар Давид бегал пред својот бунтовен син, некој Симеј го карал царот и го нарекувал крвопиец и злобник. А кога Давидовите слуги сакале да го убијат Симеј, Давид рече: „Нека навредува, зошто Господ му рекол: карај го Давида! Кој смее да каже: зошто правиш така?“ Со простување и трпение Давид победил и се прославил.
„Радувајте се и веселете се, зошто е голема платата ваша на небесата“, рече Господ. Тоа е како кога еден домаќин доаѓа во нивата и на своите работници им вели: обработете ја нивата се до крај со радост и веселба зошто дома ве чека голема плата. Спој ја радоста со верата и надежта и слободно оди кон крајот. На крајот платата е голема. Не тагувај како роб на туѓа нива, туку радувај се како син на татковата нива. Павле и Сила пееја во занданата. Победи ја тагата и замени ја со радост и ќе го примиш венецот на славата.
„Сето сребро ќе се расфрли по улиците и златото нивно ќе биде нечистота во денот на Господовиот гнев“, говори Господ (Езекил 7, 19). Што може да победи среброто и златото кога душата ќе излезе од телото? Среброто и каменот ќе имаат еднаква вредност, а златото и калта ќе бидат подеднакво здодевни и одвратни. Затоа победувај го среброљубието и златољубието во себе додека ти е дадено времето. На кого Бог му е Бог, тој не употребува идоли во вид на сребро и злато.
„Те молам Господи, суетата и лагата оддалечи ги од мене!“ Тоа е молитвата на премудриот цар (Изреки, 30, 8). Суетата е се што не служи на Бога и лагата е се што се противи на заповедите Божји. Победи ја суетата со служба на Бога и победи ја лагата зборувајќи секогаш вистина. Господ вети: „Кој победи и ги оддржи моите дела до крај, ќе му дадам власт над незнабошците“. Незнабоштвото е всушност суета и лага. Држи се до Бога и Божјата вистина и ќе ти се даде власт над незнабошците.
Ќелијата на твојата душа е единствен стан во кој никој не може да влезе без твоја волја. Но, многу луѓе ги чуваат своите штали подобро отколку тајната одаја на душата своја. „Влези во ќелијата и затвори ја својата врата“, вели Спасителот. Не дозволи своите мисли да прават блуд по светот. Собери ги во своето срце. Тука е средбата со твојот Бог. Победи ја расеаноста и ќе бидеш вистински победник и ќе примиш венец на слава.
„Упразнитесја и прославјат Господа“, вели Псалмопевецот. Испразни ја својата душа од застоените мисли и застоените желби и чувства на злоба, омраза и пакост и принеси ја таквата своја душа на Господа – Он ќе ја исполни со Светиот Дух. Тоа значи да се одречеш од себе. Тоа значи да се предадеш на Бога. Пушти Го Бог да прави она што Он сака и Он ќе го постави Својот престол во твојата душа. И ќе војува за тебе на сите полиња на борбата, ќе ги добие сите победи и ќе ги предаде на тебе. „Со Бога сме силни“.
(Финоћа) Суптилноста на мислите е непозната за материјалистите. Суптилноста на чуваствата е непозната за грубиот човек. Суптилноста на Божјите дејства во светот е сокриена од безбожниците. Најсуптилните сили во светот се најсилните сили. Затоа контролирај ги своите мисли и претвори ги во молитва. Така целата твоја душа ќе стане како божествен оган што свети и грее. Победи ја грубата сетилност. Сетилата ти доставуваат само сиров материјал од природата. Преработи го во себе во божествен оган на духот, на животот и на спасението. Зошто кој не го преработи тој сиров материјал, истиот му се претвора во распадливост и смрт.
„Хвала Богу Кој ни дарува победа преку нашиот Господ Исус Христос“, говори великиот апостол Павле (1Кор. 15, 57). Христос ги извојува сите победи над злобата, над светот, над смртта. И без Него никој не може да извојува ниту една победа. Ние само може да бидеме учесници на Неговата победа или Неговите победи. И Он се радува на тоа. Он на тоа не повикува и нуди. Колку тоа е прекрасно и чудесно! Со тоа нашата животна задача е бескрајно олесната зошто да се победи значи само да се измоли од милосрдниот Христос онаа победа која во одредениот момент ни е потребна.
„Цареви и свештеници не направи пред Бога и Својот Отец“, вели за Христос светиот апостол Јован (Откр. 1, 6). Да бидеме слични на Него. Да бидеме во вечност таму каде е и Он. Да излеземе од природната состојба и да влеземе во божествена состојба; да се издвоиме од семејството на животните во кое сме вмешани со гревот на прататкото Адам и да се најдеме во Божјето семејство – тоа била мисијата на Синот Божји на земјата. Таа мисија Он ја извршил совршено. Кога тоа ќе го признаеме и примиме, ние влегуваме во Неговите победи, во Неговите триумфи, во небесното царство и свештеничкото семејство.
Чистота на срцето е она што Бог бара од нас. „Фарисеу слеп, најнапред очисти ја чашата и садот одвнатре за да бидат и однадвор чисти“, говореше Исус на еврејските старешини кои се грижеле само за надворешниот изглед, а внатре биле полни со грабеж и неправди. Он ги пофали чистите во срцето говорејќи: „Блажени се чистите во срцето зошто ќе Го видат Бога“. А да се види Бог во овој век и да се гледа во вечноста со ангелите и праведниците претставува среќа над секоја друга среќа. Тоа е најслаткиот плод на победата.
Џиновско големи изгледаат непријателите на доброто во овој свет, но лесно се разбиваат од ветерот како празни облаци. „Со Бога сме силни“. Со Божја помош Мојсеј го победи џинот Амалик, а Давид Голијат. Нека не се уплаши твоето срце од величината на злото пред твоите очи. Величината на твојот Бог стои над секоја друга величина. Ќе победиш сигурно, само верувај во Бога и љуби Го Бога.
Шумата не ја гледа од дрвјата! – вели една народна изрека. Тоа може да се каже за сите оние кои од многуте нешта во природата не Го гледаат Бога, својот Спасител. И Адам се изгуби „меѓу дрвјата во градината“ кога од гревот му се затемни душата од Бога. Нека не се затемни и твојата душа. Ти веќе не си Адамов, туку Христов. Адам се потопи себе и своето потомство во сенката на создадената природа, а Христос се вознесе на небото и ги вознесе своите следбеници над природата. Ги изведе од природата како Мојсеј Израелците од Египет. Оди по Победникот Христос и ќе бидеш учесник на Неговите победи и ќе примиш венци и ќе се радуваш. „Кој ќе победи ќе добие се“.
МВПЦ администрација

