ПИСМО НА ЕРУСАЛИМСКИ ПАТРИЈАРХ ИРИНЕЈ ПРВИ ВО ПРИТВОР

4251987336
Неговото Блаженство, Ерусалимскиот Патријарх Иринеј, кого екуменистите и заверениците насилно го симнаа од патријаршкиот трон и кого веќе повеќе од 10 години го држат во затворен, се обрати со писмо до полнотата на Вселенската Црква. Значењето на неговото сведочење и исповедување на Божествената Вистина, во овој сложен и тежок момент за Вселенското Православие – е тешко да се согледа. Неговите зборови се животодавна вода за душите на православните. Аксиос на Патријархот Иринеј – ерихонската труба на Православието и ѕвезда патеводителка во темнината на отстапувањето!
ПИСМО
Нашата Смерност се обраќа на Нашето стадо и целата Христоимена Полнота на Вселенското Православие, Нашите браќа – Предстоителите на Православните Цркви и Нашите браќа во Христа – Светогорските Отци.
Засновајќи се на фактот дека Нашето насилно симнување и оддалечување од тронот на Ерусалимската Патријаршија во 2005 година беше антиканонско и противзаконско, Ние изјавуваме дека остануваме единствен и канонски Ерусалимски Патријарх.
Со оглед на тоа дека нашата Смерност ја обвинуваат на ерес, екуменизам и раскол, сметаме дека е неопходно да укажеме на еден општопознат факт во Црквата: Преподобниот Агатон смирено ги прифатил сите навреди, но кога му рекле дека е еретик, тој им одговорил со следните зборови: „Оние навреди ги примив зошто се полезни за мојата душа, а оваа не ја примив зошто за да се биде еретик значи да се биде одвоен од Бога“. Така постапувале нашите Свети Отци, така не учи да постапуваме нашата Мајка Црква.
Затоа сметам дека е моја должност да го изјавам следново:
1.Нашата Смерност никогаш не била и не е еретик и екуменист. Екуменизмот – тоа е мозаик составен од ереси и расколи. Екуменизмот е – ерес.
Тоа е собиралиште на сите ереси и изобличување на верата кои се појавиле до сега бидејќи екуменизмот ги собира и присоединува кон себе одамна отпаднатите и изобличените во својата расколничка вера, па дури и иноверните. При тоа прашањето за покајание не се разгледува, туку сите тие се сметаат за рамноправни пред Бога. Каде во тоа собиралиште на нечестивото може да биде вистината? Може ли на исто дрво да растат плодови кои се јадат и отровни плодови? Плодови слатки и плодови горки? Екуменистичката „црква“ не е жива, туку е мртва, зошто лагата во неа ја убива секоја вистина.
2.Нашата Смерност повторно не ја воведе Ерусалимската Патријаршија во „Светскиот совет на цркви“ кој е екуменистичко собиралиште.
Јас сум потполно согласен и на секој можен начин ја поддржував и ја поддржувам одлуката на блаженопочинатиот Ерусалимски Патријарх Диодор кој во 1979 година ја изнесе Ерусалимската Црква од „Светскиот совет на цркви“.
Теоријата на гранките, која е прифатена и призната во „Светскиот совет на цркви“ е неодржлива зошто одвоените од заедницата на Црквата не се живи гранки, туку скршени и исушени. „Ако некој не остане во Мене, ќе биде исфрлен надвор, како прачка, и ќе се исуши; а таквите ќе ги соберат и во оган ќе ги фрлат и ќе изгорат.“(Јн. 15, 6).
3.По повод Сеправославниот Собор чие оддржување се спрема за 2016 година. (веќе се оддржа – прим.прев.)
Неговата Светост Патријархот на Константинопол спрема, заедно со Помесните Цркви, Сеправославен Собор заради изнесување на наводно нерешени прашања во Православната Црква.
Но, како прво, поголемиот дел од прашањата на дневниот ред на Сеправославниот Собор веќе се решени во Православната Црква: екуменизмот, односот со инославните, за постот, за календарот, за православното крштевање, за бракот и т.н. Заради тоа постои голема опасност на овој собир да дојде до предавничка ревизија на православното богословие и антропологија.
А второ, Сесветиот Патријарх на Константинопол и Предстојателите на Православните Цркви во потполност го игнорираат фактот на Вселенскиот Престап направен во 2005 година против Нас. Или тие ја успокоиле својата совест, мислејќи дека јас своеволно отидов во „затвореништво“, борејќи се и молејќи за место на тронот?
