МАКЕДОНСКА ВИСТИНСКА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА,СПОРЕД ЈУЛИЈАНСКИОТ КАЛЕНДАР,СООПШТУВА

МИЛИ БРАЌА И СЕСТРИ ВО ХРИСТА,во Името на Отецот и Синот и Светиот Дух
ДЕНЕСКА ПОЧНУВА БОЖИЌНИОТ ПОСТ

post-682x341
По повод почнувањето на Божиќниот пост, Македонска Вистинска Православна Црква објавува кратка историја и значењето за воспоставувањето на овој пост и неговото почитување и придржување од страна на православното свештенство и верници.
Воспоставувањето на Божиќниот пост, како и на другите повеќедневни постови, датира уште од првите векови на христијанството. Уште во 4 век, Свети Амброј од Милано, Филистеј, Благословен Августин, во своите дела го спомнуваат Божиќниот пост. Во 5 век, Лав Велики пишувал за Божиќниот пост. Првично, Божиќниот пост траел кај некои христијани седум дена, а кај други малку подолго. На соборот во 1166 година, одржан во времето на Цариградскиот патријарх Лука и византискиот император Мануел, на сите христијани им било наредено да го следат 40-дневниот пост во пресрет на големиот празник на Рождеството Христово.
Антиохискиот патријарх Валсамон напиша дека „самиот Сесвети Патријарх рече дека иако деновите на овие постови (Успение и Божиќ) не се утврдени со правило, ние се потрудиме да ја следиме непишаната црковна традиција и ние сме должни да постиме … од 15-ти ноември“ (според јулијанскиот календар). Божиќниот пост е последниот повеќедневен пост во годината. Започнува на 14/27. ноември и трае до 24/6 декември/јануари, трае четириесет дена и затоа во црковниот устав се нарекува Четириесетница, како што е и Великиот пост.
Постот на Божиќ бил воспоставен со цел пред денот на Христовото раѓање да бидеме исчистени со покајание, молитва и пост, за да можеме во стравопочит да го дочекаме Божјиот Син, кој се јави на светот, и да Му го принесеме, покрај обичните дарови и жртви, нашето чисто срце и желба да го следиме Неговото учење.
Основачот на христијанскиот подвиг се смета за нашиот Господ Исус Христос, кој, во пресрет на влегувањето во подвигот на искупувањето на човечкиот род, се крепел Себеси со долготрајно постење. И сите подвижници, почнувајќи да му служат на Господа, се вооружувале со пост и не стапувале на друг начин на патот на Крстот, освен со спроведување на постот.
Ние не треба да ги убиваме телата, туку нашите страсти. Постот не значи дека ние само се воздржуваме од нездрава храна, тоа е првенствено одрекување од зли мисли, желби и дела. Постот на телото е секако неопходна помош во борбата против страста, особено против гордоста што се смета за корен на секое понатамошно зло. Вистинскиот пост е првенствено за воздржување од сета похот. Без духовен пост, велат Отците, Бог не прифаќа само телесно постење. Постот на прво место има духовно значење и органски е поврзан со целиот духовен живот. Вистинскиот пост го носи човекот во смиреност. И во смирение човекот станува свесен дека за човекот спасението лежи само во Бога, во негова милост. При стекнувањето на сите доблести и во исполнувањето на сите заповеди, светите Отци најголема важност придаваат на доблеста на расудувањето. Размислувањето значи дарба да се прави разлика помеѓу тоа што е корисно и она што е штетно – каде е точно и каде е лажно.
Господ нека не крепи во постот и да ни даде сила сите искушенија да ги истраеме и да Му благодариме Нему на денот на Неговото раѓање!
МВПЦ +++ Јован Хаџи

This entry was posted in Почетна. Bookmark the permalink.

Comments are closed.