ЕДИНСТВО И СОБОРНОСТ ВО ПРАВОСЛАВНАТА ЦРКВА

СЕМЕЈСТВОТО КАКО МАЛА ЦРКВА
Во текот на една календарска година, Православната Црква чествува 12 Господови и Богородични празници, како и уште три големи празници: Рождество на Свети Јован Крстител на 24 јуни според јулијанскиот календар (сите дати ќе бидат искажани според јулијанскиот календар, кој е за 13 дена подоцна од грегорианскиот или новиот календар-световниот), Отсекување на главата на Свети Јован Крстител, на 29 август и празникот посветен на светите Апостоли Петар и Павле на 29 јуни. Дванаесете Господови и Богородични празници се: Рождество на Пресвета Богородица (8 септември), Воздвижение на Чесниот Крст (14 септември), Воведение на Пресвета Богородица (21 ноември) Рождество Христово (25 декември), Богојавление (6 јануари), Сретение (2 февруари), Благовест (25 март) Преображение (6 август), Успение на Пресвета Богородица (15 август) и три подвижни големи празниви: Воскресение, Вознесение и Симнување на Светиот Дух-Света Троица. Меѓу големите празници се вбројува и Обрезание Господово кое се слави на 1 јануари. Тука ќе направиме една паралела, односно ќе ги објавиме датите на празниците како што тие се објавуваат во православните календари каде се запишани стариот-јулијанскиот календар, и новиот-грегоријанскиот календар:
PRAZNIK1
Зошто е многу важно овие празници да се чествуваат точно на датата, односно да се празнуваат според јулијанскиот календар? Бидејќи сите тие настани за време на Седумте Вселенски собори биле одредени да се спомнуваат и да се чествуваат токму на тие дати според ЈУЛИЈАНСКИОТ календар, а тој календар всушност и бил во употреба во тоа време. Употребата на грегоријанскиот календар почнал да се применува и во православните земји некаде пред околу сто години и во тоа време, и нешто подоцна, неколку православни цркви се приклонуваат кон тој календар и го воведуваат како црковен и сите неподвижни празници ги слават според новиот календар. Што значи тоа? Тоа значи дека тие православни цркви неподвижните празници ги чествуваат 13 дена порано, а не само тие, туку и многу други празници посветени на светители или настани во историјата на Православието, како споменот на седумте собори, споменот на светите Апостоли, споменот на великите и свети отци на Црквата, светители кои маченички го завршиле овоземниот живот и ја предале душата на Господа, исповедници, преподобни отци. Значи тие цркви, применувајќи го световниот грегоријански календар во своите цркви и чествувајќи ги сите овие празници според него всушност повеќе се совпаѓаат во славењето на празниците со католиците и протестстантите, отколку со своите православни браќа.
ШТО СЕ СЛУЧУВА ВЕЌЕ ПОДОЛГО ВРЕМЕ СО СОБОРНОСТА ВО ПРАВОСЛАВНАТА ЦРКВА-ЕДИНСТВЕНАТА КОЈА 19 ВЕКА СО ПРАВО СЕ НАРЕКУВАШЕ ВИСТИНСКА ХРИСТОВА ВЕРА?
Господ Христос е глава на Црквата, а сите ние сме членови на телото на Црквата. Единство и соборност-двете најважни составни делови на Црквата и Символот на верата. Нема Црква без единство и соборност.
СОБОРНОСТА И ЕДИНСТВОТО СЕ ТЕМЕЛ НА СЛУЖЕЊЕТО НА ХРИСТА И НЕГОВАТА ЦРКВА.
Дали во современото Православие постои соборност и единство во сите православни цркви? За жал-нема. Како може да има соборност и единство кога едни православни цркви ги слават празниците според јулијанскиот, а други според грегоријанскиот календар? Никој не смее да го обезначи или омаловажи овој факт. Неможе еден православен од Русија да го празнува Петровден на една дата, 13 дена подоцна од еден православен во Романија, а всушност Русинот го чествува денот на правата дата, а Романецот 13 дена порано. Оваа реална и поразителна состојба во т.н. канонско Православие трае премногу долго и Црквата е во состојба на неединство и несоборност, што значи е срушен темелот на служењето на Христа и Неговата Црква. Тоа е покажување на самоволие во Црквата кое се третира како нешто небитно и дека благодатта во Црквата се уште постои, а како може да постои кога темелот е срушен?