Константинополскиот Патријарх самиот „стоејќи на свето место“ ја развеа Шизмата на Светиот Сион, во пазувите на Мајката Црква, од Која засвети Вистината и Светлината во светот.
Светиот Дух содејствува само стоејќи во вистината на православните христијани. Он не може да соучествува во неправедни дела. Заради тоа игнорирање на Престојателите на Православните Цркви на нерешениот проблем во врска со неканонското симнување од престолот на Нашата Смерност, ја прави невозможна Боговдахновеноста на престоечкиот Собор и тој, во овој случај, ќе биде неблагодатен и небогоугоден.
Повеќе од било кога во оваа судбоносна етапа, од Бога поставените и повиканите Предстојатели – епископи – на Цркви за да ја чуваат верата мора да завземат светоотечка исповедничка позиција за заштита на Православието од оние кои со Него тргуваат и Го воведуваат во политика на угодување на светот кој лежи во зло.
Спасението е можно единствено преку враќање кон Богочовекот, преку сесрдо и сестрано покајание и усвојување на православната вера на Светите Апостоли, Светите Отци и Светите Вселенски Собори.
Нашето Отечко срце не ги поднесува илузиите во Телото на Црквата која крвари поради вината на престапниците и отстапниците и ги повикува и моли сите членови на Сионската Мајка Црква и целото Православие, а исто така и сите претставници на компетентните органи, да дојдат и со страв Божји, вера и љубов да помогнат во воспоставувањето на канонскиот поредок во Нашата Патријаршија, за, по исходот на сатаната со неговите ангели од стадото Христово, да се причестиме со Вистината заедно со основаната сама Христова Мајка Црква, во слава на верата, во слава на народот на нашиот Бог.
Испраќајќи го изобилно Нашиот благослов, очекуваме секаков напор, молејќи се Господ Животодавецот да ги осветли сите со Својата невечерна Светлина!
Во Светиот град Ерусалим
Вашиот притворен Ерусалимски Патријарх
Иринеј I

A LETTER OF THE JERUSLEM PATRIARCH IRINEOS I IN PRISON
His Beatitude, Jerusalem Patriarch Irineos I, whom the ecumenists and conspirators forced him off the patriarchal throne and whom they have already held there for more than 10 years, addressed with a letter to the fullness of the Ecumenical Church. The significance of his testimony and the confession of the Divine Truth, in this complex and difficult moment for the
Ecumenical Orthodoxy – is hard to see. His words are life-giving water for the souls of the Orthodox. Axios to the Patriarch Irenaeus – the Jericho trumpet of Orthodoxy and a star guide in the darkness of the deviation!

LETTER
Our Sense refers to Our flock and the whole Christian Fullness of the Ecumenical Orthodoxy, Our brothers – the Heads of the Orthodox Churches and Our brothers in Christ – The Athonite Fathers.
Based on the fact that Our violent descent and departure from the throne of the Jerusalem Patriarchate in 2005 was anti-Christian and unlawful, We declare that We remain the only and canonical Patriarch of Jerusalem.
Considering that our Sense is accused of heresy, ecumenism and schism, We consider it necessary to point out a common fact in the Church: the Venerable Agathon humbly accepted all the insults, but when they told him that he was a heretic, he replied with the following words: “Those insults I have received because they are beneficial to my soul, and I have not received this one because to be a heretic means to be separated from God.” That’s how our Holy Fathers acted, so our Mother Church teaches us how to act.
Therefore, I consider it my duty to declare the following:
1.Our Sense has never been and is not a heretic and ecumenist. Ecumenism – it is a mosaic composed of heresies and schisms. Ecumenism is – heresy.
It is the gathering place of all heresies and the distortion of the faith that has arisen so far because ecumenism collects and attaches to itself the long-lost and distorted in its schismatic faith, even those from other religions. The question of repentance is not considered, but they are all considered equitable before God. Where in that collection of the wicked can the truth be found? Can the fruit that can be eatable and cannot be eatable grow on the same tree? Sweet fruit and bitter fruit? The ecumenical “church” is not alive, but dead, because the lie in it kills every truth.
2. Our Sense did not involve the Patriarchate of Jerusalem in the “World Council of Churches”, which is an ecumenical assembly.
I fully agree and in every possible way I support and I supported the decisions of the blessed Patriarch of Jerusalem, Diodoros, who in 1979 took out the Church of Jerusalem from the “World Council of Churches”.
