ОСВРТ КОН НАЦИОНАЛИЗМОТ И ПРАВОСЛАВНАТА ЦРКВА ХРИСТОВА

Bogorodica 1
Еден од главните поводи за овој текст се неодамнешните протести во Атина поради името Македонија, по кои ние во Македонска Вистинска Православна Црква почувствуваме тага и потикнување на многу прашања кај нас, но не поради учеството во протестите од страна на грчкиот народ, не толку многу од страна на владици и монаштво во Грчката Православна Црква, туку од учеството во нив од страна на игуменот на манастирот Есфигмену на Света Гора. За нас, до сега, овој игумен и неговите монаси беа бастион на Православната вера Христова и нејзиното исповедување во вистинска смисла на зборот. На нашата веб страна до сега објавивме голем број текстови во одбрана на нивната ревност за зачувување на вистинската вера, а со тоа сакавме да ја покажеме нашата голема поддршка во сето она што игуменот Методиј и неговите монаси го правеа, односно се спротивставуваа до последен здив против екуменизмот на Вселенскиот Патријарх Вартоломеј I.
Нашата тага не е поради тоа што сметаме дека со овие протести се загрозува македонската националност, бидејќи ние, како црква, иако во името го носиме името Македонска, сепак не веруваме во национализам, туку во она што Господ Исус Христос го создаде, т.е. свет без никакви граници, туку народ кој ќе живее во него. Границите и националната припадност е измислена од човекот, не од Бога, затоа и сме целосно против национализмот. Национализмот нема никаква врска со Православната Црква Христова зошто таа не е политичка партија, не е институција или некаква организација, туку таа е Вистината. Господ Христос не признава никакви националности зошто ако било така, тогаш работите ќе се одвиваа на сосема друг начин. Он се овоплоти и се роди и „Дојде при своите и своите не Го примија“ (Јн. 1, 11), што значи дека Он дојде меѓу Својот народ кој во тоа време бил единствениот кој верувал во еден Бог, а не во идолопоклонство како што било во другите народи.
Но да се запрашаме: дали Он од Својот народ побара да се побуни против Римското царство кој владеел со израелскиот народ, со Јудеа? Дали Он се здружи со фарисеите, садукеите и книжниците или некакви политички движења за да ја ослободи земјата од римското ропство и да ја врати територијата на Јудеа? Дали во целиот Нов Завет некаде се зборува дека националноста е поважна од верата во Отецот и Синот и Светиот Дух? Дали Господ Христос им рече на своите ученици дека треба да покрстуваат исклучиво Јудејци и никако друг народ или:
„Во Ќесарија имаше еден човек, по име Корнилиј, стотник од полкот наречен Италиски; маж благочестив и богобојазлив со целиот свој дом; и даваше милостина на многу луѓе и секогаш Му се молеше на Бога. Околу деветтиот час од денот, тој виде најаве како му се прикажа ангел Божји, кој влезе при него и му рече: „Корнилиј!”. А тој се вгледа во него и уплашен рече: „Што, Господи?” Тој му рече: „Бог си спомна за молитвите твои и милостините твои. И сега, прати луѓе во Јопија и повикај го Симона, наречен Петар. Тој е таму кај некој си Симон кожарот, чија куќа се наоѓа покрај морето; тој ќе ти каже зборови преку кои ќе се спасиш ти и целиот твој дом.” Откако си отиде ангелот, што му зборуваше, Корнилиј повика двајца од своите слуги и еден благочестив војник, кои постојано се наоѓаа при него; па, откако им кажа сè, ги прати во Јопија. На другиот ден, кога тие патуваа и наближуваа до градот, Петар околу шестиот час се качи на рамниот покрив од куќата, да се помоли. И бидејќи беше огладнел, сакаше нешто да јаде; а додека му приготвуваа, тој падна во занес, и го виде небото отворено и некаков сад да слегува кон него, како некое големо платниште, врзано за четирите краишта, и се спушташе на земјата, во кое ги имаше сите четвороножни животни, ѕверови, лазачи и птици небески. И се чу глас кон него: „Петре, стани, заколи и јади!” А Петар рече: „Никако, Господи, оти никогаш не сум јал погано или нечисто.” И повторно се чу глас кон него: „Она, што Бог го очистил, ти не го сметај за нечисто!” Тоа се повтори трипати, а садот пак се крена кон небото. И додека Петар беше во недоумение, што значи тоа видение, што го виде, ете ги луѓето, испратени од Корнилиј, кои, откако се распрашуваа и го најдоа домот на Симона, застанаа пред портата. И, откако повикаа, прашаа: „Овде ли гостува Симон, наречен Петар?” И дури Петар размислуваше за видението, Духот му рече: „Ете, те бараат три човека. Туку стани, слегни и оди со нив, не размислувајќи ништо; зашто Јас ги пратив!” Штом слегна при луѓето, испратени од Корнилиј при него, Петар рече: „Јас сум тој, кого го барате. Зошто сте дошле?” А тие му одговорија: „Стотникот Корнилиј, човек праведен и богобојазлив, познат по своите добрини меѓу јудејскиот народ, прими заповед од светиот ангел да те повика во