„Гледајте каква љубов ни дал Таткото: да се наречуваме Божји деца“(1. Јован 3:1) и сме. О блаженства! О, колку голема Божја љубов кон човекот! О, колку постигнала љубовта Божја! О, колку Божјата љубов се излеала! Сиротите и отфрлените грешници се направени Божји деца! Христовиот Апостол се чуди на ова и говори: „ Гледајте каква љубов ни дал Таткото: да се наречуваме Божји деца“ и сме. Што е повеќе чудесно од тоа грешник да стане Божје дете? Божјата љубов кон човекот го направила ова. Што е пославно од тоа да се наречеш и навистина да бидеш Божје дете? Божјата благодат го подарила ова на човекот. Славно е да се биде дете на земски цар; многу е пославно да се биде дете на Небесниот Цар, на Бога. Оваа слава, чест, заслуга и благородништво и име е поскапоцено од сите титули на светот. Заради ова – слава на Бога Кој го љуби човештвото!
Ако христијаните се Божји деца, тие исто така се и наследници, значи „Божји, а наследници се Христови“ (Рим, 8:17). Ако тие се Божји деца, тогаш од кого треба да се плашат?
Зошто да се плаши човек од предавник, непријател, ѓавол, демон, пекол и смрт? Бог ќе стои за нив. „Ако е Бог за нас, кој ќе биде против нас?“ (Рим. 8:31). Го примивме овој највозвишен дар од Бога при Крштевањето зошто тогаш ние луѓето се раѓаме од Бога и ја примаме оваа најславна титула.
Мили христијани! Да се сетиме на нашето Свето Крштевање и оваа највозвишена милост која Бог ја покажал: ние тогаш станавме Божји деца. Слава на Бога за ова! Но, се бара од децата да бидат како родителите: „Што е родено од тело, тело е, што е родено од Дух, дух е“ (Јован, 3:6).
Според тоа, христијаните мора да бидат слични на Бога, бидејќи се родени од Него. Според тоа да покажеме на дело дека сме Божји деца. Бог е Свет, да бидеме и ние свети. Бог е праведен, да бидеме и ние праведни. Бог е добар: „Зошто Тој прави Неговото сонце да изгрева над злите и над добрите, и дава дожд на праведните и на неправедните“ (Матеј 5:45), да бидеме и ние добри и да правиме добро и на пријателите и на непријателите наши, на оние кои не сакаат и на оние кои не мразат. Бог е сожалив, да бидеме и ние сожаливи и да покажеме милост кон нашите несреќни браќа.
Бог го мрази гревот, да го мразиме и ние секој грев и да му завртиме грб. Бог не љуби, да се љубиме и ние еден со друг. Бог ни ги простува нашите престапи, кога ќе се покаеме, да ги простиме и ние на луѓето престапите.
Христовиот Апостол не потсетува да го правиме ова: „ И така, угледајте се на Бога, како возљубени деца“ (Еф. 5:1). Кога ќе покажеме таков карактер во нас, тогаш ќе бидеме вистински деца Божји и ќе го примиме и наследството за сите добри работи ветени на Божјите деца во Исус Христос, нашиот Господ.
Мили христијани, не можам доволно да се изначудам на добрината Божја и Неговата сожалива љубов кон нас луѓето; а размислувајќи за ова не можам, а да не воскликнам со пророкот: „ О Господи, што е човекот, за да обрнеш внимание кон него?“ (Пс.144:3), кога согледувам каква почест Господ му дарувал на човекот!
Почеста и благородништвото кои Бог ги дарува на луѓето, кои се вистински христијани, се толку големи и толку високи што не е можно не само да се опишат со зборови, туку и да се сфатат со умот. „ А вие сте избран род, царско свештенство, свет народ, народ придобиен…“(1.Петар, 2:9), говори вистински Христовиот Апостол.
Од што можеме да ја видиме неопишливата и несфатлива добрина и сочувствителната Божја љубов кон човекот? Да ги погледнеме и поставиме почеста и благородништвото на христијаните пред нашите внатрешни очи, за да можеме да ревнуваме за нив и да ги бараме со желба. Отворете ги сетилата на вашата душа и ќе го слушнете зборот кажан за вистинските христијани.
1.Тие се наречени и навистина се Божји деца. Што е пославно за човекот од ова име? Христовиот Апостол со право се чуди и со чудење им говори на христијаните: „Гледајте каква љубов ни дал Таткото: да се наречуваме Божји деца.“ (1. Јован, 3:1) и сме. Христијаните исто се молат на Бога, како кон свој Отец и во еден глас говорат: „Отче наш, Кој си на небесата…“(Матеј, 6:9).
О, чуда! Грешниците му се обраќаат на Сесветиот Бог: „Отче наш“! О, наше големо благородништво и почест и утеха. О, мили христијани!Отецот на Единородниот Син Божји е наш Отец, Неговиот Бог е наш Бог, како што Тој сам говори за наша голема утеха: „Се враќам при Мојот Татко и вашиот Татко, при Мојот Бог и вашиот Бог“(Јован, 20:17).
2.Вистинските христијани имаат блиска заедница и пријателство со Таткото и Синот Негов, Исус Христос. Христовиот Апостол не уверува со оваа изрека: „А нашето заедништво е со Таткото и со Неговиот Син Исус Христос“ (1.Јован, 1:3). Колку е тоа големо можете и сами да видите.
За луѓето е од големо значење кога имаат пријателство и заедница со земски цар; колку е неопишлива поголема привилегијата да се има заедница и пријателство со Бога, Кој е Цар на царевите и Господар на господарите и Кој живее во непристапна светлина! О, колку донела добрината и љубовта Божја кон човекот! Погледи христијанину и ќе видиш благородништво и заслуги на христијаните. Тие имаат заедница со великиот и несфатливиот Бог.
Боже, Твојата добрина е голема и Твојата љубов кон паднатиот и бедниот човек е над секој збор и сфаќање!
3.Кај вистинските христијани, како во духовни храмови, Бог Отецот и Синот и Светиот Дух, пребива во љубов. Господ за ова говори: „„Ако некој Ме љуби, ќе го држи Моето Слово, и Мојот Татко ќе го љуби: при него ќе дојдеме и при него ќе се настаниме“ (Јован, 14:23). Што може да биде почесно и поблагородно од душа во која живее Три-Ипостасниот Бог во благодат и љубов? Од голема слава за луѓето е да примат земски цар во својот дом; колку е уште пославно да се прими Небесниот Цар во домот на својата душа и Тој да живее во неа.
Што, исто така, може да биде поблажено од таа душа во која Бог живее како во храм? Рај на сладост и радост, Царството Небесно е во неа. О, блаженство! О, достоинство! О, благородништво на христијанска душа!
Бог, Битие без почеток и без крај, врховно добро и несоздадено, сака да живее во Света христијанска душа повеќе отколку на Небесата или во било кој друг храм.
О, најдобар и сакан Боже, Создателу наш, дојди и посети ги нашите уморни души, души создадени од Тебе според Твојата слика и подобие!
4.Висинските христијани се духовни членови на најсветата Главам Христос, Царот над царевите и Господар над господарите. Апостолот во врска со ова вели: „Зашто, ние сме членови на Неговото Тело – од Неговото месо и Неговите коски“ (Ефес. 5:30).
Свети христијански души! Кренете ги вашите очи и погледнете како вашата Глава е поставена на десната страна на Бога, во слава на Отецот. Од кого е почитувана и обожавана? Од Ангелите и Архангелите и од сите војски небесни и секое создание.
„Затоа и Бог Го превозвиши и Му подари име, што е над секое име, и во Исусовото име да се поклони секое колено на оние: кои се на небото, и на земјата, и под земјата“ (Фил. 2; 9-10).
Вие сте членови на Неговата највозвишена Глава. Како што Главата е прославена, така исто и Неговите членови учествуваат во Неговата слава. Ова е слава на вистинските христијани, ова е нивното благородништво и вредност! Тие се духовни членови на највозвишената Глава, Исус Христос.
5. Душите на вистинските христијани се верени со бесмртниот Женик Исус Христос. Апостолот сведочи за ова: „Бидејќи ве свршив со еден маж, за да ве приведам како чиста девица пред Христа“ (2. Кор. 11:2). „Оваа тајна е голема“ (Еф. 5:32). Како што Женикот е славен, исто така и Неговата невеста учествува во Неговата слава. Што е почесно и пославно од Исус, Синот Божји? Што е почесно и поблагородно од душите на верените за Него?
6.Вистинските христијани се „наследници Божји“ и „Сонаследници Христови“ (Рим, 8:17). Нивно е вечното и небесно Царство и сите добри работи. „Што окото не виде, што увото не чу, што во човечкото срце не дојде, тоа Бог го приготви за оние, кои Го љубат.”(1.Кор. 2:9)
Овие и други имиња и титули Светиот Дух ги припишува на вистинските христијани. Тогаш гледајте ја славата и благородништвото на христијаните. Сета слава на светот не е ништо во споредба со нив. Исповедајте дека нема ништо пославно и поблагородно од вистинскиот христијанин.
Исус Христос, Синот Божји, го заработи ова благородништво и слава за нас со Своето страдање и смрт и тоа ни го подари Небесниот Татко. Светиот Дух ги усовршува, а вистинското покајување заедно со верата ги прима. Ова благородништво и слава или се заработува или се губи тука, на овој свет. Тие се стекнуваат преку вистинско покајување и вера; се губат со неверие и некаење.
О, вие, кои трагате по суетата на овој свет и коисте фалени и возвишувани во вашето достоинство со имиња и титули! Завртете ги вашите внатрешни очи кон славата и честа на христијаните и трагајте по нив за навистина да станете благородни и славни. Славата на вистинските христијани не се покажува сега, но може само да се здобие и познае со вера. Ќе биде откриена во откровението на децата Божји.
Мили, Апостолот говори: „Возљубени, сега сме Божји деца, и уште не се откри што ќе бидеме; но знаеме: кога ќе се открие ќе Му бидеме слични, зашто ќе Го гледаме Онаков Каков што е“ (1.Јован. 3:2). „Тогаш праведниците ќе светнат како сонце во Царството на својот Татко. Кој има уши да слуша, нека слуша!” (Матеј 13:43).
Мили христијани! Ништо не е попријатно, посакано и послатко за нас грешниците од Евангелието.Подраго за гладниот од лебот, за жедниот од водата, за заробениците и тие во затвор од слободата- тоа е Евангелието за грешните кои ја сфаќаат својата несреќа.
„Зашто Човечкиот Син дојде да го бара и да го спаси изгубеното“ (Лука 19:10). Ова е многу сладок глас на Евангелието. Кој е овој Син Човечки? Тој е Син Божји, Цар на Небесата испратен од Својот Татко Небесен, Оној Кој сакал заради нас да се нарече Син Човечки. Зошто дошол? Да не побара и да не спаси нас кои сме изгубени и да не приведе во Своето вечно Царство. Што моѓе да биде подраго и попосакувано за нас кои сме се изгубиле? Но, да погледнеме што е Евангелието, што тоа бара од нас и кое правилно се проповеда.
1. Евангелието означува најрадосни вести. Тоа го проповеда Христос, Спасителот на светот, Кој дошол да ги бара и спасува изгубените. Слушнете сите вие изгубени грешници, слушајте го тој најсладок глас на Евангелието! Тоа извикува кон нас сите: „Синот Човечки дојде да го најде и спаси она што е изгубено“.
Страшно е да се најдеме во грев пред Бога. Евангелието говори дека наѓите гревови простени заради Христовото Име и дека Христос е нашето оправдување пред Бога. Во Тебе, Спасителу мој, Исусе Христе, Сине Божји, јас сум оправдан. Ти си мојата вистина и моето просветлување.
Страшно е за нас да се најдеме во непријателство пред Бога. Евангелието проповеда дека Христос не помирил со Бога и откако дојде проповедаше мир и на блиските и далечните. Страшна е за нас клетвата на Законот зошто сите ние сме грешници. Евангелието проповеда дека Христос не откупил од клетвата на Законот, станувајќи Самиот клетва за нас. За нас страшна е смртта. Евангелието проповеда дека Христос е нашето воскресение и живот.
Страшни работи за нас се пеколот и геената. Евангелието проповеда дека Христос не избавил од пеколот и неговите беди. Страшно е за нас да бидеме одвоени од Бога. Евангелието проповеда дека со Господ ќе бидеме секогаш во Царството Небесно.
Ова е, благословени христијани, најслаткиот глас на Евангелието: „Испитајте, тогаш, вкусете и видете колку е добар Господ: блажен е човекот, кој се надева на Него!“(Пс. 34:8). „Зашто Бог толку го возљуби светот, што Го даде Својот Единороден Син, та секој, кој верува во Него, да не загине, туку да има вечен живот. Зашто Бог не Го испрати Својот Син во светот за да му суди на светот, туку светот да се спаси преку Него. Кој верува во Него, нему не му се суди; а кој не верува веќе е осуден, зашто не поверувал во името на Единородниот Божји Син“ (Јован, 3: 16-18). „Благословен е Господ, Израелевиот Бог, зашто го посети и го искупи Својот народ; и ни издигна рог за спасение во домот на Својот служител Давид“ (Лука, 1; 68-69).
2. Тоа бара од нас христијаните да ги примиме овие немесни и најслатки вести со благодарност како да се испратени од Небесата и од чисто срце секогаш да му благодариме на Бога, нашиот Добротвор, Кој така изобилно ја изли милоста врз нас кои сме недостојни. Да го љубиме и ние Него, Кој е достоен за сета љубов. Љубовта бара од нас никогаш да не го навредуваме љубениот. Бог е навреден со секој грев. Да се чуваме од секој грев и да ја исполнуваме Неговата света волја за да не Го навредиме нашиот сочувствителен Отец и Добротвор. „Отче наш Кој си на небесата, да се свети Името Твое, да дојде Царството Твое, дабиде волјата Твоја, како на небото така и на земјата…“ (Матеј 6; 9-10).
На кого се проповеда Евангелието? Христос ни говори: ”Господовиот Дух е на Мене, зашто Ме помаза и Ме испрати да им проповедам на бедните; да ги исцелам скрушените по срце“ (Лука, 4:18). Со други зборови, на оние луѓе кои признавајќи ги своите гревови го согледуваат своето сиромаштво, несреќа и јад и имаат скрушено срце со страв од Божјиот Суд и страдањата; ним Евангелието праведно им се проповеда како исцелувачки мелем кој се става на рането тело.
Ова е изрека на верниците, достојна на секое прифаќање дека: „Верно е словото и достојно – за полно примање: Исус Христос дојде во светот да ги спаси грешниците, од кои сум прв јас“ (1. Тим. 1:15). Светиот Дух ти зборува преку Својот слуга : „Жртва на Бога е дух скрушен, срце скрушено и смирено Бог нема да презре“ (Пс. 50:17). Оваа жртва се нуди на Бога од покајничко и смирено срце и Бог ја прифаќа повеќе од било која друга жртва. Бог гледа милостиво на таквата жртва и ја испраќа Својата благодат врз неа.
И така гледате, О, христијани, дека Евангелието не е наменето за оние христијани кои живеат немарно и во грев, кои не ги гледаат своите гревови, несреќа и сиромаштво и немаат смирено срце. Зошто од каква корист е маслото за карпата? Мелемот е ставен на раната и исцелувањето се дава на оној кој ја препознава и признава својата немоќ – на таквите луѓе им е речено: „Бидете нажалени, тагувајте, и заплачете: вашата смеа нека се претвори во тага, а радоста во жалост! Бидете понизни пред Господа, и Тој ќе ве возвиши!“(Јаков, 4; 9-10). И повторно: „Секирата веќе лежи при коренот на дрвјата; затоа секое дрво, што не дава добар плод, се сече и се фрла во оган“ (Матеј, 3:10).
Грешници! Да се плашиме од Судот Божји и да се трудиме да имаме скрушено и смирено срце, за да можеме и ние да се приближиме на Евангелието како на спасувачки суд на жива вода на освежување и утеха и да можеме да ги наводениме нашите души и така да го примиме вечниот живот во Исуса Христа, нашиот Господ на Кого нека е слава со Отецот и Светиот Дух и сега и секогаш и во вековите на вековите.
МВПЦ администрација