The theory of the branches, which is accepted and recognized in the “World Council of Churches” is unsustainable because the separated from the community of the Church are not living branches, but broken and dried. “If anyone does not remain in Me, he is like a branch that is thrown away and withers; such branches are gathered up, thrown into the fire, and burned”(John 15: 6).
3. On the occasion of the Pan-Orthodox Council whose maintenance is ready for 2016. (already held – approx.)
His Holiness the Patriarch of Constantinople, along with the other Orthodox Churches, prepares Pan-Orthodox Council for the sake of the allegedly unresolved questions in the Orthodox Church.
But, firstly, most of the issues on the agenda of the Pan-Orthodox Council are already settled in the Orthodox Church: the ecumenism, the relationship with the non-Christians, the fasting, the calendar, the Orthodox baptism, marriage and so on. For this reason, there is a great danger on this council to come to a treacherous revision of the Orthodox theology and anthropology.
Secondly, the All-Holiness Patriarch of Constantinople and the Heads of the Orthodox Churches completely ignore the fact of the Ecumenical Accusation against Us in 2005. Or did they reassure their conscience, thinking that I voluntarily went to “prison”, fighting and praying for a seat on the throne?
The Patriarch of Constantinople himself, “standing in a holy place,” spreaded the schism of the Holy Zion, in the bosom of the Mother Church, from which the Truth and the Light in the world lit.
The Holy Spirit co-act only standing in the truth of the Orthodox Christians. He cannot co-participate in unjust acts. Because of this ignoring by the Heads of the Orthodox Churches of the unresolved problem of the uncanonical descent from the throne of Our Sense, makes the forthcoming Council Godless and it, in this case, will be ungrateful and unworthy.
More than ever in this fateful stage, from God appointed and called Heads – Bishops – of Churches in order to preserve the faith must take a patriotic confessional position to protect Orthodoxy from those who trade with It and bring It into a policy of pleasing the world which lies in evil.
Salvation is possible only by returning to the Godman, through sincere and versatile repentance and adoption of the Orthodox faith of the Holy Apostles, the Holy Fathers and the Holy Ecumenical Councils.
Our Father’s Heart does not tolerate the illusions in the Body of the Church that bleeds because of the wrongs of the transgressors and apostates, and calls upon and begs all members of the Zion Mother Church and all Orthodoxy, as well as all representatives of the competent authorities, to come and with the fear of God, faith and love to help in establishing the canonical order in Our Patriarchy, for, after the outcome of satan with his angels from the flock of Christ, to Communion with the Truth, together with the established Christ Mother Church, in the glory of faith, in the glory of the people of our God.
By sending abundantly Our blessing, we expect all kind of effort, praying the Lord, the Life-Giver, to light all of us with His infinite Light!
In the Holy City of Jerusalem
Your detained Patriarch of Jerusalem
Irineos I

Посланица заточеног Патријарха Јерусалимског Иринеја Првог
Његово Блаженство Патријарх Јерусалимски Иринеј, кога су екуменисти и завереници насилно свргли с патријарашког трона, и кога већ више од 10 година држе заточеног, обратио се Посланицом свој пуноти Васељенске Цркве. Значај његовог сведочења и исповедања Божанствене Истине, у овом сложеном и тешком тренутку за Васељенско Православље, – тешко је сагледати. Његове речи су вода животодавна за душе православних. Аксиос, Патријарху Иринеју – јерихонској труби Православља и звезди путеводитељки у мраку одступништва!
ПОСЛАНИЦА
Наша Смерност обраћа се Нашој пастви и читавој Христоименитој Пуноти Васељенског Православља, Нашој браћи – Предстојатељима Православних Цркава и Нашој у Христу браћи – Светогробским оцима.
Заснивајући на чињеници да је насилно Наше свргавање и удаљавање са трона Јерусалимске Патријаршије 2005. године било антиканонско и противзаконито, Ми изјављујемо да остајемо једини прави и канонски Патријарх Јерусалимски.
С обзиром да нашу Смерност оптужују за јерес, екуменизам и раскол, сматрамо неопходним да укажемо на једну у Цркви општепознату чињеницу: Преподобни Агатон смирено је прихватио све увреде, но када су му рекли да је јеретик, он је одговорио речима: „Оне сам увреде примио, јер су корисне за моју душу, а ову нисам, јер бити јеретик значи бити одвојен од Бога.“ Тако су поступали наши Свети Оци, тако нас учи да поступамо наша Мати Црква.
