Rejecting Blasphemous Thoughts


“When I was a novice monk, for a certain period of time, the devil brought to me such blasphemous thoughts even when I was in Church, and I grieved over them a great deal. Whatever I had heard spoken by others, when I had been a soldier, swear words, curses and so forth, the devil would bring to my mind about the Saints.

“My Spiritual Father would say to me, ‘These thoughts are from the devil. The fact that a person is grieved over these impure thoughts which go through his mind about the holy and sacred things, this alone is already proof that they are not his own but, rather, come from outside.’ I, however, continued to be distressed by them…

“One day during the Divine Liturgy, at the Trisagion Hymn, I, with the other monks, was chanting quietly the Trisagion Hymn of Neleos. Then I saw a huge and fearful beast with a dog’s head entering from the door of the Litye. Flames were coming out of its mouth and its eyes! He turned and gave me two gestures of a curse, because I was chanting Holy God, Holy Mighty, Holy Immortal, have mercy upon us.

“I turned to the side to see if anyone else had seen the beast, but no one had. Later I told my Spiritual Father, ‘This and this happened to me.’ Then my Spiritual Father said to me, ‘There, you saw him. That’s him [who is the source of your blasphemous thoughts]. Now, will you stop worrying and be still.’”

St. Paisios of Mt. Athos recounts the above story when counseling some nuns who were struggling with blasphemous thoughts.


What are blasphemous thoughts? They are inappropriate thoughts or images about Christ, the Theotokos, the saints, icons, the Eucharist, our spiritual father, or anything else that is sacred or holy.

These thoughts originate from demons themselves and not from our own minds, though this may be impossible to perceive. With blasphemous thoughts, the demons will target people who are sensitive, as was the case with St. Paisios above. Demons will stream these thoughts through the person’s mind and then berate the person mercilessly for having such thoughts. It can make someone feel as if he is losing his mind.

I purposely did not name this blog “Struggling” or “Wrestling” with blasphemous thoughts, but rather “Rejecting” them. Why? Because these thoughts, unlike sinful passions, do not stem from the sinful corruption of our nature, but rather come straight from hell. They are not an unnatural part of us that we must struggle to uproot, but are like a demonic radio playing in our heads that must be kicked out the window.


It is important to note, however, our reaction to the blasphemous thoughts. If a person is grieved or troubled over them, then it is a sign that these thoughts have no home in him. However, if he finds some delight, amusement, or agreement with the thoughts, then he must immediately begin rejecting the thoughts and schedule a confession with his priest.

When in confession, we confess our sinful thoughts to the priest to receive forgiveness for them. However, it is not the same with blasphemous thoughts because these are the devil’s thoughts. If we were grieved by them, then we can simply say, “Father, I am having blasphemous thoughts about Christ (or anything else).” It is important that we let our spiritual father know this is going on so that he may pray for us. It can also help us feel a little less crazy. We also must not go into detail about what these thoughts entailed. Thoughts coming straight from hell are not healthy to ever recollect.

If someone has found some internal agreement with the blasphemous thoughts, it is important that he mention this in confession as well.


The first and foremost thing to remember about blasphemous thoughts is that they are not our own. While feeling grief over them is natural, we must be careful not to slip into despair, depression, or even suicidal thoughts. St. Paisios recommended singing and chanting church hymns and psalms in order to combat blasphemous thoughts.

Singing such uplifting songs can prevent us from sinking into internal darkness. It also discourages the demon that is tormenting you. If he sees you praising God with all of your heart every time he gives you some blasphemous thought, he’s not going to want to keep doing such a thing for very long.

Remember, you’re not crazy and this is not your sin. It is the devil’s sin. His combative strategy in attacking us with blasphemous thoughts is twofold: (1) to see if we have some sort of agreement with them and, if so, to attempt to turn us into a little devil as well; (2) to try to drag us down into depression or hopelessness about our salvation because of the wicked thoughts going through our mind.

If rejected immediately upon recognition, St. Paisios states that these will eventually go away. It may take weeks, months, or years, but we must not lose hope or ever feel ownership for these thoughts.
Administration MVPC Bethlehem