Во тоа време римјаните сите казнети ги разапнувале на крст каде така оставени се упокојувале.
Така и го сториле тоа кога и Господ Бог Исус Христос го осудува Попнтиус Пилатус да биде разапнат на крст кој денес го ословуваме со Чесниот Крст.
Господ Бог и Син на Господа Исус Христос во тоа време кога им раскажувал на апостолите им рекол дека на третиот ден ќе воскресне од мртвите и тоа се случило.
Тогај во тоа време кога душата на Гопод Исус Христос издивнала под Светиот Крст биле и Дева Марија,Никодимус,и го симнале телото од Светиот Крст за да го полоќат во гробницата од којуа Исус и Воскреснува.
Ова го објаснувам и во исто време веќе со години се обидувам да се осемлам да го потврдам самиот на себеси дека Господ Бог не е на Светиот Крст повеќе и дека тој на третиот ден навистина воскреснал и дека сето тоа го објансува дека денес исто така Телото на Господа кое во вид на симболика и го носиме на црквените крсчиња не е веродостојно.
Телото Христово е на Светиот Крст на денот на Распетието и се симнува од Светиот Крст за кое Македонска Вистинска Православна Црква од денес во својот манастир,параклис и црква ке има Крст на кој нема да го има телото на Исус Христа.
Телото на Христа ке биде прикажуван секој Велигден во деновите на Распетието и ке изгеда вака како го има тука на сликите прикажан.
za vreme na veligden
posle veligden


Свештените лица се од Бога избрани луѓе и на посебен начин се посветени да служат свети богослужења, свети тајни и обреди. Најчести контакти со луѓето ги имаат епархиските свештеници кои служат во црквите и ги извршуваат неопходните верски обреди на своите верници. Овој свештеник е парох, а луѓето кои одат во црквата се неговите парохијани, бидејќи одреденото црковно подрачје во кое служи свештеникот се вика парохија.

При средба со свештеникот, него го поздравуваме со: Господ (Бог) на помош, оче, благослови! “. На свештеникот му се бакнува десната рака, без оглед на годините на свештеникот и на оној кој ја бакнува. Свештеникот при разговор се ословува: Оче, на пример: оче Марко. или ако свештеникот е прота, тогаш со оче прото.

Епископот се ословува со зборовите „Твое Преосвештенство“ или „Преосвештен Владико“ или ако тоа е неформален разговор само со „Преосвештен”. На Патријархот му се обраќаме со “Твоја Светост” или “Свјатејши Владико” или само “Свјатејши“”.

Монахињите се ословуваа само со “сестра”, а игуманијата со “Мајка”. Од женското монаштвото не се бара благослов и не се бакнува рака.

Монашките лица, исто така, се ословуваат со “оче”. На младите луѓе може да се каже “Оче” и неговото име, а на игуменот на манастирот може да се каже, “Оче Игумене,” или “Оче Архимандрите”. На искушениците им се обраќаме со “брат”.
МВПЦСВЈК администрација