својот дом и да ги послуша твоите зборови.” Тогаш Петар ги повика внатре и ги нагости. А утрината стана и отиде со нив; и некои од јописките браќа заминаа со него. На вториот ден тие влегоа во Ќесарија. А Корнилиј ги чекаше, откако ги беше повикал роднините свои и пријателите блиски. Кога Петар влегуваше, Корнилиј го пресретна, падна пред нозете негови и му се поклони. А Петар го подигна и му рече: „Стани и јас сум човек.” И разговарајќи со него, влезе и најде мнозина собрани. И им рече: „Вие знаете дека не му прилега на човек Јудеец да се дружи или да оди кај човек од друг род. Но мене Бог ми покажа ниеден човек да не го наречувам поган или нечист. Затоа, а и бидејќи поканет, дојдов без двоумење. Сега ве прашувам за што пративте по мене?” И Корнилиј одговори: „Пред четири дена до овој час постев, а во деветтиот час се молев во својот дом; и одеднаш, пред мене застана човек во светла облека, и ми рече: »Корнилиј, твојата молитва е услишена, и за твоите милостини Бог Си спомна. Затоа прати во Јопија и повикај го Симона, наречен Петар; тој се наоѓа сега кај Симона кожарот, покрај морето; тој ќе дојде и ќе ти зборува.« И веднаш пратив по тебе, и ти добро направи што дојде. Сега, пак, ние сите стоиме пред Бога за да чуеме сè што ти е од Бога заповедано.” Тогаш Петар ја отвори устата и рече: „Навистина признавам дека Бог не гледа на лице; туку, кај секој народ оној, кој се бои од Него, и постапува правично, мил Му е. Он им го прати на синовите Израилеви словото, благовестувајќи мир преку Исуса Христа, Кој им е Господ на сите.“ (Дела, 10, 1-36).
Каде во овој цитат ние можеме да заклучиме дека национализмот е многу важно нешто во животот на еден верник, особено свештено лице или монах? Но, за сите погрешни толкувања на зборовите на Господ или за неследењето на Неговите заповеди виновен е самиот човек уште од самиот почеток. Со создавањето на националните патријашии во минатото започна и акцентирањето на националната припадност и меѓу оние кои се заветиле дека ќе му служат на Бога цел живот и на никого друг, но во суштина му служат на некој друг, можеби и на некој кој во историјата е познат како идолопоклоник и крволочен убиец за слава и создавање на големо царство.
И на крај да не ги заборавиме многубројните светители, особено во раното христијанство кои ја пролеаја својата света крв во име на Христа и бранење на својата православна вера, а не за својата национална или територијална припадност.
Заради се она што е погоре наведено, Македонска Вистинска Православна Црква се оддалечува од секое дејствување на манастирот Есфигмену на Света Гора и ги отстранува сите текстови објавени во врска со него на својата веб страна.
Патријарх на Македонска Вистинска Православна Црква
+++Јован-Хаџи
Февруари, 2018 година Господова

REVIEW OF NATIONALISM AND THE ORTHODOX CHURCH OF CHRIST
One of the main reasons for this text is the recent protests in Athens because of the name Macedonia, in which we in the Macedonian Genuine Orthodox Church felt sorrow and stirring up of many questions with us, but not because of the participation in the protests by the Greek people, not so much of the participation of the bishops and monasticism in the Greek Orthodox Church, but from the participation in them by the abbot of the Monastery Esphigmenou on the Mount Athos. To this day, this abbot and his monks were a bastion of the Orthodox Faith of Christ and its confession in the true sense of the word. On our website we have published a number of texts so far to defend their zeal for preserving the true faith, and with that we wanted to show our great support in everything that the abbot Methodius and his monks did, that is, resisted to the last breath against the ecumenism of the Ecumenical Patriarch Bartholomew I.
Our sorrow is not because we consider that the Macedonian nationality is threatened with these protests, because we, as a church, although we bear the name Macedonian in the name, still do not believe in nationalism, but in what the Lord Jesus Christ created, i.e. a world without any borders, but a people who will live in it. The borders and national affiliation is invented by the man, not by God, therefore we are totally against nationalism. Nationalism has nothing to do with the Orthodox Church of Christ because it is not a political party, it is not an institution or an organization, but it is the Truth. Lord Christ does not recognize any nationalities because in that case things would have taken place in a completely different way. He became body and was born and “He came to his own and did not receive Him” (John 1, 11), which means that He came among His people who at that time was the only one who believed in one God, and not in idolatry as it was in the other nations.