“Кога бев искушеник, одреден временски период, ѓаволот ми донесуваше голем број на богохулни мисли дури и кога бев во Црква, и многу жалев поради нив. Се што сум слушнал од другите, кога бев војник, пцости, клетви итн. ѓаволот ми ги донесуваше како помисла за светителите.
Мојот духовен Отец ми велеше: ‘Овие мисли се од ѓаволот. Фактот дека еден човек жали поради овие нечисти мисли кои поминуваат низ неговиот ум во врска со светителите и светите работи, е само доказ дека тие не се негови, туку доаѓаат однадвор‘. Сепак, јас и понатаму бев вознемируван од нив …
Еден ден за време на Божествената Литургија, за време на Трисветата песна, јас, со другите монаси, тивко ја пеев песната. Тогаш видов еден огромен и страшен ѕвер со глава на куче како влегува од вратата на Литијата. Пламени му излегуваа од устата и очите! Тој се сврте и ми даде два знака на проклетство, бидејќи пеев Свети Боже, Свети Крепки, Свети Бесмртни, помилуј нè.
Се свртев на страна за да видам дали некој друг го видел ѕверот, но никој не го видел. Подоцна му реков на мојот духовен отец:, Ова и ова ми се случи.’Тогаш ми рече мојот духовен отец:, Ете, го виде. Тоа е тој [кој е извор на вашите богохулни мисли]. Сега, ќе престанеш ли да се грижиш и ќе бидеш ли мирен?”
Свети Пајсиј од Света Гора ја раскажувал горенаведената приказна кога ги советувал монахињите кои се бореле со богохулни мисли.
Што се богохулни мисли? Тоа се несоодветни мисли или слики за Христос, Богородица, светителите, иконите, Евхаристијата, нашиот духовен отец или нешто друго што е свето.
Овие мисли потекнуваат од самите демони, а не од сопствениот ум, иако ова може да биде невозможно да се согледа. Со богохулни мисли, демоните ги напаѓаат оние луѓе кои се чувствителни, како што беше случајот со Свети Пајсиј погоре. Демоните ги поттикнуваат овие мисли низ умот на личноста и потоа ја мамат безмилосно таа личност поради тоа што има такви мисли. Може да предизвикаат кај некои луѓе да се чувствуваат како да го губат умот.
Намерно не го нареков овој текст “Борење” со богохулни мисли, туку нивно “Одбивање”. Зошто? Бидејќи овие мисли, за разлика од грешните страсти, не потекнуваат од грешноста на нашата природа, туку доаѓаат директно од пеколот. Тие не се неприроден дел од нас со кои ние мора да се бориме за да ги искорениме, туку тие се како демонско радио кое свири во нашите глави кое мора да биде исфрлено низ прозорецот.
Важно е да се напомне нашата реакција на богохулните мисли. Ако некој е тажен или вознемирен од нив, тогаш тоа е знак дека овие мисли немаат дом во него. Меѓутоа, ако некој најде некаква радост, забава или согласност со мислите, тогаш веднаш мора да почне да ги отфрла и да закаже исповед кај својот свештеник.
Кога се исповедаме, ги признаваме нашите грешни мисли пред свештеникот за да примиме простување за нив. Сепак, тоа не е исто со богохулните мисли, бидејќи тие се мисли на ѓаволот. Ако тагуваме поради нив, тогаш едноставно можеме да кажеме: “Оче, јас имам богохулни мисли за Христа (или нешто друго).” Важно е да му дозволиме на нашиот духовен отец да знае дека тоа се случува за да може да се моли нас. Исто така, може да ни помогне да се чувствуваме помалку луди. Ние, исто така, не смееме да влеземе во детали за тоа што овие мисли повлекуваат. Мислите кои доаѓаат директно од пеколот не се добри за нашето здравје за да се сеќаваме на нив.
Ако некој најде некакво внатрешно согласување со богохулните мисли, важно е и тоа да го спомене во своето исповедување.
Прво и најважно нешто да се запамети за богохулните мисли е дека тие не се наши. Додека чувствуваме тага поради нив, тоа е природно, мораме да внимаваме да не влегуваме во очај, депресија или дури и да имаме самоубиствени мисли. Свети Паисиј ни препорачува пеење на црковни химни и псалми со цел да се бориме против богохулните мисли.
Пеењето на вакви продуховени песни може да нѐ спречи да тонеме во внатрешна темнина. Исто така, тие го обесхрабруваат демонот што те мачи. Ако тој гледа дека ти го фалиш Бога со сето свое срце секогаш кога ви дава некоја богохулна мисла, тој нема да сака да го прави тоа долго време.
Запомнете, вие не сте луди и тоа не е ваш грев. Тоа е грев на ѓаволот. Неговата борбена стратегија на напад со богохулни мисли е двојна: (1) да види дали ние имаме некаква согласоност со нив и, ако е така, да се обиде да не претвори во мал ѓавол; (2) да се обиде да не вовлече во депресија или безнадежност за нашето спасение поради злобните мисли што ни минуваат низ нашиот ум.
Ако бидат одбиени веднаш откако ќе бидат препознаени, свети Паисиј наведува дека тие на крајот ќе исчезнат. Тоа може да трае со недели, месеци или години, но не смееме да губиме надеж или некогаш да почувствуваме дека овие мисли се наши.
Администрација на МВПЦ во Витлеем

This entry was posted in Библиотека. Bookmark the permalink.

Comments are closed.