Главата на Црквата е Христос и ние луѓето, христијаните, сме телото. Апостол Павле рече: „Тој е главата на телото, на Црквата (Кол. 1, 18).
Христос и Црквата се едно. Телото не може да постои без главата. Телото на Црквата хрането, осветено и живее со Христа. Тој е Господ, семоќен, сезнаен, секадеприсутен, кој се исполнува, предметите, нашите пријатели, нашите браќа: столбот и основата на Црквата. Он е Алфа и Омега, почеток и крај, основата на се. Без Христа Црквата не може да постои. Христос е Младоженецот; секоја поединечна душа е Невестата.
Христос го обединува телото на Црквата со небесата и со земјата: со ангели, луѓе и сета твар, со сето создание на Господ заедно со животните и птиците, со секој мал цвет и секој микроскопски инсект. Црквата станува Негова полнота Кој исполнува се во се (Еф. 1, 23), што е од Христа. Се е во Христа и со Христа. Ова е тајната на Црквата.
Христос е откриен во тоа единство меѓу Неговата љубов и нас: во Црквата. Самиот не ја претставувам Црквата, туку заедно со тебе. Сите заедно претставуваме Црква. Сите сме вклучени во Црквата. Сите сме едно и Христос е главата. Едно тело на Христос: Вие сте телото на Христос и поединечно членови на него (1Кор. 12, 27). Сите сме едно бидејќи Бог е нашиот Отец и е насекаде. Кога го искусуваме ова, ние сме во Црквата. Тоа е желбата на нашиот Господ за сите членови на Црквата како што е изразено во молитвата: дека тие може да се едно (Јн. 17, 11). Но, тоа е нешто што може да се разбере само со благодатта. Ја разбираме радоста на единството и стануваме едно со секого. Нема ништо повеличествено!
Важната работа за нас е да влеземе во Црквата – да се обединиме со ближните, со нивните радости и таги како тие да се наши, да направиме се за нив исто онака како што Христос направи за нас. Во Црквата ние стануваме една несреќна, страдална и грешна душа.
Никој не треба да посака да биде спасен сам, без да се спасат останатите. Тоа е грешка ако некој се моли за себе, дека само тој да биде спасен. Ние треба да ги сакаме другите и да се молиме ниту една душа да не биде исгубена, сите да може да влезат во Црквата. Тоа е она што се смета. И со оваа желба човек треба да го напушти светот и да се повлече во манастир или во пустина.
Кога се издвојуваме од другите, ние не сме христијани. Ние сме вистински христијани кога имаме длабоко чувство дека сме членови на таинственото тело Христово, на Црквата, во една непрекината врска на љубов – кога живееме обединети во Христа, тоа е кога го чувствуваме единството во Неговата Црква со чувство на единство. Затоа Христос се моли на Својот Отец велејќи дека тие може да се едно. Он ја повторува молитвата повеќепати и апостолите го нагласуваат тоа насекаде. Ова е најдлабокиот аспект, највозвишеното значење на Црквата. Таму може да се најде тајната за сите ние да бидеме обединети како едно лице во Бога. Нема ниту една религија како оваа; ниту една друга религија не вели нешто слично. Тие имаат нешто да кажат, но не ваква тајна, ваква исклучителна точка на тајна за која Христос ни вели дека тоа е она што ние треба да постанеме, дека Он сака ние да бидеме Негови.
Ние сме едно дури и со оние кои не се толку блиски на Црквата. Тие се оддалечени поради нивното незнаење. Мора да се молиме на Бога да ги просветли и да ги промени за и тие да се приближат на Христа. Ние гледаме нешта во човечка светлина, се движиме во различни авиони и замислуваме дека го сакаме Христос. Но Христос, кој испраќа дожд и за праведните и на неправедните (Мат. 5, 45) ни вели: Сакајте ги своите непријатели (Мат.5, 44). Треба да се молиме сите да бидеме обединети, обединети во Бога. Потоа, ако бидеме истрајни во оваа молитва, ќе постигнеме соодветни резултати; сите ќе бидеме соединети во љубов.
Зошто за божјите луѓе не постои оддалечување дури и кога тие може да се оддалечени еден од друг повеќе илјади километри. Колку и да се оддалечени нашите ближни, ние мора да бидеме покрај нив. Некои луѓе во Јужна Африка од место кое се наоѓа на два саати оддалеченост со автомобил од Јоханесбург носеле болен човек за Англија, но претходно отишле кај својот свештеник за тој да се помоли за болниот.
Кога Хрисотс не обединува, оддалеченоста не постои. Кога некој од нас би го оставиле овој живот, тогаш животот би бил горчлив.
Нашата вера е вера над сите вери. Таа е од откривението, таа е автентична и вистинска. Другите религии се човечки и плитки. Тие не ја знаат вечинината на Троичниот Бог. Тие не знаат дека нашата цел, дека сем создадени да станеме богови со благодатта, да станеме подобие на троичниот Бог, да станеме едно со Него и меѓу нас. Ова се нешта кои другите религии не ги знаат. Крајната цел на нашата вера е дека можеме да бидеме едно (Јн. 17, 11). Тука работата на Христос се исполнува. Нашата вера е љубов, таа е ентузијазам, таа е копнеење по боѓественото. Сите овие нешта се во нас. Нашата душа бара од нас да ги постигнеме.
За многумина верата е борба, извор на агонија и загриженост. Затоа многу од „верниците“ се сметаат за несреќни затоа што другите можат да ја видат очајната состојба во која тие се наоѓаат. И навистина е така. Зошто лице кое не го разбира подлабокото значење на верата и не може да го искуси, тогаш верата заршува како болест и тоа навистина тешка болест. Толку тешка што лицето ја губи контролата на своите дејствувања и има слаба волја, исполнет е со агонија и грижи и е под контрола на лошиот дух. Тој се поклонува, плаче, извикува, верува дека е понизен и сето тоа е само дело на сатаната. Таквите луѓе ја искусуваат верата како да се во пеколна состојба. Тие се поклонуваат и крстат во црква и велат дека се недостојни грешници, но што ќе излезат од црква тие почнуваат да богохулат се свето секогаш кога некој малку ги вознемири. Тоа е многу јасен показател дека има нешто демонско во сето тоа.
Всушност, христијанската вера ги менува луѓето и ги исцелува. Најважен предуслов за некој да ја препознае и спознае вистината е смирението. Егоизмот го помрачува човечкиот ум, го збунува, го заталкува кон ерес. Важно е за човекот да ја разбере вистината.
Многу одамна, кога луѓето се уште биле примитивни, тие немале куѓи или било што друго. Тие живееле во пештери без прозорци. Тие го затворале влезот со камења и гранки за ветерот да не дува внатре. Тие не сфаќале дека надвор има живот, кислород. Кога бил затворен во пештерата, човекот станувал истоштен, се разболувал, но кога излегувал надвор, неговата сила повторно се враќала. Можете ли да ја разберете вистината? Тогаш вие сте надвор под сонцето, во светлината, можете да ги видите сите прекрасни суштества, сета творевина; ако не, тогаш вие сте во темна пештера. Светлина и темнина. Кое е подобро? Да се биде кроток, понизен, смирен и да се биде исполнет со љубов, или пак да се биде надразлив, депресивен и да се расправаш со тите.
Без сомнение повисоката состојба на умот е љубовта. Нашата вера ги има сите овие добри нешта и е вистината. Но, многу луѓе одат во друга насока.
Сите оние кои ја демантираат вистината се умствено болни. Тие се како деца кои стануваат деликвенти или несоцијални бидејќи ги загубиле своите родители или пак бидејќи нивните родители се развеле или се расправале. И сите овие збунети луѓе ги наоѓаат своите патишта во разни ереси. Збунети деца на збунети родители.
Но, сите овие збунети и несоцијални лица имаат сила и истрајност и успеваат да постигнат многу работи. Тие успеваат да доведат нормални и мирољубиви луѓе во подјармување. Тие влијаат врз други слични луѓе и преовладуваат во светот бидејќи се во мнозинство и лесно наоѓаат свои следбеници. Потоа има други кои, иако не ја демантираат вистината, сепак се збунети и умствено болни.
Гревот го прави човекот да биде прекумерно умствено збунет и ништо не ја изтерува збунетоста освен светлината Христова. Христос го прави првиот чекор: „Дојдете при Мене сите вие кои се трудите и сте обременети…(Мт. 11, 28). Тогаш ние ја прифаќаме оваа светлина со наша добра волја која ја изразуваме преку нашата љубов кон Него, преку молитви, преку нашето учество во животот на Црквата и преку причестувањето.
Често ниту трудот, ниту потиштеноста, ниту пак крстењето ја привлекуваат Божјата благодат. Постојат тајни. Најважната работа е да се надминат формалните аспекти и да се продре до срцето на суштината. Се што правиме мора да биде направено со љубов. Љубовта секогаш ја разбира потребата да се жртвуваш. Се што е направено со принуда секогаш ја предизвикува душата да реагира со одбивање. Љубовта ја привлекува Божјата благодат. Кога ќе дојде благодатта, тогаш доаѓа и дарот од Светиот Дух. Плодот на Духот е љубовта, радоста, мирот, долготрпението, љубезноста, добрината, верата, понизноста, самоконтролата (Гал. 5, 22-23). Ова се нештата кои една здрава душа во Христа треба да ги поседува.
Со Христос човекот е исполнет со благодат и така живее над злото. Злото не постои за него. Постои само доброто кое е Бог. Злото не може да постои. Се додека има светлина, неможе да има темнина, ниту пак темнината не може да го опколува бидејќи човекот ја има светлината.

1. Ги предавам овие правила, кои низ мојата уста ги изрекол Господ, за оние кои сакаат да го земат тешкото иго на отшелништвото. Тие треба да се потчинат на овие заповеди. Оној, пак, кој ќе наруши барем една од нив, ќе се нарече намал во Царството небеско (Мт. 5, 19).
И. Надворешно однесување и надворешен поредок на животот
а) Оддалечување од светот и од соживотот со луѓето

2. Кој сака да се спаси (во образот на животот надвор од овој свет) нека не останува во својот до ми нека не живее во градот во кој грешел. Исто така тој не треба да ги посетува своите родители и роднини по тело, бидејќи тоа е штетно за душата и ги нарушува плодовите на животот.
3. Не се враќај во градот во кој некогаш си грешел на Бога.
4. Не оди да видиш како живеат твоите роднини, ниту им дозволувај да видат како ти живееш. Воопшто не се гледај со нив.
б) Избор на пустиножителство
5. Духовните отци наши тврдат дека пустината е најправилното место за размислување за смртта и најпогодно скривалиште од светските работи кои пружаат покој на телото.
6. Оној кој живее во пустина и безмолствува, избавен е од три борби: од борбата (која доаѓа) преку чувството за слух, од борбата (која доаѓа) преку јазикот и од борбата (која доаѓа) преку гледање на она што може да го рани срцето.
7. Чувај се да не те измами помислата дека пустината е место на ладовина (т.е. на немарност).
в) Осаменост во ќелија
8. Оддалечувајќи се од светскиот метеж, осами се и ќе станеш странец. За тебе селењето во ќелија ќе биде еднакво на патување во туѓа земја.
9. Каде ид а излезеш, погрижи се што побрзо да се вратиш во својата осаменост за да се предадеш ма своите молитви.
10. Кога ќе појдеш на жетва (т.е. на некоја работа), не се задржувај долго, туку што побрзо врати се во својата самотија.
11. При посета на својот брат, немој долго да се задржиш во неговата ќелија.

г) Работа и поредок во ќелија
12. Престојувајќи во својата ќелија, бави се со овие три работи: ракотворби, читање на Псалмите и молитвите.
13. Кога пребиваш во ќелијата, бави се со читање на Писмото, молитви кон Бога и со работа.
14. Секој ден пости до деветиот час (1), освен сабота и недела. Кога ќе дојде деветиот час, влези во својата одаја и пред јадењето кази своја молитва. По јадењето, наизменично малку читај, малку моли се.
д) Молитви и коленопреклонување
15. Врши ги молитвите во одредени часови и не пропуштај ниту една, за да не даваш одговор за тоа.
16. Врши ја својата ноќна молитва пред да тргнеш во црква.
17. Секогаш моли се во својата ќелија пред да тргнеш во црква.
18. Воопшто, пред и по молитвите со братството, секогаШ моли се во својата ќелија. Никогаш немој да бидеш мрзлив за да го направиш тоа.
19. Почесто паѓај на колена и не биди мрзлив тоад а го направиш, за да не умреш со зла смрт.
20. Кога се молиш, не биди мрзлив, зошто молитвата на мрзливиот е празнословие.
21. На молитва и на сеќавање на Бога, согласно со заветот на монаштвото и значењето на своето одело, биди како птица која лесно и високо полетува.
ѓ) Читање и богоразмислување
22. Секогаш имај желба да го читаш Писмото. Тоа ќе те истргне од нечистотијата (т.е. растер нечистите мисли).
23. Божјото милосрдие ќе биде со тебе доколку со усрдност се бавиш со читање на Писмото и исполнување на заповедите.
24. Размислувај за делата Божј ии не биди мрзлив за молитва.
25. Монахот кој седи во својата ќелија со затворена уста, а не се сеЌава на Бога, личи на разурната куќа надвор од град која е секогаш исполнета со нечистотија. Секој кој ќе помисли да го изнесе ѓубрето од својата куќа (без размислување) таму го носи. (т.е. тој молчи со устата, а со умот фантазира. Тој попуштан а лошите помисли и се занесува со срцето – што претставува гревовно ѓубре кои демоните го фрлаат во душата).