СЕМЕЈСТВОТО Е ЕДНА МАЛА ЦРКВА
Семејството како мала црква се воспоставува уште од самите почетоци на Христијанството и се спомнува во апостолските посланија. Секое семејство, вистинско православно семејство во кое утринската и вечерната молитва е секојдневна, каде постои благодарствени молитви кон Господа пред и после секој оброк, пред излегување од дома и пред спиење, навистина е една мала црква. Во текот на историјата се случувало еден православен верник да се венча со безбожник, но со текот на времето безбожникот, гледајќи го примерот на својот животен сопатник или брачен другар, и тој (таа) се приклонува кон верата и во семејството владее вистинска благодат од Господа. Исто така има примери кога едниот брачен сопатник е православен, а другиот католик и благодарение на Бога, католикот ја прифаќа православната вера и во домот завладува Божја благодат.
Но што се случува кога се венчаваат православен Русин и православна Романка, или православна Гркинка со православен Србин? И едните и другите се православни, но како ги прославуваат празниците? Можеби некој ќе рече: Сите православни ги чествуваме Воскресение, Вознесение и Педесетница заедно и тука има единство и соборност. Навистина е така, но што со останатите празници, зарем тие немаат вредност, зарем се неважни? Да речеме овие денови во православните земји кои се водат според грегоријанскиот календар луѓето верници постат, и тоа строг пост, а тие што се водат според правиот јулијански календар-не постат, зошто постот почнува на 14 август, а овие на 15 август-( според грегоријанскиот-световен календар) ќе завршат со постот и ќе чествуваат Успение на Пресвета Богородица. Зарем нема во овие семејства да завладее еден вид на хаос? Кога тие би го празнувале Христово раѓање? Дали едниот ќе се придружи на другиот за да има мир во куќата и дали ќе се направи вистинскиот избор според кој календар ќе празнуваат? Според тоа како слават католиците или како утврдиле Светите Отци на Православнат Црква? Дали тогаш ќе завладее навистина мир и благодат во семејството и дали тоа ќе биде вистинска мала црква? Или пак, сосема ќе ја занемарат верата и ќе почнат да живеат еден безбожен живот и нема ништо да празнуваат? Кој знае.
Сеправославниот собор кој се оддржа пред две години можеби и требаше да биде Осмиот Вселенски собор при што ќе можеше да се реши ова речиси вековно прашање и поделеност, нееднаквост и несоборност во Православната Црква, за Таа да го врати својот сјај кој го имала претходно и како бедем да стои над секое безаконие во светот и упориште за спасение на се повеќе души, но тоа не се случи. На тој собор се решаваа не толку важни прашања, а времето се повеќе покажува присуство на плевел меѓу свештенството отколку жито кое би дало вечен живот, така што верниците, кои гледајќи ги делата (неделата) на своите духовни пастири, се повеќе се оддалечуваат од верата и се упатуваат кон патот на пропаста.
И наместо повторно да бидеме една, света, соборна и апостолска Црква, ние се исподеливме на илјадници членови кои никако не можат да се спојат во едно тело Христово.
arch-jovan-hadji-546x800
Патријарх на Македонска Вистинска Правослвна Црква
††† Јован – Хаџи