Зато сматрам својом дужношћу да изјавим следеће:
1. Наша Смерност никада није била и није јеретик и екумениста. Екуменизам – то је мозаик сложен од јереси и раскола. Екуменизам је – јерес.
То је збориште свих јереси и изопачења вере, која су се икада појавила, јер екуменизам окупља и присаједињава себи давно отпале и изопачене у својој вери расколнике, па чак и иноверне. Притом, питање покајања се не разматра, већ се сви они сматрају равноправним пред Богом. Где у том зборишту нечестивом може бити истина? Могу ли на истом дрвету расти и јестиви и отровни плодови? Плодови слатки и плодови горки? Екуменистичка „црква“ није жива, но мртва, јер лаж у њој убија сваку истину.
2. Наша Смерност није поново увела Јерусалимску Патријаршију у Светски савет цркава, који је збориште екуменистичко.
Ја сам у потпуности сагласан и на сваки могући начин подржавао сам и подржавам одлуку блаженопочившег Патријарха Јерусалимског Диодора, који је 1979. године извео Јерусалимску Цркву из „Светског савета цркава“.
Теорија грана, која је прихваћена и призната у „Светском савету цркава“, неодржива је, јер одвојене од Цркве заједнице нису живе гране, већ одломљене и сасушене. „Ко у мени не остане избациће се напоље као лоза, и осушиће се, и скупиће је, и у огањ бацити, и спалити” (Јн.15,6).
3. Поводом Свеправославног Сабора чије се одржавање припрема за 2016. годину.
Његова Светост Патријарх Константинопоља припрема, скупа с Помесним Црквама, Свеправославни Сабор, ради изношења на њему наводно нерешених питања Православне Цркве.
Али, као прво, већина питања са дневног реда припреманог Свеправославног Сабора већ су решена у Православној Цркви: екуменизам, однос с инославнима, о посту, о календару, о православном крштењу, о браку итд. Због тога постоји велика опасност да на овом сабору дође до издајничке ревизије православног богословља и антропологије.
А друго, Свесвјатјејши Патријарх Константинопоља и Предстојатељи Православних Цркава у потпуности игноришу факат Васељенског Преступа учињеног 2005. године против Нас. Или су они успокојили своју савест, мислиће да сам ја својевољно отишао у „затворништво“, борећи се и умољавајући за место на трону?
Константинопољски Патријарх је сам, „стојећи на месту светом“, распирио Шизму на Светом Сиону, у крилу Матере Цркве, од Које је засијала Истина и Светлост у Свету.
Свети Дух садејствује само стојећим у истини православним хришћанима. Он не може саучествовати у делима неправедним. Због тога игнорисање Предстојатеља Православних Цркава нерешеног проблема у вези антиканонског свргавања с престола Наше Смерности, чини немогућим Богонадахнутост предстојећег Сабора, и он ће, у овом случају, бити безблагодатан и небогоугодан.
Више него икада, у овој судбоносној етапи, Богом постављени и призвани да чувају Веру Предстојатељи Цркве – епископи, морају заузети светоотачку исповедничку позицију заштите Православља од оних који Њиме тргују и уводе Га у политику угађања свету који у злу лежи.
Спасење је могуће једино повратком Богочовеку, кроз свеусрдно и свестрано покајање и усвајање православне вере Светих Апостола, Светих Отаца и Светих Васељенских Сабора.
Отачко Наше срце не подноси привиде у Телу Цркве, које крвоточи због кривице преступника и одступника и призива и моли све чланове Сионске Матере Цркве и читавог Православља, а такође и све представнике компетентних органа, да дођу и са страхом Божијим, вером и љубављу помогну васпостављању канонског поретка у Нашој Патријаршији, да бисмо се, по исходу сатане с ангелима његовим из стада Христовог, причестили Истином скупа са основаном самим Христом Матером Црквом, у славу вере, у славу народа Бога нашега.
Ниспославши изобилно Наш благослов, очекујемо сваки киринејски напор, молећи се да Господ Животодавац обасја све Светлошћу невечерње Светлости Своје!
У Светом граду Јерусалиму 2017. године, 20. јуна
Ваш заточени Патријарх Јерусалимски
ИРИНЕЈ I
администрација на МВПЦСВЈК Витлеем

This entry was posted in Архиепископ. Bookmark the permalink.

Comments are closed.