е) Рачната работа и трудот воопшто
26. Телото треба да се совладува и заморува со друг труд.
27. Одреди си себеси некој умерен труд во ќелијата и срцето Ќе ти биде смирено.
28. Принудувај се себеси на рачна работа, за да во тебе се всели стравот од Бога.
29. Сакај го трудот на рачната работа, па на тебе ќе се симне стравот Божји.
30. Седејќи во ќелија, фати се за работа, а името Господово не пуштај го од себе, туку постојано држи го во умот свој. Поучувај се во тоа име во своето срце и фали го со јазикот свој, велејќи: Господи Исусе Христе, помилувај ме, или Господе мој, Исусе Христе, помилувај ме, испрати ми ја Својата помош, или Те фала, Господи мој, Исусе Христе.
ж) Храна
31. Едно (и исто време) одреди за храна заради поткрепа на своето тело, а не заради наслада.
32. Употребувај најпроста и најефтина храна.
33. Својот леб јади го во безмолвие и со воздржување, внимавајќи твоето седење (покрај масата) да биде скромно.
34. Не јади до ситост.
35. Немој да бидеш алчен и лаком на јадењето за во тебе да не се обноват поранешните гревови.
36. Во среда и петок не го разрешувај постот
37. Месо воопшто немој да јадеш.
38. Не приоѓај на место каде се точи вино.
39. На собори и гозби (т.е. општи трпези) не се брзај.
40. Ако дојдеш на место каде е подготвена општа трпеза, јади умерено и принеси благодарност на Бога.
41. Вино немој да пиеш повеќе од три чаши, освен при тешки болести.
42. Немој веднаш да пружиш рака кон она што се ставе пред тебе.
43. Ако си млад, немој да пружаш рака пред другите, зошто тоа не е скромно.
з) Сон
44. Спиј малку и умерено и ангелите ќе те посетат.
45. Кога си здрав, не го вади појасот (за време на спињето).
46. Кога ќе легнеш, не ги ставај рацете меѓу нозете за да не грешиш и незнаејќи.
и) Облека
47. Ден и ноќ биди во својата мантија и во својата одежда како окован и затворен.
48. не облекувај облека со која би можел да се гордееш ид а се фалиш.
49. Чувај ја својата облека за на денот на судот не се најдеш гол меѓу другите.(3)
ј) Главната карактеристика на имотот треба да е – сиромаштво
50. Не стекнувај ништо преку она што ти е потребно.
51. Сиромаштвото на монахот е умереноста во се или во таква состојба во која си задоволен со малку.
52. Повеќе сакај го укорувањето отколку почитувањето, уморот на телото отколку одморот и недостатокот на (потребните) работи отколку изобилието.
к) Црковна богослужба
53. Црковните должности (т.е. грижата за црквата и богослужењето) треба да се довери на верен човек кој се плаши од Бога.
54. Не биди мрзлив да Штом го слушнеш ѕвоното, веднаш да одиш во црква.
55. Не го оставај богослужењето за да не се сопнуваш и паднеш во замка.
56. Во црква немој да зборуваш.
57. Немој во црква да бидеш како за на место каде се собира голем народ (за да во душата не ти биде помрачено и голем број на помисли).
58. Во црквата погребај го својот мртовец (т.е. не се грижи за тоа како Ќе ги уредиш своите земни работи)…
л) Меѓусебни односи
аа) Прво и главно – однос кон ава, духовниот отец, кон старците и воопшто кон искусните
59. Не почнувај никаква работа, без разлика каква е, додека не се посоветуваш со авата на манастирот.
60. Прев авата и пред поголемите од тебе не зборувај многу.
61. Постојано држив о себе дека треба да го слушаш својот отец, па во тебе ќе се всели стравот Божји.
62. Совршенството на твојот подвиг се состои во послушноста. Блазе му на човекот кој од младоста своја го носи бремето Господово, служи и се повинува.
63. Немој да бидеш непослушен, инаку ќе станеш орудије и сад на сите зла и неправди.
64. Со смирение и плач моли го отецот свој да те научи на она што се уште не знаеш, па нема да се засрамиш.
65. Секогаш сеќавај се на она копј те напојува со добро учење. Погрижи се од него да ги дознаеш
животворните заповеди, па благоуспешно ќе го поминеш животот свој по волјата Господова, како што е запишано кај блажениот апостол Павле: “Ова проучувај го, во ова стој, за твојот напредок да се покаже во се (1. Тим. 4, 15).
66. Ако искрено си го навалил вратот под бремето на послушноста, тогаш внимателно слушај што ти се зборува, а потоа свесно извршувај го она што ти е заповедано.
67. Немој да го криеш гревот што си го направил од својот духовен отец.
68. Секојдневно учи се на добра наравственост од постарите.
69. Своите духовни отци сакај ги повеќе од своите родители по тело затоа што тие се грижат за тебе заради Бога.
70. Живеј така за отците на манастирот, кои духовно те родиле, ги израдуваш заради9 својата слава во соборот на светите.
71. Погрижи се благословот на манастирските страци да е на тебе.
72. Не ги откривај на сите своите помисли, туку само на оние кои можат да ја излечат твојата душа.
73. Не ги откривај своите мисли, за да не го соблазниш својот брат.
74. Кон секого биде расположен пријателски, но секој нека не ти биде советник.
бб) Взаемен однос
75. Погрижи се да дојдеш до тоа сите луѓе да те благословуваат.
76. Биди тажен со својот брат и укажи му сочувство (во болката).
77. Ако братот те замоли да му помогнеш, работи со него целиот тој ден.
78. Оние, со кои се дружиш, прво испробај и испитај какви се. Немој на сите д аим се доверуваш зошто светот е полн со итрина. Избери си себе си еден брат кој се плаши од Господа и со него дружи се како со брат. А најдобро ќе биде ако се прилепиш покрај Господ, како син покрај таткото, бидејќи сите луѓе, со мал исклучок, се предале на итрината. Земјата е иполнета со суета, неволји и конфликти.
вв) Однос на постарите кон останатите
79. Ако си престанал да му служиш на гревот, тогаш зборувај во името Господово, поучувајќи ги оние заради кои се хули името Негово. Бидејќи тие се мртви и отсечени од живиот Бог, погрижи се да ги остават своите мртви дела ид а се удостојат да стекнат (вечна) слава.
80. несебично изобличувај и поправај ги своите духовни чеда, зошто од тебе ќе се бара одговор за нивната осуда (т.е. ако се покажат достојни за осуда пред Страшниот Суд).
81. Искарај не штедејќи, но со страв Божји. Не гледај на лицето и одлучувај со зборови на вистина.
82. Ако некој брат дојде и ти ги открие своите мисли, внимавај никому да не му ги кажуваш истите, туку моли се за себе и за него, за Господ да ве спаси и двајцата.
83. Не го отфрлај оној кој бара вера во Христа.
84. Не кажувај поуки на оној кој не ги раскажува.
85. Не поставувај на друг правило кое ти самиот на дело не си го исполнил.
86. Премногу е лошо на друг да му препорачуваш нешто што самиот не го исполнуваш. Од туѓите дела немаме никаква полза.
гг) Однос кон болните
88. Посетувај ги болните и нивните садови наполни ги со вода.
89. Се што можеш, се што ти е одвишок, дај им на болните во манастир.
90. Ако авата те одреди да им служиш на болните, потруди се од сето срце и од Бога ќе добиеш двојна награда, т.е. за послушноста која е извршена со љубов.
дд) Одност кон странците
91. Ако некој брат ти дојде во посета, дури ив о невреме, прими го радосно за тој да Му заблагодари на Бога и за да не се навреди.
92. Ако било кој брат ти дојде на посета, во се смири се пред него, покажи расположение кон него заради Господ и плаши се да не се вознесеш со гордост.
93. Изгледот на твоето лице треба да биде тажно, освен кога ќе ти дојдат браќата – патници. Тогаш на себе земи радосен изглед.
љ) Взаемно општење
94. Биди скромен во сите свои активности.
95. Во твоето однесување меѓу други луѓе однесувај се како сиромашен: не се вознесувај кога со некого разговараш, нити кога пееш химна или пофална песна на Бога. Кога Ќе се најдеш во друштво, твоите зборови нека се прости.
96. Со младо момче не разговарај, ниту пак се дружи. Таквите не ги примај во заедничкиот живот за на ѓаволот не му дадеш место.
97. Со младо момче не воопшто немој да разговараш, зошто ќе ти биде на сопнување.
98. Немој да го земаш за рака братот кој стои до тебе, ниту пак се допирај до неговите образи, без разлика дали е постар или помлад од тебе.
99. Со сите сили оддалечувај се од луѓе кои немаат разум и во совет.
100. Ако сакаш спокен живот, не влегувај во круг на луѓе кои само се грижат за суетни работи. Ако случајно се најдеш во нивно друштво, држи се себеси како д ате нема меѓу нив.
м) Разговорот и воопшто употребата на јазикот
101. Не го повисувај гласот (т.е. молчи во ќелијата), освен при молитвите кои со уставот се назначени.
102. Чувај се од расправии со јазик (воздржи го јазикот).
103. Не зборувај многу за од тебе да не се оддалечи Духот Божји.
104. Големо дело е да се биде молчалив, угледувајќи се на Господ Кој молчеше пред Ирод без разлика на неговиот повик.
105. Кога ќе се сретнеш со верници кои се слични на тебе, повеќе слушај и внимавај што зборуваат со подготвеност да го исполниш она што е спасоносно. Тоа ќе биде многу подобро, отколку и самиот да се сплеткаш во разговор.
106. Кога одиш во посета на некого, нека стравот Божји биде во твоето срце и чувај ја устата своја за да се вратиш во својата ќелија спокен.
107. Мудриот човек добро знае како со себе ќе владее. Тој не брза да зборува, туку добро мери кога треба да зборува, а кога да слуша. Неукиот човек не чува тајна, не управува со јазикот и не го зауздува.
108. Кога си меѓу браќата, не зборувај премногу. Твоите прашања нека бидат кратки и изговорени со смирение.
109. Твоите зборови нека бидат благи и поучни. Постојано сеќавај се дека од говорот доаѓа или слава или срам.
110. Не зборувај раздразливо, туку твоите зборови нека бидат облечени во мусрост и разум, како и твоето молчење. Угледај се на нашите мудри отци чии зборови беа исполнети со мудрост и разум, исто како и нивното молчење.
111. Јазик твој нека е потчинет на разумот, зошто зборовите се спротивни на разумот, исто како бодливите шилци и иглите.
112. Избегнувај ја лагата, инаку таа од тебе ќе го истера стравот Божји.
113. Устата твоја нека секогаш зборува само вистина.
114. Нека тема на твоите разговори бидат добродетелите на Севишниот Бог. Со тоа ќе станеш достоен од Него да добиеш поголеми добра.
115. Не се распрашувај за лоши дела, туку своите внимание држи го подалеку од нив.
116. Не започнувај празни разговори и оние кои ги водат избегнувај ги за душата да не ти прими зло.
117. Презри ги залудните разговори за се што е светско.
118. Воздржувај се што можеш повеќе од шеги и забавни зборови.
119. Не викај и не зборувај многу гласно и брзо, зошто е напишано:”Кој многу зборува, нема да избегне грев” (Кн. Проп. 10, 14).
120. Не биди упорен и не ги наметнувај своите зборови во тебе да не влезе зло (злоба и расправии).
121. не се колни во не сомнителна, а камоли во сомнителна работа.
н) Во случај на патување
122. Кога некоја потреба те натера да одиш во град, немој да одиш сам.
123. Кога одиш по вода или паруваш, читај (Псалмите на памет) и размислувај.
124. Одејќин со браќата, понекогаш одвојувај се од нив за да го одржиш молчењето.
125. Одејќи по патот, не се врти лево или десно, туку со внимание пребирај по своите Псалми и со ум моли се на Бога. Немој да се побратуваш со жители на места каде се наоѓаш.
126. Не оди меѓу голем број на светски луѓе, но не имитирај ни фарисеи зошто тие се правеа за да се истакнат.
127. На жена не и дозволувај да ти се приближи. Не и дозволувај да влезе во твоја соба зошто по неа оди бура на помисли.
128. Со жена немој никогаш да јадеш и со младич не се дружи.
129. Кога ќе се појави потреба некаде да ноќеваш, внимавај да не се покриеш со некој друг под еден покривач.
130. Не легнувај на една рогозина со помлад од себе.
131. Не легнувајте по двајца на една рогозина, освен во случај на крајна потреба, иако се работи за твој татко или брат и тогаш со голем страв.
132. Не седи долго во манастирските гостилници.
ИИ Устројство на внатрешниот живот
а) Почетен принцип на животот – ревност