THE UNITY AND CATHOLICITY IN THE ORTHODOX CHURCH
THE FAMILY AS A SMALL CHURCH

During one calendar year, the Orthodox Church celebrates 12 Lord’s and Virgin Mary’s Holidays, as well as three other great holidays: the Birth of Saint John the Baptist on 24 June according to the Julian calendar (all dates will be expressed according to the Julian calendar, which is 13 days later from the Gregorian or the new calendar-secular), Cutting the head of Saint John the Baptist on 29 August and the feast dedicated to the holy Apostles Peter and Paul on 29 June. The Twelve Lord and the Mother of God’s holidays are: Birth of the Most Holy Theotokos (8 September), Raising of the Holy Cross (14 September), Introduction of the Most Holy Theotokos to the temple (21 November) Christmas Nativity (25 December), Epiphany (6 January), Candlemas of Lord (2 February), Annunciation (25 March) Transfiguration (6 August), Assumption of the Most Holy Theotokos (15 August) and three movable large voids: Resurrection, Ascension and Descending of the Holy Spirit – The Holy Trinity. Among the great holidays is the Circumcision of the Lord celebrated on 1 January. Here we will make a parallel, that is, we will publish the dates of the holidays as they are published in Orthodox calendars where the old-Julian calendar is written, and the new Gregorian calendar:
slika1
Why is it important to celebrate these holidays on the date, that is, to celebrate according to the Julian calendar? Since all these events during the Seven Ecumenical Councils were determined to be celebrated and to commemorate exactly those dates according to the JULIAN calendar, and that calendar was actually in use at that time. The use of the Gregorian calendar began to be applied in the Orthodox countries sometime about a hundred years ago, and at a later time, several Orthodox churches acceded to that calendar and introduced it as a church one and celebrate all immovable holidays according to the new calendar. What does that mean? This means that these Orthodox churches celebrate the immovable holidays 13 days earlier, and not only those, but also many other holidays devoted to saints or events in the history of Orthodoxy, such as the memory of the seven Ecumenical councils, the memory of the Holy Apostles, the memory of the great and holy fathers of the Church, saints who have completed their lives with martyrdom and have given the soul to the Lord, confessors, venerable fathers. So those churches, applying the holy Gregorian calendar in their churches and celebrating all these holidays according to it, actually coincide more in celebrating holidays with Catholics and Protestants than with their Orthodox brothers.
WHAT HAS BEEN HAPPENING, FOR LONGER TIME, WITH THE CATHOLICITY IN THE ORTHODOX CHURCH – THE ONLY ONE WHICH 19 CENTURIES WAS RIGHTLY CALLED TRUE CHRISTIAN FAITH?
The Lord Christ is the head of the Church, and we are all parts of the body of the Church. Unity and catholicity-the two most important constituents of the Church and the Creed. There is no Church without unity and catholicity.
CATHOLICITY AND UNITY ARE THE FOUNDATION OF SERVING CHRIST AND HIS CHURCH.
Is there a catholicity and unity in all Orthodox churches in modern Orthodoxy? Unfortunately – not. How can there be catholicity and unity when some Orthodox churches celebrate the holidays according to Julian, and others according to the Gregorian calendar? No one shall denounce or belittle this fact. One Orthodox from Russia cannot celebrate Saint Peter’s Day on one date, 13 days later by an Orthodox from Romania, and in fact the Russian celebrates the date of the rights date, and the Romanian 13 days earlier. This real and defeating situation in the so-called canonical Orthodoxy lasts too long and the Church is in a state of disunity and incompetence, which means that the foundation of the service of Christ and His Church has been destroyed. It is a demonstration of arbitrariness in the Church that is treated as something irrelevant and that grace in the Church still exists, and how can it exist when the foundation is demolished?
FAMILY IS ONE SMALL CHURCH
The family as a small church has been established since the very beginnings of Christianity and is mentioned in the apostolic epistles. Every family, a true Orthodox family in which the morning and evening prayer is every day, where there are praises to the Lord before and after each meal, before going out and at home, is indeed a small church. During the course of the history, an Orthodox believer was married to a ungodly man, but over time the ungodly, seeing the example of his companion or spouse, and he (she) is inclined to the faith and the true grace of the Lord reigns in the family. There are also examples when one spouse is Orthodox and the other Catholic, and thanks to God, the Catholic accepts the Orthodox Faith and God’s grace prevails in the house.
But what happens when an Orthodox Russian and an Orthodox Roman woman, or an Orthodox Greek with an Orthodox Serb get married? Both of them are Orthodox, but how do they celebrate the holidays? Maybe someone will say: All Orthodox celebrate Resurrection, Ascension and Pentecost together and here there is unity and catholicity. It’s true, but what about other holidays, do they have no value, are they unimportant? Let us say that these days in the Orthodox countries that are guided by the Gregorian calendar, people worship the fast, and that is a strict fast, and those who are guided by the correct Julian calendar-do not fast, because the fast begins on 14 August, and these on August 15 (according to the Gregorian calendar) will end with fasting and will celebrate the Assumption of the Most Holy Theotokos. Will not there be a kind of chaos in these families? When would they celebrate Christmas Nativity? Will one of them will join the other to have peace in the house and make the right choice according to which calendar to celebrate the holidays? As Catholics celebrate or as the Holy Fathers have established the Orthodox Church? Will then really have peace and grace in the family and will it be a real small church? Or will they completely disregard the faith and start living a godless life and have nothing to celebrate? Who knows.
The Pan-Orthodox Council, which was held two years ago, may have been the Eighth Ecumenical Council, and this almost centuries-old issue and division, inequality and incompetence in the Orthodox Church could have been resolved, for She could have regained her glory that she had had before and as a turmoil to stand above any lawlessness in the world and a stronghold for the salvation of more souls, but this did not happen. At that council, not so important issues were solved, and the time shows more and more the presence of weeds among the clergy than grain that would give eternal life, so that the believers, who see the deeds (misdeeds) of their spiritual shepherds, are increasingly drifting away from the faith and are heading towards the road of perdition.
And instead of being once again a holy, catholic, and apostolic Church, we have divided ourselves to thousands of parts which cannot be united in one body of Christ.
The Patriarch of the Macedonian Genuine Orthodox Church
††† Jovan – Hadji

This entry was posted in Догматика. Bookmark the permalink.

Comments are closed.