But let us ask ourselves: did He ask His people to rebel against the Roman Empire that ruled the people of Israel, with Judea? Has He teamed up with the Pharisees, Sadducees and Scribes, or any political movements to liberate the land from the Romans and to restore the territory of Judea? Is there anywhere in the whole New Testament that nationality is more important than the faith in the Father, the Son, and the Holy Spirit? Did the Lord Jesus tell his disciples that they should baptize only Judeans and no other people, or:
“At Caesarea there was a man named Cornelius, a centurion in what was known as the Italian Regiment. He and all his family were devout and God-fearing; he gave generously to those in need and prayed to God regularly. One day at about three in the afternoon he had a vision. He distinctly saw an angel of God, who came to him and said, “Cornelius!” Cornelius stared at him in fear. “What is it, Lord?” he asked. The angel answered, “Your prayers and gifts to the poor have come up as a memorial offering before God. Now send men to Joppa to bring back a man named Simon who is called Peter. He is staying with Simon the tanner; whose house is by the sea.” When the angel who spoke to him had gone, Cornelius called two of his servants and a devout soldier who was one of his attendants. He told them everything that had happened and sent them to Joppa. About noon the following day as they were on their journey and approaching the city, Peter went up on the roof to pray. He became hungry and wanted something to eat, and while the meal was being prepared, he fell into a trance. He saw heaven opened and something like a large sheet being let down to earth by its four corners. It contained all kinds of four-footed animals, as well as reptiles and birds. Then a voice told him, “Get up, Peter. Kill and eat.” “Surely not, Lord!” Peter replied. “I have never eaten anything impure or unclean.” The voice spoke to him a second time, “Do not call anything impure that God has made clean.” This happened three times, and immediately the sheet was taken back to heaven. While Peter was wondering about the meaning of the vision, the men sent by Cornelius found out where Simon’s house was and stopped at the gate. They called out, asking if Simon who was known as Peter was staying there. While Peter was still thinking about the vision, the Spirit said to him, “Simon, three[a] men are looking for you. So, get up and go downstairs. Do not hesitate to go with them, for I have sent them.” Peter went down and said to the men, “I’m the one you’re looking for. Why have you come?” The men replied, “We have come from Cornelius the centurion. He is a righteous and God-fearing man, who is respected by all the Jewish people. A holy angel told him to ask you to come to his house so that he could hear what you have to say.” Then Peter invited the men into the house to be his guests. The next day Peter started out with them, and some of the believers from Joppa went along. The following day he arrived in Caesarea. Cornelius was expecting them and had called together his relatives and close friends. As Peter entered the house, Cornelius met him and fell at his feet in reverence. But Peter made him get up. “Stand up,” he said, “I am only a man myself.” While talking with him, Peter went inside and found a large gathering of people. He said to them: “You are well aware that it is against our law for a Jew to associate with or visit a Gentile. But God has shown me that I should not call anyone impure or unclean. So, when I was sent for, I came without raising any objection. May I ask why you sent for me?” Cornelius answered: “Three days ago I was in my house praying at this hour, at three in the afternoon. Suddenly a man in shining clothes stood before me and said, ‘Cornelius, God has heard your prayer and remembered your gifts to the poor. Send to Joppa for Simon who is called Peter. He is a guest in the home of Simon the tanner, who lives by the sea.’ So, I sent for you immediately, and it was good of you to come. Now we are all here in the presence of God to listen to everything the Lord has commanded you to tell us.” Then Peter began to speak: “I now realize how true it is that God does not show favoritism but accepts from every nation the one who fears him and does what is right. You know the message God sent to the people of Israel, announcing the good news of peace through Jesus Christ, who is Lord of all.” (Acts, 1, 1-36)
Where in this quote we can conclude that nationalism is a very important thing in the life of a believer, especially a priest or monk? But for all the wrong interpretations of the words of the Lord or for not obeying His commandments, the man himself is guilty from the very beginning. With the creation of national patriarchies in the past began the emphasis on the national affiliation both among those who have vowed to serve God for life and to anyone else, but essentially, they serve to someone else, perhaps someone who is known in history as an idolater and a bloodthirsty killer for glory and the creation of a great kingdom.
And in the end, let us not forget the many saints, especially in the early Christianity who shed their holy blood in the name of Christ and defend their Orthodox faith, but not for their national or territorial affiliation.
Because of everything that is stated above, the Macedonian Genuine Orthodox Church moves away from any activity of the Monastery Esphigmenou on Mount Athos and removes all the texts published in relation to it from its web site.
Patriarch of the Macedonian Genuine Orthodox Church
+++ Jovan – Hadji
February, 2018 year of the Lord

This entry was posted in Соопштенија. Bookmark the permalink.

Comments are closed.