133. Биди ревносен во стекнување на доблести.
134. Чувај се да не се оладиш во љубовта кон Бога.
135. Не отстапувај од добри дела кои си ги започнал.
136. Не излегувај од патот на својата осаменост.
137. Не ги оставај напорите заради доблестите за да не станес мрзлив и немарен и за да не згрешиш во последниот час, туку љуби го Господа до самиот крај и ќе стекнеш милост.
138. Како Што урнатините надвор од градот им служат на сите за фрлање на смрдлива нечистотија, Така и душата на оној кој мрзеливо и млитаво го поминува својот самотен живот е депонија на сите страсти и гревовна нечистотија.
б) Правило на животот – волјата Божја во заповеди
139. Ако навистина си се предал на Бога, извршувај ги сите Негови заповеди и се што ти се наредува врши го работливо, не изоставувај ништо. ЗоШто ако нешто пропуштиш, нема да ти се простат претходните гревови. Ако цврсто решиш се да извршуваш (до положувањето на животот), биди уверен дека сите твои претходни гревови веќе простени.
140. Твоите мисли треба постојано да се бават со заповедите Господови ид а се погрижиш со сите сили за да ги извршиш. Не треба да оставаш ниту една за твојата душа да не се претвори во депонија на сите нечистотии.
141. Ако си започнал некоја работа и видиш дека не е по волјата Божја, веднаш напушти ја.
в) Цел – слава Божја
142. Постојано грижи се (преку тебе) да се прославува Отецот твој кој е на небото (Мт. 5, 16).
г) Потсетници – поттикнувачи на ревноста
аа) За заветот и првобитниот жар

143. Не отстапувај од Бога заради распадливи работи, туку сеќавај се што си ветил кога во тебе гореше жарот на стремежот за богоугодување.
144. Погрижи се да не го заборавиш значењето на својата облека која ја облече на почетокот. Сети се на солзите на своето покајание кои тогаш си ги пролеал и брзо отскокни од лошите помисли кои тајно те поткрадуваат за да не бидеш вовлечен со нив во самите дела.
145. Постојани и искрено покај се и ниту на минута не се предавај на немарност и мрзливост.
дд) За примерните ревнители
146. Не се огледувај на оние кои се послаби од тебе туку на оние кои се подобри од тебе.
147. Нека ти бидат образец и пример оние кои го љубат Бога со сето срце свое и постојано прават добри дела. Немој да се срамиш да ги прашаШ за животен совет бидејќи се совршени во доблестите.
148. Стои настрана од светски луѓе кои мислат светски и зборуваат само за земски работи.
вв) За ветените добра
149. Доколку исполнуваш се (заповедено), ќе добиеш наследство кое не го видело око, за кое не слушнало уво и на кое срце човечко не помислило (1. Кор. 2, 9).
150. Употреби ја светлината на познанието за да се удостоиш со родот на праведните, додека уште има време.
гг) За смртта и Судот
151. Сети се дека твојата младост поминала (дека снагата се потрошила) и дека немоќта пораснала и дека веќе е време на твојот исход, кога ќе даваш одговор за сите свои дела. Знај дека таму ни брат нема да може да го откупи својот брат, ниту таткото да го избави синот.
152. Секогаш сеќавај се на излегувањето од телото и не ја испуштај мислата за вечната осуда. Доколку така постапиш, нема никогаш да згрешиш.
153. Мисли во себе и зборувај: Можеби овој ден ќе ми биде последен во овој свет” и никогаш нема дап огрешиш пред Бога.
154. За секој ден претпоставувај дека ти е последен во овој свет и ќе се зачуваш од гревови.
155. Својата ќелија претворија во темница, помислувајќи дека за тебе веќе се е завршено и дека веќе Ќе удри часот на твоето одрешување од овој свет.
156. Внимавај на себе за да не бидеш отфрлен во идниот век. Тешко на оние кои не се грижат, тие немаат надеж на спасение, ниту има кој д аим помогне.
д) Причинители за успех – благодатна Божја помош и лично усрдие и подвиг
аа) Помош од горе привлечена со молитва

157. Нека нашиот Господ Исус Христос ни помогне да правиме се што му е угодно.
158. Пред се излевај постојана молитва и секогаш заблагодари на Бога за се што се случува со тебе.
159. Труди се да излеваш непрестани молитви со солзи за Бог да се сожали над тебе и од тебе да го соблече стариот човек.
160. Немој да престанеш да пролеваш (молитвени) солзи и Бог Ќе се сожали на тебе, олеснувајќи ти ги неволјите (заради кои твојата душа е тажна).
161. Дали сакаш да Му угодиш на Бога, тогаш предај се на Господ Исус Христос и Тој ќе те избави и заштити.
бб) Лични подвизи и усрдност воопшто
162. Потруди се да ги исполниш подвизите кои ти ги предложувам: труд, сиромаштија, странствување, лишеност (нестекнување) и молчење. Тие ќе те направат смирен, а тоа ќе ти донесе простување на гревовите. Смирението се состои во тоа човекот себеси да се смета за голем грешник и да мисли дека ништо добро не прави пред Бога, дека сака молчење и да не смета на ништо, дека не е упорен пред никого и дека не настојува на своите зборови, дека ја одложува својата волја, дека лицето го спушта долу, дека смртта ја има пред очи, да се чува од лаги да не изговара празни зборови, да не приговара на старешината, трпеливо да ги трпи навредите и себе да се принудува на благодушно поднесување на сите тешкотии и непријатности во животот. Погрижи се брату, да ги исполниш овие правила за твојот живот да не биде неплоден.
163. Да отфрлиме се што дава одмор на телото. Овој живот не го преценуваме за да живееме во Бога кој во денот на Судот ќе не праша дали сме гладувале заради Него, дали сме биле жедни и сме трпеле соголеност, дали сме се смирувале, плачеле од длабочината на своето срце и дали самите сме се испрашувале за тоа дали сме достојни за Бога. И така да се смириме и тагуваме заради гревовите за да го најдеме Бога. Да го презреме телото за да ги спасиме своите души.
164. Избери труд и тој заедно со постот, молитвата и бдеењето ќе те избави од секое сквернување. Телесниот труд донесува чистота на срцето, а таа прави душата да принесува плод.
165. Засакај го милосрдието, облечи се во вера, не му допуштај на срцето да мисли зло, туку терај го за зло да враќа со добро, барај благост и ревнувај за сите прекрасни дела.
ѓ) Настројување на душата кое донесува успех
аа) Пребивање во Бога со страв, бодро внимание и оддалечување од гревот и светот

166. Нека твојата душа биде со Господ во секое време, а телото твое на земјата нека биде како статуа (безживотно).
167. Застани пред лицето на Господ со исправност.
168. Нека стравот Божји е секогаш пред нашите очи како и сеќавањето на смртта и одвраќањето од светот и се што е светско.
169. Умири го секој ден за да живееш, зошто кој се плаши од Бога ќе живее во векови.
170. Биди постојано работлив за да не паднеш во мрзливост и небрежност.
171. Се што е светско замрази и одвои го од себе. Во спротивно тоа тебе ќе те оддалечи од Бога.
172. Замрази се што е штетно за твојата душа.
бб) Трпење
173. Без разлика што преземаш, биди трпелив и Бог ќе ти помогне во сите твои дела, во се што се случува со тебе.
174. Внимавај да не бидеш малодушен.
175. Биди благодушен во се што правиш по волјата Божја.
176. Не тагувај поради лошите помисли кои те напаѓаат во ќелијата, зошто Господ нема да заборави никаков труд (преземан заради Него). Тоа ќе ти послужи за напредок и благодатта Божја ќе ти помогне.
177. Храброста не е ништо друго освен непоколебливост во вистината и спротивставување на непријателите. Ако не попуштиш, тие ќе се повлечат и повеќе нема да се покажат.
вв) Смиреност и плач
178. И дење и ноќе тагувај заради гревовите свои.
179. Запали го својот светилник со маслото на солзите.
180. Непрестано плчи заради своите гревови, како да имаш мртов човек во својата ќелија.
181. Нека лицето секогаш ти биде тажно за да во тебе се всели стравот Божји.
182. Не се сметај себеси за многу важен, туку предај се на плачот заради своите гревови.
гг) Смирение
183. Засакај го смирението и тоа ќе ги покрие сите твои гревови.
184. Биди смирен во сите денови од животот свој и стреми се кон се што е прекрасно.
185. Оној кој е послаб од тебе во добрите дела, сметај го рамен на себе, а оној кој е рамен на тебе, сметај го посовршен.
186. Не завидувај на оној кој напредува, туку сите луѓе сметај ги за подобри од тебе, за со тебе да биде самиот Бог.
187. Не се дружи со горди, туку со смирени.
188. Биди смирен во се: во однесување, во облекување, во седење, во стоење, во одење, во постела, во ќелија ив о целата нејзина опременост.
189. Не се радувај и не се насладувај ако почнат д ате фалат за твоите добри дела. Криј ги своите добри дела што можеш повеќе. Не си дозволувај воопшто да ги изнесуваш пред некои луѓе, потруди се луѓето да не те фалат.
190. Гледај да не се разгласи некое твое добро дело.
191. Ако некој невин те укори за некој грев, смири се и ќе добиеш венец.
192. Навикни го својот јазик да зборува: “Прости ми”. Ако постојано кажуваш: “Прости ми”, набрзо ќе достигнеш смирение.
194. Биди спремен при секој збор на навреда што Ќе го слушнеш да кажеш: “Прости ми”, затоа што таквото смирение ги урива сите замки на ѓаволот.
195. Знај дека смирението не е ништо друго туку сите луѓе да ги сметаш за подобри од себе. Цврсто во умот свој држи ја мислата дека си виновен за многу гревови. Главата нека ти е спуштена, а јазикот нека ти биде спремен на увредувачот да каже: “Прости ми, господару мој”. Нека постојаниот предмет на твоето размислување биде смртта.
196. Засакај го трудот, на сите биди покорен, устата нека ти биде заклучена – и ќе постигнеш смирение. Смирението пак ќе привлечат простување на сите твои гревови.
197. Пред се себе не се сметај за нешто важно. Тоа во тебе ќе го роди смирението. Смирението ќе ја роди науката (искуството и здравото мислење), а науката – верата. Верата ќе ја роди надежта, а надежта – љубовта, а љубовта ќе го роди согласувањето. Согласувањето ќе ја роди непроменливата постојаност (цврстината во доброто).
е) Подвигот на борбата со гревот
аа) Пред се со помислите

198. Истерај ги далеку од себе лошите помисли, предавајќи се на Бога, и Тој ќе те покрие со Својата десница.
199. Не оди по секоја своја помисла.
200. Не ги исполнувај своите помисли и желби.
201. Внимавај твојот ум да не се занимава со сеќавање на поранешните гревови, зошто може да се случи тие во тебе да се обноват.
202. Не обновувај ги во својот ум претходните гревови свои за да не се вратат во тебе. Биди уверен дека тие ти се простени во времето на твоето предавање на Бога и покајувањето и воопшто не се сомневај во тоа.
203. Престани да се сеќаваш ид а зборуваш за задоволствата и уживањата на кои си се предавал во времето на својата немарност. Дури немој да зборуваш: “Јас тоа сум правел” или : “Тоа сум нарушил”, зошто тоа може да те сплетка.
204. Немој да се сеќаваш на страстите на кои си се предавал во светот за похотата (која тие ја предизвикуваат) не се појави повторно и те соблазнува.
бб) Со разни порочни желби
205. Апостол Јован сите похотливости човечки ги сумира во три работи: се што е во светот – похотата на телото, похотата на очите и гордоста на животот (1. Јн. 2, 16). Телесната похота е полнење на стомакот со мноштво на разни јадења по што се јавува блудна нечистотија. Похотата на очите се однесува на вештачки добра. Окото човечко станува гордо и во неговото срце се вовлекуваат нечисти ликови. Гордоста на животот е љубовта кон светската слава (високо мислење за себе, самофалење и њед за пофалби од другите) која во нашиот ум се встоличнува поради суетните и минливи надворешни достоинства.
206. Чувај се од алчност и непослушност, а особено од прејадување, за да не се врзиш во замките на своите похоти. Тие, имено, од срцето го истеруваат стравот Божј ии го отстрануваат срамот од лицето, а својот љубител го предаваат на ниски и срамни дела кои оутѓуваат од Бога.
207. Соблечи го од себе гневот и облечи се во кроткост. Отфрли го од себе развратното око и земи едноставно (детско, чисто) око.
208. Биди далеку од гневот и чувај се од похоти, како всушност и од сите гревовни желби.
ВВ) Посебно – со сластољубие
209. Сластољубивиот човек (кој бара само пријатности) не е погоден за ниакво дело.
210. Немој да бидш сластољубив, затоа што Бог не слуша сластољубие.
211. Замрази го телото И неговите утехи затоа што се полни со зло.
212. Телото свое исцрпи го така да стане слично на тело кое лежИ на болничка постела.
гг) Со гневот И неговиот пород
213. Ако те нападне гнев, веднаш истерај го подалеку од себе, И ќе се радуваш низ целиот свој живот.
214. На никого не се лути И на сите простувај им.
215. Ако некој неправедно те прекори, немој да се распалуваш.
216. Биди мудар И устата на оние кои лошо зборуваат за тебе затворај ги со молчење.
217. Немој да се чудиш ако некој лошо зборува за тебе затоа што тоа е едно од лукавствата на нашите најголеми непријатели со кои тие се обидуваат да му попречат на човек да ја дознаат вистината.
218. Немој да бидеш брз на гнев и непамти го злото на оној кој те поттикнал на гнев.
219. Кога ќе доживееш увреда, немој да создадеш непријателство кон оној кој ти ја нанел, туку речи: Достоен сум целото братство да ме презре.
220. Не се жали и никого не навредувај.
221. Не враќај зло за зло, ниту увреда за увреда зошто Господ те смирува откако ќе види дека ти самиот не се смируваш.
222. Нека се молат и помладии постари да не биде попуштено и да паднат под тиранијата на гневот.
223. Оној кој го завртува другиот образ кон оној кој го удрил по едниот, веќе се израдувал на увредата. Господ Исус Христос никогаш нема да го напушти зошто е благ и им помага на душите кои трпат заради Него и кои го бараат. Тој им дава сила и крепост се додека не се утврдат во спокој (од страсти). И така, радувај се кога на тебе наидуваат неволји зошто после нив доаѓаат слатки плодови.
224. Немој да се плашиш од увреди од луѓе.
дд) Со останатите порочни движења на срцето кои го поткопуваат успехот – со осудување
225. Немој да го презираш братот кој згрешил, немој да се грозиш од него или да го осудуваш зошто самиот ќе паднеш во рацете на непријателите свои.
226. На никого не прави лошо ниту некого осудувај.
227. Не го завртувај своето уво за да слушнеш лошо за некој друг, туку биди снисходливо жалостив кон луѓето и ќе бидеш жив.
228. Никого не го осудувај зошто во тоа се состои падот.
229. Не го прекорувај својот брат дури и кога гледаш дека ги нарушува сите заповеди зошто инаку и самиот ќе паднеш во рацете на своите непријатели.
230. Никого од смртните не го осудувај за Господ да не се згрози од твоите молитви.
231. Никому не му ги изнесувај недостатоците пред очи.
232. Никого не го прекорувај заради неговата немоќ.
ѓѓ) Со суетата и воображеноста
233. Не разгласувај кога подаруваш.
234. Не се фали ако се предаваш на духовни подвизи.
235. Никому однапред не зборувај за доброто дело што намераваш да го направиш туку направи го молчејќи.
236. Кога ќе направиш некое доблесно дело, немој да се вообразуваш и не си зборувај во себе: јас тоа и тоа направив. Зошто ако вака правиш , нема да бидеш мудар.
237. Не ја сакај славата и во своето срце не задржувај самопофалување кое зборува: јас направив тоа и тоа. Во тоа и тоа напредував. Таквите помисли дишат со суета. Кој со нив е исполнет, станал престојувалиштен а нечисти духови.
ее) Со човекоугодувањето и лицемерието
238. Не ја оставај волјата Божја заради исполнување на човечка волја.
239. Не ги нарушувај заповедите од уважување на пријателството кон човек.
240. Не биди лицемер, дволичен, а уште помалку лажливец.
241. Погрижи се да бидеш праведен не само пред луѓето, туку и сам во себе биди мудар, кроток, благодушен, трпелив, ревносен и човекоњубив.
жж) Со гордост
242. Не се вознесувај со своите дела, без разлика какви се тие.
243. Немој да се вознесуваш во гордост и не се фали.
244. Гордоста далеку одгонува од себе. Сметај дека твоите ближни и сите луѓе се подобри од себе.
245. Нема поголемо безбожништво од другиот да го жалиш и да се воздигнуваш над другите.
246. Не се сметај за мудар, инаку твојата душа ќе стане горделива и ќе паднеш во рацете на своите непријатели.
247. Не се сметај себеси сезнајко и мудар (т.е. не вели: знам и сам, умеам сам да работам), инаку ќе пропадне твојот труд и твојот брод залудно ќе плови.
248. Кој не се држи за се што е пропишано, ќе го побуди Бога на гнев. Затоа сослушај ги овие зборови, сокри ги во срцето и знај дека со тие заповеди те предавам на Создателот. Ако ги сочуваш, ќе ликуваш со ангелите, а сите лоши духови ќе ги раниш со тага. Извршувај ги овие заповеди и Бог ќе биде со тебе, а ангелите ќе те следат. Душата ќе ти се исполни со мирисите на светите и со светлината наб лажените ќе засвети лицето твое. Ќе станеш светилиште на Бога, како и сите свети и конечно ќе го сретнеш Господа со веселба и радост. Ќе слушнеш глас кој зборува: Слуго добар и верен, во малку беше верен, над многумина ќе те поставам; влези во радоста на господарот свој (мт. 25, 21).
249. Не отстапувај ниту оде ден од овие упатства и Господ наш Исус Христот ќе те упокои и во мир ќе го доврши делото на кое си пристапил. Нашите совршени отци и оние кои ги подржуваат, станаа совршени исполнувајќи ги.
250. Доколку на кажаното сакаш да додадеш некое од добрите дела – додади, а на нашиот Господ Исус Христос постојано Му вознесувај благодарност.
251. Секоја ноќ облевај го својот кревет со солзи и натопувај ја својата постела, смирувајќи се пред Господ Исус Христос за Тој ги прости гревовите твои и те обнови, за да ти даде помош за правење на добри дела и наслетство на Своето вечно Царство. Нему нека е пофалба, чест, слава и поклонение со Себлагиот Отец и Сесветиот Дух, сега, секогаш и во вечни векови. Амин.

Мили сестри и браќа во Господа,
Кога Господ го создал човекот од својата милост тој ги создал и неговите задачи,тие се без граници,без националности,без омрази,без лаги,без осуди,но се чесни и достојни на неговото творештво.
Од тогаш до денес православната вера е достојна кај оние кој го продолжија својот живот во Господа,оние кој секое утро му се поклонуваат во молитва на Господа и кој ги почитуваат неговите заповеди,тие се само десет.
Македонска Вистинска Православна Црква е дел од сето тоа и со години уназад е дел од ова кое можете да го видете во ова кратко вистинско видео сторено од еден исто така приврзеник лекар од Солун кој се осмели да ги лекува истоштените и болни монаси во овој таканаречен бунтовнички манастир оти тој манастир стави крај на почитот кон сите цркви и патријаршии кој почнаа да се дружат поклонуваат и служат литургија со изманиниците,расколниците,јересите кој го немилосрдно осудија Господа на смрт но која тој ја победи и ја покажа вистината која денес ние ја прикажуваме дека е тој Исус Господ Бог се сторител на сите нас на сите универзуми и земјата во која денес владеат само измамници,расколници,криминалци кои владеат над православниот народ.
Зато Македонска Вистинска Православна Црква во своите монашки редови е составена од сите кои се осмелија да се одвојат и спротивстават на васеленскиот патријарх бартоломео и сите останати кој се во неговите редови,тие сите го издадоа и предадоа православниот народ со нивните лаги и лажни проповеди во денешниот век.
Ова видео е само еден дел кој монасите го преживеале и го ден денес преживуваат

Господ нека Благослови

Во Светото Писмо наоѓаме дека Господ Исус Христос, кога ја воспоставил Светата Тајна на покајанието и исповедувањето, им го предал на своите ученици-апостоли правото да простуваат или задржуваат гревови на луѓе кои се каат.
„Тогаш Исус пак им рече: „Мир вам! Како што Ме прати Таткото и Јас ве праќам!” Кога им го кажа ова, дувна во нив и им рече: „Примете Свети Дух! На кои ќе им ги простите гревовите – простени им се; на кои ќе им ги задржите – задржани им се!” (Јн. 20, 21-23).
Ова право од нив е пренесено на нивните наследници – епископи и свештеници.
Секој грев што го исповедуваме пред духовникот-исповедникот не е подложен на разрешување. Духовникот по благодатта на Светиот Дух го пресудува и проценува секој грев кој пред него го исповедуваме и степенот на покајувањето кое во таа прилика го покажуваме. Така тој за одредени потешки гревови не дава разрешување, одредувајќи духовен лек кој ќе ни помогне да дојдеме до покајание и се причестиме обновени и очистени. Епитимијата најчесто се однесува на додатен пост или молитви, како и забрана на Причест на одредено време, што е оддалечување од суштинската заедница со Христа. Таа не е класична казна, иако нејзиното дејство е болно, туку еден вид на благодатен лек за оној кој направил поголем морален или духовен престап (или престапи) на Божјите заповеди. Бидејќи дејството на тие престапи на човекот делуваат дури и разорно, заради чувство на осветена или неосветена вина, епитимијата на човекот му дава можност навистина да се покае, исповеда, моли, повика на милост и љубов Божја и со враќањето во спасоносната заедница со Него, како да прави добри дела со кои ќе го искупи тој престап и ќе ги зацели своите рани. Со епитимијата покајаниот се штити од духовното зло и повторување на гревот.
Духовникот-исповедникот ја дава епитимијата кога ќе процени дека духовната рана од некој грев е во толкава мерка длабока и тешка што е потребно, за нејзино исцелување, да помине одредено време со посебен духовен лек. Временското траење на епитимијата ја одредува духовникот индивидуално, според животната доба и околностите во кои покајникот се наоѓа, тежината на престапот и настојувањето на покајникот да се врати во заедницата со Господа. Од епитимија не треба човек да се плаши. Ако човекот, на кого му е изречена епитимија, предано настојува да се ослободи од гревот, да го отфрли злото, да се моли и да прави добри дела (по свое внатрешно чувство и по договор со духовникот), Господ повеќе му помага, и тогаш се достигнува до самата суштина на епитимијата, а тоа е нејзиното исцелително и очистувачко дејство за душата. Важно е да се каже дека свештеникот е само посредник меѓу нас и Бога и исповедувајќи ги гревовите и каејќи се пред свештеникот ние всушност се исповедуваме и каеме пред Бога. Секогаш кога човекот искрено се покае и непоколебливо настојува да се врати на Бога, Тој го дочекува со раширени раце, токму како што е прикажано во евангелието во приказната за покајанието на блудниот син.
„Така, ви велам, се радуваат Божјите ангели, заради еден грешник, кој се кае.” И рече: „Некој човек имаше два сина. И помладиот од нив му рече на татка си: ‘Татко, дај ми го делот од имотот, што ми припаѓа!’ И тој им го раздели имотот. А по неколку дена помладиот син собра сè свое и отиде во далечна земја и таму го потроши својот имот, живеејќи развратно. Кога потроши сè, настана голема глад во онаа земја, и тој се најде во скудност. И отиде и се прилепи при еден човек на онаа земја, тој го испрати на своите полиња, за да ги пасе свињите. И сакаше да го наполни својот желудник со лушпи, што ги јадеа свињите, но никој не му ги даваше. А кога дојде на себеси, рече: ‘Колку наемници при татка ми имаат леб во изобилство, а јас умирам од глад тука! Ќе станам и ќе отидам при татка си, и ќе му речам: ‘Татко, згрешив против небото и пред тебе; не сум веќе достоен да се наречувам твој син. Прими ме како еден од своите наемници!’ И стана и тргна кон татка си. И кога беше уште далеку, неговиот татко го виде и му се сожали, па се растрча, и му се фрли на вратот и го целиваше. А синот му рече: ‘Татко, зрешив против небото и пред тебе; не сум веќе достоен да се наречувам твој син!’ Но таткото им рече на своите слуги: ‘Бргу, донесете ја најубавата облека, и облечете го и ставете му прстен на раката, и обувки на нозете. Дотерајте го згоеното теле и заколете го, да јадеме и да се веселиме, зашто овој мој син беше мртов и оживе, беше изгубен – и се најде.’ И почнаа да се веселат. А неговиот постар син беше во полето. Кога пак доаѓаше и и се приближи на куќата, чу песна и играње; па повика еден од слугите и го праша што е тоа. А тој му рече: ‘Брат ти си дојде и твојот татко го закла згоеното теле, зашто го прими здрав.’ Тој се налути и не сакаше да влезе; а неговиот татко излезе и почна да го моли. А тој му одговори на татка си: ‘Еве, ти служам толку години и никогаш не прекршив ниедна твоја заповед, а ти никогаш не ми даде ни јаре, за да се повеселам со своите пријатели. А кога дојде овој твој син, кој го растури твојот имот со блудници, му закла згоено теле!’ Тој пак му рече: ‘Чедо, ти си секогаш со мене, и сè што е мое – е твое; но требаше да се веселиме и да се радуваме, зашто овој твој брат беше мртов и оживе; беше изгубен и се најде.“(Лука, 15, 10-32)
+++јован хаџи

Posted in Почетна | Leave a comment